Φάμπιο Καναβάρο

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Φάμπιο Καναβάρο
Προσωπικές πληροφορίες
Πλήρες όνομαΦάμπιο Μαμέρτο Καναβάρο
Ημερ. γέννησης13 Σεπτεμβρίου 1973 (1973-09-13) (46 ετών)
Τόπος γέννησηςΝάπολι, Ιταλία
Ύψος1,75 μ. [1]
ΘέσηΑμυντικός
Επαγγελματική καριέρα*
ΠερίοδοςΟμάδαΣυμμ.(Γκ.)
1992-1995ΣΣΚ Νάπολι58(1)
1995-2002Πάρμα ΦΚ212(5)
2002-2004Ίντερ50(2)
2004-2006Γιουβέντους74(6)
2006-2009Ρεάλ Μαδρίτης94(0)
2009-2010Γιουβέντους27(0)
2010-2011Αλ Αχλί Ντουμπάι16(2)
Σύνολο531(16)
Εθνική ομάδα
ΠερίοδοςΟμάδαΣυμμ.(Γκ.)
1993-1996Ιταλία U2121(0)
1997-2010Ιταλία136(2)
* Οι συμμετοχές και τα γκολ στις προηγούμενες ομάδες υπολογίζονται μόνο για τα εγχώρια πρωταθλήματα.
† Συμμετοχές (Γκολ).

Ο Φάμπιο Καναβάρο (Fabio Cannavaro, 13 Σεπτεμβρίου 1973) είναι πρώην Ιταλός ποδοσφαιριστής. Θεωρείται από τους καλύτερους αμυντικούς της δεκαετίας του 1990 και του 2000 και ήταν ο νικητής του διαγωνισμού της Χρυσής Μπάλας και του τίτλου του καλύτερου ποδοσφαιριστή του κόσμου το 2006, χρονιά που κέρδισε τον Παγκόσμιο τίτλο με την εθνική Ιταλίας.

Βιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Καναβάρο γεννήθηκε στις στη Νάπολι. Ως νεαρός, έπαιξε για μια ομάδα από το Μπανόλι πριν εντοπιστεί από τους ανιχνευτές της Νάπολι, την πατρίδα του και την αγαπημένη παιδική του ομάδα. Προσχώρησε στην ομάδα νέων του συλλόγου, αρχικά έπαιζε ως μέσος προτού ο προπονητής της τον αλλάξει στο ρόλο του κεντρικού αμυντικού. Κέρδισε φήμη όταν, σε μια προπόνηση στη Νάπολη, ο νεαρός Φάμπιο προκάλεσε μια ισχυρή κόντρα στον Μαραντόνα, που ήταν τότε το αδιαμφισβήτητο αστέρι του συλλόγου. Ο ίδιος ο Μαραντόνα υπερασπίστηκε τον πολλά υποσχόμενο νεαρό και τον ενθάρρυνε να παίξει με τον τρόπο που ήθελε, και σύμφωνα με πληροφορίες συνεχάρη τον Καναβάρο, δίνοντάς του τα παπούτσια του ως αναμνηστικό μετά την προπόνηση.

Καριέρα σε συλλόγους[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το ντεμπούτο του στο πρωτάθλημα ήρθε στις 7 Μαρτίου 1993, στο Τορίνο, σε ήττα 4-3 από τη Γιουβέντους. Ωστόσο, παρά τις πολλά υποσχόμενες επιδόσεις του, η μετα-Μαραντόνα Νάπολι χρειαζόταν απεγνωσμένα κεφάλαια και σύντομα αναγκάστηκε να πουλήσει τον παίκτη στην Πάρμα, όπου ο Καναβάρο κατέκτησε το Κύπελλο UEFA και το Κύπελλο Ιταλίας, και πήρε τον τίτλο του καλύτερου αμυντικού του πρωταθλήματος. Στη Νάπολι έμεινε μέχρι το 1995, παίζοντας σχεδόν σε συνολικά 60 εμφανίσεις με τον σύλλογο.

Στην πρώτη του αγωνιστική περίοδο στη Πάρμα, ήταν αμέσως στην πρώτη ομάδα, σημειώνοντας μία φορά σε 29 εμφανίσεις στο πρωτάθλημα. Θα συνέχιζε όχι μόνο να κερδίζει τρόπαια με τον σύλλογο, αλλά και πολλά προσωπικά επιτεύγματα, ονομαζόμενος αρχηγός της ομάδας. Στην τέταρτη σεζόν του με τον σύλλογο, κέρδισε το μοναδικό του ευρωπαϊκό τρόπαιο, το Κύπελλο UEFA. Η Πάρμα τερμάτισε τη σεζόν εκείνη στην τέταρτη θέση του πρωταθλήματος.

Στην αγωνιστική περίοδο 2000–01 η Πάρμα έφτασε σε έναν άλλο τελικό του Κυπέλλου, στον οποίο ηττήθηκε από τη Φιορεντίνα. Η Πάρμα τελείωσε επίσης τη σεζόν στην τέταρτη θέση για τρίτη συνεχόμενη σεζόν. Στην καριέρα του με το σύλλογο, ο Καναβάρο έκανε πάνω από 250 εμφανίσεις σε όλες τις διοργανώσεις, πετυχαίνοντας πέντε γκολ.

Το καλοκαίρι του 2002, ο εντάχθηκε ην Ίντερ καθώς η Πάρμα εκείνη την εποχή αντιμετώπιζε οικονομικές δυσκολίες. Μετά από δύο χρόνια με τον σύλλογο, πουλήθηκε στη Γιουβέντους, μετά από πάνω από 50 εμφανίσεις και δύο γκολ. Η συμφωνία περιελάμβανε επίσης την ανταλλαγή εφεδρικού τερματοφύλακα, ο οποίος έφυγε για την Ίντερ, και οι δύο παίκτες έφτασαν τα 10 εκατομμύρια ευρώ. Μετακόμισε στο Τορίνο, επανενώθηκε με τους πρώην συμπαίκτες του στην Πάρμα Λιλιάν Τουράμ και Τζιανλουίτζι Μπουφόν, και μαζί το τρίο σχημάτισε μια από τις πιο ισχυρές άμυνες στην Ευρώπη. Η Γιουβέντους κέρδισε δύο πρωταθλήματα το 2005 και 2006, αν και υπέστη διαδοχικούς αποκλεισμούς στα προημιτελικά στο Τσάμπιονς Λιγκ. Ο Καναβάρο κέρδισε επίσης τέσσερα βραβεία Oscar del Calcio , τα ιταλικά ποδοσφαιρικά Όσκαρ, για τις εξαιρετικές του σεζόν με την ομάδα της Βόρειας Ιταλίας.

Η Ρεάλ Μαδρίτης πλήρωσε 7 εκατομμύρια ευρώ για να αγοράσει τον Καναβάρο μετά την τιμωρία της Γιουβέντους για το σκάνδαλο καλτσιόπολι. Ο Ιταλός πέρασε τρεις αγωνίστηκες περιόδους στη Μαδρίτη, κερδίζοντας τον τίτλο του πρωταθλήματος το 2006–07 και το 2007–08, και τον τίτλο του Παγκόσμιο Παίκτη της Χρονιάς της FIFA το 2006, όπως επίσης τη Χρυσή Μπάλα.

Κατά την τελευταία σεζόν του στη Μαδρίτη, η πτώση του άρχισε να είναι εμφανής και έτσι τρία χρόνια μετά την αποχώρησή του από τη Γιουβέντους, το καλοκαίρι του 2009 αποφάσισε να επιστρέψει στον σύλλογο. Ξεκίνησε τη νέα χρονιά καλά, αλλά μετά το φθινόπωρο η φόρμα της Γιουβέντους πήγε προς το χειρότερο. Έχοντας τραυματιστεί για λίγο στα τέλη του 2009 και με κακή πορεία της ομάδας στη συνέχεια που προκάλεσε την αρνητική στάση των οπαδών, ο σύλλογος ανακοίνωσε τη μη συνέχιση της συνεργασίας με τον ποδοσφαιριστή.

Τον Οκτώβριο του 2009 βρέθηκε θετικός σε αναβολική ουσία, ωστόσο ο ίδιος είχε λάβει κορτιζόνη λόγω τσιμπήματος εντόμου και δημιουργήθηκε θέμα, καθώς ένα από τα έγγραφα που απαιτούνταν χάθηκε.[2] Λίγες ημέρες αργότερα απαλλάχθηκε των κατηγοριών από την πειθαρχική επιτροπή.[3]

Τον Ιούνιο του 2010 υπέγραψε διετές συμβόλαιο με την ομάδα Αλ Αχλί του Ντουμπάι, όπου έπαιξε τελικά μόνο ένα χρόνο.[4]

Διεθνής καριέρα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 2006 στη Γερμανία αναδείχθηκε νικητής. Ως αρχηγός της εθνικής Ιταλίας, σήκωσε το πολύτιμο κύπελλο στις 9 Ιουλίου 2006, στο συγκλονιστικό τελικό με τη Γαλλία, ο οποίος έληξε με 5-3 στα πέναλτι. Ήταν η 100ή συμμετοχή του με τη φανέλα της εθνικής Ιταλίας. Στις 12 Αυγούστου 2009 κατέρριψε το ρεκόρ συμμετοχών (127) με τη φανέλα της εθνικής, που κατείχε ο Πάολο Μαλντίνι (126). Με την εθνική της χώρας του έπαιξε επίσης στα Μουντιάλ του 1998 και 2002 αλλά και στα Euro 2000 και Euro 2004. Ήταν αρχηγός της Εθνικής Ιταλίας μέχρι τον Οκτώβριο του 2007, οπότε και τον διαδέχθηκε στη θέση αυτή ο Τζιανλουίτζι Μπουφόν.

Τίτλοι και διακρίσεις[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Πάρμα

  • Κύπελλο UEFA : 1998–99
  • Κύπελλο Ιταλίας (2) : 1998–99 , 2001–02
  • Σούπερ Κύπελλο Ιταλίας : 1999

Ρεάλ Μαδρίτης

  • Πρωτάθλημα Ισπανίας (2) : 2006–07 , 2007–08

Ιταλία

  • Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα U-21 UEFA (2) : 1994 , 1996
  • Παγκόσμιο Κύπελλο : 2006

Ατομικές διακρίσεις

  • UEFA Under-21 Καλύτερος παίκτης : 1996
  • Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα καλύτερη ομάδα : 2000
  • Παγκόσμιος Παίκτης της Χρονιάς της FIFA : 2006
  • Χρυσή Μπάλα : 2006
  • Παγκόσμιο Κύπελλο 2006 : Ασημένια μπάλα
  • Παγκόσμιο Κύπελλο 2006 : καλύτερη ομάδα του τουρνουά
  • Παγκόσμιος ποδοσφαιριστής της χρονιάς : 2006
  • Ιταλικό πρωτάθλημα ποδοσφαιριστής της χρονιάς : 2006
  • Ιταλός ποδοσφαιριστής της χρονιάς : 2006
  • Ομάδα της Χρονιάς της UEFA : 2006
  • Ομάδα ESM της Χρονιάς : 2004–05
  • FIFPro World XI (2) : 2006, 2007
  • Sports Illustrated ομάδα της δεκαετίας : 2009
  • Παγκόσμια ομάδα ESPN της δεκαετίας : 2009
  • Ιταλική αίθουσα της φήμης του ποδοσφαίρου : 2014

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. https://www.eurosport.com/football/fabio-cannavaro_prs317/person.shtml
  2. Σκάι, Ντοπέ ο Καναβάρο, 9 Οκτωβρίου 2009.
  3. Τα Νέα Αρχειοθετήθηκε 2016-03-06 στο Wayback Machine., «Καθαρός» αποδόθηκε στην εθνική Ιταλίας ο Φάμπιο Καναβάρο.
  4. Στην Αλ Αχλί ο Φάμπιο Καναβάρο, Ελευθεροτυπία, 2-6-2010.

Εξωτερικοί Συνδέσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]