Ταϋγέτη Λακωνίας

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση

Συντεταγμένες: 37°3′45″N 22°21′25″E / 37.06250°N 22.35694°E / 37.06250; 22.35694

Ταϋγέτη
Η Ταϋγέτη
Τοποθεσία στον χάρτη
Τοποθεσία στον χάρτη
Ταϋγέτη
Διοίκηση
ΧώραΕλλάδα
ΠεριφέρειαΠελοποννήσου
ΔήμοςΣπάρτης
Γεωγραφία και στατιστική
Περιφερειακή ενότηταΛακωνίας
Πληθυσμός17 (2011)
Άλλα
Παλαιά ονομασίαΜπαρσινίκος

Η Ταϋγέτη (πρώην Μπαρσινίκος) είναι ορεινό χωριό του Νομού Λακωνίας. Βρίσκεται στην ανατολική πλαγιά του Ταϋγέτου και στα δυτικά του. Σύμφωνα με τα στοιχεία της Απογραφής του 2011, ο πληθυσμός της Ταϋγέτης ανέρχεται σε 17 κατοίκους[1].

Γενικά και ιστορικά στοιχεία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η περιοχή και ιδιαίτερα η ορεινή της ζώνη θα μπορούσε να χαρακτηριστεί ενδοχώρα του Μυστρά. Ο Μυστράς υπήρξε, τουλάχιστον από τα μέσα του 13ου αιώνα, ο δεσπόζων οικισμός όχι μόνο στην ανατολική πλαγιά του Ταϋγέτου αλλά και σε όλη τη Λακεδαίμονα, εφόσον επιλέχθηκε ως περιφερειακή έδρα από τρεις διαδοχικές αυτοκρατορίες, φραγκική, βυζαντινή και οθωμανική, καθώς και από άλλη μία αποικιακή δύναμη, τη Βενετική Δημοκρατία, η οποία συνυπήρξε για μακρά διαστήματα με τους ανταγωνιστές της και μάλιστα στο γύρισμα του 17ου προς τον 18ο αιώνα κατόρθωσε να τους εκτοπίσει και να κυριαρχήσει αυτή στην Πελοπόννησο.

Το όνομα Βαρσινίκος προέρχεται από τη σλαβική λέξη «βρσνίκ» που σημαίνει «ύψωμα» και «κορυφή» και έφτασε στις μέρες μας με την παραλλαγή του αρχικού «β» σε «μπ» (Μπαρσινίκος), κατά τα φωνητικά πρότυπα της ελληνικής των νεότερων χρόνων. Το τοπωνύμιο, εφόσον περιγράφει φυσική διαμόρφωση και όχι ανθρώπινο δημιούργημα, δεν φανερώνει από μόνο του τους οικιστές του τόπου, αν και είναι φανερή η επήρεια της σλαβικής παρουσίας στην Πελοπόννησο, μετά τον 7ο αιώνα. Όπως συμβαίνει με πολλά τοπωνύμια τα οποία καθιερώθηκαν στη διάρκεια του βυζαντινού μεσαίωνα, πιθανόν προέρχεται κι αυτό από αυτόχθονες υπηκόους της Ρωμαϊκής αυτοκρατορίας, γλωσσικά επηρεασμένους από τη γειτνίαση ή τη συγκατοίκησή τους με κάποιο σλαβικό φύλο· και επικράτησε, διότι δεν προέκυψε εξέχουσα αιτία ή δεν βρέθηκε παράγοντας με τοπική επιρροή ισχυρότερη από την αδράνεια της παράδοσης που να το αλλάξει. Παρόμοια σλαβική φωνητική επιρροή απαντάται βορειότερα με τη Βάρσοβα, το χωριό με τη σημερινή ονομασία Αγία Ειρήνη.

Η παλαιότερη ένδειξη κατοίκησης του Μπαρσινίκου βρίσκεται στην απογραφή του πληθυσμού της Πελοποννήσου του 1700, η οποία διενεργήθηκε κατ’ εντολή και για λογαριασμό των βενετικών αρχών από τους ιερείς των χωριών, που ήσαν εγγράμματοι και άρα ικανοί να συντάξουν ένα δελτίο. Τα δελτία αποστέλλονταν στις περιφερειακές αρχές, στην περίπτωσή μας στον Μυστρά, από όπου διαβιβάζονταν στον Ενετό προβλεπτή, στο Ναύπλιο. Με την ίδρυση του σύγχρονου ελληνικού κράτους ο οικισμός υπήχθη στο νομό Λακωνίας ενώ με βασιλικό διάταγμα του 1835 εντάχθηκε στον δήμο Σπάρτης όπου παρέμεινε μέχρι το 1912[2] όταν και περιήλθε στην κοινότητα Μυστρά[3]. Το 1997 προσαρτήθηκε στον καποδιστριακό δήμο Μυστρά ενώ από το 2011 ανήκει στον δήμο Σπάρτης[3].

Απογραφές πληθυσμού[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Απογραφή 1835 1844 1851 1861 1879 1889 1896 1907 1920 1928 1940 1951 1961 1971 1981 1991 2001 2011
Πληθυσμός 97[4] 140[4] 146[4] 133[4] 117[4] 138[4] 271[4] 142[4] ; 122[5] ; 102[6] 81[7] ; ; ; ; 17[1]

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. 1,0 1,1 «Ταϋγέτη (η) Δήμου Σπάρτης Τοπική Κοινότητα Μυστρά. Λακωνία – Πελοπόννησος». dhmos.gr. Δήμοι, πόλεις και χωριά Ελλάδας. Ανακτήθηκε στις 17 Μαΐου 2016. [νεκρός σύνδεσμος]
  2. Δήμητρα Σταθοπούλου, Εξέλιξη πληθυσμού στη Λακωνία και νοοτροπίες κατά το δεύτερο μισό του 19ου αιώνα (1850-1900), Διδακτορική Διατριβή, Πάντειο Πανεπιστήμιο Κοινωνικών και Πολιτικών Επιστημών, Αθήνα 2006, σ. 176.
  3. 3,0 3,1 «Διοικητικές μεταβολές Οικισμών των ΟΤΑ». eetaa.gr. Ελληνική Εταιρεία Τοπικής Ανάπτυξης και Αυτοδιοίκησης. Ανακτήθηκε στις 17 Μαΐου 2016. [νεκρός σύνδεσμος]
  4. 4,0 4,1 4,2 4,3 4,4 4,5 4,6 4,7 Δήμητρα Σταθοπούλου, 2006, σ. 193.
  5. Σύγχρονος Εγκυκλοπαιδεία Ελευθερουδάκη, τόμος 4ος, σ. 961.
  6. Εθνική Στατιστική Υπηρεσία της Ελλάδος, Πληθυσμός της Ελλάδος κατά την απογραφήν της 7ης Απριλίου 1951, Εκ του Εθνικού Τυπογραφείου, Εν Αθήναις, 1955, σελ. 127
  7. Βασίλειον της Ελλάδος - Εθνική Στατιστική Υπηρεσία της Ελλάδος, Αποτελέσματα της απογραφής πληθυσμού - κατοικιών της 19 Μαρτίου 1961, Αθήναι 1964, τόμος 1, σελ. 106.

Εξωτερικοί Σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]