Τάναϊς

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση

Συντεταγμένες: 47°16′8″N 39°20′6″E / 47.26889°N 39.33500°E / 47.26889; 39.33500

Τάναϊς
Τάναϊς
Танаис
Танаис, археологический музей-заповедник-6.jpg
Άποψη του αρχαιολογικού πάρκου Ταναΐδος, 2017
Τάναϊς βρίσκεται στο τόπο Ευρώπη
Τάναϊς
Τοποθεσία Νεντβιγκόφκα, Περιφέρεια Ροστόφ, Ρωσία
Περιοχή Μαιώτιδα λίμνη
Είδος Οικισμός
Ιστορία
Κατασκευαστής αποικία της Μιλήτου
Ίδρυση τέλη 3ου αιώνα π.Χ.
Εγκατάλειψη τέλη 5ου αιώνα
Περίοδοι Ελληνιστική εποχή έως Ύστερη αρχαιότητα
Πολιτισμοί Ελληνικός, Σαρματικός
Σημειώσεις
Κατάσταση Ερείπια
Ιδιοκτησία Δημόσια περιουσία
Πρόσβαση κοινού Ναι
Ιστοσελίδα museum-tanais.ru

Η Τάναϊς (ρωσικά: Танаис) ή Τάναης,[1] ήταν αρχαία αποικία της Μιλήτου στο βορειοανατολικό άκρο της Μαιώτιδας λίμνης στην περιοχή της Σαρματίας, από τις πιο απομονωμένες ελληνικές αποικίες. Πήρε την ονομασία της από τον ομώνυμο ποταμό (σύγχρονος ποταμός Ντον), και στην σημερινή εποχή σε κοντινή απόσταση βρίσκεται η πόλη Ροστόφ επί του Ντον της νοτιοδυτικής Ρωσίας.

Περιγραφή[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Οι γηγενείς κάτοικοι της περιοχής ονομάζονταν Τάναϊτες από τους αρχαίους Έλληνες, και ήταν σαρματικός λαός στα βορειοανατολικά του συγγενούς φύλου των Ροξολάνων.[2]

Οι Μιλήσιοι ίδρυσαν την αποικία τους στην περιοχή τον 3ο αιώνα π.Χ., αρκετά αργότερα από το κύριο κύμα του Β´ ελληνικού αποικισμού του 8ου έως 6ου αιώνα π.Χ., και έδωσαν στην πόλη το όνομα του ποταμού Τάναϊς ο οποίος κυλούσε στην περιοχή και ο οποίος κατά την αρχαιότητα λογίζονταν ως το φυσικό σύνορο μεταξύ Ευρώπης και Ασίας.[3] Κατά τον ψευδο-Πλούταρχο στο έργο με τίτλο Περί ποταμών και όρων επωνυμίας, ο ποταμός παλαιότερα ονομαζόταν Αμαζόνιος καθώς στην περιοχή ζούσαν οι θρυλικές Αμαζόνες, ενώ ο Τάναϊς ήταν ο γιος του Βήρωσσου και της Αμαζόνας Λυσσίπης ο οποίος πνίγηκε στα νερά του ποταμού και έτσι έκτοτε δόθηκε το όνομα του στο ποτάμι,[4][1] ωστόσο γλωσσολογικά εκτιμάται πως πιθανώς αποτελεί παραφθορά της σκυθικής λέξης Ντον ή Νταν (νερό).[3]

Η πόλη εξελίχθηκε σε σημαντικό εμπορικό κέντρο της περιοχής με ανεπτυγμένο εμπόριο, όπου οι γειτονικές ντόπιες φυλές εμπορεύονταν δέρματα και σκλάβους σε αντάλλαγμα για κρασί, ρουχισμό, και άλλα αντικείμενα τα οποία δεν είχαν διαθέσιμα στον δικό τους πολιτισμό. Με την πάροδο του χρόνου η πόλη υπέβαλε τις γειτονικές ακτές στον άμεσο έλεγχο της, αλλά μετά από κάποιο διάστημα έχασε την αυτοδιάθεση της από το ελληνιστικό βασίλειο του Βοσπόρου. Προσπαθώντας να ανακτήσει και πάλι την ανεξαρτησία της, καταστράφηκε από τον Πολέμων Α´ στα τέλη του 1ου αιώνα π.Χ., και οι μετέπειτα αναφορές του Στράβωνα (1ος αιώνας π.Χ./μ.Χ.) αναφέρουν πως η πόλη δεν υπήρχε πλέον κατά την εποχή του.

Είναι πιθανό πως η πόλη ξανακτίστηκε μετά την καταστροφή της, ωστόσο η περιοχή δεν επανέκτησε ποτέ την προηγούμενη δύναμη και ευημερία της κατά τους επόμενους αιώνες.[5]

Φωτογραφικό υλικό[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Commons logo
Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα