Στυλιανός Γαλερός

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Στυλιανός Γαλερός
Γέννηση 5 Ιανουαρίου 1878
Καλονύκτης Ρεθύμνου Οθωμανική Αυτοκρατορία
Θάνατος 21 Φεβρουαρίου 1934
Καλονύκτης Ρεθύμνου, Ελλάδα
Ενταφιασμός Καλονύκτης Ρεθύμνου, Ελλάδα
Χώρα Ελλάδα
Κλάδος Στρατός Ξηράς
Βαθμός Army-GRE-OF-01b.svg Ανθυπολοχαγός
Μάχες/πόλεμοι Κρητική Επανάσταση (1895-98), Επανάσταση του Θερίσου, Εξέγερση της Χειμάρρας, Α' Παγκόσμιος Πόλεμος, Εκστρατεία της Κριμαίας, Μικρασιατική Εκστρατεία
Σύζυγος Ευαγγελία Aρ. Παπαδάκη
Ιδιότητα Παντοπώλης[1]

Ο Στυλιανός Γαλερός (Καλονύκτης Ρεθύμνου, 5 Ιανουαρίου 1878[2] - Καλονύκτης Ρεθύμνου, 21 Φεβρουαρίου 1934) υπήρξε Έλληνας έφεδρος αξιωματικός[3] και οπλαρχηγός της Κρήτης.

Βιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Γονείς του ήταν ο Ανδρέας Γαλερός (Γαλεραντρέας), γόνος της μεγάλης αγωνιστικής και πολεμικής οικογένειας των Γαλερών και η Καλλιρόη[4] ή Πηνελόπη Ηλιομαρκάκη από τα Ρούστικα Ρεθύμνης, κόρη του Βασιλείου ή Αναγνώστη Ηλιομαρκάκη, αρχηγού των επαναστάσεων 1866 και 1878 στη περιοχή του Ρεθύμνου, από τον οποίο πήρε και τα πρώτα πατριωτικά διδάγματα.

Κρητικές Επαναστάσεις[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Παρότι η στρατολογική του κλάση ήταν το 1899, έχοντας το πάθος της ελευθερίας του τόπου του, συμμετείχε ως ενήλικος από τις 18 Μαίου 1896 στην Κρητική Επανάσταση (1895-1898) και στις μάχες του Αρμού του Πάνω Βαλσαμονέρου, του Βιολή το Χαράκι τον Φεβρουάριο του 1897 και στο Σωμαθιανό φαράγγι στις 4 Αυγούστου 1897[5][6]. Συμμετείχε επίσης στην Επανάσταση του Θερίσου, όπου ο Ελευθέριος Βενιζέλος τον χρησιμοποίησε σε εμπιστευτικές αποστολές.[7]

Aπελευθέρωση Επαρχίας Χειμάρας Βορείου Ηπείρου[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στους Βαλκανικούς πολέμους, συγκρότησε και εξόπλισε τον Οκτώβριο του 1912 με δικά του έξοδα, αντάρτικο και άτακτο σώμα 44 ανδρών από Κρήτες και άλλους Έλληνες εθελοντές[8]. Το σώμα των εθελοντών, το οποίο ήταν ένα από τα 77 σώματα Κρητών των Βαλκανικών Πολέμων[9], συμμετείχε στο Αποβατικό σώμα Χιμάρας που συγκροτήθηκε στις 2 Νοεμβρίου 1912[10], μαζί με τμήματα του Ελληνικού Στρατού και συνολικά 200 Κρήτες κατά πλειοψηφία (μετά των επίσης Κρητών οπλαρχηγών Παπαγιαννάκη, Τζουλάκη και Πολυξίγγη)[11] υπό τις διαταγές τις οποίες έδιδε ο Ταγματάρχης Σπύρος Σπυρομήλιος. Όλοι αυτοί μαζί με μικρή δύναμη Χειμαρριωτών, επιχειρούν για την κατάληψη της Χειμάρρας και την απελευθέρωσή της από τους Τούρκους στις 5 Νοεμβρίου 1912 και ο Κωνσταντίνος Αγγελάκης από το καπετανάτο Κυρβιτσάκη του σώματος Γαλερού υψώνει την ελληνική σημαία στην Χειμάρα[12][13]. Πέραν της Χειμάρας απελευθερώνουν και τα χωριά του καζά[14] της Χειμάρρας[15][16], Βούνο, Λιάτες, Δρυμάδες και Παλάσα, φθάνοντας ως την διάβαση του Λογαρά[17] και διακρίθηκε με το σώμα του και τους λοιπούς Κρήτες στη νικηφόρα μάχη της Παλάσσης στις 27 και 28 Δεκεμβρίου 1912.[18][19][20] Στον Β' Βαλκανικό Πόλεμο ο Γαλερός προσφέρεται να λάβει μέλος με το σώμα του.[21][22]

Κίνημα Εθνικής Αμύνης[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Στυλιανός Γαλερός ήταν από τα κορυφαία στελέχη του κινήματος Εθνικής Αμύνης στο Ρέθυμνο.[23]

Μεταπολεμική Δράση[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στο Ρέθυμνο όπου και διέμενε και εργαζόταν ως εμπορομελισσουργός, υπάρχει οδός που φέρει το όνομά του, μεταξύ της συμβολής των οδών Κονδυλάκη και Ετεάρχου, καθώς και της οδού Μάρκελλου, στον Μασταμπά (ταχυδρομικός κώδικας 741 32), καθώς είχε υπηρετήσει και τον Δήμο Ρεθύμνης, από τη θέση του αντιδημάρχου (δημαρχιακού παρέδρου) από την 1η Δεκεμβρίου 1922 έως τον 1η Δεκεμβρίου του 1925.[24] Θεωρούνταν ακραιφνής φίλος του Κόμματος των Φιλελευθέρων.[25] To 1928 με τον χωριανό του Ιωάννη Βούρβαχη και άλλους οπλαρχηγούς έθεσαν στην Βουλή εκκρεμή ζητήματα όπως την μέριμνα που έπρεπε να δείξει το Κράτος για τις υπηρεσίες τους στα πολεμικά μέτωπα.[26][27]

Θάνατος[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Πέθανε[28] στις 21 Φεβρουαρίου του 1934, ημέρα Τετάρτη, από ανακοπή καρδιάς και η νεκρώσιμος ακολουθία εψάλη στον Ναό των Εισοδείων Ρεθύμνης χοροστατούντος του Μητροπολίτη Κρήτης Τιμοθέου Β΄ Βενέρη, ο οποίος και τον νεκρολόγησε. Επίσης επικήδειους γι' αυτόν δημοσίευσαν και εκφώνησαν ο γιατρός Μιχάλης Ευκλείδης, ο Επίσκοπος Ρεθύμνου και Αυλοποτάμου Τιμόθεος Βενέρης, από την εφημερίδα «Τύπος» ο διευθυντής Μάνος Τσάκωνας και ο προϊστάμενος τυπογραφείου Γεώργιος Γεωρβασάκης, ο αρχηγός του Πανεφεδρικού Συλλόγου Νομού Ρεθύμνου Αντρέας Παπαδάκης, ο Νομάρχης Ρεθύμνης Γ. Σήφακας, ο Ατσιπουλιανός οπλαρχηγός Μάρκος Αβάτζος και ο πρόεδρος της λεγεώνας αγωνιστών Στυλιανός Μαρκιανός. Στεφάνια κατατέθηκαν από τον Γενικό Διοικητή Κρήτης Ιωάννη Μουτζουρίδη δια του Μάρκου Παχουλού, Δήμο Ρεθύμνης, Πανεφεδρικό Σύνδεσμο Νομού Ρεθύμνης, Ταμείο Ελαίας, Οικογένεια Ιωάννου Γαλερού, συμπολεμιστές οπλαρχηγούς Ρεθύμνης, Ταμείο Εφέδρων πολεμιστών, Γεωργική Υπηρεσία και Γεωργικό Επιμελλητήριο.

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Δράσις 10-10-1910 σελ. 2
  2. 1 Iανουαρίου 1878 αναφέρεται σε στρατιωτικά αρχεία η γέννηση του
  3. Κρητική Επιθεώρησις 21 Μαίου 1927 σελ.1
  4. Στρατιωτικός Φάκελος Γαλερού Στυλιανού, Υπηρεσία Στρατιωτικών Αρχείων
  5. Επικήδειος Γ. Λυράκη υπό δικηγόρου Γ. Παυλάκι ΚΡΗΤΙΚΗ ΕΠΙΘΕΩΡΗΣΙΣ ΡΕΘΥΜΝΟ 6 ΑΠΡΙΛΙΟΥ 1949
  6. Επικήδειος για Τσικινά υπό δικηγόρου Γ. Παυλάκι ΚΡΗΤΙΚΗ ΕΠΙΘΕΩΡΗΣΙΣ 1936
  7. Dictionary of Greek Γαλερός, Στυλιανός
  8. ΣΑΙΤΟΥΡΙΑΝΟΙ ΣΤΟ ΣΩΜΑ ΓΑΛΕΡΟΥ
  9. Εμμανουήλ και Θεόδωρος Ξυλούρης-Οι δυο ήρωες της οικογένειας Ξυλούρη κατά τη διάρκεια των Βαλκανικών πολέμων 1912-13
  10. Bασίλης Αναστασόπουλος Α' Βαλκανικός Πόλεμος Εκδόσεις Γκοβόστη
  11. ​Οι αετοί της Χειμάρρας
  12. [http://www.politistiko-rethymno.org/%CF%83%CE%B1%CE%B9%CF%84%CE%BF%CF%85%CF%81%CE%B9%CE%B1%CE%BD%CE%BF%CE%B9-%CF%83%CF%84%CE%BF-%CF%83%CF%89%CE%BC%CE%B1-%CE%B3%CE%B1%CE%BB%CE%B5%CF%81%CE%BF%CF%85/ ΣΑΙΤΟΥΡΙΑΝΟΙ ΣΤΟ ΣΩΜΑ ΓΑΛΕΡΟΥ Πολιτιστικό Ρέθυμνο[
  13. Ιστορικό & Λαογραφικό Μουσείο Ρεθύμνης Αθήνα 2017 σελ.55 Αρχείο ΙΛΜΡ φώτο 61
  14. Χιμάρα-Ιστορική αναδρομή Κ.Χατζηαντωνίου
  15. υπαγόταν στο σαντζάκι Αργυροκάστρου
  16. Μιχάλης Κοκολάκης Η ΤΟΥΡΚΙΚΗ ΣΤΑΤΙΣΤΙΚΗ ΤΗΣ ΗΠΕΙΡΟΥ ΣΤΟ ΣΑΛΝΑΜΕ ΤΟΥ 1895 σελ. 288
  17. Η συμβολή του σώματος του οπλαρχηγού Στυλιανού Γαλερού στην απελευθέρωση της Χιμάρας στις 5 Νοεμβρίου 1912
  18. Eφημερίδα Εμπρός 14/1/1913 σελ.3 & 4
  19. Στου Λογαρά τη ράχη, κάνει ο Γαλερός τη μάχη, με πενήντα παλικάρια, λευτερώνει τη Χειμάρρα
  20. Νικηφόρος μάχη 28ης Δεκεμβρίου 1912 στη διάβαση Λογαρά της επαρχίας Χιμάρας
  21. Επιστολή του Στυλιανού Α.Γολερού προς τον Ε.Βενιζέλο με την οποία του ζητεί να τον καλέσει να υπηρετήσει μαζί με το αντάρτικο σώμα του στον πόλεμο κατά της Βουλγαρίας και δη στην περιοχή της Θράκης.
  22. Επιστολή κατ' εντολή του Ε.Βενιζέλου προς πιθανότατα τον Στυλιανό Α.Γολερό με την οποία του γνωστοποιείται ότι ο Πρωθυπουργός αποφάσισε να μη λάβουν μέρος αντάρτικα σώματα στον πόλεμο αυτό.
  23. Καταρτισμός Σώματος Κρητική Επιθεώρησις 28 Σεπτεμβρίου 1916 σελ.2
  24. Η ιστορία των Δημάρχων από το 1882 – 2014 του Γ. Σταράκη Εφημερίδα Ρέθεμνος 16 Σεπτεμβρίου 2014
  25. ΟΙ ΔΗΜΑΡΧΟΙ ΣΤΟ ΡΕΘΥΜΝΟ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΝΩΣΗ ΜΕΧΡΙ ΤΟ 1925
  26. Εν υπόμνημα των Οπλαρχηγών προς την Βουλήν
  27. [file:///C:/Users/g884/Downloads/document.pdf Νόμος 3319 του 1925]
  28. σελ.170 Κρητική Επιθεώρησις 22 Φεβρουαρίου 1934 σελ.2 ΠΕΝΘΗ ΣΤΥΛ. Α. ΓΑΛΕΡΟΣ

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]