Μιμίκα Κρανάκη

Μιμίκα Κρανάκη
Γενικές πληροφορίες
Όνομα στη; μητρική γλώσσα	Μιμίκα Κρανάκη (Ελληνικά)
Γέννηση	1920; Λαμία
Θάνατος	2008; Παρίσι
Χώρα πολιτογράφησης	Ελλάδα
Εκπαίδευση και γλώσσες
Ομιλούμενες γλώσσες	Γαλλικά
Σπουδές	Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότητα	συγγραφέας
	δεδομένα

Η Δήμητρα (Μιμίκα) Κρανάκη (Λαμία, 1922 - Παρίσι, 2008^[2]) ήταν Ελληνογαλλίδα πεζογράφος και πανεπιστημιακός. Γεννήθηκε στη Λαμία, κόρη του Γιάννη Κρανάκη και της Δέσποινας Μακροπούλου. Σε ηλικία τεσσάρων ετών η συγγραφέας έχασε τη μητέρα της και μεγάλωσε κοντά στους αδελφούς της στη Λαμία και στην Αγία Μαρίνα Στυλίδας. Φοίτησε στο Παρθεναγωγείο του Ελληνικού Εκπαιδευτικού Συνδέσμου και στο Αρσάκειο και σπούδασε νομική και πολιτικές επιστήμες στο Πανεπιστήμιο Αθηνών καθώς και πιάνο και αρμονία) στο Ωδείο Αθηνών (1942-1945).

Το 1947 διαγράφηκε από το ΚΚΕ, μαζί με τον Κώστα Παπαϊωάννου και τον Άδωνι Κύρου και έκτοτε δεν ασχολήθηκε ξανά με την πολιτική δράση^[3]. Το 1945 μετέβη στο Παρίσι, μαζί με άλλους διανοουμένους, με το πλοίο Mαταρόα. Σπούδασε Φιλοσοφία στη Σορβόννη με υποτροφία της Γαλλικής κυβέρνησης και απέκτησε τη γαλλική υπηκοότητα. Πραγματοποίησε έρευνα στο C.R.N.S. (1949-1957), εκπόνησε διδακτορική διατριβή με τίτλο Emil Lask et le neocantisme και εργάστηκε ως καθηγήτρια γερμανικής φιλοσοφίας στο πανεπιστήμιο της Nanterre (1967-1985). Ασχολήθηκε με το έργο του Φρόυντ. Παντρεύτηκε τον Γάλλο φιλόσοφο Υβόν Μπελαβάλ (Yvon Belaval), με τον οποίο χώρισε ο 1967.

Πρωτοεμφανίστηκε με δημοσιεύσεις ποιημάτων στο περιοδικό Διάπλασις των Παίδων το 1933, το 1944 και το 1945 δημοσίευσε δύο κοινωνιολογικές μελέτες στο Αρχείο Κοινωνιολογίας και Θεωρίας των Επιστημών. Το 1947 εκδόθηκε στην Αθήνα το μυθιστόρημά της Contre temps, και το 1950 η συλλογή από νουβέλες Τσίρκο. Το τελευταίο έργο της στα ελληνικά είναι το μυθιστόρημα Φιλέλληνες (είκοσι τέσσερα γράμματα μιας Οδύσσειας). Επίσης έχει σημαντικό αριθμό δημοσιεύσεων και μεταφράσεων στη γαλλική γλώσσα. Συνεργάστηκε με τον τηλεοπτικό σταθμό France-Culture.

Περνούσε πολλά καλοκαίρια της στη Τζια^[4].

Εργογραφία

Στη βάση δεδομένων της Biblionet έχουν καταχωριστεί οι εξής τίτλοι^[5]:

(2007) Ματαρόα σε δυο φωνές, Μουσείο Μπενάκη
(2005) Ετερογραφία, Ίκαρος
(2004) Αυτογραφία, Ίκαρος
(2000) Διαβάζοντας τον Φρόυντ, Βιβλιοπωλείον της Εστίας
(1998) Φιλέλληνες, Μορφωτικό Ίδρυμα Εθνικής Τραπέζης
(1992) Contre temps, Βιβλιοπωλείον της Εστίας
(1992) Φιλέλληνες, Ίκαρος
(1985) Τσίρκο, Ίκαρος

Αναφορές

↑ «Identifiants et Référentiels» (Γαλλικά) Agence bibliographique de l'enseignement supérieur. 035254718. Ανακτήθηκε στις 11 Μαρτίου 2020.
↑ «Η Μιμίκα Κρανάκη πέθανε ήσυχα στο Παρίσι, Ολγα Σελλα | Kathimerini». www.kathimerini.gr. Ανακτήθηκε στις 11 Μαΐου 2016.
↑ «ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΜΕ ΤΗ ΜΙΜΙΚΑ ΚΡΑΝΑΚΗ | 'Αρδην - Ρήξη». www.ardin.gr. Ανακτήθηκε στις 11 Μαΐου 2016.
↑ «Μιμίκα Κρανάκη». LiFO. Ανακτήθηκε στις 11 Μαΐου 2016.
↑ «Μιμίκα Κρανάκη».

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

[29cee4429dd435ac5457301fa06e962d7a08b023-1] «Identifiants et Référentiels» (Γαλλικά) Agence bibliographique de l'enseignement supérieur. 035254718. Ανακτήθηκε στις 11 Μαρτίου 2020.

[2] «Η Μιμίκα Κρανάκη πέθανε ήσυχα στο Παρίσι, Ολγα Σελλα | Kathimerini». www.kathimerini.gr. Ανακτήθηκε στις 11 Μαΐου 2016.

[3] «ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΜΕ ΤΗ ΜΙΜΙΚΑ ΚΡΑΝΑΚΗ | 'Αρδην - Ρήξη». www.ardin.gr. Ανακτήθηκε στις 11 Μαΐου 2016.

[4] «Μιμίκα Κρανάκη». LiFO. Ανακτήθηκε στις 11 Μαΐου 2016.

[5] «Μιμίκα Κρανάκη».

[1]

[2]

[3]

[4]

[5]