Σλάβοϊ Ζίζεκ
| Σλάβοϊ Ζίζεκ | |
|---|---|
 Ο Σλάβοϊ Ζίζεκ στο Λίβερπουλ το 2008. | |
| Γέννηση | 21 Μαρτίου 1949 Λιουμπλιάνα, Σοσιαλιστική Δημοκρατία της Σλοβενίας, Γιουγκοσλαβία (σήμερα Σλοβενία) |
| Περίοδος | Φιλοσοφία 20ου/21ου αιώνα |
| Περιοχή | Δυτική φιλοσοφία |
| Σχολή | Εγελιανισμός Λακανιανή ψυχανάλυση Μαρξισμός |
| Κύρια Ενδιαφέροντα | Πολιτιστικές σπουδές, θεωρία κινηματογράφου, ιδεολογία, μαρξισμός, οντολογία, πολιτική θεωρία, ψυχανάλυση, θεολογία |
| Αξιοσημείωτες Ιδέες | Η ιδεολογία ως ασυνείδητη φαντασίωση που δομεί την πραγματικότητα Υπερβατικός υλισμός |
| Επιδράσεις | |
| Επηρέασε | |
 Σχετικά πολυμέσα | |
Ο Σλάβοϊ Ζίζεκ (Slavoj Žižek [ˈslavoj ˈʒiʒɛk], γεν. 21 Μαρτίου 1949) είναι Σλοβένος φιλόσοφος και κριτικός θεωρητικός, που δουλεύει στo πλαίσιo των παραδόσεων του χεγκελιανισμού, του μαρξισμού και της λακανιανής ψυχαναλυτικής. Ο Ζίζεκ έχει σημαντική συμβολή σε τομείς όπως η πολιτική θεωρία, η θεωρία του κινηματογράφου και η θεωρητική ψυχανάλυση.
Αντλεί παραδείγματα από τη μαζική κουλτούρα για να εξηγήσει τη θεωρία του Ζακ Λακάν και τις χρήσεις της λακανιανής ψυχαναλυτικής, και θέσεις της χεγκελιανής φιλοσοφίας και της μαρξιστικής οικονομικής θεωρίας για να ερμηνεύσει τα κοινωνικά φαινόμενα. Τα θέματα που πραγματεύεται στα γραπτά του συμπεριλαμβάνουν την υποκειμενικότητα, την ιδεολογία, τον καπιταλισμό, τον φονταμενταλισμό, τον ρατσισμό, την ανεκτικότητα, την πολυπολιτισμικότητα, τα ανθρώπινα δικαιώματα, την οικολογία, την παγκοσμιοποίηση, τον Πόλεμο στο Ιράκ, την επανάσταση, την ουτοπία, τον ολοκληρωτισμό, τον μεταμοντερνισμό, τη μαζική κουλτούρα, την όπερα, τον κινηματογράφο, την πολιτική θεολογία και τη θρησκεία.
Βιογραφία
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Πρώτα χρόνια
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Ο Ζίζεκ γεννήθηκε στην Λιουμπλιάνα της ΣΔ Σλοβενίας, στη Γιουγκοσλαβία, σε μια οικογένεια μεσαίας τάξης.[1] Ο πατέρας του, Γιόζε Ζίζεκ, ήταν οικονομολόγος και δημόσιος υπάλληλος, από την περιοχή του Πρεκμούριε της ανατολικής Σλοβενίας. Η μητέρα του, Βέσνα, καταγόμενη από τους λόφους Γκορίτσια της παραθαλάσσιας Σλοβενίας, ήταν λογίστρια σε κρατική επιχείρηση.
Οι γονείς τού Ζίζεκ ήταν άθεοι.[1][2] Πέρασε το μεγαλύτερο μέρος των παιδικών του χρόνων στην παραλιακή πόλη του Πορτορόζ, όπου εκτέθηκε σε δυτικές ταινίες, θεωρία και λαϊκό πολιτισμό.[3] Όταν ήταν έφηβος, η οικογένειά του επέστρεψε στην Λιουμπλιάνα, όπου σπούδασε στο Λύκειο Μπέζιγκραντ.[3] Στη δεκαετία του 1960 και τις αρχές της δεκαετίας του 1970, ο Σλάβοϊ σπούδασε δυτική φιλοσοφία στο Ζάγκρεμπ.
Έργα του μεταφρασμένα στα ελληνικά
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- Η μαριονέτα και ο νάνος
- Καλωσορίσατε στην έρημο του πραγματικού
- Μίλησε κανείς για ολοκληρωτισμό;
- Ιράκ, η δανεική χύτρα
- Το υψηλό αντικείμενο της ιδεολογίας
- Βία - Έξι λοξοί στοχασμοί
- Λακάν
- Πρώτα σαν τραγωδία και μετά σαν φάρσα
- Προβλήματα στον Παράδεισο: Ο κομμουνισμός μετά το τέλος της Ιστορίας
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
- Βιογραφία του Ζίζεκ στη European Graduate School
- Συνέντευξη του Ζιζεκ στο Democracy Now!, Οκτώβριος του 2009
- International Journal of Žižek Studies
- Το λήμμα Ζίζεκ στην Internet Encyclopedia of Philosophy
- Άρθρα του Ζίζεκ στη Lacanian Ink
- Συλλογή διαλέξεων του Ζίζεκ σε πορτογαλικά και αγγλικά
- Αρχείο Ζίζεκ στο Mideastdilemma.com Αρχειοθετήθηκε 2010-01-08 στο Wayback Machine.
- PODCAST: Slavoj Žižek - Σημειώσεις προς έναν Ορισμό της Κομμουνιστικής Κουλτούρας (10 ώρες) Αρχειοθετήθηκε 2010-11-20 στο Wayback Machine.
Παραπομπές
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- 1 2 «Kdo je kdaj: Slavoj Žižek. Tisti poslednji marksist, ki je iz filozofije naredil pop in iz popa filozofijo» [Who's When: Slavoj Žižek. The Last of the Marxists who made Pop from Philosophy and Philosophy from Pop] (στα Slovenian). Mladina. 24 Οκτωβρίου 2004. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 10 Δεκεμβρίου 2008. Ανακτήθηκε στις 13 Αυγούστου 2010.
- ↑ Slovenski biografski leksikon (Ljubljana: SAZU, 1991), XV. edition
- 1 2 «Slovenska pomlad: Slavoj Žižek (Webpage run by the National Museum of Modern History in Ljubljana)». Slovenskapomlad.si. 29 Σεπτεμβρίου 1988. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 3 Οκτωβρίου 2011. Ανακτήθηκε στις 4 Ιουνίου 2011.