Σαμποτέρ

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Σαμποτέρ
Σκηνοθεσία Άλφρεντ Χίτσκοκ
Παραγωγή Φρανκ Λόυντ
Τζακ Σκέρμπαλ
Σενάριο Πήτερ Βίρτελ
Τζόαν Χάρισον
Ντόροθυ Πάρκερ
Πρωταγωνιστές Ρόμπερτ Κάμινγκς
Πρισίλα Λέιν
Όττο Κρούγκερ
Άλαν Μπάξτερ
Πρώτη προβολή 1942
Μουσική Τσαρλς Πρεβέν
Φρανκ Σκίννερ
Διάρκεια 108 λεπτά
Γλώσσα Αγγλικά
Σελίδα IMDb d

Σαμποτέρ (Αγγλικά: Saboteur) είναι κινηματογραφική ταινία του Άλφρεντ Χίτσκοκ η οποία γυρίστηκε το 1942.

Υπόθεση[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ένας εργάτης σε εργοστάσιο πολεμικού υλικού, κατηγορείται για ένα σαμποτάζ που δεν έκανε. Δραπετεύει από την αστυνομία και με τη βοήθεια μιας κοπέλας η οποία αρχικά ήθελε να τον παραδώσει, διασχίζει τις Η.Π.Α. από την Καλιφόρνια μέχρι τη Νέα Υόρκη με σκοπό την αναζήτηση του πραγματικού ενόχου, ο οποίος τελικά σκοτώνεται αφού πέφτει από το άγαλμα της Ελευθερίας.

Παρατηρήσεις[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Με την ταινία αυτή ο Χίτσκοκ ήθελε να καταγγείλει τις διάφορες φασιστικές ομάδες οι οποίες δρούσαν στις Η.Π.Α. και να καταδείξει πως ο ναζισμός ήταν επικίνδυνος. [1] Πολλά στοιχεία της ταινίας-τυπικά χιτσκοκικά- θα χρησιμοποιηθούν σε κατοπινές ταινίες του, όπως Στη σκιά των τεσσάρων γιγάντων, όπως αυτή που εκφράζεται η γοητεία του κενού, με την πτώση από το άγαλμα της Ελευθερίας. [2] Το καδράρισμα της τελευταίας σεκάνς με τη γωνία λήψεως, την απόσταση της κάμερας επιτείνουν την αγωνία: η γενική οπτική, πλονζέ και κόντρ πλονζέ και λοξά, του αγάλματος και η μικροσκοπική μεγέθυνση της ραφής του μανικιού του παλτού του σαμποτέρ που ξηλώνεται ενισχύουν την αίσθηση του σασπένς. [3] Στην ταινία υπάρχουν μερικά πλάνα που δείχνουν στο λιμάνι της Νέας Υόρκης το ναυάγιο ενός αμερικανικού πολεμικού πλοίου, του ‘’Νορμανδία’’. Εξαιτίας αυτών το Αμερικανικό πολεμικό ναυτικό μήνυσε την εταιρεία Γιουνιβέρσαλ, επειδή τα εξέλαβε ως υπαινιγμό για παραλείψεις του σχετικά με την ασφάλεια του πολεμικού πλοίου που βυθίστηκε. [4] Ο ίδιος ο σκηνοθέτης αργότερα εντόπισε μειονεκτήματα στην ταινία, στη συνέντευξή του στον Φρανσουά Τρυφώ: ο ηθοποιός Ρόμπερτ Κάμινγκς προερχόμενος από τον χώρο της ελαφράς κωμωδίας και επειδή το ύφος του ήταν διασκεδαστικό, δύσκολα θα αποτύπωνε την εμπερίστατη κατάσταση του ήρωα, η ηθοποιός Πρισίλα Λέιν δεν ήταν ‘’χιτσκοκική’’ καθώς ήταν πολύ ‘’οικεία’’ και ‘’κοινότυπη’’. Τέλος το σενάριο κατάφορτο από ιδέες δεν ήταν επαρκώς δεμένο. [5]

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Pierre Lherminier, Χίστσκοκ,μτφρ.Γιώργος Σπανός, εκδ. Πλέθρον, Αθήνα, 1985, σελ .59, Φρανσουά Τρυφώ, Χίστκοκ, μτφρ.Γιάννης Ιωαννίδης, εκδ.Ύψιλον,Αθήνα, 1986, σελ.114
  2. Pierre Lherminier, Χίστσκοκ,μτφρ.Γιώργος Σπανός, εκδ. Πλέθρον, Αθήνα, 1985, σελ 59
  3. David Bordwell, Kristin Thomson, Εισαγωγή στην τέχνη του κινηματογράφου, μτφρ. Κατερίνα Κοκκινίδη,εκδ. Μ.Ι.Ε.Τ., Αθήνα, 2004, σελ.276
  4. Φρανσουά Τρυφώ, Χίτσκοκ, μτφρ. Γιάννης Ιωαννίδης, εκδ.Ύψιλον,Αθήνα, 1986, σελ.115
  5. Φρανσουά Τρυφώ, Χίστκοκ, μτφρ. Γιάννης Ιωαννίδης, εκδ.Ύψιλον,Αθήνα, 1986, σελ .113-114, 119

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Φρανσουά Τρυφώ, Χίτσκοκ, μτφρ. Γιάννης Ιωαννίδης, εκδ. Ύψιλον,Αθήνα, 1986, σελ. 113-119
  • Pierre Lherminier, Χίτσκοκ, μτφρ. Γιώργος Σπανός, εκδ. Πλέθρον, Αθήνα, 1985, σελ. 57-59
  • Μπάμπης Ακτσόγλου, Χίτσκοκ, εκδ. Αιγόκερως, Αθήνα, 1985, σελ. 57
  • David Bordwell, Kristin Thomson, Εισαγωγή στην τέχνη του κινηματογράφου, μτφρ. Κατερίνα Κοκκινίδη, εκδ. Μ.Ι.Ε.Τ., Αθήνα, 2004, σελ. 276