Ρούπρεχτ της Βαυαρίας

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Ρούπερτ
Rupprecht von Bayern.jpg
Ο Ρούπερτ με τη 2η σύζυγό του Αντωνία του Λουξεμβούργου
διάδοχος της Βαυαρίας
Περίοδος 1913 - 1918
Γέννηση 18 Μαΐου 1869 (1869-05-18)
Θάνατος 2 Αυγούστου 1955 (86 ετών)
Σύζυγος Μαρία-Γαβριέλα Βίττελσμπαχ
Αντωνία του Λουξεμβούργου
Επίγονοι Αλβέρτος
Ερρίκος
Ίρμινγκαρντ-Μαρία
Εντίτα-Μαρία
Χίλντα-Χίλντεγκραντ
Γκαμπριέλε-Αντελγκούντε
Σοφία-Μαρία
Οίκος των Βίττελσμπαχ
Πατέρας Λουδοβίκος Γ΄
Μητέρα Μαρία-Θηρεσία Λωρραίνης-Αυστρίας
Θρησκεία Καθολικός
Commons page Σχετικά πολυμέσα
δεδομένα (π  σ  ε )

Ο Ρούπερτ (18 Μαΐου 1869 - 2 Αυγούστου 1955) από τον Οίκο των Βίττελσμπαχ ήταν διάδοχος της Βαυαρίας, ο τελευταίος. Κατά τη διάρκεια του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου διοίκησε με επιτυχία την 6η Στρατιά της Γερμανίας.

Βιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Παιδική ηλικία. O Ρούπερτ-Μαρία-Λεοπόλδος-Φερδινάνδος[1] γεννήθηκε στο Μόναχο και ήταν ο πρωτότοκος γιος του Λουδοβίκου Γ΄ της Γερμανίας και της Μαρίας-Θηρεσίας της Λωρραίνης-Αυστρίας, κόρης του Φερδινάνδου-Καρόλου πρίγκιπα της Μοδένας. Η μητέρα του ήταν απόγονος του Καρόλου Α΄ της Αγγλίας και διεκδικήτρια του στέμματος της Βρετανίας. Νέος ο Ρούπερτ είχε εκπαίδευση παραδοσιακή και συντηρητική. Πέρασε τέσσερα έτη στο δημόσιο Γυμνάσιο του Μονάχου. Εκεί υποχρεώθηκε να μάθει μία τέχνη και διάλεξε την ξυλουργική. Έμαθε ιππασία, χορό και του άρεσε ο αθλητισμός[2].

Πριν από τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Όταν ο πάππος του Λεοπόλδος ανέλαβε αντιβασιλιάς λόγω της διανοητικής ανικανότητας των ανιψιών του, έγινε φανερό ότι ο Ρούπερτ θα γινόταν κάποτε διάδοχος. Μετά το πέρας των σπουδών του μπήκε στο Πεζικό Σύνταγμα Σωματοφυλάκων ως ανθυπολοχαγός. Το διάστημα 1889-91 σπούδασε στα Πανεπιστήμια Μονάχου και Βερολίνου. Έγινε συνταγματάρχης. Ταξίδεψε από τη Μέση Ανατολή ως την Κίνα.

Έγινε ιππότης του Τάγματος του Χρυσόμαλλου Δέρατος της Αυστρίας. Ως υποστράτηγος του Πεζικού έγινε διοικητής της Α΄ Στρατιάς και το 1913 στρατηγός[3]. Ο πατέρας του από το 1912 είχε γίνει αντιβασιλιάς και το 1912 βασιλιάς της Βαυαρίας. Τότε ο Ρούπερτ έγινε διάδοχος (kronprinz)[4].

Ο Α΄ Παγκόσμιος Πόλεμος. Ως διοικητής της ΣΤ΄ Γερμανικής Στρατιάς στη μάχη της Λωρραίνης[1] αποδείχθηκε ικανός[1]. Δεν κατάφερε να σπάσει τη Γαλλική γραμμή και έμεινε στο Δυτικό μέτωπο ως τη λήξη του Πολέμου. Το 1915 πρότεινε την ένταξη της Ολλανδίας στη Γερμανία και την αύξηση των εδαφών της Ολλανδίας και της Βαυαρίας, ως εξισορρόπηση στη δύναμη της Πρωσίας[5]. Το επόμενο έτος έγινε στρατάρχης. Ήταν ίσως ο πιο ικανός στρατιωτικός. Βλέποντας την αύξηση τη υλικής υπεροχής των αντιπάλων, συμπέρανε ότι ο Πόλεμος δεν μπορούσε να κερδηθεί[6] και το 1918 παραιτήθηκε[3].

Η περίοδος του Μεσοπολέμου. Το 1918 ο πατέρας του απάλλαξε τους υποτελείς του από τους όρκους τους. Θεωρήθηκε το τέλος της βασιλείας στη Βαυαρία. Ακολούθησε κομμουνιστικό καθεστώς για μερικούς μήνες και ο Ρούπερτ διέφυγε στο Τιρόλο, επέστρεψε όμως το 1919. Τότε απεβίωσε η μητέρα του και τη διαδέχθηκε στη διεκδίκηση του θρόνου της Βρετανίας[7]. Το 1922 έκανε δεύτερο γάμο· την τελετή έκανε ο μετέπειτα πάπας Πίος ΙΒ΄. Το 1921 απεβίωσε ο πατέρας του και ο Ρούπερτ έμεινε διεκδικητής βασιλιάς της Βαυαρίας και αρχηγός του Οίκου των Βίττελσμπαχ. Το 1922 πρότεινε την απαγόρευση δηλητηριωδών αερίων σε πόλεμο[8]. Το 1923 ίδρυσε το Ταμείο Αποζημίωσης και συμφώνησε με την πολιτεία της Βαυαρίας να παραχωρήσει τα ανάκτορα Νόισβανσταϊν και Λίντερχοφ στον Βαυαρικό λαό.

Ο Αδόλφος Χίτλερ του πρότεινε συνεργασία με υπόσχεση της αποκατάστασής του στο θρόνο, αλλά ο Ρούπερτ δεν δελεάστηκε[9] και έπειθε άλλους να μην τον ακολουθήσουν[10]. Εκμυστηρεύθηκε στον Γεώργιο Ε΄ της Βρετανίας ότι ο Χίτλερ είναι παράφρων[11]. Το 1932 η Μεγάλη Ύφεση χειροτέρευε και μερικά κόμματα της Βαυαρίας πρότειναν στον Ρούπερτ να αναλάβει την εξουσία, αλλά οι δισταγμοί της κυβέρνησης και η τοποθέτηση του Χίτλερ ως καγκελάριου το 1933 έκαναν ανεφάρμοστο το σχέδιο. Τότε ο Χ. Τζ. Γουέλς έγραψε το βιβλίο επιστημονικής φαντασίας Η μορφή των πραγμάτων που θα έρθουν περιγράφοντας ότι στην προσπάθεια επιβολής μίας παγκόσμιας κυβέρνησης, ο πρίγκιπας Μάνφρεντ της Βαυαρίας θα ηγηθεί ενάντια σε αυτήν[12]. Αυτό το έγραψε προσβλέποντας σε κάποιον απόγονο του πρίγκιπα Ρούπερτ.

Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος. Το 1939 οι Ναζί κατάσχεσαν το ανάκτορο Λόιτστετεν και ο Ρούπερτ εξορίστηκε στη Φλωρεντία, φιλοξενούμενος του Βίκτωρα-Εμμανουήλ Γ΄. Σκέφθηκε να ενωθεί η Βαυαρία με την Αυστρία[2] ή να γίνει βασιλιάς της Γερμανίας[11]. Το 1944 η Γερμανία κατέλαβε την Ουγγαρία και φυλάκισε την οικογένειά του σε στρατόπεδο συγκέντρωσης. Το επόμενο έτος οι Αμερικανοί ελευθέρωσαν από το Νταχάου την οικογένειά του. Οι πέντε κόρες του μεταφέρθηκαν στο Λουξεμβούργο[13]. Η σύζυγός του Αντουανέτα δεν ανέκαμψε ποτέ και απεβίωσε εννέα έτη μετά· ετάφη στη Ρώμη.

Τα τελευταία έτη. Το 1945 επέστρεψε στο Μόναοο· το 65% των Βαυαρών ήταν υπέρ της αποκατάστασης της μοναρχίας. Το 1954 οι 70 από τους 170 βουλευτές ήταν υπέρ του Ρούπερτ[14]. Απεβίωσε το επόμενο έτος στο ανάκτορο Λόιτστετεν και έτυχε κηδείας από την πολιτεία σαν να ήταν ενεργός βασιλιάς. Ετάφη στην κρύπτη του Τεατίνερκιρχε στο Μόναχο κοντά στην πρώτη σύζυγό του και στον πάππο του.

Οικογένεια[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Πρώτα νυμφεύτηκε το 1900 τη Μαρία-Γαβριέλλα των Βίττελσμπαχ, κόρη του Καρόλου-Θεοδώρου δούκα στη Βαυαρία και είχε τέκνα:

Έπειτα νυμφεύτηκε για δεύτερη φορά με την Αντωνία των Νασσάου-Βάιλμπουργκ, κόρη του Γουλιέλμου Δ΄ μεγάλου δούκα του Λουξεμβούργου και είχε τέκνα:

  • Ερρίκος 1922-1958, πρίγκιπας της Βαυαρίας[15].
  • Ίρμινγκαρντ 1923-2010, παντρεύτηκε τον Λουδοβίκο Βίττελσμπαχ πρίγκιπα της Βαυαρίας.
  • Εντίτα-Μαρία 1924-2013, παντρεύτηκε ρώτα τον Τίτο-Τομάζο-Μaρία Μπρουνέτι και έπειτα τον Γκούσταβ-Κρίστιαν Σίμερτ[16].
  • Χίλντα-Χίλντεγκραντ 1926-2002, παντρεύτηκε τον Χουάν Μπράντστοκ Έντγκαρ Λόκετ ντε Λοαϋθά.
  • Γκαμπριέλε-Αντελγκούντε, γενν. 1927, παντρεύτηκε τον Καρλ δούκα του Κρόυ.
  • Σοφία-Μαρία, γενν. 1935, παντρεύτηκε τον Ζαν-Ένγκελμπερτ δούκα του Άρενμπεργκ.

Αναφορές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. 1,0 1,1 1,2 Turner, Cambrai 1917: The birth of armoured warfare, 15
  2. 2,0 2,1 Bautz, Traugott, επιμ. (2003). «Rupprecht, Maria Luitpold Ferdinand, Kronprinz von Bayern, Pfalzgraf bei Rhein, Herzog von Bayern, Franken und in Schwaben usw.» (στα γερμανικά). Biographisch-Bibliographisches Kirchenlexikon (BBKL). 22. Nordhausen: Bautz, cols. 1173–1186. ISBN 3-88309-133-2. http://www.bbkl.de/r/rupprecht_m_l_f.shtml. 
  3. 3,0 3,1 Crown Prince Rupprecht of Bavaria, 1869-1955, J. Rickard (6 November 2007)
  4. Wittelsbacher (in German), Historisches Lexikon Bayerns
  5. Fischer, Fritz. Germany's War Aims in the First World War, p. 181
  6. The National Archives, UK
  7. http://www.royalstuartsociety.com/succession.html
  8. The New York Times, 4 January 1922
  9. «The Prince of Possibilities: Kronprinz Rupprecht von Bayern». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2009-08-09. https://web.archive.org/web/20090809095822/http://geocities.com/josephcrisp/rupertbavaria.html. Ανακτήθηκε στις 2008-04-29. 
  10. Irvine, Wendell C. (1931-11). «Adolf Hitler / The Man and His Ideas». The Improvement Era: σελ. 13. https://archive.org/stream/improvementera3501unse#page/n13/mode/2up. Ανακτήθηκε στις 13 November 2014. 
  11. 11,0 11,1 Royals and the Reich: The Princes Von Hessen in Nazi Germany google book review, p. 72, author: Jonathan Petropoulos, accessdate: 29 April 2008
  12. H.G. Wells, The Shape of Things to Come, Book 4, Ch. 3, "Futile Insurrection" [1]
  13. "A Happy Story", Col. Albert Caswell Metts Jr., Privately Printed
  14. «Die Monarchie als Staatsform (in German)». Historisches Lexikon Bayerns. http://www.historisches-lexikon-bayerns.de/artikel/artikel_44550. Ανακτήθηκε στις 2008-04-29. 
  15. de Badts de Cugnac, Chantal. Coutant de Saisseval, Guy. Le Petit Gotha. Nouvelle Imprimerie Laballery, Paris 2002, p. 34 (French) ISBN 2-9507974-3-1
  16. Peerage News http://peeragenews.blogspot.co.uk/2013/05/princess-editha-marie-gabrielle-anna-of.html

Περαιτέρω μελέτη[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Manfred Berger (2003). "Rupprecht, Maria Luitpold Ferdinand, Kronprinz von Bayern, Pfalzgraf bei Rhein, Herzog von Bayern, Franken und in Schwaben usw.". In Bautz, Traugott. Biographisch-Bibliographisches Kirchenlexikon (BBKL) (in German). 22. Nordhausen: Bautz. cols. 1173–1186. ISBN 3-88309-133-2.
  • "Crown Prince Rupprecht". Firstworldwar.com.
  • Garnett, Robert S., Jr. Lion, Eagle, and Swastika: Bavarian Monarchism in Weimar Germany, 1918-1933.
  • McFerran, Noel S. "Robert I and IV". The Jacobite Heritage.
  • McFerran, Noel S. "The Royal Family, the Nazis, and the Second World War". The Jacobite Heritage.
  • Rickard, J. "Crown Prince Rupprecht of Bavaria, 1869-1955". Historyofwar.org.
  • Sendtner, Kurt. Rupprecht von Wittelsbach, Kronprinz von Bayern. München: Richard Pflaum, 1954.
  • Weiß, Dieter J. Kronprinz Rupprecht von Bayern: Eine politische Biografie. Regensburg: Friedrich Pustet, 2007.


Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Rupprecht, Crown Prince of Bavaria της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες).