Μήτση Κωνσταντάρα
 |
Το λήμμα δεν περιέχει πηγές ή αυτές που περιέχει δεν επαρκούν. |
| Μήτση Κωνσταντάρα | |
|---|---|
 Η Μήτση Κωνσταντάρα σε σκηνή από την ταινία Ο τζαναμπέτης (1969) | |
| Όνομα στη μητρική γλώσσα | Μήτση Κωνσταντάρα (Ελληνικά) |
| Γέννηση | Δήμητρα Κωνσταντάρα 1922 Αθήνα |
| Θάνατος | 22 Δεκεμβρίου 1985 (63 ετών) Αθήνα |
| Τόπος ταφής | Πρώτο Νεκροταφείο Αθηνών |
| Εθνικότητα | Ελληνίδα |
| Χώρα πολιτογράφησης | Ελλάδα |
| Σπουδές | Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου |
| Ιδιότητα | ηθοποιός |
| Εν ενεργεία | 1945–1982 |
| Αδέλφια | Λάμπρος Κωνσταντάρας Αλεξάνδρα Κωνσταντοπούλου |
| Είδος τέχνης | υποκριτική |
Η Μήτση (Δήμητρα) Κωνσταντάρα (Αθήνα, 1922 – Αθήνα, 22 Δεκεμβρίου 1985) ήταν Ελληνίδα ηθοποιός. Έπαιξε και διακρίθηκε σε δεύτερους ρόλους.
Βιογραφία
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Ήταν μικρότερη αδερφή του ηθοποιού Λάμπρου Κωνσταντάρα. Την ίδια σχεδόν περίοδο με τη γέννησή της έμεινε ορφανή από πατέρα, γι' αυτό αγαπήθηκε ιδιαίτερα από όλη την οικογένεια. Τα δύο μεγαλύτερα αδέρφια της, και ιδιαίτερα ο Λάμπρος, την αντιμετώπιζαν πάντα σαν μικρό παιδί. Ακόμα και σε μεγάλη ηλικία οι πολύ κοντινοί της άνθρωποι την αποκαλούσαν χαϊδευτικά Μήτση.
Σπούδασε στην Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου από όπου αποφοίτησε με άριστα και το 1945 πρωτοεμφανίστηκε στην Πρώτη Κρατική Σκηνή με το έργο Αρλεζιάννα. Εκείνη την εποχή υπήρχε ένα είδος θεάτρου, τα ονομαστά μπουλούκια, τα οποία η ίδια υπηρέτησε με μεγάλη επιτυχία, κάτι όμως που την έκανε το μαύρο πρόβατο της οικογένειας για τον δρόμο που ακολούθησε.
Το 1948, συμμετείχε στο θίασο Δημητρίου-Σκορδούλη-Κάσση, που κάνει περιοδεία στην Κωνσταντινούπολη για περίπου ένα χρόνο. Για κάποιο διάστημα εγκατέλειψε το θέατρο για οικογενειακούς λόγους. Εκείνη την περίοδο έμενε στο σπίτι του αδερφού της.
Το 1961 επανέρχεται στο θέατρο, αρχικά μόνη της, στο θίασο της Μαίρης Αλκαίου και του Βασίλη Διαμαντοπούλου, στο έργο "Ένα δέντρο μεγαλώνει στο Μπρούκλιν" και ακολουθεί το έργο "Πέντε στρέμματα Παράδεισος" κ.ά.
Από το 1964 και μετά, άρχισε να παίζει με τον αδερφό της, Λάμπρο, σε θέατρο και σινεμά, σε παραστάσεις όπως "Μια κυρία ατυχήσασα" (που στο σινεμά μεταφέρθηκε με τον τίτλο Ο στρίγγλος που έγινε αρνάκι), Τι 30, τι 40, τι 50, Υπάρχει και φιλότιμο κ.ά. Τα πιο πολλά από αυτά τα έργα πήγαν και στον κινηματογράφο με άλλο τίτλο. Η Μήτση κοντά στον Λάμπρο ξέφυγε από την ανωνυμία και μαζί γυρίσανε περίπου 30 ταινίες.
Τη δεκαετία του '70 συνεργάστηκε με το Εθνικό Θέατρο στα έργα "Αλκιβιάδης" του Ν. Τουτουντζάκη, "Δικαίωση" του Νίκου Ζακοπούλου και πολλά άλλα έργα. Έκανε όμως και αυτόνομη καριέρα και στην τηλεόραση τη δεκαετία του '70, σε σειρές όπως: Λούνα Παρκ, Εκείνες κι εγώ, Μεθοριακός σταθμός, Παλιατζής κ.ά.
Όταν το 1985 πέθανε ο Λάμπρος, η Μήτση έπεσε σε κατάθλιψη. Πέθανε πιθανόν από ανακοπή καρδιάς στον ύπνο της, έξι μήνες μετά. Κηδεύτηκε στον οικογενειακό τάφο στο Πρώτο Νεκροταφείο Αθηνών.
Αν και είχε κάνει ένα γάμο, δεν είχε παιδιά αλλά είχε δύο ανίψια που αγαπούσε πολύ, τον γιο του Λάμπρου Δημήτρη Κωνσταντάρα και την Σίση, κόρη της αδερφής της, Σάσας.
Φιλμογραφία
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]| Έτος | Τίτλος | Ρόλος |
|---|---|---|
| 1951 | Να παιδί, να μάλαμα | |
| 1963 | Αφοσίωση | διευθύντρια σχολείου |
| 1964 | Θα Σε Κάνω Βασίλισσα | κυρία Χατζηλαζάρου |
| 1965 | Φτωχός αλλά τίμιος | |
| Ενώνει ο πόνος δυο καρδιές (aka Μόνο για σένα) | θεία Στέλλας | |
| Υπάρχει και φιλότιμο[1] | κυρα-Λάμπαινα | |
| 1966 | Παράνομοι πόθοι | Όλγα, μητέρα Πέτρου |
| Ο αδελφός μου ο λόρδος | Θεανώ Μπατάρα | |
| Ο παπατρέχας | Κατσάμπεη [2] | |
| 1967 | Κάτι κουρασμένα παλικάρια | Ιωάννα Διαμαντίδου-Βαλίρα |
| Πατέρα κάτσε φρόνιμα | Ευτέρπη Παπασταφίδα | |
| Ο στρίγγλος που έγινε αρνάκι | Δέσποινα Ανυφαντούλη [3] | |
| Κολωνάκι διαγωγή μηδέν | Ασημίνα Καρανάμπαση | |
| Βοήθεια! Ο Βέγγος φανερός πράκτωρ 000 | διευθύντρια οίκου μόδας | |
| 1968 | Ο Ρωμιός έχει φιλότιμο | Χρυσάνθη Καραντάρη [4] |
| Καπετάν φάντης μπαστούνι | Τασία [5] | |
| 1969 | Το ανθρωπάκι | Άννα |
| Η νεράιδα και το παλικάρι | Μερόπη [6] | |
| Ο τζαναμπέτης | Ευρυδίκη | |
| Ησαΐα, μη χορεύεις | Σωτηρία, γραμματέας | |
| Φοβάται ο Γιάννης το θεριό | κυρία Βελή | |
| Ξύπνα καημένε Περικλή | Φωφώ Δημητρακά | |
| 1970 | Ένας τρελός γλεντζές | Ευδοκία |
| Κρίμα το μπόι σου | Ευανθία | |
| Εσένα μόνο αγαπώ | κα Δέρκου | |
| 1971 | Εθελοντής στον έρωτα | κυρία Ραΐζη |
| Ένα αγόρι αλλοιώτικο απ' τ' άλλα | κυρία Βαρδαλιά | |
| Πίσω μου σε έχω σατανά | Αγλαΐα Τουρσή | |
| Της ζήλιας τα καμώματα | Χαρίκλεια | |
| Ο φαφλατάς | Ευλαμπία | |
| 1972 | Τι 30, τι 40, τι 50 | Χρυσάνθη |
| Ο άνθρωπος που έσπαγε πλάκα | Χαρίκλεια | |
| Ο άνθρωπος που γύρισε από τη ζέστη | Μαργαρίτα | |
| Απ' τ' αλώνια στα σαλόνια | Ουρανία | |
| Το ξενοδοχείο των διεφθαρμένων | Κατερίνα | |
| Αγάπη μου παλιόγρια | Καίτη | |
| 1973 | Ο φαντασμένος | Τσουλόγλου |
| 1981 | Ο Λαμπρούκος μπαλαντέρ | η γυναίκα που ορίζει τα ραντεβού |
| 1982 | Φυλακές ανηλίκων | Μάρθα Σταθουλοπούλου |
Θέατρο
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]| 1950 | Η νεράιδα του χιονιού |
| 1955 | Τρεις πετεινοί σε ένα κοτέτσι |
| 1955 | Οι μαιτρέσσες του μπαμπά |
| 1959 | Δυο άσπρα τριαντάφυλλα |
| 1965 | Υπάρχει και φιλότιμο Ι |
| 1968 | Πϊσω μου σε έχω σατανά |
| 1969 | Το 24ωρο ενός Αθηναίου |
| 1969 | Ο Μπάμπης και ο Μπαμπίνος |
| 1971 | Τι 30, τι 40, τι 50 |
| 1972 | Ερωτιάρης αλά ελληνικά |
| 1973 | Ευτυχώς τρελάθηκα |
| 1974 | Αγάπη μου παγόβουνο |
| 1976 | Υπάρχει και φιλότιμο ΙΙ |
| 1977 | Ο Λαμπρούκος και οι λατρείες του |
| 1978 | Τραγούδα θεατρίνε |
Παραπομπές
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- ↑ «Υπάρχει και φιλότιμο». tainiothiki.gr. Ταινιοθήκη της Ελλάδος. Ανακτήθηκε στις 6 Οκτωβρίου 2023.
- ↑ «Η άγνωστη αδερφή του Λάμπρου Κωνσταντάρα που έπαιζε στο πλευρό του». 21 Δεκεμβρίου 2017. Ανακτήθηκε στις 1 Μαρτίου 2023.
- ↑ «H Μήτση Κωνσταντάρα που έφυγε από τη ζωή μαραζωμένη από τον θάνατο του αδελφού της Λάμπρου». Newsbeast. 22 Δεκεμβρίου 2016. Ανακτήθηκε στις 1 Μαρτίου 2023.
- ↑ «Ο Ρωμιός έχει φιλότιμο, ταινία του 1968». apotis4stis5.com (στα Αγγλικά). 22 Ιανουαρίου 2023. Ανακτήθηκε στις 1 Μαρτίου 2023.
- ↑ «Καπετάν Φάντης μπαστούνι: Τα «πονεμένα στερεότυπα» της κοινωνίας του '60 και τα ήθη που έπρεπε να κρατήσουμε». Enimerotiko.gr (στα greek). 14 Μαΐου 2020. Ανακτήθηκε στις 1 Μαρτίου 2023.
- ↑ Μπαλάσκα, Ελένη (6 Δεκεμβρίου 2019). «Οι διάσημες προξενήτρες του κινηματογράφου». ΜΗΧΑΝΗ ΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ. Ανακτήθηκε στις 1 Μαρτίου 2023.
Πηγές
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- Έλληνες - Ελληνίδες ηθοποιοί
- Θόδωρος Έξαρχος: "Έλληνες ηθοποιοί - Αναζητώντας τις ρίζες", Βραβείο Ακαδημίας Αθηνών
- www.90lepta.com