Οφρύνιο Καβάλας

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση

Συντεταγμένες: 40°47′48″N 23°54′39″E / 40.79663°N 23.91093°E / 40.79663; 23.91093

Οφρύνιο
Τοποθεσία στον χάρτη
Τοποθεσία στον χάρτη
Οφρύνιο
Διοίκηση
ΧώραΕλλάδα
ΠεριφέρειαΑνατολική Μακεδονία και Θράκη
ΔήμοςΠαγγαίου
Γεωγραφία και στατιστική
Περιφερειακή ενότηταΚαβάλας
Υψόμετρο100
Πληθυσμός758 (2011)
Άλλα
Παλαιά ονομασίαΚάτω Λακκοβίκια
Χώροι αρχαιολογικού ενδιαφέροντος Οφρυνίου

Το Οφρύνιο (γνωστό μέχρι το 1954 ως Κάτω Λακκοβίκια[1]) είναι χωριό του Δήμου Παγγαίου, της περιφερειακής ενότητας Καβάλας, στην περιφέρεια Ανατολική Μακεδονία και Θράκη. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, έχει 758 κατοίκους. Βρίσκεται σε υψόμετρο 100 μέτρων, στους πρόποδες του Παγγαίου, περίπου 5.5 χλμ. από την Παραλία Οφρυνίου και 9 χλμ. από τα Λακκοβίκια (σημερινή Μεσολακκιά), στο δυτικό άκρο του νομού Καβάλας. Με το πρόγραμμα Καποδίστριας εντάχθηκε στον δήμο Ορφανού, και παλαιότερα υπαγόταν στην κοινότητα Οφρυνίου.[2] Στην τοπική κοινότητα Οφρυνίου ανήκει και το θέρετρο Παραλία Οφρυνίου. Η οικονομία του χωριού βασίζεται στον τουρισμό, την αλιεία και τη γεωργία, με κυριότερα προϊόντα τα αμύγδαλα, τις ελιές, τα σταφύλια και το τσίπουρο.[3]

Ιστορικά στοιχεία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στο Οφρύνιο υπάρχουν ίχνη κατοίκησης από την προϊστορία. Στη θέση Χαρίτου Τούμπα έχει εντοπιστεί οικισμός των προϊστορικών και πρώιμων ιστορικών χρόνων, χρονολογούμενος από την διάσπαρτη επιφανειακή κεραμική. Κατά την αρχαιότητα, κοντά στο Οφρύνιο βρισκόταν η αρχαία πόλη Ηιών,[4] της οποίας τα ερείπια έχουν βρεθεί στην Τούμπα του Προφήτη Ηλία. Η αρχαϊκή - κλασική ακρόπολη βρισκόταν στον ψηλότερο λόφο, ενώ στο χαμηλότερο δυτικό λόφο έχει βρεθεί προϊστορικός οικισμός. Γύρω από τους λόφους αυτούς έχουν εντοπιστεί αρχαία νεκροταφεία. Στις θέσεις Οχυρά και Ντεβέγελο έχει εντοπιστεί νεκροταφεία ρωμαϊκής περιόδου. Στη θέση Γιατρού έχει εντοπιστεί εγκατάσταση κλασικής - ελληνιστικής περιόδου και δεύτερη ρωμαϊκής περιόδου, πιθανώς αγροικίες, με υπολείμματα τοίχων και διάσπαρτη κεραμική στην επιφάνεια του εδάφους. Στον λόφο Καλαμούδι υπάρχουν επιφανειακά ίχνη τοίχων και διάσπαρτη κεραμική τα οποία υποδεικνύουν την παρουσία οικισμού και νεκροταφείου της ελληνιστικής - ρωμαϊκής περιόδου. Στη θέση Κλήμα υπάρχουν ορατά λείψανα αρχαίας εγκατάστασης, πιθανώς αγροικίας. Στη θέση Τσαρδάκια έχει ανασκαφεί κτίριο της ελληνιστικής περιόδου.[5]

Με την ανταλλαγή πληθυσμών, στη Κάτω Λακκοβίκια εγκαταστάθηκαν 148 προσφυγικές οικογένειες[6] από το Οφρύνιο της Τρωάδας, σημερινό Ενρεκιοΐ, στην Μικρά Ασία.[3] Στην απογραφή του 1928, η Κάτω Λακκοβίκια είχε 629 κατοίκους. Οι κάτοικοί του αρχικά ασχολήθηκαν με την καπνοκαλλιέργεια και έπειτα με την καλλιέργεια σιτηρών και οσπρίων. Το 1954, ο οικισμός μετονομάστηκε σε Οφρύνιο. Ο ναός του χωριού, αφιερωμένος στον Άγιο Γεώργιο, ολοκληρώθηκε το 1995.[7]

Αθλητισμός[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Α.Σ. Αετός Ορφανού[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Σήμα του Αετού Ορφανού

Το χωριό διαθέτει ποδοσφαιρικό σύλλογο με την ονομασία «Α.Σ. Αετός Ορφανού». Ο σύλλογος ιδρύθηκε το 1979.

Το 2014, η ομάδα κατέκτησε το Κύπελλο της ΕΠΣ Καβάλας.

To 2017 αναδείχθηκε πρωταθλήτρια στην Α΄ Κατηγορία της ΕΠΣ Καβάλας.

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. «Κάτω Λακκοβίκια -- Οφρύνιον». Πανδέκτης. Εθνικό Κέντρο Τεκμηρίωσης. Ανακτήθηκε στις 8 Φεβρουαρίου 2017. 
  2. «Οφρύνιον (Καβάλας)». Διοικητικές μεταβολές οικισμών. ΕΕΤΑΑ. Ανακτήθηκε στις 7 Φεβρουαρίου 2017. 
  3. 3,0 3,1 «Οφρύνιο». Δήμος Παγγαίου. Ανακτήθηκε στις 8 Φεβρουαρίου 2017. 
  4. [1] Αρχειοθετήθηκε 2017-04-24 στο Wayback Machine. Δ. Κ. Σαμσάρης, Ιστορική γεωγραφία της Ανατολικής Μακεδονίας κατά την αρχαιότητα, Θεσσαλονίκη 1976 (Εταιρεία Μακεδονικών Σπουδών), σ. 139. ISBN 960-7265-16-5
  5. «Κήρυξη είκοσι πέντε (25) αρχαιολογικών χώρων του δήμου Ορφανού Καβάλας». Ανακτήθηκε στις 8 Φεβρουαρίου 2017. 
  6. «Εγκατάσταση προσφύγων - Γραφείο Καβάλας (Καβάλλας)». Δημήτρης Λιθοξόου. Ανακτήθηκε στις 7 Φεβρουαρίου 2017. 
  7. «Οφρύνιο». Δήμος Ορφανού. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 26 Φεβρουαρίου 2010. Ανακτήθηκε στις 8 Φεβρουαρίου 2017.