Ομοσπονδία Λειτουργών Μέσης Εκπαίδευσης

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Ομοσπονδία Λειτουργών Μέσης Εκπαίδευσης
Olme-fb-post-logo.JPEG
Ίδρυση23 Μαρτίου 1924
20 Μαΐου 1949
Κατάργηση1936 [1]
ΠρόεδροςΘεόδωρος Τσούχλος
ΑντιπρόεδροςMανουσογιωργάκη Στέλλα
ΔιεύθυνσηΚορνάρου 2 & Ερμού, 10563,Αθήνα
Ιστοσελίδαolme.gr

H Ομοσπονδία Λειτουργών Μέσης Εκπαίδευσης πιό γνωστή με το αρκτικόλεξο ΟΛΜΕ ιδρύθηκε το 1924 και επανιδρύθηκε μεταπολεμικά το 1949. Αποτελεί την Ομοσπονδία όλων των ΕΛΜΕ της χώρας, δηλ των 86 κατά τόπους Ενώσεων Λειτουργών Μέσης Εκπαίδευσης. [2]

Σκοπός της ΟΛΜΕ είναι η βελτίωση της Δευτεροβάθμιας (ή μέσης, όπως λεγόταν παλιά) εκπαίδευσης και εν γένει της παιδείας του Ελληνικού λαού καθώς και η προάσπιση των συνδικαλιστικών συµφερόντων των εκπαιδευτικών μέσης εκπαίδευσης.

Διοικείται από 11μελές Διοικητικό Συμβούλιο το οποίο εκλέγεται από το τακτικό (ανά διετία) Συνδικαλιστικό Συνέδριο, που είναι το ανώτατο όργανο και το οποίο αποφασίζει τις κατευθύνσεις για την επόμενη διετία. Στο τελευταίο ΔΣ της ΟΛΜΕ που προέκυψε από το Συνέδριο του 2019 (διότι το Συνέδριο του 2021 αναβλήθηκε και δεν έχει γίνει αναβλήθηκε λόγω κορωνοϊού), οι έδρες έχουν ως εξής: ΔΑΚΕ: 3 έδρες, ΣΥΝΕΚ: 3 έδρες, ΑΓ.ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΙΣ: 2 έδρες, ΑΣΕ-ΠΑΜΕ: 2 έδρες, ΠΕΚ(τ.ΠΑΣΚ): 1 έδρα. Πρόεδρος της ΟΛΜΕ είναι ο προερχόμενος από τη ΔΑΚΕ Θεόδωρος Τσούχλος (2022).

Άλλο σημαντικό όργανο επίσης είναι η Γενική Συνέλευση των Προέδρων των ΕΛΜΕ που συγκαλείται στην Αθήνα και αποφασίζει για τις κινητοποιήσεις του κλάδου με απόλυτη πλειοψηφία (για απεργία όμως χρειάζεται αυξημένη πλειοψηφία των 2/3 των καθηγητών της χώρας).

Η ΟΛΜΕ έχει πρωταγωνιστήσει σε όλα τα σημαντικά εκπαιδευτικά κινήματα του τελευταίου αιώνα όπως στο κίνημα του 1964, του 1988, 1990, 1997, 2006, 2013, 2021.

Διοργανώνει, επίσης, μέσω του εκπαιδευτικού της Ινστιτούτου (το ΚΕΜΕΤΕ δηλ Κέντρο Μελετών και Τεκμηρίωσης) εκπαιδευτικά συνέδρια που πραγματεύονται ζητήματα της ελληνικής εκπαίδευσης όπως περιβαλλοντική αγωγή, προγράμματα σπουδών, βιβλία, εργασιακές συνθήκες εκπαιδευτικών, σχολική διαρροή, κ.ά. .[3]

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]