Ξηροστέρνι Χανίων

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση

Συντεταγμένες: 35°24′46″N 24°13′40″E / 35.41284°N 24.22777°E / 35.41284; 24.22777

Ξηροστέρνι
Τοποθεσία στον χάρτη
Τοποθεσία στον χάρτη
Ξηροστέρνι
Διοίκηση
ΧώραΕλλάδα
ΠεριφέρειαΚρήτης
Περιφερειακή ΕνότηταΧανίων
ΔήμοςΑποκορώνου
Γεωγραφία και στατιστική
ΝομόςΧανίων
Υψόμετρο260
Πληθυσμός46 (2011)

Το Ξηροστέρνι (επίσημο: το Ξηροστέρνιον) είναι χωριό και έδρα ομώνυμης κοινότητος του δήμου Αποκορώνου στην περιφερειακή ενότητα Χανίων της Κρήτης. Βρίσκεται σε υψόμετρο 260 μέτρων. Απέχει 29 χιλιόμετρα από τα Χανιά,[1] και βρίσκεται ανατολικά του Βάμου.

Κοινότητα Ξηροστερνίου[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Εκτός από την έδρα της, η Κοινότητα Ξηροστερνίου περιλαμβάνει και τον οικισμό Λιτσάρδα. Η απογραφή του 2011 αναφέρει:

  • Λιτσάρδα, η (116)
  • Ξηροστέρνιον, το (46)

Συνολικά η κοινότητα έχει 162 κατοίκους.

Η Κοινότητα εκπροσωπείται από τον Πρόεδρο κ. Χαράλαμπο Ανδριανάκη.

Κοινοτάρχες Ξηροστερνίου[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Οι κάτωθι εκλέχθηκαν και υπηρέτησαν (ή υπηρετούν) ως Πρόεδροι της Κοινότητος Ξηροστερνίου.

Πρόεδροι Κοινότητος Ξηροστερνίου
περίοδος όνομα
1978–1982
1982–1986 Ανδριανάκης Μιχαήλ
1986–1994 Μαυράκης Σταύρος
1994–1998 Λεδάκης Γεώργιος
2010–2019
2019– Ανδριανάκης Χαράλαμπος

Το χωριό αναφέρεται από τον Φραντσέσκο Μπαρότσι το 1577 ως Xerosterni στην επαρχία Αποκορώνου. Στην ενετική απογραφή του 1583 από Καστροφύλακα αναφέρεται λανθασμένα ως Xerofori με 203 κατοίκους και ως Xerostergni με 8 οφειλώμενες αγγαρείες και 25 προνομιούχους. Ο Βασιλικάτα το αναφέρει το 1630 ως Xerosterni. Στην αιγυπτιακή απογραφή του 1834, το χωριό αναφέρεται μαζί με τα χωριά Δράπανος, Κεφαλάς, Βούρι, Σελιά και Λικοτιναρά όπου κατοικούσαν συνολικά 300 χριστιανικές και 25 μουσουλμανικές οικογένειες. Το 1881 είχε 258 κατοίκους και ανήκε στον δήμο Βάμου.[1] Αναλυτικά η δημογραφική πορεία του χωριού σύμφωνα με τις απογραφές:

Απογραφή 1900 1920 1928 1940 1951 1961 1971 1981 1991 2001 2011
Πληθυσμός[1] 256 187 235 250 181 168 96 66 62 46

Η λαϊκή αρχιτεκτονική του χωριού είναι καλοδιατηρημένη. Δύο σπίτια του χωριού έχει χαρακτηριστεί διατηρητέα μνημεία: η οικία ιδιοκτησίας Ν. Μαστοράκη, του 19ου αι., με ισόγειο ελαιοτριβείο των αρχών του 19ου αι. και όροφο κτισμένο ως καφενείο του τέλους του ίδιου αιώνα,[2] και το κτίριο ιδιοκτησίας Ειρ. Παπαδάκη, το οποίο χρονολογείται στο 1790 με μεταγενέστερες προσθήκες του β' μισού του 19ου αιώνα.[3] Ο κεντρικός ναός είναι αφιερωμένος στον Χριστό και εορτάζει με πανηγύρι στις 5 και 6 Αυγούστου. Στο χωριό βρίσκεται επίσης ο ναός της Παναγίας, με καλό τέμπλο και εικόνες του Ρεθεμιώτη Α. Βιβυλάκη, ο οποίος εορτάζει τις 15 Αυγούστου.[4]

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. 1,0 1,1 1,2 Σπανάκης, Στέργιος (1993). Πόλεις και χωριά της Κρήτης στο πέρασμα των αιώνων, τόμος Β. Ηράκλειο: Γραφικές Τέχνες Γ. Δετοράκης. σελ. 591. 
  2. «ΦΕΚ 763/Β/31-12-1987». Υπουργείο Πολιτισμού. Ανακτήθηκε στις 28 Μαρτίου 2017. 
  3. «ΦΕΚ 366/Β/17-5-1989». Υπουργείο Πολιτισμού. Ανακτήθηκε στις 28 Μαρτίου 2017. 
  4. «Βάμος». Δήμος Αποκορώνου. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 15 Νοεμβρίου 2016. Ανακτήθηκε στις 28 Μαρτίου 2017.