Μπεζμπορόντκο (δυναστεία)

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Το έμβλημα των Πριγκίπων Μπεζμπορόντκο (1797)

Μπεζμπορόντκο (Ρωσ. Безбородко, Ουκ. Безбородьки) - η ρωσική και ουκρανική δυναστεία των ευγενών και πολιτικών, από πού προέρχεται ο καγκελάριος της Ρωσικής Αυτοκρατορίας, ο πρίγκιπας και ο κόμης Αλεξάντρ Μπεζμπορόντκο - ο δημιουργός του Ελληνικού Σχεδίου.

Καταγωγή[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το έμβλημα "Οστόγια", που χρησιμοποίησε ο οίκος των Ξεντζνίτσκι

Ο ιδρυτής του οίκου των Μπεζπμορόντκο, ο Νταμιάν Ξεντζνίτσκι, ήταν ο πολωνικός ευγενής, πού συμμετείχε σε Πρώτο Πόλεμο για την πολωνική κληρονομία (1587-1588). Όταν πέθανε ο βασιλιάς της Πολωνίας Στέφανος Μπάτορυ, οι περισσότεροι πολωνικοί ευγενές, μαζεύοντας στη Βαρσοβία, εξέλεξαν για τον πολωνικό θρόνο τον γιο του βασιλιά της Σουηδίας Ιωάννη Γ΄, τον πρίγκιπα Σιγισμούντ. Παρόλο αυτά, η οικογένεια των Σμπορόβσκι με τους οπαδούς των, τους ευγενείς της Νότιας Πολωνίας, πρότειναν τον θρόνο σε αρχιδούκα της Αυστρίας Μαξιμίλιαν Γ΄. Και ο Μαξιμίλιαν, και ο Σιγκισμούντ ήταν οι πρόγονοί του βασιλιά της Πολωνίας Καζιμίρ Δ΄, γι'αυτό όλοι δύο υποψήφιοι είχαν σχεδόν τα ίσα δικαιώματα για το στέμμα. Χωρίς την συγκατάθεση όλων των Πολωνών ευγενών, το κόμμα υπό την ηγεσία της οικογένειας Ζαμόϊσκι , ανακήρυξε βασιλιά τον πρίγκιπα Σιγκισμούντ της Σουηδίας. Ο αυστριακός υποψήφιος, μαθαίνοντας αυτό, εισέβαλε στην Πολωνία με τον στρατό τού. Κοντά με την Κρακοβία οι αυστριακοί μάζεψαν με τους πολωνικούς στρατιώτες των οπαδών των Σμπορόβσκι, μεταξύ αυτών ήταν και ο Νταμιάν Ξεντζνίτσκι. Σε στιγμή της Πολιορκίας της Κρακοβίας (από τις 14 Οκτωβρίου ώς τις 29 Νοεμβρίου 1587), όταν ο αυστριακός-πολωνικός στρατός προσπάθησε να καταλαμβάνει αυτή την πόλη, τον Ξεντζνίτσκι έκοψαν το πηγούνι στη μάχη. Στο πρόσωπο του άφησε η μεγάλη ουλή, μέσω της οποίας ήταν ορατό ένα οστό (από αυτό προέρχεται το ψευδώνυμό του - "Μπεζμπορόντκο", που στα ουκρανικά σημαίνει "Χωρίς πηγούνι"). Στις 29 Νοεμβρίου η Πολιορκία τελείωσε και ο στρατός των Σμπορόβσκι και του Μαξιμίλιαν Άψβουργκ έφυγε στην πόλη Μπιτσίνα, πού έχασαν στη μάχη με τον στρατό των Ζαμόϊσκι το Ιανουάριο 1588. Αμέσως μετά την νίκη αιχμαλώτισαν τον αρχιδούκα Μαξιμίλιαν και όλους τούς πολωνικούς ευγενείς που τον υποστήριξαν δίκασαν και μερικούς έδιωξαν στην Μικρή Πολωνία (που είναι σήμερα η Ουκρανία). Τον Νταμιάν Ξεντζνίτσκι αποστέρησαν τα δικαιώματα ευγενών και έδιωξαν από την έπαυλή του. Φεύγοντας στην Ουκρανία με την οικογένειά του, βαφτίστηκε στην ορθοδοξία και πήρε το ψευδώνυμό τού, πού τον έδωσαν οι καζακοί, για το επόμενο. Έτσι ο Νταμιάν Ξεντζνίτσκι έγινε τον Νταμιάν Μπεζπμορόντκο.

Αντιπρόσωποι του οίκου[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Οστάπ Μπεζμπορόντκο - ο δήμαρχος του Μπορίσπολ (1614-1615).
  • Σίντορ Μπεζμπορόντκο - ο δήμαρχος του Μπορίσπολ (1637).
  • Γαβριήλ Μπεζμπορόντκο - πέθανε το 1649, κατά τη διάρκεια της επανάστασης των καζακών του Μπογκντάν Χμελνίτσκι.
  • Λούκας Μπεζμπορόντκο - συμμετείχε σε επανάσταση των καζακών του Μπογκντάν Χμελνίτσκι.
  • Ιβάν Μπεζμπορόντκο - συμμετείχε σε επανάσταση των καζακών του Μπογκντάν Χμελνίτσκι. Είχε τέσσερα γιους.
  • Ιβάν Μπεζμπορόντκο (1629-1717) - συμμετείχε σε επανάσταση των καζακών του Μπογκντάν Χμελνίτσκι. Ο προπάππους του καγκελάριου της Ρωσικής Αυτοκρατορίας Αλεξάντρ Μπεζμπορόντκο.
  • Ιάκοβ Μπεζμπορόντκο (1668-1730) - συμμετείχε σε Ρωσοπερσικό πόλεμο (1722-1723). Σε όλη τη ζωή αγόραζε τις επαύλεις στην Ουκρανία.
  • Σεμιόν Μπεζμπορόντκο (1708-1768) - συμμετείχε σε Ρωσοτουρκικό πόλεμο (1735-1739). Είχε μια κόρη.
  • Αντρέϊ Μπεζμπορόντκο (1711-1780) - ο Υπουργός Εξωτερικών του Χετμανάτου των Κοζάκων (1750-1762). Παντρεύτηκε με την κόρη του Αρχιδικαστή του Χετμανάτου Μιχαήλ Ζαμπέλα (?-1741), Ευδοκία. Είχαν πέντε παιδιά: δύο γιους και τρία κόρες.
  • Ουλιάνα Μπεζμπορόντκο (1742-1776) - η κόρη του Αντρέϊ Μπεζμπορόντκο και της Ευδοκίας Ζαμπέλα. Η σύζυγος του Πάβελ Κοτσουμπέϊ και η μητέρα του πρώτου πρίγκιπα Κοτσουμπέϊ και καγκελάριου της Ρωσίας, του Βίκτορ (1768-1834).
    Το παλάτι των Μπεζμπορόντκο στην έπαυλη Πολιούστροβο στην Αγία Πετρούπολη.
    Ο πρίγκιπας και ο κόμης Αλεξάντρ Μπεζμπορόντκο στο πορτρέτο του Ιοχάν Μπαπτίστ Λάμπι (1792).
  • Αλεξάντρ Μπεζμπορόντκο (1747-1799) - ο μεγαλύτερος γιος του Αντρέϊ Μπεζμπορόντκο. Τελείωσε την Ακαδημία του Κίεβου. Το 1765 έγινε τον κέφαλο της γραμματείας του κυβερνήτη της Ουκρανίας Πιότρ Ρουμιάντσεφ. Κατά την αρχή του Ρωσοτουρκικού πόλεμου (1768-1774) έγινε τον Συνταγματάρχη και πέρασε όλο τον πόλεμο, συμμετέχοντας στις Μάχη της Λάργκας και Μάχη του Καγκούλ. Το 1775 έφτασε στην Αγία Πετρούπολη, που άρχισε να δουλέψει στην γραμματεία της Τσαρίνας της Ρωσίας Αικατερίνη Β΄. Σύναψε τις αμυντικές συμφωνίες με την Αυστρία, με την Πρωσία και με την Βρετανική Αυτοκρατορία. Ο πρωτεργάτης του Τρίτου Διαμελισμού της Πολωνίας (1795). Υπέγραψε την Συνθήκη του Ιασίου (1792), σύμφωνα με όποια η Ρωσική Αυτοκρατορία πήρε την Κριμαία. Το 1784 ο Ιωσήφ Β΄ της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας έδωσε τον Αλεξάντρ και τον αδελφό του Ιλιά, τους τίτλους των Κομών της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας. Μετά τον θάνατο της Αικατερίνης Β΄, έγινε τον Καγκελάριο της Ρωσικής Αυτοκρατορίας. Στις 3 Απριλίου 1797 ο καινούριος Αυτοκράτορας Πάβελ Α΄ έδωσε την οικογένεια Μπεζμπορόντκο τον τίτλο των κομών της Ρωσίας και ύστερα, στις 5 Απριλίου δημιούργησε το πριγκιπικό κλαδί του οίκου, δίνοντας τον Αλεξάντρ τον τίτλο του πρίγκιπα της Ρωσικής Αυτοκρατορίας. Ήταν ο ένας από τούς πλούσιους ανθρώπους της Ρωσίας και της Ευρώπης. Είχε τέσσερα παιδιά. Από την υπηρεσία του, την Πρασκόβια[1], τρία γιους - Γκεόργκι, Αλεξάντρ και Ιλιά, - που πήραν από τον πατέρα την σπιτική εκπαίδευση και τους τίτλους του, αλλά σύμφωνα με τον νόμο, δεν μπόρεσαν να κληρονομήσουν την περιουσία του. Γι'αυτό ο Αλεξάντρ Μπεζμπορόντκο έδωσε τους την έπαυλη Μπεζμπορόντοβο κοντά στο Τβέρ και το πρόθεμα για το επώνυμο των, με άλλη κατάληξη - Μπεζμπορόντκιν, δημιουργώντας έτσι το πρώτο κλαδί της δυναστείας. Οι απόγονοι του πρίγκιπα Γκεόργκι Μπεζμπορόντκο-Μπεζμπορόντκιν μένουν σήμερα. Επιπλέον ο Αλεξάντρ Μπεζμπορόντκο είχε μία κόρη από την ηθοποιία Όλγα Καρατίγκινα - Νατάλια. Ήταν ο ιππότης του τάγματος του Αγίου Ιωάννη της Ιερουσαλήμ.
  • Ιλιά Μπεζμπορόντκο (1756-1815) - ο δεύτερος γιος του Αντρέϊ Μπεζμπορόντκο, ο αδελφός του πρίγκιπα Αλεξάντρ Μπεζμπορόντκο. Συμμετείχε στον Ρωσοτουρκικό πόλεμο (1768-1774). Το 1786 έγινε τον Υποστράτηγο. Στον Ρωσοτουρκικό πόλεμο (1787-1792) υπηρέτησε μαζί με τον Αλεξάντερ Βασίλιεβιτς Σουβόροφ. Στην Πολιορκία του Ισμαηλίου (1790) διέταξε στην αριστερή πλευρά. Για την παλικαριά πήρε από την Τσαρίνα το χρυσό σπαθί και το Τάγμα του Αγίου Γεωργίου. Μετά τον θάνατο του αδελφού του, σύμφωνα με την διαθήκη, για τα χρήματα από την κληρονομία ιδρύθηκε στην πόλη Νέζιν το Γυμνάσιο τις Επιστήμες, που δίδαξαν την θεολογία, τις αρχαίες γλώσσες, τα ρώσικα, τα γερμανικά, τα γαλλικά, τα μαθηματικά την ιστορία, την αρχαιολογία, την φιλοσοφία κτλ. Ύστερα αυτό το Γυμνάσιο τελείωσε ο γνωστός ρωσικός και ουκρανικός λογοτέχνης Νικολάι Γκόγκολ. Ο Ιλιά Μπεζμπορόντκο είχε τρία παιδιά.
    Ο κόμης Ιλιά Μπεζμπορόντκο
  • Αντρέϊ Μπεζμπορόντκο (1784-1814) - ο γιος του κόμη Ιλιά Μπεζμπορόντκο. Σπούδαζε στο παλάτι του θείου του και συνέχιζε στο Παρίσι. Παίζοντας χαρτιά έχασα 20 000 χρυσά ρούβλια. Πέθανε πριν από τον πατέρα του και δεν είχα παιδιά.
  • Λιουμπόφ Μπεζμπορόντκο (1783-1809) - η κόρη του κόμη Ιλιά Μπεζμπορόντκο. Ήταν η πιο πλούσια νύφη του χρόνου της, έχοντας προίκα παραπάνω από 10 εκατομμύρια ρούβλια. Παντρεύτηκε στις 13 Οκτωβρίου 1799 με τον κόμη Γριγκόρι Κούσελεφ (1754-1833). Σύμφωνα με το διάταγμα του Αυτοκράτορα Αλέξανδρος Α΄ της Ρωσίας, μετά τον θάνατο του κόμη Ιλιά Μπεζμπορόντκο, τον πρώτο γιο των, Αλεξάντρ, επέτρεψαν να πάρει τον τίτλο και το επώνυμο του παππού του. Έτσι δημιουργήθηκαν το δεύτερο κλαδί της δυναστείας - οι κόμες Κούσελεφ-Μπεζμπορόντκο.
  • Αλεξάντρ Κούσελεφ-Μπεζμπορόντκο (1800-1855) - ο πρώτος γιος της κόμισσας Λιουμπόφ Μπεζμπορόντκο και του κόμη Γκριγκόρι Κούσελεφ, ο ιδρυτής του δεύτερου κλαδιού του οίκου των Μπεζμπορόντκο. Ο διδάκτωρ των πολιτικών επιστημών, ήταν ο υπάλληλος της ρωσικής γραμματείας στο Συνέδριο του Άαχεν το 1818. Στο Άαχεν γνωρίστηκε με τον κόμη Ιωάννη Καποδίστρια. Κατά τη διάρκεια της εκπαίδευσής του ταξίδευε στην Ευρώπη. Ο ιδρυτής της οικογενειακής πινακοθήκης. Ο πρόεδρος του Ελεγκτικού Συνεδρίου της Ρωσικής Αυτοκρατορίας από το 1854 μέχρι τον θάνατό του. Είχε τέσσερα παιδιά, από όποια μόνο οι κόρες άφησαν απόγονους.
  • Γκριγκόρι Κούσελεφ-Μπεζμπορόντκο (1832-1870) - ο πρώτος γιος του κόμη Αλεξάντρ Κούσελεφ-Μπεζμπορόντκο και της πριγκίπισσας Αλεξάντρας Ρεπνινά-Βολκόνσκαγια. Ο λογοτέχνης, συνθέτης, συλλέκτης, εκδότης, σκακιστής και μαικήνας. Ο ιδρυτής της έπαυλης Σατό-ντε-λα-Ρος (Σατό-ντε-λα-Κουσελιόφ-Μπεζμποροντκό) στη Νέα Ακουιτανία. Στο παλάτι του στην Αγία Πετρούπολη το 1858 έμενε ο Αλέξανδρος Δουμάς (πατέρας). Από το 1859 μέχρι το 1866 έκδιδε το λογοτεχνικό περιοδικό "Ρωσική λέξη", που δημοσιεύτηκαν οι περισσότεροι λογοτέχνες του εκείνου χρόνου. Στον γάμο με την Λιουμπόφ Γκολουπτσόβα δεν είχαν παιδιά. Πέθανε το 1870, και ήταν ο τελευταίος κόμης από το μικρότερο κλαδί του οίκου.
    Η κόμισσα Λιουμπόφ Μπεζμπορόντκο με τους δύο γιους της.
  • Νικολάι Κούσελεφ-Μπεζμπορόντκο (1834-1862) - ο δεύτερος γιος του κόμη Αλεξάντρ Κούσελεφ-Μπεζμπορόντκο και της πριγκίπισσας Αλεξάντρας Ρεπνινά-Βολκόνσκαγια. Πολύ γνωστός συλλέκτης. Κληρονόμησε από τον πατέρα του την οικογενειακή πινακοθήκη. Αγοράζοντας τις πίνακες των Ευγένιος Ντελακρουά, Ζαν Φρανσουά Μιγέ, Γκυστάβ Κουρμπέ, Ζαν-Μπατίστ Καμίλ Κορό, συμπλήρωνε την συλλογή του. Παντρεύτηκε με την Ελιζαβέτα Μπαζιλεύσκαγια το 1860. Ο μόνος γιος των, Νικολάι, πέθανε σε 10 μίνες μετά την γέννηση, στις 5 Δεκεμβρίου 1861. Σε ένα χρόνο πέθανε και ο κόμης Νικολάι.


Ο κόμης Αλεξάντρ Κούσελεφ-Μπεζμπορόντκο στο πορτρέτο τού Φράνς Κριούγκερ.


Ο κόμης Γκριγκόρι Κούσελεφ-Μπεζμπορόντκο. Νταγκεροτύπος το 1856.
Ο κόμης Νικολάι Κούσελεφ-Μπεζμπορόντκο με την γυναίκα του, κόμισσα Ελιζαβέτα.

Γενεαλογία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Νταμιάν Ξεντζνίτσκι «Μπεζμπορόντκο» (περ. 1570-?)
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Οστάπ ΜπεζμπορόντκοΣίντορ ΜπεζμπορόντκοΓαβριήλ ΜπεζμπορόντκοΛουκάς ΜπεζμπορόντκοΙβάν Μπεζμπορόντκο (περ. 1595-?)
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Ειρήνη Πιλιπένκο
 
 
 
Ιβάν Μπεζμπορόντκο (1629-1717)Τιμοφέϊ ΜπεζμπορόντκοΑντρέϊ ΜπεζμπορόντκοΝταμιάν Μπεζμπορόντκο
 
 
 
 
 
 
? Ποταπόβιτς (1686-1715)
 
 
 
Ιάκοβ Μπεζμπορόντκο (1668-1730)
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Ευντοκία Ζαμπέλο (1716-1803)
 
 
 
Αντρέϊ Μπεζμπορόντκο (1711-1780)Σεμιόν Μπεζμπορόντκο (1708-1768)
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Πρασκόβια
 
 
 
Πρίγκιπας Αλεξάντρ Μπεζμπορόντκο (1747-1799)Κόμης Ιλιά Μπεζμπορόντκο (1756-1815)
 
 
 
Άννα Σιριάϊ (1766-1815)Άννα Μπεζμπορόντκο (1737-1805)Ουλιάνα Μπεζμπορόντκο (1742-1776)Τατιγιάνα Μπεζμπορόντκο (1751-1805)
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Πρίγκιπας ΑλεξάντρΠρίγκιπας ΙλιάΠρίγκιπας Γκεόργκι Μπεζμπορόντκο-Μπεζμπορόντκιν (1783-1840)Κόμης Αντρέϊ Μπεζμπορόντκο (1783-1814)Κόμισσα Κλεοπάτρα Μπεζμπορόντκο (1791-1840)Κόμισσα Λιουμπόφ Μπεζμπορόντκο (1782-1806)
 
 
 
Κόμης Γκριγκόρι Κούσελεφ (1754-1833)
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Πρίγκιπας Νταβίντ Μπεζμπορόντκο-Μπεζμπορόντκιν (1819-1880)Κόμης Γκριγκόρι Κούσελεφ (1802-1855)Πριγκίπισσα Αλεξάντρα Ρεπνινά-Βολκόνσκαγια (1805-1836)
 
 
 
Κόμης Αλεξάντρ Κούσελεφ-Μπεζμπορόντκο (1800-1855)
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Πελαγκέα
 
 
 
Πρίγκιπας Φιόντορ Μπεζμπορόντκο-Μπεζμπορόντκιν (1854-1925)Κόμισσα Βαρβάρα Κούσελεβα-Μπεζμπορόντκο (1829-1894)Κόμης Γκριγκόρι Κούσελεφ-Μπεζμπορόντκο (1832-1870)Κόμης Νικολάϊ Κούσελεφ-Μπεζμπορόντκο (1834-1862)Κόμισσα Λιουμπόφ Κούσελεβα-Μπεζμπορόντκο (1833-1917)
 
 
 
Κόμης Αλεξέϊ Μούσιν-Πούσκιν (1825-1879)
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Ευντοκία Κοπιλόβα (1898-1967)
 
 
 
Πρίγκιπας Βασίλι Μπεζμπορόντκο-Μπεζμπορόντκιν (1895-1959)Οικογένεια των Μούσιν-Πούσκιν
 
 
 
 
 
 
Μαρία Λάζαρεβα (1928-2013)
 
 
 
Πρίγκιπας Ανατόλι Μπεζμπορόντκο-Μπεζμπορόντκιν (1924-2006)
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Γκαλίνα Ρενκό (γεν. 1953)
 
 
 
Πρίγκιπας Βιατσεσλάβ Μπεζμπορόντκο-Μπεζμπορόντκιν (1951-2007)Πρίγκιπας Βίκτορ (γεν. 1956)
 
 
 
Σβετλάνα Σορόκινα (γεν. 1961)
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Όλγα Ἑσπερίδη (γεν. 1965)
 
 
 
Πρίγκιπας Ντμίτρι Μπεζμπορόντκο-Μπεζμπορόντκιν (γεν. 1975)Πριγκίπισσα Τατιγιάνα (γεν. 1980)Πρίγκιπας Αλεξάντρ (γεν. 1982)Πριγκίπισσα Όλγα (γεν. 1987)
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Πρίγκιπας Γιαροσλάβ Μπεζμπορόντκο-Μπεζμπορόντκιν (γεν. 2008)Πρίγκιπας Γιούρι Μπεζμπορόντκο-Μπεζμπορόντκιν (γεν. 2000)

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Безбородко // Энциклопедический словарь Брокгауза и Ефрона : в 86 т. (82 т. и 4 доп.). — СПб., 1891. — Т. III. — С. 269—270.
  • Безбородко, Александр Андреевич // Русский биографический словарь : в 25 томах. — СПб., 1900. — Т. 2: Алексинский — Бестужев-Рюмин. — С. 634—640.[2]
  • Григорович Н. Канцлер князь Александр Андреевич Безбородко. Т. 1-2. СПб., 1879—1881.
  • Изображение и характеристика лиц, занимающих первые и главные места при Петербургском дворе. (1783) / Публ. Н. Григоровича // Русский архив, 1875. — Кн. 2. — Вып. 6. — С. 113—125[3]
  • Петербургский некрополь или справочный исторический указатель лиц, родившихся в XVII и XVI. 1883 г.[4]
  • Русская старина, 1887 год, апрель.
  • Санкт-Петербург. 300 + 300 биографий. Биографический словарь / St. Petersburg. 300 + 300 biographies. Biographic Glossary // Сост. Г. Гопиенко. — На рус. и англ. яз. — М.: Маркграф, 2004. — 320 с. — Тир. 5000 экз. — ISBN 5-85952-032-8. — С. 22.
  • Εθνική βιβλιοθήκη της Γερμανίας, Δημοτική βιβλιοθήκη του Βερολίνου, Δημοτική βιβλιοθήκη της Βαυαρίας κτλ. Record #103050394X //http://d-nb.info/gnd/103050394X/ Общий нормативный контроль (GND) — 2012—2016.
  • Русский биографический словарь [5]/ под ред. А. А. Половцов, Н. П. Чулков, Н. Д. Чечулин и др. — СПб., М..
  • Το βιογραφικό του Αλεξάντρ Μπεζμπορόντκο στην ιστοσελίδα της Λαύρας του Αγίου Αλεξάνδρου Νεύσκι[6]
  • Ο οίκος των Μπεζμπορόντκο http://uahistory.com/topics/famous_people/10445
  • Το έμβλημα των κομών Μπεζμπορόντκο https://gerbovnik.ru/arms/29.html
  • J.Siebmacher's grosses und allgemeines Wappenbuch. 1. Band, 3. Abteilung, 3. Teil: 1894. Hoher Adel C (die europäischen Fürstengeschlechter nicht römisch-kaiserlicher oder deutsch-bundesfürstlicher Extraction), 1. Teil, Taf.50