Πολιορκία του Ισμαηλίου (1790)

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Πολιορκία του Ισμαηλίου (1790)
Ρωσοτουρκικός πόλεμος (1787—1792)
Siege of Izmail Fortress.jpg
Η Πολιορκία του Ισμαηλίου
Χρονολογία 22 Δεκεμβρίου 1790 (Γρηγοριανό Ημερολόγιο)
Τόπος Ισμαήλιο, Οδησσός
Έκβαση Νίκη των Ρώσων
Αντιμαχόμενοι
Ηγετικά πρόσωπα
Δυνάμεις
35 χιλιάδες στρατιώτες
31 χιλιάδες στρατιώτες
Απώλειες
26 χιλιάδες στρατιώτες
2136 στρατιώτες

Η Πολιορκία του Ισμαηλίου διεξήχθη το 1790, κατά την διάρκεια του ρωσοτούρκικου πόλεμου του 1787-1792, στο οχυρό Ισμαήλιο (Οδησσός), από τον Ρώσο στρατηγό Αλεξάντερ Βασίλεβιτς Σουβόροφ και τελείωσε με την νίκη των Ρώσων.

Γεγονότα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Πριν την πολιορκία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το 1790, η Νότια στρατιά του Ποτιόμκιν, μετά από αρκετές νίκες, έφθασε στο Ισμαήλιο, για να καταλάβει το οχυρό. Αλλά, ο Ποτιόμκιν δεν κατάφερε να καταλάβει το οχυρό, και όταν έφθασε ο Σουβόροφ στη περιοχή στις 2 (13) Δεκεμβρίου 1790, ο Ποτιόμκιν του ανέθεσε τη πολιορκία του οχυρού[1].

Πολιορκία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Κατά τη διάρκεια 8 ημερών, ο Σουβόροφ ετοίμαζε τους στρατιώτες για τη πολιορκία. Αργότερα, ο Σουβόροφ έστειλε γράμμα στο διοικητή του οχυρού, Μεχμέτ-πασά, απαιτώντας από αυτόν να παραδοθεί. Ο Τούρκος διοικητής, έχοντας μεγάλη πεποίθηση στην άμυνα της πόλης, απάντησε ότι για να παραδοθεί το Ισμαήλιο πρέπει πρώτα ο Δούναβης να κυλίσει ανάποδα και μετά να πέσει ο ουρανός στη γή. Μόλις έλαβε την άρνηση του τελευταίου, στις 11 (22) Δεκεμβρίου 1790, ο Σουβόροφ άρχισε τη πολιορκία, η οποία διέρκησε 13 ώρες και τελείωσε με την αποφασιστική νίκη των Ρώσων και την κατάληψη του οχυρού. Ακολούθησε λεηλασία της πόλης και σφαγή των Τούρκων επί τρείς ημέρες, όπως ήταν η υπόσχεση που είχε δοθεί στους Ρώσους στρατιώτες. Χρονικογράφος της εποχής αναφέρει ότι πολλοί Τούρκοι σφαγιάστηκαν "γιατί προτιμούσαν να χάσουν τη ζωή τους παρά την περιουσία τους."

Την επόμενη μέρα μετά τη σφαγή, τελέστηκε Θεία Λειτουργία στο Ναό του Αγίου Ιωάννου παρουσία όλων των Ρώσων αξιωματικών. Κατά μία εκτίμηση οι Τούρκοι είχαν 33.000 νεκρούς και 10.000 αιχμαλώτους. Έξι χιλιάδες γυναικόπαιδα, 2.000 χριστιανοί Μολδαβοί και Αρμένιοι και πάνω από 500 Εβραίοι συνελήφθησαν επίσης αιχμάλωτοι. Στα χέρια των Ρώσων έπεσε ο πλούτος της πόλης που εκτιμήθηκε σε 10 εκατομμύρια πιάστρα.[2][3]

Απώλειες[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Οι Ρώσοι έχασαν 4000 στρατιώτες ενώ είχαν 6000 τραυματίες. Οι Τούρκοι έχασαν 26.000 στρατιώτες ενώ είχαν 9000 τραυματίες. Η κατάληψη του Ιζμαϊλ είχε αποφασιστική σημασία για τη νίκη των Ρώσων στον πόλεμο[4]. Ο Σουβόροφ έλαβε το τιμητικό τίτλο του συνταγματάρχη του τάγματος του Πρεομπραζένσκι.

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Βιβλιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • А. А. Данилов. История России IX—XIX века.
  • Коллектив авторов. «Сто великих битв», М. «Вече», 2002

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Αλεξάντερ Βασίλεβιτς Σουβόροφ της Ελληνικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες).