Μονή Κοντολινάς Αρκαδίας

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Μονή Κοντολινάς Αρκαδίας
Είδοςμοναστήρι
ΘρήσκευμαΕλληνική Ορθόδοξη Εκκλησία
Θρησκευτική υπαγωγήΙερά Μητρόπολις Μαντινείας και Κυνουρίας
Διοικητική υπαγωγήΔήμος Βόρειας Κυνουρίας, Νομός Αρκαδίας και Πελοπόννησος
ΤοποθεσίαΚαστάνιτσα
ΧώραΕλλάδα
Έναρξη κατασκευής15ος αιώνας

Η Ιερά Μονή Κοντολινάς Αρκαδίας, είναι ένα ιστορικό, εγκαταλελειμμένο σήμερα μοναστήρι, χτισμένο 10 χλμ νότια του χωριού Καστάνιτσα Αρκαδίας, μέσα σε ένα δάσος από έλατα και καστανιές. Το μοναστήρι αυτό είναι ένα από τα σημαντικότερα της Τσακωνιάς.

Ιστορία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η μονή αναφέρεται για πρώτη φορά σε πατριαρχικό σιγίλιο από τον Πατριάρχη Κύριλλο Λουκάρεως, το 1628 και σύμφωνα με αυτό, ιδρύθηκε στις αρχές του 15ου αιώνα. Αρχικά ήταν αφιερωμένη στον Άγιο Νικόλαο, αλλά αφιερώθηκε και στον Άγιο Παντελεήμονα μετά την νικηφόρα μάχη των Καστανιτσιωτών εναντίον του Ιμπραήμ πασά (ανήμερα και παραμονή της εορτής του, στις 26 - 27 Ιουλίου 1826), αποδίδοντας μέρος της νίκης στον άγιο. Η μονή πυρπολήθηκε την ίδια χρονιά από τον Ιμπραήμ πασά, ως αντίποινα για την ήττα που υπέστη το στράτευμα του στην Καστάνιτσα. Δύο χρόνια αργότερα, η μονή αναφέρεται ως Μοναστήριον επ' ονόματι του Αγίου Παντελεήμονος. Διαλύθηκε το 1834, με διάταγμα του Όθωνα, αφού δεν συμπλήρωνε επαρκή αριθμό μοναχών.

Η μονή[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Από την παλαιά μονή, σώζεται σήμερα μόνο το ανακαινισμένο καθολικό. Η μονόκλιτη βασιλική φέρει αξιόλογες τοιχογραφίες, οι περισσότερες όμως κατεστραμμένες από χαράγματα πιστών. Ο ναός αγιογραφήθηκε το 1760 από τους Αγιαννίτες αγιογράφους, Κυριάκο και Πάνο Κουλιδά. Επίσης, διατηρείται το ολόγλυφο ξυλόγλυπτο τέμπλο στην αρχική του μορφή, με πλούσιο φυτικό διάκοσμο. Το καθολικό τιμάται στη μνήμη του Αγίου Νικολάου (6 Δεκεμβρίου) και του Αγίου Παντελεήμονος (27 Ιουλίου).

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Πέτρος Σαραντάκης, Αρκαδία: Τα μοναστήρια και οι εκκλησίες της, οδοιπορικό 10 αιώνων, Εκδόσεις Οιάτης, Αθήνα 2000, ISBN 960-91420-0-1
  • Φορέας Διαχείρησης Όρους Πάρνωνα, Εκδόσεις Πεντάλοφος, 2015, ISBN 978-960-99424-2-3