Μεύσης

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση


Μεύσης
Dinant Meuse R01.jpg
Ο Μεύσης στο Ντινάν
Πηγές Λε Σατλέ συρ Μεζ, Γαλλία
47°58′28″N 05°38′01″E / 47.97444°N 5.63361°E / 47.97444; 5.63361
Εκβολές Βόρεια Θάλασσα, Χάρινχφλιτ, Ολλανδία
51°42′52″N 4°24′21″E / 51.71444°N 4.40583°E / 51.71444; 4.40583
Χώρες Λεκάνης Γαλλία, Βέλγιο, Ολλανδία
Μήκος 950 χιλιόμετρα
Υψόμετρο Πηγών 409 μέτρα
Μέση εκροή 400 κυβ. μέτρα ανά δευτεόλεπτο
Λεκάνη απορροής 36.000 τετρ. χιλιόμετρα
Ροή και λεκάνη απορροής του ποταμού Μεύση

Ο Μεύσης (ή Μόσας ή, στη καθαρεύουσα, Μεούσα — λατινικά Mosa, γαλλικά Meuse, βαλλονικά Moûze και ολλανδικά και γερμανικά Maas) είναι ποταμός με συνολικό μήκος 925 χιλιομέτρων. Διαρρέει τη Γαλλία, το Βέλγιο και την Ολλανδία.

Ροή του ποταμού[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Μεύσης πηγάζει σε υψόμετρο 409 μέτρων πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας στην περιοχή Λε Σατελέ-συρ-Μεζ (Le Châtelet-sur-Meuse) της ανατολικής Γαλλίας. Ρέει κατά μήκος της βορειοανατολικής Γαλλίας και, περνώντας από το Σεντάν (Sedan) (περιοχή Αρδεννών) εισέρχεται στο Βέλγιο. Κατά την διέλευσή του από την πόλη Ναμύρ (Namur) συνενώνεται με τον ποταμό Σαμπρ (Sambre). Η ροή του συνεχίζεται δια μέσου των Αρδεννών και φθάνοντας στην Λιέγη στρέφεται βόρεια. Μικρό του τμήμα αποτελεί το σύνορο μεταξύ Βελγίου - Ολλανδίας. Συνεχίζοντας την προς βορρά ροή του πλησιάζει τα γερμανικά σύνορα πριν χυθεί στην Βόρεια Θάλασσα.

Ο Μεύσης είναι πλωτός σε μεγάλο μήκος της, αποτελώντας σημαντικό τμήμα των ποτάμιων μεταφορών των Κάτω Χωρών.

Ιστορία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Από το 1301 ο άνω Μεύσης αποτελούσε το φυσικό σύνορα της Ιερής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας με το Βασίλειο της Γαλλίας, επειδή ο Κόμης Ενρίκος Γ' του Μπαρ έπρεπε να λάβει το δυτικό μέρος του κρατιδίου του Μπαρ ως γαλλικό τιμάριο από τον βασιλιά Φίλιππο Δ. Τα σύνορα παρέμεναν σταθερά μέχρι την προσάρτηση των κρατιδίων των Τριών Επισκοπών της Μετς, του κρατιδίου της Τουλ και του κρατιδίου της Βερντούν από τον βασιλιά Ενρίκο Β το 1552 και την κατάληψη έπειτα του Δουκάτου της Λωρραίνης από τις δυνάμεις του βασιλιά Λουίς του ογδόου το 1633. Το κάτω μέρος του ποταμού που ανήκε στο κρατίδιο των Βαλλόνων,ήταν η πρώτη περιοχή που εκβιομηχανοποιήθηκε στην ηπειρωτική Ευρώπη.[1] Ο Μεύσης και οι παραπόταμοι του ήταν το ορμητήριο της τελευταίας Γερμανικής αντεπίθεσης κατά τη διάρκεια του Β Παγκοσμίου Πολέμου στο δυτικό μέτωπο, της Μάχης του Μπούλτζ τον χειμώνα του 1944/45.

Λίγο πριν τα Χριστούγεννα του 1965, ο Μεύσης πλημμύρισε στην Αλσατία, με τα νερά του να φτάνουν μέχρι τις εξώπορτες των σπιτιών που τον περιέβαλαν[2].

Ο ποταμός Μεύσης απεικονίζεται στο ντοκιμαντέρ "The river people" του σκηνοθέτη Χαβιέρ Ιστάσσε.[3]

Ετυμολογία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το όνομα "Μεύσης" (Meuse), προέρχεται από τη γαλλική ονομασία του ποταμού,η οποία με τη σειρά της εξελίχθηκε από την λατινική ονομασία "Μόσα" (Mosa). To ολλανδικό όνομα "Μάας" (Maas) προέρχεται από το "Μεσαιό-Ολλανδικό" Μάσε (Mase).

Ναυσιπλοϊα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Άποψη του Μεύση στις γαλλικές Αρδένες.
Άποψη του Μεύση στις γαλλικές Αρδένες.

Ο Μεύσης είναι πλωτός κατά ένα μεγάλο μέρος της διαδρομής του. Στην Ολλανδία και στο Βέλγιο, ο ποταμός αποτελεί σημαντικό κομμάτι της εγχώριας ναυσιπλοϊκής υποδομής,συνδέοντας τα λιμάνια των πόλεων Άμστερνταμ-Ρότερνταμ-Άντβερπ με τις βιομηχανικές περιοχές Χερτόγκενσμπος, Φένλο, Μάαστριχτ, Λιέγη και Ναμούρ. Ανάμεσα στις πόλεις Μάαστριχτ και Μάασμπραχτ, ένα κομμάτι του ποταμού που δεν είναι πλωτό παρακάμπτεται από το κανάλι Τζουλιάνα, μήκους 36 χιλιομέτρων.

Λεκάνη απορροής[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το 2002,υπογράφηκε στη Γάνδη του Βελγίου μια διεθνής συμφωνία αναφορικά με τη διαχείρηση του ποταμού ανάμεσα στη Γαλλία, τη Γερμανία, το Λουξεμβούργο, την Ολλανδία και το Βέλγιο. Παρόντες στη συμφωνία ήταν και οι κυβερνήτες των κρατιδίων της Φλάνδρας, της Βαλλονίας και των Βρυξελλών, που υπάγονται στο Βέλγιο.

Το μεγαλύτερο μέρος της λεκάνης απορροής του ποταμού (περίπου 36.000 τετραγωνικά χιλιόμετρα) βρίσκεται στη Βαλλονία (12,000 τετραγωνικά χιλιόμετρα), και ακολουθούν η Γαλλία (9.000 τετραγωνικά χιλιόμετρα), η Ολλανδία (8.000 τετραγωνικά χιλιόμετρα), η Γερμανία (2.000 τετραγωνικά χιλιόμετρα), η Φλάνδρα (2.000 τετραγωνικά χιλιόμετρα) και το Λουξεμβούργο (μερικά τετραγωνικά χιλιόμετρα).

Μια διεθνής επιτροπή του Μεύση έχει την ευθύνη για την τήρηση της συμφωνίας.

Τα έξοδα της επιτροπής μοιράζονται ανάμεσα στα μέλη της συνθήκης, αναλογικά με την περιοχή της κάθε χώρας πάνω στη λεκάνη απορροής του ποταμού:Στην Ολλανδία και τη Βαλλονία από 30% αντίστοιχα, στη Γαλλία από 15%, στην Γερμανία από 14,5%, στη Φλάνδρα από 5%, στις Βρυξέλλες από 4,5%, στο Βέλγιο και στο Λουξεμβούργο από 0,5% αντίστοιχα.

Ο χάρτης της λεκάνης απορροής του ποταμού έχει ενσωματωθεί στο κείμενο της συμφωνίας.[4]

Στην λαϊκή κουλτούρα, στην ευρύτερη περιοχή του ποταμού,ξεκίνησε και αναπτύχθηκε η Μωσαϊκή Τέχνη, ιδιαίτερα στη Βαλλονία και στη Γαλλία.

Το πρώτο τοπίο που απεικονίστηκε στους πίνακες του Μεσαίωνα ήταν τοπίο του ποταμού Μεύση.

Παραπόταμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]


Δείτε επίσης:[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. «Wallonie : une région en Europe» (στα fr). Ministère de la Région wallonne. http://sder.wallonie.be/ICEDD/CAP-atlasWallonie2006/pages/atlas.asp?txt=conWalEur. Ανακτήθηκε στις September 29, 2007. 
  2. Ιστορικό Λεύκωμα 1965, σελ. 140, 142, Καθημερινή (1997)
  3. Presentation of The River People on Eurochannel
  4. Accord international sur la Meuse