Μαραθοβούνι Άρτας

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση

Συντεταγμένες: 39°10′09″N 20°58′07″E / 39.169277°N 20.968522°E / 39.169277; 20.968522

Μαραθοβούνι
Τοποθεσία στον χάρτη
Τοποθεσία στον χάρτη
Μαραθοβούνι
Διοίκηση
Χώρα Ελλάδα
Περιφέρεια Ηπείρου
Περιφερειακή ενότητα Άρτας
Δήμος Αρταίων
Δημοτική ενότητα Αρταίων
Δημοτική κοινότητα Αρταίων
Γεωγραφία και στατιστική
Γεωγραφικό διαμέρισμα Ήπειρος
Υψόμετρο 38
Πληθυσμός 82 (2011)
Άλλα
Ταχ. κωδ. 471 00
Τηλ. κωδ. 26810

Το Μαραθοβούνι είναι ένας μικρός οικισμός της δημοτικής κοινότητας Άρτας του Δήμου Αρταίων με 82 μόνιμους κατοίκους (απογραφή 2011),[1] και απέχει από την πόλη ελάχιστα χιλιόμετρα. Δίπλα από τον οικισμό βρίσκεται ένα από τα δύο σωζόμενα τζαμιά της Άρτας, το Τζαμί του Φαΐκ Πασά.

Διοικητικές μεταβολές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο οικισμός αναγνωρίστηκε μόλις το 1981 [2] και εντάχθηκε στον Δήμο Αρταίων. Στη θέση του Μαραθοβουνίου προυπήρχε ο παλαιός οικισμός Ιμαρέτιο ή Μαράτι, ο οποίος καταργήθηκε το 1951.[3]

Ιστορία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η ιστορία της περιοχής έχει ταυτιστεί με το Τζαμί του Φαΐκ Πασά. Το τζαμί κτίστηκε στο δεύτερο μισό του 15ου αιώνα από τον Φαΐκ Πασά, πρώτο Οθωμανό κατακτητή της Άρτας, την εποχή που σουλτάνος ήταν ο Βαγιαζίτ Β΄.[4]

Με βάση την εργασία του Κων.Διαμαντή με τίτλο «Η Άρτα και τα περίχωρα αυτής κατά τους χρόνους της επανάστασης», στην περιοχή κατοικούσαν 10 οικογένειες την περίοδο που ξέσπασε η Ελληνική Επανάσταση του 1821.[5]

Η περιοχή υπήρξε θέατρο μαχών κατά τη διάρκεια της Επανάστασης του 1821. Σύμφωνα με τον Ιωάννη Μακρυγιάννη, στις 14 Νοεμβρίου 1821 ο Μάρκος Μπότσαρης με 300 άντρες οχυρώθηκε στο τζαμί. Μαζί του συντάχθηκαν αρκετοί οπλαρχηγοί και αναμεσά τους ο Γεώργιος Καραϊσκάκης.[6][7]

Αναφορά στην τοποθεσία κάνει και ο Ουίλιαμ Μάρτιν Ληκ, ο οποίος παράλληλα μας πληροφορεί ότι στο Μαράτι υπήρχαν άφθονες φουντουκιές ενώ ο Φρανσουά Πουκεβίλ μας ενημερώνει για τον σημαντικό αριθμό από πορτοκαλιές, λεμονιές, ελαιόδεντρα αλλά και καλαμώνες που κάλυπταν την περιοχή.[8][9]

Στο «Δοκίμιον Ιστορικόν περί Άρτης & Πρεβέζης» (εκδ.1884) του Σεραφείμ Ξενόπουλου, μητροπολίτη Άρτας, γίνεται αναφορά στην περιοχή. Ο Σεραφείμ Ξενόπουλος, μας δίνει την πληροφορία ότι το 1884 στην περιοχή γύρω από το τζαμί κατοικούσαν περίπου 10 χριστιανικές οικογένειες και έξι με εφτά Οθωμανοί, οι οποίοι προσεύχονταν στο τέμενος.[10]

Κατά τη διάρκεια του ατυχή Ελληνοτουρκικού πολέμου του 1897, η περιοχή γύρω από το τζαμί υπήρξε και πάλι πεδίο μαχών ανάμεσα στις ελληνικές δυνάμεις υπό την διοίκηση του Συνταγματάρχη Θρασύβουλου Μάνου και των Τούρκων του Αχμέτ Χιφσί Πασά.[11] [12]

Τοποθεσία και πρόσβαση[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το Μαραθοβούνι γειτνιάζει με την Ελεούσα, τα Ρόκκα, τη Γραμμενίτσα και με την πόλη της Άρτας. Ο οικισμός βρίσκεται δίπλα στην παράκαμψη Φιλιππιάδας της Ιονίας οδού και απέχει ελάχιστα από τον ποταμό Άραχθο.[13]

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Ελληνική Στατιστική Αρχή (2012) Αποτελέσματα της Απογραφής Πληθυσμού−Κατοικιών 2011 που αφορούν στο Μόνιμο Πληθυσμό της Χώρας ΦΕΚ 3465/Β΄/28 Δεκεμβρίου 2012 (pdf)
  2. Αναγνώριση του οικισμού Μαραθοβούνι και προσάρτησή του στο δήμο Αρταίων, 05/04/1981.[1]
  3. Ο οικισμός Ιμαρέτιον του δήμου καταργείται, 07/04/1951.[2]
  4. Ottoman Architecture in Greece: A Review Article with Addendum & Corrigendum, Heath W. Lowry, Bahcesehir University Press, 2009, ISBN 975643788X, ISBN 978-9756437889.
  5. Η Αρτα και τα περίχωρα αυτής κατα τους χρόνους της επανάστασης, Περιοδικό Σκουφάς/ Ετος 5ον/ 1960 – Τοµος Β΄ σελ.266
  6. «Οἱ Ἕλληνες Νοτημπότσαρης, Φωτομάρας, Μαρκομπότσαρης, Δράκος, Βέικος, Τζαβελαῖγοι κι᾿ ἄλλοι ἀξιωματικοί, τῶν Τούρκων Ἀγοβάσιαρης, ὁ Σουλεϊμάνη Μέτος, τοῦ Μοῦρτο Τζάλιου τὸ παιδὶ κι᾿ ἄλλοι ἀξιωματικοὶ Τοῦρκοι. Ἕλληνες ἀπὸ τὸ δώθε μέρος Γραμμενίτσας Τζερακλής, Καραϊσκάκης, Κουτελιδαῖγοι κι᾿ ἄλλοι ἀξιωματικοί. Ὅλοι αὐτεῖνοι πιάσαν τὸ Μαράτι ἀντίκρυα ἀπὸ τὴν Ἄρτα, εἶναι ὡς ἕνα κάρτο μακρυά, εἶναι περιβόλια κι᾿ ὀλίγα σπίτια κ᾿ ἕνα τζαμὶ πολλὰ δυνατό. Στάθηκαν εἰς Μαράτι αὐτεῖνοι ὅλοι [..] οἱ Τοῦρκοι πεζούρα καὶ καβαλλαρία πῆγαν, ἕνα μεγάλο μέρος, ἀναντίον τῶν δικῶνε μας εἰς Μαράτι καὶ πολέμησαν οἱ Τοῦρκοι γενναίως τοὺς δικούς μας καὶ σκότωσαν καμπόσους καὶ πληγώσανε, καὶ τοὺς ρίξαν εἰς φυγὴ τοὺς δικούς μας. Καὶ μέσα εἰς τὸ τζαμὶ ἐκλείστη ὁ Καραϊσκάκης κι᾿ ὁ Μάρκος καὶ πολέμησαν γενναίως τοὺς Τούρκους, καὶ γύρισαν καὶ οἱ νικημένοι οἱ ἐδικοί μας κι᾿ ὅλοι συνφώνως μὲ τοῦ τζαμιοῦ κάμαν ἕναν μεγάλον σκοτωμὸν τῶν Τούρκων καὶ τοὺς βάλαν εἰς τὴν Ἄρτα.», Στρατηγοῦ Μακρυγιάννη, Ἀπομνημονεύματα, Βιβλίον Α´, Κεφάλαιον τρίτον.
  7. «Ποτέ δεν έδειξε καταφρόνια ο Καραϊσκάκης για τα τζαμιά[..]Αντάμα του κι εγώ κι ο Μάρκος Μπότσαρης ήμασταν στο Ιμαρέτ. Δεν κιοτέψαμε και χωθήκαμε στο τζαμί για να σωθουμε»Καραϊσκάκης, Κώστας Δέτσικας, σελ.174-175, εκδ. Ηλιοτρόπιο, 2005, ISBN 960-342-370-Χ
  8. «This afternoon, at 6, having re-crossed the bridge of Arta, we follow the right bank of the river to Marati, a suburb standing just opposite to the metropolis of Arta, and consisting of a Turkish mosque with some houses and gardens. The gardens of Marati abound in filbert trees.», Travels in northern Greece, Leake, William Martin, p.218, 1835.
  9. «Περίκυκλος εκ καλαμών του είδους όπερ καλείτε calamus orientalis, πορτοκαλλεών, λεμονιών και ελαιών», Ιστορία της Αναγεννήσεως της Ελλάδος, François Charles Hugues Laurent Pouqueville, 1824.
  10. Δοκίμιον Ιστορικόν περί Άρτης και Πρεβέζης(εκδ.1884), σελ. 41.
  11. «La brigata Bairaktaris, avanzo, ieri, nell'Epiro sulla via di Filippiade ed occupò le cima d'Ïmaret marciando contro Vlacherna.», Gazzetta Ufficiale del Regno d'Italia N. 113 del 14 Maggio 1897,p.2245.[3]
  12. «One battery was directed upon tbe bridge of Arta, two upon Imaret and one upon Gremenitza. Opposite, on the Turkish side lay Imaret, Gremenitza and Vlacherna upon the hill-slopes.», The Greco-Turkish War of 1897: from official sources, Viktor von Strantz, 1 Jan 1898, p.224
  13. Οδηγικές χιλιομετρικές αποστάσεις μεταξύ πόλεων, χωριών, χωρών

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]