Μίρτσα Γκαλίμπ

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Μίρτσα Γκαλίμπ
Asad ghalib.jpeg
Γέννηση27 Δεκεμβρίου 1797
Kala Mahal, Άγκρα και Bharatpur State
Θάνατος15 Φεβρουαρίου 1869
Ghalib ki Haveli, Q64217571, Old Delhi και Δελχί
Επάγγελμα/
ιδιότητες
ποιητής, συγγραφέας, πεζογράφος και Λεξικογραφία
ΥπηκοότηταΜογγολική Αυτοκρατορία της Ινδίας και Βρετανικές Ινδίες
Σύζυγος(οι)d:Q64217577 (1810, 1869)
Commons page Πολυμέσα σχετικά με τoν συγγραφέα

Ο Μίρτσα Γκαλίμπ ( 27 Δεκεμβρίου 1797 – 15 Φεβρουαρίου 1869),[1] ήταν εξέχων ποιητής στις γλώσσες[2] Ουρντού και περσικά που δραστηριοποιήθηκε κατά τα τελευταία χρόνια της Αυτοκρατορίας των Μουγκάλ. Το πλήρες όνομά του ήταν Μίρτσα Ασαντουλάχ Μπαιγκ Χαν. Υπέγραφε ως Γκαλίμπ (Ουρντού: غالِب‬, σημαίνει "κυρίαρχος") και Ασάντ (Ουρντού: اسَد‬, σημαίνει "λιοντάρι"). Κατά τη διάρκεια της ζωής του οι Μουγκάλ εκλείφθηκαν και εκτοπίστηκαν από τους Βρετανούς και τελικά καθαιρέθηκαν μετά την ήττα από την Ινδική εξέγερση του 1857, όλα γεγονότα που περιέγραψε.[3] Πιο συγκεκριμένα, έγραψε αρκετές γκαζάλες κατά τη διάρκεια της ζωής του, που έκτοτε έχουν ερμηνευθεί και τραγούδηθεί με πολλούς διαφορετικούς τρόπους από διαφορετικούς ανθρώπους. Ο Γκαλίμπ, ο τελευταίος μεγάλος ποιητής της Εποχής των Μουγκάλ, θεωρείται ένας από τους πιο διάσημους και σημαντικούς ποιητές της Ουρντού γλώσσας. Σήμερα ο Γκαλίμπ παραμένει δημοφιλής όχι μόνο στην Ινδία και το Πακιστάν , αλλά και μεταξύ των Ιντουστάνι που βρίσκονται σε όλο τον κόσμο.[4]

Προσωπική του ζωή[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ιστορία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το Γκαλίμπ κι Χαβέλι, που σημαίνει η Έπαυλη του Γκαλίμπ, είναι τώρα μουσείο στο Μπαλλιμαραν, Παλιά Δελχί
Ενδύματα του Μίρτσα Γκαλίμπ, από το Μουσείο Γκαλίμπ στο Νέο Δελχί
Ειδικό αναμνηστικό εξώφυλλο του Γκαλίμπ που κυκλοφόρησε στην Ινδία.

Ο Μίρτσα Γκαλίμπ γεννήθηκε στο Καλα Μαχαλ στην Άγκρα[5] , σε μια οικογένεια που καταγόταν από Αιμπάκ Τούρκους που μετανάστευσαν στη Σαμαρκάνδη (στο σημερινό Ουζμπεκιστάν) μετά την πτώση των Σελτζούκων βασιλιάδων.

Ο Μίρτσα Αμπντουλάχ Μπαιγκ (πατέρας του Γκαλίμπ) παντρεύτηκε την Ιτζατ-ατ-Νισα Μπέγκαμ, μια Κασμίρια,[6] και ζούσαν στο σπίτι του πεθερού του. Εργάστηκε για πρώτη φορά στο Ναβάμπ του Λάκναου και, αργότερα στο Νιζάμ του Χαϊντεραμπάντ στο Ντέκκαν. Το 1803 σκοτώθηκε κατά τη διάρκεια μάχης στο Αλβάρ και θάφτηκε στο Ρατζγκαρθ (Ρατζαστάν).[7] Τότε ο Γκαλίμπ ήταν λίγο μεγαλύτερος από 5 ετών. Ο θείος του Μίρτσα Νασρουλαχ Μπαιγκ Χαν ανέλαβε να τον μεγαλώσει.

Αργότερα μετακόμισε στο Δελχί μαζί με τον μικρότερο αδελφό του, Μίρτσα Γιουσούφ, ο οποίος είχε αναπτύξει σχιζοφρένεια σε νεαρή ηλικία και αργότερα πέθανε στο Δελχί κατά το χαοτικό 1857.[7]

Σύμφωνα με την Μουσουλμανική παράδοση για την αριστοκρατία, είχε έναν κανονισμένο γάμο σε ηλικία 13 ετών, αλλά κανένα από τα επτά παιδιά του δεν επιβίωσαν πέρα από τη βρεφική ηλικία. Μετά το γάμο του εγκαταστάθηκε στο Δελχί. Σε μία από τις επιστολές του περιγράφει το γάμο του ως τη δεύτερη φυλάκιση μετά τον αρχικό περιορισμό που ήταν η ίδια η ζωή. Η ιδέα ότι η ζωή είναι ένας συνεχής επώδυνος αγώνας που μπορεί να τελειώσει μόνο όταν τελειώνει η ίδια η ζωή, είναι ένα επαναλαμβανόμενο θέμα στην ποίηση. Σε ένα από τα δίστιχα το θέτει συνοπτικά:[8]

قید حیات و بند غم ، اصل میں دونوں ایک ہیں
موت سے پہلے آدمی غم سے نجات پائے کیوں؟

Μετάφραση στα Χίντι

क़ैद-ए-हयात-ओ-बंद-ए-ग़म, अस्ल में दोनों एक हैं
मौत से पहले आदमी ग़म से निजात पाए क्यूँ;

Μετάφραση στα αγγλικά

Η φυλάκιση της ζωής και η κράτηση της θλίψης είναι ένα και το αυτό
Πριν τον ερχομό του θανάτου, πως να ξεφορτωθεί ο άνθρωπος τη λύπη;

Η άποψη του Μίρτσα Γκαλίμπ για τον κόσμο είναι ότι τον βλέπει σαν μια παιδική χαρά όπου όλοι είναι απασχολημένοι σε μάλλον πεζές δραστηριότητες και γλέντια παρά σε κάτι με μεγαλύτερη αξία, όπως ο ίδιος έγραψε:

بازیچہ اطفال ہے دنیا میرے آگے
ہوتا ہے شب و روز تماشا میرے آگے

Μεταγραφή στα Χίντι

बाज़ीचा-ए-अत्फ़ाल है दुनिया मेरे आगे
होता है शबो-रोज़ तमाशा मेरे आगे।

Μετάφραση στα αγγλικά

Ακριβώς σαν παιδικό παιχνίδι μου φαίνεται ο κόσμος
Κάθε μοναδική μέρα και νύχτα, αυτό το ίδιο θέαμα

Στην ηλικία των τριάντα είχε φέρει στον κόσμο επτά παιδιά, κανένα εκ των οποίων δεν επέζησε (αυτός ο πόνος έχει βρει την ηχώ του σε αρκετές γκαζάλες του Γκαλίμπ). Οι αναφορές για τη σχέση με τη γυναίκα του είναι αντικρουόμενες. Πιστεύεται ότι ήταν ευσεβείς, συντηρητική και θεοσεβούμενη.[9]

Ο Γκαλίμπ ήταν υπερήφανος για τη φήμη του ως γκανιότα. Κάποτε φυλακίστηκε για τυχερά παιχνίδια και αργότερα τον διασκέδαζε η υπόθεση με υπερηφάνεια. Στους κύκλους των Μουγκάλ, απέκτησε ακόμα και τη φήμη του ως "ευγενής με τις κυρίες".:41 Μια φορά, όταν κάποιος επαίνεσε την ποίηση του ευσεβούς Σέιχ Σάμπαϊν στην παρουσία του, ο Γκαλίμπ αμέσως ανταπάντησε:

Πως μπορεί ο Σάμπαϊ να είναι ποιητής;

Ουδέποτε δοκίμασε κρασί, ούτε έπαιξε στον τζόγο.

Δε χτυπήθηκε με παντόφλες από εραστές,

ούτε καν είδε τη φυλακή εκ των έσω. [10]:41

؎ اگ رہا ہے در و دیوار سے سبزہ غاؔلب
ہم بیاباں میں ہیں اور گھر میں بہار آئی ہے

Την 15 Φεβρουαρίου 1869 πέθανε στο Δελχί.

Τίτλοι Μουγκάλ[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το 1850, ο Αυτοκράτορας Μπαχαντουρ Σαχ Ζαφάρ Β' απένειμε στον Γκαλίμπ τον τίτλο "Νταμπιρ-αλ-Μουλκ", και πρόσθεσε τον τίτλο "Νατζμ-αντ-νταυλα".[1] Η απόδοση αυτών των τίτλων συμβόλισε την ένταξη του Μίρτσα Γκαλίμπ στην αριστοκρατία του Δελχί. Από τον Αυτοκράτορα του απονεμήθηκε, επίσης, ο τίτλος "Μίρτσα Νόσα", και έτσι προστέθηκε το Μίρτσα ως μικρό όνομά του. Ήταν σημαντικός αυλικός στη βασιλική αυλή του Αυτοκράτορα. Το 1854 ο Μίρτσα Γκαλίμπ διορίστηκε διδάκτορας ποιητής για τον Αυτοκράτορα, και την 10η Ιουλίου 1856 για τον Πρίγκιπα Φακρ-αντ Ντιν Μίρτσα, πρωτότοκο γιο του Μπαχαντούρ Σαχ Β'. Από τον Αυτοκράτορα διορίστηκε, επίσης, όπως το βασιλικός ιστορικός της Αυλής των Μουγκάλ.[1]

Ως ένας από τους φθίνοντες ευγενείς των Μουγκάλ και παλαιά προσγειωμένη αριστοκρατία, δεν εργάστηκε ποτέ βιοποριστικά, έζησε με βασιλική πατρωνία των Αυτοκρατόρων Μουγκάλ, τις πιστώσεις ή τη γενναιοδωρία των φίλων του. Η φήμη τον έφτασε μεταθανάτια. Ο ίδιος σχολίαζε στη ζωή του ότι θα αναγνωριστεί από τις επόμενες γενεές. Μετά την πτώση της Μογγολικής Αυτοκρατορίας και την άνοδο των Βρετανικών Ινδίων, παρά τις πολλές προσπάθειες, ο Γκαλίμπ δεν μπορούσε ποτέ να εξασφαλίσει τις ίδιες απολαβές.[1]

Λογοτεχνική καριέρα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Γκαλίμπ άρχισε να συνθέτει ποίηση στην ηλικία των 11. Η πρώτη του γλώσσα ήταν η Ουρντού, αλλά στο σπίτι του μιλούσαν και περσικά και τουρκικά. Ο νεαρός Γκαλίμπ σπούδασε στα περσικά και αραβικά.[11]

Ποίημα του Γκαλίμπ γραμμένο με Περσική καλλιγραφία Νασταλικ

Παρόλο που ο ίδιος ο Γκαλίμπ ήταν πολύ υπερήφανος για τα ποιητικά του επιτεύγματα στα περσικά,[12] σήμερα είναι πιο γνωστός για τις γκαζάλες του στα Ουρντού. Οι ανθολογίες του από γκαζάλες έχουν μελετηθεί και ερμηνευθεί από πολλούς λόγιους των Ουρντού.

Σύμφωνα με τις συμβάσεις του κλασικού γκαζάλι, στους περισσότερους στίχους του Γκαλίμπ, η ταυτότητα και το φύλο του αγαπημένου είναι απροσδιόριστο. Ο κριτικός/ποιητής/συγγραφέας Σαμσουρ Ραμαν Φαρούκι εξηγεί[13] ότι η σύμβαση του να έχει την "ιδέα" ενός εραστή ή αγαπημένου αντί ενός πραγματικού εραστή/αγαπημένου απελευθέρωσε τον ποιητή-πρωταγωνιστή-εραστή από τις απαιτήσεις του ρεαλισμού. Η ποίηση αγάπης στα Ουρντού από το τελευταίο τέταρτο του δέκατου έβδομου αιώνα και μετά, αποτελείται κυρίως από "ποιήματα για την αγάπη" και όχι "ποιήματα αγάπης" με την Δυτική έννοια του όρου.

Η πρώτη ολοκληρωμένη αγγλική μετάφραση των γκαζάλων του Γκαλίμπ ήταν τα Σονέτα Αγάπης του Γκαλίμπ [14] και δημοσιεύτηκαν στην Ινδία και το Πακιστάν.[15]

Επιστολές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Μια σελίδα από τις επιστολές του Γκαλίμπ (χειρόγραφη)

Ο Μίρτσα Γκαλίμπ ήταν ταλαντούχος συγγραφέας επιστολών[16] και πεζογράφος. Στις επιστολές του έκανε χρήση του πεζού και εύκολου κοινού λόγου των Ουρντού, ενώ προγενέστερα η συγγραφή επιστολών στα Ουρντού περιλάμβανε ιδιαίτερη καλλιγραφία και διακοσμητική. Έκανε τις επιστολές του να "μιλούν", χρησιμοποιώντας λέξεις και φράσεις, σαν να συνομιλούσε με τον αναγνώστη. Όπως είπε: «από εκατοντάδες μίλια μακριά μίλα με γλώσσα της πένας και χαίρε την ευχαρίστηση της συνάντησης έστω και όταν είστε χώρια». Οι επιστολές του ήταν πολύ ανεπίσημες· μερικές φορές απλά έγραφε το όνομα του αποδέκτη και άρχιζε την επιστολή. Ήταν πολύ αστειευόμενος και έγραψε πολλές ενδιαφέρουσες επιστολές, όπως: «Θέλω να γράψω τις γραμμές έτσι ώστε ο κάθε αναγνώστης να τις χαίρεται». Οι επιστολές του μεταφράστηκαν στα αγγλικά από τον Ραλφ Ράσελ στο The Oxford Ghalib.

Ο Γκαλίμπ ήταν ο χρονικογράφος μιας ταραχώδους περιόδου. Ένα-ένα, είδε τα παζάρια – Παζάρι Κας, Παζάρι Ουρντού, Παζάρι Κχαράμ-κα, να εξαφανίζονται, και ολόκληρες μοχάλες (περιοχές) και κατρας (σοκάκια) έγιναν καπνός. Τα χαβέλις (αρχοντικά) των φίλων του ισοπεδώθηκαν. Ο Γκαλίμπ έγραψε ότι το Δελχί είχε γίνει μια έρημος. Το νερό ήταν λιγοστό. Το Δελχί ήταν "στρατόπεδο". Ήταν το τέλος της φεουδαρχικής ελίτ στην οποία ανήκε. Έγραψε:

«Ένας ωκεανός αίματος καρδάρια γύρω μου Φευ! Αυτά ήταν όλα! Το μέλλον θα δείξει Τι περισσότερο απομένει να δω.»[17]

Καλλιτεχνικό ψευδώνυμο[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το αρχικό τακχάλους (καλλιτεχνικό ψευδώνυμό) του ήταν Άσαντ, από το πραγματικό όνομά του, Ασαντουλαχ Χαν. Από κάποια στιγμή νωρίς στην ποιητική του καριέρα χρησιμοποιούσε το όνομα Γκαλίμπ (που σημαίνει παντοδύναμος, ανώτατος,εξοχότατος).

Ο Μίρτσα Γκαλίμπ και ο Σαϊέντ Αχμάντ Καν[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

ο Σερ Σαϊέντ Αχμάντ Καν

Το 1855 o Σερ Σαϊέντ Αχμάντ Καν ολοκλήρωσε την σχολαστική, μελετημένη και εικονογραφημένη έκδοση του Αι'ν-ε Ακμπάρι (Διοικητική Οργάνωση του Άκμπαρ) του Αμπούλ Φαζλ. Ικανοποιημένος από το αποτέλεσμα, και θεωρώντας τον Μίρτσα Γκαλίμπ άνθρωπο που θα εκτιμήσει το έργο του, ο Σαϊέντ Αχμάντ προσέγγισε τον μεγάλο Γκαλίμπ και του ζήτησε να γράψει ένα τακρίζ (στη σύμβαση των καιρών, έναν εγκωμιαστικό πρόλογο). Ο Γκαλίμπ παρέδωσε ένα μικρό περσικό ποίημα που στηλίτευε το Αι'ν-ε Ακμπάρι και, κατά συνέπεια, τον αυτοκρατορικό, πολυτελή, γραμματισμένο και μορφωμένο πολιτισμό των Μουγκάλ, του οποίου ήταν προϊόν.[18] Το λιγότερο που θα μπορούσε να λεχθεί εναντίον του ήταν ότι το βιβλίο είχε μικρή αξία ακόμα και ως έγγραφο αντίκα. Ο Γκαλίμπ επιτίμησε τον Σαϊέντ Αχμάντ για την απώλεια χρόνου και έργου σε νεκρά πράγματα.[19] Ακόμη χειρότερα, εξήρε τους "σαχίμπ της Αγγλίας" που εκείνη την εποχή κρατούσαν όλα τα κλειδιά για όλα τα αι'νς (σύστημα διοικητικής οργάνωσης) του κόσμου.[20]

Αυτό το ποίημα αναφέρεται συχνά αλλά ποτέ δεν είχε μεταφραστεί στα αγγλικά. Ο Σαμσούρ Ραμάν Φαρούκι έγραψε μια αγγλική μετάφραση[18] που είναι αρκετά ακριβής αν δεν προσφέρεται η πολυτέλεια της ανάγνωσης από το πρωτότυπο:

Το ποίημα ήταν απροσδόκητο, αλλά ήρθε σε μια εποχή που η σκέψη και τα συναισθήματα του Σαϊέντ Αχμάντ Χαν ήταν προδιαθετημένα για αλλαγή. Ο Γκαλίμπ φαινόταν ενήμερος για την Ευρωπαϊκής (Αγγλικής) χορηγίας αλλαγή στην παγκόσμια πολιτεία, ειδικά την Ινδική πολιτεία. Ο Σαϊέντ Αχμάντ ίσως θύμωσε με τα μαλώματα του Γκαλίμπ, που ήταν, ωστόσο, ακριβή και μελετημένα.[18] Ο Σερ Σαϊέντ Αχμάντ Χαν ουδέποτε ξαναέγραψε εγκωμιαστική λέξη για το Αι'ν-ε Ακμπάρι και μάλιστα έχασε το ενδιαφέρον του γι'αυτό[21] και ασχολήθηκε με την ιστορία και την αρχαιολογία, και έγινε κοινωνικός μεταρρυθμιστής.

H Μπροστινή πύλη του Τύμβου του Γκαλίμπ

Θρησκευτικές απόψεις[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Γκαλίμπ έδωσε μεγαλύτερη έμφαση στην αναζήτηση του Θεού και όχι σε τελετουργικές θρησκευτικές πρακτικές. Όπως έγραψε:

Όπως και πολλοί άλλοι ποιητές των Ουρντού, ο Γκαλίμπ θα μπορούσε να συνθέσει ποίηση με θρησκευτικό χαρακτήρα, αλλά ήταν επιφυλακτικός σχετικά με ορισμένες ερμηνείες των Ισλαμικών γραφών που έκαναν ορισμένοι θρησκευτικοί ηγέτες.:41 Για την ιδέα του παραδείσου, κάποτε έγραψε σε μια φιλική επιστολή:

Σθεναρά περιφρονούσε τις πρακτικές ορισμένων Ουλεμάδων, που στα ποιήματά του αντιπροσωπεύουν τη στενομυαλιά και την υποκρισία::41

Σε άλλο στίχο που απευθυνόταν σε ορισμένους μαουλάβις (κληρικούς), τους επέκρινε για την άγνοια και την αλαζονική βεβαιότητα: «Κοιτάξτε βαθύτερα, είστε οι μόνοι που δεν μπορούν να ακούσουν τη μουσική των μυστικών του».:41 Στις επιστολές του, Ghalib συχνά παράθεται τον αυστηρό νομικισμό των Ουλεμάδων με «προκατάληψη για τη διδασκαλία των μπανίγια και των παλιόπαιδων, και κύλιση στα προβλήματα της εμμηνόρροιας και της εμμηνορροϊκής αιμορραγίας» και την πραγματική πνευματικότητα που αποκτάται με «μελέτη των μυστικιστών έργων και εγκάρδια αποδοχή της ουσιαστικής αλήθειας για την πραγματικότητα του Θεού και την παρουσία του σε όλα τα πράγματα".:80

Την 5η Οκτωβρίου 1857, κατά τη διάρκεια της αντι-Βρετανικής εξέγερσης στο Δελχί, τρεις εβδομάδες μετά την εισβολή των Βρετανικών στρατευμάτων από την Πύλη Κασμίρι, ορισμένοι στρατιώτες ανέβηκαν στη γειτονιά του Γκαλίμπ και τον τράβηξαν ενώπιον του Συνταγματάρχη Μπαρν [22] για ανάκριση.:41 Εμφανίστηκε φορώντας ένα τουρμπανι σε στυλ Κεντρασιατικό Τούρκικο. Ο συνταγματάρχης, σαστισμένοι με την εμφάνισή του, ρώτησε σε σπαστά Ουρντού, «Λοιπόν; Είσαι Μουσουλμάνος;», ο Γκαλίμπ απάντησε: "Μισός;" , Ο συνταγματάρχης ρώτησε: "Τι σημαίνει αυτό;" Σε απάντηση ο Γκαλίμπ είπε: "πίνω κρασί, αλλά δεν τρώω χοιρινό.":41

Εγκώμια στο Μωάμεθ

Ένα μεγάλο μέρος της ποίησης του Γκαλίμπ εστιάζεται στην εξύμνηση και την ευλάβεια του Μωάμεθ, που δείχνει ότι ο ίδιος ήταν ένας ευσεβής Μουσουλμάνος.[23] Έγραψε το Αμπρ-ι Γκαουχαρμπαρ (Το Σύννεφο των Πολύτιμων Λίθων) προς τιμήν του Μωάμεθ.[24] Έγραψε, επίσης, ένα κουασίντα (ωδή) 101 στίχων αφιερωμένο στον Μωάμεθ.[23] Περιέγραψε τον εαυτό του ως αμαρτωλό που πρέπει να σιωπά ενώπιον του Μωάμεθ, καθώς ήταν ανάξιος να απευθυνθεί σε αυτόν που επαινέθηκε από τον Θεό.[23]

Απόψεις για το Ινδουστάν[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στο ποίημά του "Τσιράγκχ-ι-Νταιρ" (Η Λάμπα του Ναού) που σύνθεσε κατά τη διάρκεια του ταξιδιού του στο Μπενάρες την άνοιξη του 1827, ο Γκαλίμπ είχε έμπνευση για τη γη του Ινδουστάν (την Ινδική υποήπειρο) και πώς το Κιγιάμαχ (Ημέρα της Κρίσεως) δεν κατάφερε να τη φτάσει, παρά τις πολυάριθμες συγκρούσεις που τη μαστίζουν.[25]

Ποίηση στα περσικά[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Εξώφυλλο του Κουατ'ι-ε Μπουρααν του Γκαλίμπ

"[27] Το Κουλιγιάτ-ε-Γκαλίμπ Φαρσί , μία ανθολογία περσικής ποίησης [28][29]του γνωστού Ουρντού ποιητή Μίρτσα Γκαλίμπ κυκλοφόρησε για πρώτη φορά στο Εθνικό Πανεπιστήμιο των Ουρντού Μουλάνα Αζάντ και την 20η Σεπτεμβρίου 2010 κυκλοφόρησε στην Τεχεράνη από τους Πρέσβεις της Ινδίας και του Πακιστάν από κοινού στα πλαίσια χορηγίας από το Ιρανικό Υπουργείο Τεχνών και Πολιτισμού στην Τεχεράνη. Η σπάνια συλλογή περιέχει 11.337 στίχους του Γκαλίμπ και συντάχθηκε από τον Δρ Σαϊέντ Τακι Αμπέντι, ο οποίος είπε ότι η μελέτη του Γκαλίμπ θα ήταν ελλιπής χωρίς την περσική ποίηση. Μολονότι έγινε διάσημος ως λογοτέχνης των Ουρντού, ο ποιητής από την εποχή των Μουγκάλ έτεινε περισσότερο προς τα περσικά γλώσσα και δημιούργησε ποίηση υψηλού επιπέδου σε αυτήν τη γλώσσα. Στη λογοτεχνική συνεδρίαση (πρόσωπο με Πρόσωπο) που διοργάνωσε η Ακαδημία Χαρυάνα Ουρντού,[30] ο Δρ.Τακι παρουσίασε μία αναλυτική μελέτη των έργων του θρυλικού ποιητή Μίρτσα Γκαλίμπ, τόσο στα περσικά όσο και στα Ουρντού. Ενημέρωσε ότι το έτος 1865 ο Γκαλίμπ είχε γράψει 1.792 δίστιχα στα Ουρντού και 11.340 στα περσικά. Επίσης πρόσθεσε ότι ο Γκαλίμπ ήταν ένας οραματιστής, ένας ποιητής του ανθρωπισμού του οποίου τα έργα παραμένουν δημοφιλή ακόμη και μετά από τρεις αιώνες.

Σύγχρονοι και μαθητές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο πλησιέστερος αντίπαλος του Γκαλίμπ ήταν ο ποιητής Ζαούκ, διδάσκαλος του Μπαχαντούρ Σαχ Ζαφάρ Β', του τότε αυτοκράτορα της Ινδίας με έδρα στο Δελχί. Υπάρχουν αρκετά διασκεδαστικά ανέκδοτα για τον ανταγωνισμό μεταξύ των δύο και τους κωμικούς διαλόγους τους. Όμως, υπήρχε αμοιβαίος σεβασμός για την τέχνη τους. Και οι δύο μαζί θαύμαζαν και αναγνώριζαν την υπεροχή του Μιρ Τάκι Μιρ, μια επιβλητική προσωπικότητα στην Ποίηση των Ουρντού του 18ου αιώνα. Άλλος διάσημος σύγχρονος ποιητής του Γκαλίμπ ήταν ο Μομίν, του οποίου οι γκαζάλες είχαν ευκρινώς λυρική χροιά. Ο εξαιρετικός λογοτέχνης Άλταφ Χουσέν Χάλι ήταν μαθητής του Γκαλίμπ και έγραψε μια βιογραφία για τον Γκαλίμπ με τίτλο Γιααντγκααρ-ε-Γκαλίμπ. Ο Γκαλίμπ δεν ήταν μόνο ποιητής, ήταν και παραγωγικότατος πεζογράφος. Οι επιστολές του αντικατοπτρίζουν το πολιτικό και κοινωνικό κλίμα της εποχής. Αναφέρονται επίσης σε πολλούς σύγχρονους όπως τον Μιρ Μέντι Μαχρουχ, που ήταν και ο ίδιος καλός ποιητής και δια βίου γνωριμία του Γκαλίμπ. Μερικά από τα ποιήματά του ήταν δυσνόητα. Μερικές φορές έκανε τη σύνταξη της πρότασης τόσο περίπλοκη που ήταν ακαταλαβίστικη για του ανθρώπους. Μια φορά ο Χακίμ Αγά Τζάαν,[31] ένας ποιητής της εποχής του, σε ένα Μουσάιρα (Ποιητικό συμπόσιο) απήγγειλε ένα δίστιχο για τον Γκαλίμπ:[32]

اگر اپنا کہا تم آپ ہی سمجھے تو کیا سمجھے
مزا کہنے کا جب ہے اک کہے اور دوسرا سمجھے

(Δεν είστε αξιέπαινος αν μόνο εσείς καταλαβαίνετε τα λεγόμενά σας

η κατάσταση είναι ενδιαφέρουσα όταν ομιλείτε και γίνεστε κατανοητός):

Ο Γκαλίμπ στενοχωρήθηκε για αυτό και έγραψε:[33]

نہ ستائش کی تمنّا نہ صلے کی پروا
گر نہیں ہیں مرے اشعار میں معنی نہ سہی

(Ουδέποτε χρειάστηκα ευγνωμοσύνη ή ανταμοιβή

και δεν θα υπάρξουν για ανόητα δίστιχα)

Αυτό το ύφος ήταν ο ορισμός της μοναδικότητάς του.

Στην πεζογραφία έφερε επανάσταση στη λογοτεχνία των Ουρντού αναπτύσσοντας ένα εύκολο, απλό και όμορφο τρόπο γραφής.[34]

Ο τύμβος του Γκαλίμπ[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Γκαλίμπ ενταφιάστηκε στο Χαζρατ Νιζαμουντιν κοντά στον τύμβο του Νιζαμουντιν Αυλίγια.

Πλάγια όψη του Μαζάρ-ε-Γκαλίμπ (Τύμβος του Γκαλίμπ)

Κινηματογραφικές ταινίες και Τηλεοπτικά σίριαλ για τον Γκαλίμπ[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Ινδικός κινηματογράφος τίμησε τον θρυλικό ποιητή με μια ταινία (ασπρόμαυρη) με τίτλο Μίρτσα Γκαλίμπ (1954) όπου ο Μπάρατ Μπουσάν υποδύεται τον Γκαλίμπ και η Σουράια υποδύεται την αγαπημένη αυλική Τζοντβιν. Η μουσική επένδυση της ταινίας ήταν του Γκουλάμ Μοχάμεντ και οι συνθέσεις του για τις διάσημες γκαζάλες του Γκαλίμπ είναι διαχρονικά αγαπημένα έργα.

Ο Πακιστανικός κινηματογράφος τίμησε τον θρυλικό ποιητή με άλλη μια ταινία που ονομάστηκε επίσης Μίρτσα Γκαλίμπ (1961). Η ταινία ήταν σκηνοθεσίας και παραγωγής του Μ.Μ. Μπιλοο. Η μουσική επένδυση έγινε από τον Τασαντούκ Χουσέν. Στην ταινία πρωταγωνίστησε ο Πακιστανός σούπερ σταρ Σουντίρ στο ρόλο του Γκαλίμπ και η Μανταμ Νουρ Τζεχάν υποδήθηκε την αγαπημένη αυλική Τζοντβιν. Η ταινία κυκλοφόρησε την 24 Νοεμβρίου 1961 και είχε μέση εμπορική επιτυχία, αλλά, η μουσική παραμένει αξέχαστη στο Πακιστάν έως σήμερα.

Το 1988 προβλήθηκε η τηλεοπτική σειρά Μίρτσα Γκαλίμπ στην Ινδική τηλεόραση DD Εθνική. Ήταν παραγωγής του Γκουλζάρ, ο Ναζιρουντίν Σαχ υποδύθηκε τον Γκαλίμπ στη σειρά, και περιείχε γκαζάλες που τραγουδήθηκαν και συντέθηκαν από τους Τζαγκτζίτ Σινγκ και Τσίτρα Σινγκ.[35] Η σειρά και η μουσική της αγαπήθηκαν στην Ινδική υποήπειρο.

Ο Γκαλίμπ στο σύγχρονο πολιτισμό.[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Οι γκαζέλες του έχουν τραγουδηθεί από πολλούς τραγουδιστές και παρουσιάστηκαν από πολλούς μαέστρους.[36]

Google Doodle[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Την 27η Δεκεμβρίου 2017, προς τιμήν του Γκαλίμπ για την 220η επέτειο της γέννησής του, η Μηχανή Αναζήτησης Google αφιέρωσε ένα ιδιαίτερο λογότυπο ντουντλ στο Ινδική αρχική σελίδα.[37]

Βιβλιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Mirza Ghalib Poetry in Urdu, November 16, 2016. [38]
  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 Varma, Pavan K. (1989). Ghalib, The Man, The Times. New Delhi: Penguin Books, σελ. 86. ISBN 0-14-011664-8. 
  2. «Mirza Asadullah Khan Ghalib». Brittanica. Ανακτήθηκε στις 12 Ιουλίου 2014. 
  3. «Remembering 1857 in 2007 - The Times of India». The Times of India. Ανακτήθηκε στις 20 Μαΐου 2013. 
  4. «Ghalib in California». Dawn. Ανακτήθηκε στις 20 Μαΐου 2013. 
  5. «No memorial for Ghalib at his birthplace, Agra». 27 Δεκεμβρίου 2013. 
  6. Ο μίρζα Asadullah Khan Ghalib, περσική ποίηση του Mirza Ghalib, Στυλό Παραγωγές (2000), σελ. 7
  7. 7,0 7,1 «Mirza Ghalib». Megajoin.com. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 3 Νοεμβρίου 2012. Ανακτήθηκε στις 20 Μαΐου 2013. 
  8. Siddiqi, Byjameela. «Mirza Ghalib: The "Godless" Lover by Byjameela Siddiqi». Sufism.ru. Ανακτήθηκε στις 20 Μαΐου 2013. 
  9. William Dalrymple (2009). The Last Mughal: The Fall of a Dynasty, Delhi, 1857. Bloomsbury. ISBN 978-1-4088-0092-8. https://books.google.com/books?id=Ln11sxANjTkC. 
  10. «Mirza Ghalib». Megajoin.com. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 3 Νοεμβρίου 2012. Ανακτήθηκε στις 20 Μαΐου 2013. 
  11. Thackston, Wheeler: "Μια Χιλιετία της Κλασικής περσικής Ποίησης," Ibex Publishers Inc. Το 1994, σελ.98
  12. «Shamsur Rahman Faruqui explains» (PDF). 
  13. «Dr. Sarfaraz K. Niazi». 
  14. Ρωμαϊκή μεταγραφές με την αγγλική μετάφραση του όχι συχνές λέξεις
  15. «Page at». Hinduonnet.com. 6 Μαΐου 2003. Ανακτήθηκε στις 20 Μαΐου 2013. 
  16. Amur, G. S. (1992). Creations & Transcreations. Calcutta: Writers Workshop, σελ. 83-84. ISBN 8171893910. https://books.google.co.uk/books?id=G_NjAAAAMAAJ&q=%22ocean+of+blood+churns%22+%22what+more+remains%22&dq=%22ocean+of+blood+churns%22+%22what+more+remains%22&hl=en&sa=X&redir_esc=y. Ανακτήθηκε στις 18 September 2017. 
  17. 18,0 18,1 18,2
    [Από Antiquary να Επαναστάτη: ο σαγίντ Αχμάντ Χαν και την Αποικιακή Εμπειρία Από http://www.columbia.edu/itc/mealac/pritchett/00fwp/srf/srf_sirsayyid.pdf Shamsur Rahman Faruqi.] Ανακτήθηκε στις [1]
  18. Hayat---Τζαβέντ (Μια Βιογραφία του Sir Sayyid) από Altaf Husain Χάλι (1901), μεταφρασμένα από τον David J. Matthews (Νέο Δελχί: Ρούπα και της Εταιρείας, 1994),
  19. Η λέξη " μπορεί να σημαίνει όλα ή οποιοδήποτε από τα ακόλουθα: χαρακτήρας, σύμβαση, την ιδιοσυγκρασία, τη συνήθεια, το κράτος, τη διαδρομή, το δίκαιο (εκκλησιαστικής ή κοσμικής), το θρήσκευμα, η πράξις, την ποιότητα, την πρόθεση, την οργάνωση, τη διαχείριση, το σύστημα, διακόσμηση, ομορφιά.
  20. Έκανε να επεξεργαστείτε άλλα δύο ιστορικά κείμενα τα επόμενα χρόνια, αλλά κανένας από αυτούς δεν ήταν τίποτα όπως το Ai n-e Ακμπάρι.
  21. Yaadgaar ε Haali από Altaf Hussain Haali 1897 pg 39
  22. 23,0 23,1 23,2 Annemarie Schimmel (1985), And Muhammad is His Messenger - The Veneration of the Prophet in Islamic Piety, University of North Carolina Press, σελ. 115, https://books.google.com/books?id=dZ-el6s2J0gC& 
  23. Schimmel(1985), σελ.81
  24. Ghalib, 1797-1869: η Ζωή και τα Γράμματα, Mirza Asadullah Khan Ghalib, Oxford University Press, 1994, Κεφάλαιο 7
  25. India after Gandhi, Ramachandran Guha, Picador, 2007, Prologue
  26. Ref: serial No. 84, Publications of Ghalib Institute, New Delhi. at: http://www.ghalibinstitute.org/p/publication.html Σφάλμα στο πρότυπο webarchive: Ελέγξτε την τιμή |url=. Empty.
  27. «Ghalib Institute غالب انسٹی ٹیوٹ: Publication». 9 Αυγούστου 2014. Ανακτήθηκε στις 29 Οκτωβρίου 2018. 
  28. «The Tribune, Chandigarh, India - The Tribune Lifestyle». 
  29. Mutaala-e-Ghalib, 2η έκδοση, δανικά Μαχάλ Aminuddaula πάρκο εκδότης Lakhnow, 1987, p9
  30. «Divan-e Ghalib: Ghazal index». 
  31. Mirza Ghalib (1988) (TV) στην IMDb
  32. "Ghalib ξεχάσει το 214th επετείου της γέννησής του, εν μέσω πολιτικού χάους", Zaib Azkaar Hussain, Οι Διεθνείς Ειδήσεις, 18 δεκεμβρίου 2011.
  33. «Mirza Ghalib: Legendary poet of the Urdu language» (στα αγγλικά). aljazeera.com. 2017-12-27. https://www.aljazeera.com/news/2017/12/mirza-ghalib-legendary-poet-urdu-language-171227070501541.html. Ανακτήθηκε στις 2017-12-27. 
  34. alifseye, Mirza Ghalib Poetry in Urdu, November 16, 2016