Κοινότητα Ψυχικού Σερρών

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Κοινότητα Ψυχικού Σερρών
Χώρα Ελλάδα
Ζώνη ώρας UTC+02:00 (επίσημη ώρα)
UTC+03:00 (θερινή ώρα)

Η κοινότητα Ψυχικού ήταν κοινότητα του νομού Σερρών. Λειτούργησε μέχρι το 1998 οπότε καταργήθηκε με την εφαρμογή του σχεδίου Καποδίστριας και εντάχθηκε στον δήμο Στρυμόνα.[1]

Συστάθηκε το 1927, ενώ μέχρι τότε ήταν μέρος της κοινότητας Χρυσού. Περιλάμβανε για ένα διάστημα στα όρια της και τον οικισμό του Κάτω Ψυχικού ο οποίος καταργήθηκε το 1961. Διατηρήθηκε αμετάβλητη μέχρι το 1998 οπότε καταργήθηκε.[2]

Ψυχικό Σερρών

Mε 1100 κατοίκους, το Ψυχικό Σερρών δημιουργήθηκε από πρόσφυγες της Μ. Ασίας, σε μία περιοχή που απέχει 12 χιλ. από την πόλη των Σερρών. Οι πρόσφυγες από το χωρίο Αγινάτοι της Μ. Ασίας και με καταγωγή από τη Μάνη, εγκαταστάθηκαν σε μία περιοχή με το όνομα Βερτζανι, στην οποία ζούσε μικρός πληθισμός Τούρκων που έφυγαν όμως με την ανταλαγή. Το όνομα προέρχεται από την ερμηνεία του ονόματος αυτού (Δώσε ψυχή). Σε κόντινή απόσταση βρισκεται ο ποταμός Στρυμόνας. Σε κοντινή απόσταση υπήρχε μία μεγάλη έκταση με λιμνάζοντα νερά που ήταν εστία μικροβίων και κουνουπιών, υπέυθυνα για ασθένειες όπως η ελονοσία. Οι άνθρωποι αυτοί είχαν έντονο θρησκευτικό συναίσθημα, και από τις πρώτες μέρες τις εγκατάστασης τους έχτισαν στο κέντρο του χωριού. Για να διατηρήσουν τη μνήμη της χαμένης τους πατρίδας, αφιέρωσαν τον ναό στον Άγιο Ιωάννη το Θεολόγο, στον ίδιο άγιο που ήταν αφιερωμένος και ο ναός στη Μ. Ασία.

Ασχολίες και οικονομική δραστηριότητα

Ασχολήθηκαν με τη γεωργία, την κτηνοτροφία και το ψάρεμα ενώ έδειχναν μεγάλη αλληλεγγύη ο ένας στον άλλο. Έτσι οικογένειες βοηθούσαν η μία την άλλη στις καλλιέργειες ή οι ίδιοι ήταν πρόθυμοι να συνείσφέρουν οικονομικά όταν κάποιος έπρεπε να αντιμετωπίσει κάποια δυσκολία. Στη δεκαετία του 60, πολλοί κάτοικοι μετανάστευσαν στο εξωτερικό για δουλειά ενώ όσοι έμειναν πίσω απέκτησαν οικονομική άνεση. Κύριες πηγές εσόδων το σιτάρι, το βαμβάκι και ο καπνός. Στη δεκαετία του 80 λειτουργούσε 6 θέσιο δημοτικό σχολείο και κινηματογράφος.

Τα πανηγύρια και η πάλη

Οι μεγάλες γιορτές όπως τα Χριστούγεννα, το Πάσχα, της Αναλήψης και η Πεντηκοστή γιορτάζονταν με ευλάβεια. Κατά τη διάρκεια των γιορτών διοργανώνονταν αγώνες όπως η ιππασία, το πήδημα εις μήκος και το τρέξιμο. Ο πιο σημαντικός όμως αγώνας ήταν η πάλη, ένα άθλημα στο οποίο οι παλεστές άλειφαν το σώμα τους με λάδι για να μπορούν να ξεφύγουν από τον αντίπαλο. Οι αγώνες γινόταν σε ειδικό χώρο με πρασινάδα και δέντρα, παρουσία όλου του χωριού. Οι νικητές έπαιρναν δώρα αξίας όπως έναν ταύρο, ένα μοσχάρι, ένα πρόβατο, ένα αρνί ή κάποιο χρηματικό ποσό. Οι αθλητές ασκούνταν καθημερινά με αποτέλεσμα το Ψυχικό Σερρών να γίνει ένα πραγματικό φυτώριο πρωτοπαλαιστών.

Μερικοί από τους σημαντικότερους

Κουτσαγγελίδης Βασίλειος (Χάιτας)

Αραμπατζίδης Ιωάννης (Μηντίκος)

Παλισίδης Κωνσταντίνος

Τοσίδης Χριστοφής (Ντρούγκος)

Μαλκογιαννίδης Χρήστος

Βουδουρίδης Σωτήριος (Καρράς)

Καγιογλίδης Χρήστος (Μακεδόνης)

Μαντίδης Ευστράτιος (Μπατζέλας)

Ιστορικά στοιχεία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στη θέση του σημερινού Ψυχικού υπήρχε, όπως μαρτυρεί η επιφανειακή κεραμική, αρχαίος οικισμός που παρουσιάζει συνεχή ζωή από την εποχή του Χαλκού ως τα βυζαντινά χρόνια.[3]

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. http://www.ypes.gr/kapodistrias/greek/kapo/fr_1to27.htm Υπουργείο Εσωτερικών, πρόγραμμα Καποδίστριας] Σύσταση Δήμων και Κοινοτήτων του νομού Σερρών
  2. http://www.eetaa.gr/metaboles/show_metaboles.jsp?ota_code=4983&Submit=go
  3. [1] Δ. Κ. Σαμσάρης, Ιστορία των Σερρών κατά την αρχαία και ρωμαϊκή εποχή, Θεσσαλονίκη 1999, σ. 157.

4. Δημήτρης Καλπακίδης, Τα εννία Πιστικοχώρια της Μ. Ασίας, Ιστορία και κοικωνική ζωή, Εκδόσεις Μαίανδρος, Θεσσαλονίκη 1987