Κλεάνθης Γρίβας

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Κλεάνθης Γρίβας
Γέννηση 1944
Εθνικότητα Έλληνες
Γονείς Δημοσθένης Γρίβας
Σύζυγος Αλεξάνδρα Ευθυμιάδου
Τέκνα Μαρία - Μυρτώ Γρίβα
Σπουδές Ιατρική Σχολή Πανεπιστημίου Αθηνών
Διδακτορικός καθηγητής Καθηγητής Ψυχιατρικής Α.Π.Θ.
Επάγγελμα/
ιδιότητες
Ιατρός, Νευρολόγος-Ψυχίατρος, Κοινωνιολόγος
Επίσημη ιστοσελίδα
Ιστοσελίδα

Ο Κλεάνθης Γρίβας (1944) είναι ψυχίατρος, νευρολόγος, διδάκτωρ ψυχιατρικής της Ιατρικής Σχολής του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης. Έχει σπουδάσει ιατρική και κοινωνιολογία, ενώ είναι τακτικός συνεργάτης πολλών περιοδικών και εφημερίδων· ανάμεσα τους της "Θεσσαλονίκης" (από το 1963) και της Ελευθεροτυπίας. Επίσης είναι ο συντάκτης της «Έκθεσης για τα Ναρκωτικά» της Ειδικής Επιτροπής του Ιατρικού Συλλόγου Θεσσαλονίκης (1986).[1]

Κατά τις απόψεις του, τις οποίες εκφράζει μέσα από βιβλία, συνεντεύξεις και άρθρα του στον Τύπο, η ποινικοποίηση των ναρκωτικών έγινε για λόγους ελέγχου του πληθυσμού από την άρχουσα τάξη, ενώ η υπάρχουσα αντιναρκωτική νομοθεσία και καταστολή της χρήσης ουσιών συντελούν στη συντήρηση του κερδοφόρου διεθνούς λαθρεμπορίου τους[2]. Επίσης έχει υποστηρίξει ότι η τρομοκρατία (μιλώντας μάλιστα ειδικά για την περίπτωση της 17 Νοέμβρη) είναι "κατασκευασμένη" από μυστικές κρατικές και παρακρατικές υπηρεσίες οι οποίες προβαίνουν σε προβοκάτσιες με στόχο την θέσπιση αυστηρών αντιτρομοκρατικών νόμων. Οι τρομοκρατικές οργανώσεις για τον Γρίβα είναι αυτονομημένες εγκληματικές ομάδες οι οποίες καθοδηγούνται, άμεσα ή έμμεσα, από υπηρεσίες πληροφοριών και κρατικής ασφάλειας της Δύσης. Για την υποστήριξη των λεγομένων του επικαλείται την αντικομμουνιστική επιχείρηση του ΝΑΤΟ Κόκκινη Προβιά επί Ψυχρού Πολέμου[3]. Οι επικριτές του τον κατηγορούν για αστήρικτη συνωμοσιολογία[4] και προπαγάνδα υπέρ της χρήσης ναρκωτικών[5].

Το 1999 υπήρξε εκ των ιδρυτικών μελών βραχύβιου πολιτικού σχηματισμού με την ονομασία Ρ.Α.Κ. (Ριζοσπαστική Αντιαπαγορευτική Κίνηση), με τον οποίο συμμετείχε στις Ευρωεκλογές του 1999 (21.274 ψήφοι, 0,33%).

Βιβλιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Ελλάδα 1940-1974 (Αθήνα, «Διάλογος», 1974).
  • Η Ελλάδα στον 20ό Αιώνα (Θεσσαλονίκη, 1981).
  • Αποδιοπομπαίος Τράγος: Ψυχική «Αρρώστια» και Τοξικομανία (Αθήνα, Μαλλιάρης, 1983).
  • Δημόσια Υγεία ή η κακοποίηση της Κοινωνικοποίησης (Αθήνα, «Στοχαστής», 1984).
  • Ψυχιατρικός Ολοκληρωτισμός: Οι Ιστορικές και Κοινωνικές Παράμετροι της Ψυχιατρικής (διδακτορική διατριβή, Θεσσαλονίκη, «Ιανός», 1985)
  • Η Εξουσία της Βίας: Το Αδιέξοδο της Ανάπτυξης, Τρομοκρατία, Βία, Ναρκωτικά, Αυτοκτονία, Βιασμός, Ψυχιατρικός Ολοκληρωτισμός (Θεσσαλονίκη, «Ιανός», 1987).
  • Αντιπολιτευτική Ψυχιατρική: Μπροστά στο Αυταρχικό Θεραπευτικό Κράτος (Θεσσαλονίκη, «Ιανός», 1989).
  • Παπανδρεϊσμός (Θεσσαλονίκη, «Εκδοτική», 1989).
  • Ναρκωτικά και Εξουσία (Θεσσαλονίκη, «Εκδοτική», 1990).
  • Ναρκωτικά: Το Τίμημα της Καταστολής (Θεσσαλονίκη, «Εκδοτική», 1991).
  • Κάνναβη: Μαριχουάνα, Χασίς (Αθήνα, «Νέα Σύνορα», 1993).
  • Οπιούχα: Μορφίνη, Ηρωίνη, Μεθαδόνη (Αθήνα, «Νέα Σύνορα», 1995).
  • Τρομοκρατία - Ένα προνομιούχο μέσο άσκησης πολιτικής. Το ΝΑΤΟ και η επιχείρηση Gladio (Αθήνα, «Παπαζήσης», 2001)
  • Αντιφάκελος 17Ν - Η τρομοκρατία στην Ελλάδα - Κριτική στους Α. Παπαχελά και Τ. Τέλλογλου (Αθήνα, «Κάκτος», 2003)
  • Αντίσταση στην εποχή του τίποτα - Παρεμβάσεις σε θέματα αιχμής (Θεσσαλονίκη, «Ιανός», 2004)
  • Πλανητική κυριαρχία και ναρκωτικά (Θεσσαλονίκη, «Ιανός», 2006)
  • Φρόυντ και Φροϊδισμός (Θεσσαλονίκη, «Εκδοτική», 2007)
  • Απεργάζονται Εμφύλιο Χαμηλής Εντασης («Το ΧΩΝΙ», 2014).

Παραπομπές και σημειώσεις[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]