Κεντυρίων Β΄ Ζαχαρίας

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Κεντυρίων Β΄ Ζαχαρίας
Θάνατος
Γονείς Ανδρόνικος Ασάν Ζαχαρίας
Ο θυρεος του Πριγκιπάτου της Αχαΐας
Ο θυρεός της οικογένειας Ζαχαρία

Ο Κεντυρίων Β΄ Ζαχαρίας (Centurione Zaccaria) ήταν ο τελευταίος πρίγκιπας του πριγκιπάτου της Αχαΐας, τελευταίος βαρώνος της Χαλανδρίτσας και της Αρκαδίας. Καταγόταν από την Γενοβέζικη οικογένεια "Ζαχαρία", ηγεμόνων της Χίου και ευγενών του Πριγκιπάτου.

Ήταν γιος του Ανδρόνικου Ασάν Ζαχαρία, από τον οποίο κληρονόμησε τη Βαρωνία της Χαλανδρίτσας, ενώ η (αγνώστου ονόματος) μητέρα του ήταν κόρη του Νικόλαου λε Μαύρο και του κληρονόμησε τη Βαρωνία της Αρκαδίας. Αδέλφια του ήταν ο Εράρδος, ο Στέφανος και ο Μπενεντέτος, και παππούς του ήταν ο Κεντυρίων Α΄ Ζαχαρίας. Φιλόδοξος πολύ, το 1404 ανέτρεψε την θεία του, αδελφή του πατέρα του, Μαρία Β΄ Ζαχαρία από τον θρόνο του πριγκιπάτου. Με τον γάμο του με την Κρέουσα, κόρη του Λεονάρδου Τόκκου, πρόσθεσε υπό την επιρροή του την Ήπειρο, την Κεφαλλονιά και τη Λευκάδα.

Γρήγορα όμως ήρθε σε σύγκρουση με τους συγγενείς του λόγω των φιλοδοξιών του: αρχικά με τον Κάρολο Τόκκο, εξάδελφο της γυναίκας του, ο οποίος συμμάχησε με τον Θεόδωρο Α' Παλαιολόγο και κατέλαβαν το 1408 την Γλαρέντζα. Ο αδελφός του Στέφανος ενοικίασε την βαρωνία του και το λιμάνι της Πάτρας στους Ενετούς για πέντε χρόνια, στερώντας του ένα σημαντικό λιμάνι του πριγκιπάτου. Ο Κεντυρίων Β' αναγκάστηκε να συμμαχήσει με τον Ιουστιάνη, ηγεμόνα της Χίου ο οποίος του έστειλε αρβανίτες μισθοφόρους, έτσι κατάφερε το 1414 να ξαναπάρει πίσω τα λιμάνια που είχε χάσει. Σε αντάλλαγμα για την στρατιωτική βοήθεια, έδωσε τα λιμάνια της Γλαρέτζας και του Ναυαρίνου στην γενοβέζικη οικογένεια Ιουστιάνη ηγεμόνων της Χίου.

Στη συνέχεια για τρία χρόνια αντιμετώπισε προβλήματα στη θάλασσα από το Στέμμα της Αραγονίας και στην ξηρά από το Δουκάτο του Μιλάνου, ενώ η Γένοβα αρνήθηκε επανειλημμένα να του στείλει βοήθεια. Το 1417 οι Βυζαντινοί με τον Θεόδωρο Α' Παλαιολόγο και τον αυτοκράτορα Ιωάννη Η' Παλαιολόγο εισέβαλαν στο Πριγκιπάτο και καταλάμβαναν όλη την Πελοπόννησο, χωρίς ο Κεντυρίων να καταφέρει να τους νικήσει σε κάποια μάχη. Αν και ο Κεντυρίων οχυρώθηκε στη Γλαρέντζα, αναγκάστηκε το 1418 να την παραδώσει, διαφεύγοντας ο ίδιος από την θάλασσα και προσπάθησε να κάνει με τους Βυζαντινούς εκεχειρία.

Τα μόνα εδάφη που είχαν μείνει στον Κεντυρίωνα ήταν κάποια οχυρά και η βαρωνία της Χαλανδρίτσας, όπου κατέφυγε. Το 1429 ο Θωμάς Παλαιολόγος πολιορκεί τον Κεντυρίωνα στην Χαλανδρίτσα, ενώ ο αδελφός του Κωνσταντίνος πολιορκούσε και αυτός ταυτόχρονα την Πάτρα. Μετά την πτώση της Πάτρας στον Κωσταντίνο, ο Κεντυρίων έκανε συμφωνία με τον Θωμά: του έδωσε για γυναίκα του την κόρη του Αικατερίνη Ζαχαρία μαζί με τα τελευταία εδάφη που κατείχε. Κράτησε για τον εαυτό του την Βαρωνία της Αρκαδιάς μέχρι τον θάνατό του το 1432, που μετά πέρασε και αυτή στον Θωμά. Είχε αποκτήσει κι έναν νόθο γιο, τον Ιωάννη Ασάνη Ζαχαρία.

Οικογένεια[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Με τη σύζυγό του Κρέουσα που πατέρας της ήταν ο Λεονάρδος Β΄ Τόκκος είχε τέκνα:

Νόθος γιος του ήταν ο

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Centurione II Zaccaria της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες).