Θεοβάλδος Γ΄ του Μπλουά
| Θεοβάλδος Γ΄ του Μπλουά | |
|---|---|
| Γενικές πληροφορίες | |
| Όνομα στη μητρική γλώσσα | Thibaud III de Blois (Γαλλικά) |
| Γέννηση | 1012 |
| Θάνατος | 30 Σεπτεμβρίου 1089[1] Επερναί |
| Τόπος ταφής | Επερναί |
| Χώρα πολιτογράφησης | Γαλλία |
| Εκπαίδευση και γλώσσες | |
| Ομιλούμενες γλώσσες | Γαλλικά |
| Πληροφορίες ασχολίας | |
| Οικογένεια | |
| Σύζυγος | Γερσίνδη του Μάιν[2] Adela de Valois[2] |
| Τέκνα | Στέφανος Β΄ του Μπλουά Ούγος Α΄ της Καμπανίας Philip of Champagne[3] Όντο Ε΄ του Τρουά[3] Havise de Guingamp |
| Γονείς | Όντο Β΄ του Μπλουά και Ερμενγάρδη της Ωβέρνης |
| Αδέλφια | Στέφανος Β΄ του Τρουά Μπέρτα του Μπλουά |
| Οικογένεια | Οίκος του Μπλουά |
| Θυρεός | |
 | |
 Σχετικά πολυμέσα | |
Ο Θεοβάλδος Γ΄ του Μπλουά (Thibaud III de Blois, 1019 – 30 Σεπτεμβρίου 1089) Κόμης του Μπλουά, Κόμης του Μω και της Τρουά (1037 - 1089) ήταν γιος και διάδοχος του Όντο Β΄ κόμη του Μπλουά και της Ερμενγάρδης του Ωβέρν. Κληρονόμησε από τον πατέρα του το Μπλουά, το Τουρ και το Σαρτρ (1037),[4] ενώ ο μικρότερος αδελφός του Στέφανος κληρονόμησε τις κομητείες του Μω, του Τρουά και του Βιτρί-λε-Φρανσουά. Δέχτηκε επίθεση από τον Γοδεφρείδο Μαρτέλο, κόμη του Ανζού (1044), ο οποίος έκανε εκστρατεία να καταλάβει την Τουρ, οπότε ο Θεοβάλδος Γ΄ έσπευσε να υπερασπιστεί την πόλη. Στην μάχη του Νουί που ακολούθησε, ο Θεοβάλδος Γ΄ αιχμαλωτίστηκε και αναγκάστηκε να δώσει στον Γοδεφρείδο Μαρτέλο την κομητεία του Τουραίν για να κερδίσει την ελευθερία του. Από τότε η έδρα του Οίκου του Μπλουά μετακινήθηκε στην Καμπανία.[5]
Αύξηση της ισχύος του
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Ο Θεοβάλδος Γ΄ αναγνώρισε τον Ερρίκο Γ΄ της Γερμανίας συμμετέχοντας στην συνάντηση που έγινε στο Ιβουά ανάμεσα στον Ερρίκο Γ΄ και στον Ερρίκο Α΄ των Φράγκων.[3] Έγινε πιστός σύμμαχος της Γερμανικής Αυλής, επιχειρώντας να αποκτήσει βασιλική εύνοια και τον τίτλο του "κόμη του Παλατινάτου".[6] Ο ανιψιός τού Θεοβάλδου Γ΄, ο Όντο Β΄ του Τρουά συμμετείχε στην Νορμανδική κατάκτηση της Αγγλίας υπό τον Γουλιέλμο Α΄ τον Κατακτητή. Τότε ο ίδιος ο Θεοβάλδος Γ΄ εκμεταλλεύτηκε την απουσία του, για να καταλάβει περιοχές της Καμπανίας. Η δύναμή του αυξήθηκε σημαντικά μετά τον δεύτερο γάμο του με την κόρη του Ραλφ Δ΄ του Βαλουά, την Αδέλα του Κρεπύ. Το 1074, ηλικιωμένος πλέον, άφησε τη διοίκηση των κομητειών στον γιο του Στέφανο Β΄. Μετά το τέλος του, ο Φίλιππος Α΄ της Γαλλίας μπόρεσε να μοιράσει το Μπλουά και την Καμπανία στους δύο γιους τού Θεοβάλδου Γ΄.[6] Ο τρίτος έλαβε το Μω & την Τρουά.
Οικογένεια
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Με την πρώτη σύζυγό του Γερσίνδη του Μαιν απέκτησε:
- Στέφανος Β΄ π. 1045-1102, κόμης του Μπλουά.
Με τη δεύτερη σύζυγό του Αδέλα του Βαλουά, κόρη του Ραλφ Δ΄ κόμη του Βαλουά, απέκτησε:[7]
Πρόγονοι
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]| Θεοβάλδος Α΄ του Μπλουά | ||||||||||||||||
| Όντο Α΄ του Μπλουά | ||||||||||||||||
| Λιουτγκάρδη του Βερμαντουά | ||||||||||||||||
| Όντο Β΄ του Μπλουά | ||||||||||||||||
| Κορράδος Α΄ της Βουργουνδίας | ||||||||||||||||
| Βέρθη της Βουργουνδίας | ||||||||||||||||
| Ματθίλδη της Γαλλίας | ||||||||||||||||
| Θεοβάλδος Γ΄ κόμης του Μπλουά | ||||||||||||||||
| Γκυ Α΄ του Ωβέρν | ||||||||||||||||
| Γουλιέλμος Δ΄ του Ωβέρν | ||||||||||||||||
| Ερμενγάρδη του Ωβέρν | ||||||||||||||||
Παραπομπές
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- ↑ pantheon
.world . Ανακτήθηκε στις 9 Οκτωβρίου 2017./profile /person /Theobald _III, _Count _of _Blois - 1 2 p10484.htm#i104836. Ανακτήθηκε στις 7 Αυγούστου 2020.
- 1 2 Darryl Roger Lundy: (Αγγλικά) The Peerage.
- ↑ The kingdom of the Franks to 1108, Constance Brittain Bouchard, The New Cambridge Medieval History, Vol. 4, Part 2, ed. David Luscombe, Jonathan Riley-Smith, (Cambridge University Pr ess, 2004), 138.
- ↑ Jim Bradbury, The Medieval Siege, (The Boydell Press, 1992), 63.
- 1 2 The kingdom of the Franks to 1108, Constance Brittain Bouchard, The New Cambridge Medieval History, Vol. 4, Part 2, ed. David Luscombe, Jonathan Riley-Smith, (Cambridge University Press, 2004), 138.
- ↑ Theodore Evergates, The Aristocracy in the County of Champagne, 1100-1300, (University of Pennsylvania Press, 2007), 248.
- ↑ Theodore Evergates, The Aristocracy in the County of Champagne, 1100-1300, 7.
Πηγές
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- Jim Bradbury, The Medieval Siege, (The Boydell Press, 1992)
- The kingdom of the Franks to 1108, Constance Brittain Bouchard, The New Cambridge Medieval History, Vol. 4, Part 2, ed. David Luscombe, Jonathan Riley-Smith, (Cambridge University Press, 2004)
- Theodore Evergates, The Aristocracy in the County of Champagne, 1100-1300, (University of Pennsylvania Press, 2007)
.svg)
