Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Στίβου 1969

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
9o Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Ανοιχτού Στίβου
Διοργανώτρια πόλη Αθήνα, Ελλάδα
Ημερομηνία(ες) 16 - 21 Σεπτεμβρίου 1969
Κύριο στάδιο Στάδιο Γεώργιος Καραϊσκάκης
Επίπεδο Ανώτερο
Είδος Ανοιχτός στίβος
Μετέχουσες χώρες 30
Μετέχοντες αθλητές 674
Αγωνίσματα 38
Ελσίνκι 1971 →

Το 9ο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Στίβου πραγματοποιήθηκε από τις 16 έως τις 21 Σεπτεμβρίου 1969 στο Στάδιο Γεώργιος Καραϊσκάκης. Νέα αθλήματα σ' αυτό το πρωτάθλημα ήταν τα 1.500 μέτρα γυναικών και τα 4x400 μέτρα σκυταλοδρομίας γυναικών. Επιπλέον, τα 80 μέτρα μετ' εμποδίων γυναικών αντικαταστάθηκαν από τα 100 μέτρα μετ' εμποδίων γυναικών.

Η διοργάνωση χαρακτηρίζεται από επτά παγκόσμια ρεκόρ, την αποχώρηση της Δυτικής Γερμανίας και την αποτυχία του Χρήστου Παπανικολάου.

Ο Παπανικολάου εμφανιζόταν μαζί με τον Ανατολικογερμανό Βόλφγκανγκ Νόρτβιγκ, ως το φαβορί τού επί κοντώ. Τον ενδιέφερε, όμως, μόνο το χρυσό μετάλλιο. Η τακτική του αποσκοπούσε σ' αυτό. Άλλωστε, το 1966 ήταν 2ος, πίσω από τον Νόρτβιγκ. Έτσι, δεν ασχολήθηκε καθόλου με την τρίτη θέση. Από τα 5 μ. ανέβηκε στα 5,20 μ. Το άγχος, όμως, τον κατέβαλε. Κι ένα εύκολο, γι' αυτόν, ύψος αποδείχθηκε ανυπέρβλητο. Έμεινε 4ος και νίκησε ξανά ο Νόρτβιγκ.

Καταρρίφθηκαν επτά ρεκόρ, τα έξι από γυναίκες. Αλησμόνητη έμεινε η Σοβιετική Ναντέζντα Τσίζοβα, που ανέβασε το ρεκόρ της σφαιροβολίας στα 20,43 μ. και διατήρησε τον τίτλο της. Το ίδιο πέτυχε η Ανατολικογερμανίδα Κάριν Μπάλτσερ. Νίκησε στα 100 μ. με εμπόδια με ρεκόρ κόσμου (13.29) και διπλασίασε τις νίκες της (το 1966 η απόσταση ήταν 80 μ.). Ρεκόρ σημείωσαν, επίσης, η Τσεχοσλοβάκα Γιαροσλάβα Γιελιτσκόβα στα 1.500 μ. με 4.10.7 και η Αυστριακή Λίζε Πρόκοπ στο πένταθλο με 5.030 βαθμούς. Τα άλλα δύο παγκόσμια ρεκόρ γυναικών σηματοδοτούν και το δράμα της όμορφης Γαλλίδας Κολέτ Μπεσόν. Έφτασε κοντά σε δύο χρυσά μετάλλια, αλλά απέτυχε για εκατοστά του δευτερολέπτου. Στα 400 μ. έχασε πάνω στο νήμα από την συμπατριώτισσά της Νικόλ Ντικλό. Επιδόσεις: 51.72 για την Ντικλό, 51.74 για την Μπεσόν. Και οι δύο καλύτερες από το παγκόσμιο ρεκόρ. Το ίδιο συνέβη στα 4x400 μ. Πάνω στον τερματισμό η Βρετανή Λίλιαν Μπόουρντ (που, δυστυχώς, πέθανε στις 25 Δεκεμβρίου του 1970 από καρκίνο, στα 22 της χρόνια), νικήτρια των 800 μ., ξεπέρασε την Μπεσόν. Η Βρετανία, με 3.30.82 βελτίωσε το ρεκόρ κόσμου. Τα δράματα των Γάλλων δεν σταμάτησαν εδώ. Ο Αλέν Σαρτέρ τερμάτισε στα 100 μ. και πανηγύρισε. Όλοι πίστευαν πως αυτός ήταν ο νικητής. Το φωτο-φίνις, όμως, έδωσε το χρυσό μετάλλιο στον Βαλέρι Μπορζόφ. Ήταν το πρώτο για τον μετέπειτα κορυφαίο λευκό σπρίντερ όλων των εποχών. Σημειώθηκαν και δύο εντυπωσιακές αποτυχίες και μία μεγάλη έκπληξη. Οι Ρουμάνες "χρυσές" νικήτριες των Ολυμπιακών αγώνων του 1968, Βιορίκα Βισκοπολεάνου (μήκος) και Λία Μανολίου (δισκοβολία), έχασαν. Μάλιστα η Μανολίου έμεινε 4η. Στα 3.000 μ. στιπλ νίκησε ο Βούλγαρος Μιχαήλ Ζέλεφ[1].

Μόνο ένα παγκόσμιο ρεκόρ καταρρίφθηκε στους άνδρες. Από τον Σοβιετικό σφυροβόλο Ανατόλι Μπονταρτσιούκ, που έριξε 74,68 μ. Όμως, πιο πολυσυζητημένος αθλητής ήταν ο Γερμανός Γίργκεν Μάι. Πρώην Ανατολικός, είχε περάσει στην Ομοσπονδιακή Γερμανία, που τον δήλωσε στο πρωτάθλημα. Η Ανατολική Γερμανία αντέδρασε, η Διεθνής Ένωση Ομοσπονδιών Κλασικού Αθλητισμού, εφαρμόζοντας τους κανονισμούς, που προέβλεπαν συμπλήρωση τριών ετών παραμονής σε άλλη χώρα για να έχει δικαίωμα αθλητής ν' αγωνιστεί με τα χρώματα αυτής, δεν επέτρεψε τη συμμετοχή του και οι Δυτικογερμανοί αποχώρησαν. Μετείχαν μόνο στις σκυταλοδρομίες. Έχασαν, έτσι, την ευκαιρία να διεκδικήσουν αρκετά χρυσά μετάλλια. Πολλά ήταν τα μεγάλα γεγονότα, πέρα από τα ρεκόρ. Ο Σοβιετικός Βιατσεσλάβ Σκομορόχοφ νίκησε στα 400 μ. με εμπόδια. Το γεγονός αυτό καθ' αυτό δεν θα είχε ιδιαίτερη σημασία, αφού η επίδοσή του δεν ήταν σπουδαία. Όμως, ο Σκομορόχοφ ήταν κωφάλαλος. Ο Σοβιετικός Γιάνις Λούσις νίκησε για τρίτη φορά στον ακοντισμό, όπως και ο συμπατριώτης του Ίγκορ Τερ Οβανεσιάν στο μήκος. Ο μεγάλος Σοβιετικός τριπλουνίστας Βίκτορ Σανέγιεφ συνέχισε τις νίκες που άρχισε το 1968 στους Ολυμπιακούς αγώνες. Τους τίτλους τους διατήρησαν ο Ιταλός Έντι Οτόζ στα 110 μ. με εμπόδια και ο Γ. Χάαζε (Ανατολική Γερμανία) στα 10.000 μ. Η Πέτρα Φογκτ (Ανατολική Γερμανία) κατέκτησε χρυσά μετάλλια στα 100 μ., 200 μ. και 4x100 μ. Στη Βρετανία κατέληξε για τρίτη συνεχή φορά το χρυσό μετάλλιο του μαραθωνίου. Αυτή τη φορά νίκησε ο Ρον Χιλ, που τερμάτισε στο κατάμεστο Παναθηναϊκό Στάδιο. Εντυπωσίασε ο Γιόαχιμ Κιρστ (Ανατολική Γερμανία), ο οποίος κατά τη διάρκεια του δεκάθλου πέρασε στο ύψος τα 2,13 μ. -ο νικητής του άλματος εις ύψος Σοβιετικός Β. Γκαβρίλοφ πήδηξε 2,17 μ. Η Γαλλία θριάμβευσε στα 4x100 και 4x400 μ. ανδρών, ενώ τρεις Ανατολικογερμανοί (Χόφμαν, Ρότενμπουργκ, Γκιζ) σάρωσαν τα μετάλλια της σφαιροβολίας.

Πλην του Παπανικολάου, ουδείς Έλληνας κατατάχθηκε στην πρώτη εξάδα. Σε τελικό προκρίθηκε μόνο ο Ανδρέας Καπώνης στον ακοντισμό, που με 73,24 μ. αναδείχθηκε 11ος.

Η Ε.Σ.Σ.Δ. και η Λαϊκή Δημοκρατία της Γερμανίας (ΛΔΓ) έδωσαν τη μάχη των μεταλλίων. Στους άνδρες νίκησαν οι Σοβιετικοί (7-5-6), έναντι 7-4-5 της ΛΔΓ και 4-4-4 των Βρετανών. Όμως οι Γερμανίδες ξεπέρασαν τις Σοβιετικές (4-3-2, έναντι 2-2-2). Και εδώ η Μεγάλη Βρετανία αναδείχθηκε 3η, με 2-0-3[2].

Πίνακας μεταλλίων[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Θέση Χώρα Χρυσά Αργυρά Χάλκινα Σύνολο
1 Flag of East Germany.svg Λαϊκή Δημοκρατία της Γερμανίας 11 7 7 25
2 Flag of the Soviet Union.svg Σοβιετική Ένωση 9 7 7 23
3 Flag of the United Kingdom.svg Μεγάλη Βρετανία 6 4 7 17
4 Flag of France.svg Γαλλία 3 4 0 7
5 Flag of the Czech Republic.svg Τσεχοσλοβακία 2 1 2 5
6 Flag of Poland.svg Πολωνία 2 0 6 8
7 Flag of Hungary.svg Ουγγαρία 1 2 0 3
8 Flag of Switzerland.svg Ελβετία 1 1 1 3
9 Flag of Italy.svg Ιταλία 1 0 3 4
10 Flag of Austria.svg Αυστρία 1 0 1 2
11 Flag of Bulgaria.svg Βουλγαρία 1 0 0 1
12 Flag of Finland.svg Φινλανδία 0 2 0 2
12 Flag of Sweden.svg Σουηδία 0 2 0 2
12 Flag of Romania.svg Ρουμανία 0 2 0 2
12 Flag of the Netherlands.svg Ολλανδία 0 2 0 2
16 Flag of Germany.svg Δυτική Γερμανία 0 1 2 3
17 Flag of Ireland.svg Ιρλανδία 0 1 0 1
17 Flag of Belgium.svg Βέλγιο 0 1 0 1
17 Flag of Denmark.svg Δανία 0 1 0 1
20 Flag of Yugoslavia (1946-1992).svg Γιουγκοσλαβία 0 0 1 1
20 Flag of Norway.svg Νορβηγία 0 0 1 1

Συμμετέχουσες χώρες[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Σε παρένθεση ο αριθμός των αθλητών που συμμετείχαν ανά χώρα.

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Το Ευρωπαϊκό Στίβου Στην Αθήνα, Ιστορικό Λεύκωμα 1969, σελ. 158-159, Καθημερινή (1998)
  2. ΕΣΣΔ-ΛΔΓ δίνουν τη μάχη των μεταλλίων, Ιστορικό Λεύκωμα 1969, σελ. 160, Καθημερινή (1998)