Ολυμπιακό Στάδιο Ελσίνκι

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση

Συντεταγμένες: 60°11′12.80″N 24°55′33.82″E / 60.1868889°N 24.9260611°E / 60.1868889; 24.9260611

Ολυμπιακό Στάδιο Ελσίνκι
Olympiastadion 2 2020-08-12.jpg
Είδοςστάδιο ποδοσφαίρου, pitch, στάδιο[1][2] και ολυμπιακό στάδιο
ΎφοςΛειτουργισμός
Χωρητικότητα42.062 θεατές
Έναρξη εργασιών12  Ιουνίου 1938
Εγκαίνια12  Ιουνίου 1938
ΑρχιτέκτοναςΊργιο Λίντεγκρεν[2] και Toivo Jäntti[2]
Τοποθεσία
ΔιεύθυνσηPaavo Nurmen tie 1
Τάκα-Τόολο[3]
Ελσίνκι[2][4]
Φινλανδία[2][4]
Φορείς εκμετάλλευσης
Εθνική Φινλανδίας (ποδόσφαιρο ανδρών)
Commons page Πολυμέσα σχετικά με το στάδιο

Το Ολυμπιακό Στάδιο Ελσίνκι (φινλανδικά: Helsingin Olympiastadion‎, σουηδικά: Helsingfors Olympiastadion‎) είναι στάδιο πολλαπλών χρήσεων, το οποίο βρίσκεται στην περιοχή Τόολο, 2,3 χιλιόμετρα από το κέντρο της φινλανδικής πρωτεύουσας, Ελσίνκι. Είναι το μεγαλύτερο στάδιο της χώρας, το οποίο σήμερα χρησιμοποιείται κυρίως για τη φιλοξενία αθλητικών εκδηλώσεων και μεγάλων συναυλιών. Το στάδιο είναι περισσότερο γνωστό για το ότι ήταν το κέντρο των δραστηριοτήτων στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 1952.

Το στάδιο ήταν επίσης ο χώρος για το πρώτο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Μπάντι το 1957, το πρώτο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Στίβου το 1983, καθώς και για το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Στίβου του 2005. Φιλοξένησε το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Στίβου το 1971, το 1994 και το 2012. Επίσης, είναι επίσης το γήπεδο της Εθνικής Φινλανδίας.

Το στάδιο άνοιξε ξανά τον Αύγουστο του 2020, μετά από 4 χρόνια ανακαίνισης.[5]

Ιστορία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το Ολυμπιακό Στάδιο Ελσίνκι το 1938 αμέσως μετά την ολοκλήρωσή του. Το στάδιο, που κατασκευάστηκε για πρώτη φορά για τους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1940, έπρεπε να περιμένει μέχρι το 1952 για την προβλεπόμενη χρήση του ως αρένα για τους Ολυμπιακούς Αγώνες, καθώς ο πόλεμος οδήγησε στην ακύρωση της διοργάνωσης.

Το Ολυμπιακό Στάδιο σχεδιάστηκε από τους αρχιτέκτονες Ίργιο Λίντεγκρεν και Τόιβο Γιάντι. Το Ολυμπιακό Στάδιο, γνωστό ως σύμβολο του λειτουργικού στυλ αρχιτεκτονικής, παρουσιάστηκε στο Architectural Digest ως ένα από τα καλύτερα παραδείγματα Ολυμπιακής αρχιτεκτονικής.[6] Ο Ίργιο Λίντεγκρεν έγινε αργότερα ο ίδιος Ολυμπιονίκης όταν έλαβε το χρυσό μετάλλιο για την αρχιτεκτονική στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1948 στο Λονδίνο.[7]

Η κατασκευή του Ολυμπιακού Σταδίου ξεκίνησε το 1934 και ολοκληρώθηκε το 1938, με σκοπό να φιλοξενήσει τους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 1940, οι οποίοι μεταφέρθηκαν από το Τόκιο στο Ελσίνκι πριν ακυρωθούν λόγω του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Φιλοξένησε τους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 1952 πάνω από μια δεκαετία αργότερα. Το στάδιο επρόκειτο επίσης να είναι ο κύριος χώρος για την ακυρωθείσα Θερινή Εργατική Ολυμπιάδα του 1943.

Ήταν ο χώρος για το πρώτο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Μπάντι το 1957.

Το στάδιο εκσυγχρονίστηκε πλήρως το 1990–1994 και ανακαινίστηκε επίσης λίγο πριν από το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Στίβου του 2005.

Το 2006, μια αμερικανική τηλεοπτική σειρά, η The Amazing Race 10, είχε ένα από τα επεισόδια να ολοκληρώνεται στον Πύργο του Ολυμπιακού Σταδίου.

Από τον Μάρτιο του 2007, ένας ευρασιατικός μπούφος έχει εντοπιστεί να ζει μέσα και γύρω από το στάδιο. Στις 6 Ιουνίου 2007, κατά τη διάρκεια ενός αγώνα για τα προκριματικά του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 2008, η κουκουβάγια καθυστέρησε το παιχνίδι κατά δέκα λεπτά, αφού κούρνιασε σε ένα δοκάρι. Η κουκουβάγια αργότερα βαφτίστηκε Μπούμπι και ονομάστηκε Κάτοικος της Χρονιάς στο Ελσίνκι.

Κατασκευή του Ολυμπιακού Σταδίου του Ελσίνκι

Η 50ή επέτειος των Ολυμπιακών Αγώνων του Ελσίνκι που φιλοξενήθηκαν στο Ολυμπιακό Στάδιο του Ελσίνκι ήταν το κύριο μοτίβο για ένα από τα πρώτα φινλανδικά ασημένια αναμνηστικά νομίσματα του ευρώ, το νόμισμα της 50ής επετείου των Ολυμπιακών Αγώνων του Ελσίνκι, που κόπηκε το 2002. Στην πίσω όψη, φαίνεται το Ολυμπιακό Στάδιο του Ελσίνκι. Στα δεξιά, απεικονίζεται το αναμνηστικό νόμισμα των 500 μάρκων που κόπηκε το 1952 για τον εορτασμό της περίστασης.

Πρόσφατη περίοδος[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Οι μεγάλες εργασίες ανακαίνισης στο στάδιο ξεκίνησαν την άνοιξη του 2016. Κατά τη διάρκεια της ανακαίνισης όλες οι κερκίδες των θεατών καλύφθηκαν με στέγαστρα και ο χώρος του γηπέδου και οι πίστες ανανεώθηκαν. Το στάδιο προσφέρει τώρα επίσης εκτεταμένους χώρους εστιατορίων και περισσότερους εσωτερικούς χώρους άθλησης. Η ανακαίνιση ολοκληρώθηκε και το στάδιο άνοιξε για το κοινό τον Σεπτέμβριο του 2020.

Το προβλεπόμενο κόστος της ανακαίνισης αναμενόταν στα 197 εκατ. ευρώ το 2016, 261 εκατ. ευρώ το 2019 και κατέληξε σε τιμή 337 εκατ. ευρώ, δηλαδή 140 εκατ. ευρώ (ή 70%) περισσότερο από το αρχικό προβλεπόμενο κόστος. Το φινλανδικό κράτος και η πόλη του Ελσίνκι είναι οι χρηματοδότες της ανακαίνισης.[5]

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]