Ερρίκος Β΄ της Αυστρίας

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Ερρίκος Β΄ της Αυστρίας,
ΙΑ΄ της Βαυαρίας
Stift Heiligenkreuz - Babenbergerfenster 2 Heinrich.jpg
Ο Ερρίκος Β΄. Αββαείο Χεϊλίγκενκροϊτς, Κ. Αυστρία, π. 1290.
μαργράβος, δούκας της Αυστρίας
Περίοδος 1141, 1156 - 1177
Προκάτοχος Λεοπόλδος Δ΄
Διάδοχος Λεοπόλδος E΄
δούκας της Βαυαρίας
Περίοδος 1141 - 1156
Προκάτοχος Λεοπόλδος
Διάδοχος Ερρίκος ΙΒ΄
Σύζυγος Γερτρούδη Σούπλινμπουργκ
Θεοδώρα Κομνηνή (κόρη του Ανδρόνικου)
Επίγονοι Αγνή
Λεοπόλδος Ε΄
Ερρίκος
Οίκος Μπάμπενμπεργκ
Πατέρας Λεοπόλδος γ΄
Μητέρα Αγνή των Σαλίων
Γέννηση 1112
Θάνατος 13 Ιανουαρίου 1177 (65 ετών)
Commons page Πολυμέσα σχετικά με το θέμα
δεδομέναπ  σ  ε )

Ο Ερρίκος Β΄ ο γιαζομιργκότ, γερμ. Heinrich der jasomirgott (1112 - 13 Ιανουαρίου 1177), από τον Οίκο των Μπάμπενμπεργκ, ήταν μαργράβος (1141-56) μετά δούκας (1156-77) της Αυστρίας, παλατινός κόμης (δούκας) του Ρήνου (1140-41) και ΙΑ΄ ως δούκας της Βαυαρίας (1141-56).

Βιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ήταν ο δευτερότοκος γιος του Λεοπόλδου Γ΄ μαργράβου της Αυστρίας και της Αγνής των Σαλίων, κόρης του Ερρίκου Δ΄ της Γερμανίας.

Το 1140 ορίστηκε παλατινός κόμης (δούκας) του Ρήνου. Το επόμενο έτος απεβίωσε ο μεγαλύτερος αδελφός του Λεοπόλδος και τον διαδέχθηκε ως δούκας της Βαυαρίας και μαργράβος της Αυστρίας. Ο αδελφός του είχε αποκτήσει το δουκάτο, όταν στη διένεξη των Χοενστάουφεν με τους Γουέλφους, ο Φρειδερίκος Α΄ Χοενστάουφεν της Γερμανίας πήρε το δουκάτο της Βαυαρίας από τον Ερρίκο Ι΄ Γουέλφων τον υπερήφανο και το έδωσε στον Λεοπόλδο. Τώρα ο Φρειδερίκος Α΄, θέλοντας συμβιβασμό με τους Γουέλφους, πήρε το 1156 το δουκάτο από τον Ερρίκο και το έδωσε στον γιο του Ερρικου Ι΄, στον Ερρίκο ΙΒ΄ τον λέοντα. Για αποζημίωση, ο Φρειδερίκος Α΄ εξέδωσε το Μικρό Προνόμιο (Privilegium Minus), όπου το μαργραβάτο της Αυστρίας αναβαθμιζόταν σε δουκάτο και από υποτελές στη Βαυαρία γινόταν ανεξάρτητο.

Ο πατέρας του είχε εγκατασταθεί στο Κλέστερνοϊμπουργκ, εκείνος όμως το 1145 έκανε διαμονή του τη Βιέννη. Με αυτό η Βιέννη μπόρεσε να υπερκεράσει τις προηγούμενες έδρες των Μπάμπενμπεργκ, δηλ. το Κρεμς, το Μελκ και το Κλόστερνοϊμπουργκ. Από τότε και έπειτα έμεινε πρωτεύουσα της Αυστρίας. Το 1147 ολοκληρώθηκε ο καθεδρικός του Αγ. Στεφάνου, ένα σημαίνον μνημείο της πόλης, που δείχνει την υπεροχή της. Οι δύο γάμοι του Ερρίκου, πρώτα με την κόρη του βασιλιά της Γερμανίας και έπειτα με την ανιψιά του Μανουήλ Α΄ Κομνηνού Αυτοκράτορα των Ρωμαίων, δείχνουν τη δύναμη και τη βαρύτητα των Μπάμπενμπεργκ στην κεντρική Ευρώπη την περίοδο εκείνη.

Ο αδελφός του Όθων επίσκοπος του Φράιζινγκ ήταν σημαντικός χρονογράφος και η αδελφή του Ιουδήθ παντρεύτηκε τον Γουλιέλμο Ε΄ μαρκήσιο του Μομφερράτου, Σταυροφόρου. Οι τέσσερις γιοί τους είχαν σημαντική δράση στη Γ΄ (1189-92) και Δ΄ (1201-04) Σταυροφορία.

Το παρωνύμιό του γιαζομιργκότ σχετίζεται με τη συμμετοχή του στην Β΄ Σταυροφορία ή σημαίνει ja so mir Gott helfe (ναι λοιπόν σε εμένα ο θεός βοηθός). Απεβίωσε το 1177 και τάφηκε στο Σότενστιφτ της Βιέννης.

Οικογένεια[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Πρώτα το 1142 νυμφεύτηκε τη Γερτρούδη των Σαλίων, κόρη του Ερρίκου Δ΄ της Γερμανίας· δεν απέκτησαν τέκνα.

Το 1143 απεβίωσε η Γερτρούδη και ο Ερρίκος έκανε δεύτερο γάμο. Νυμφεύτηκε τη Θεοδώρα Κομνηνή, κόρη του Ανδρόνικου σεβαστοκράτορα και γιου του Ιωάννη Β΄ Αυτοκράτορα των Ρωμαίων. Είχαν τέκνα:

Βιβλιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Beller, Steven (2007). A Concise History of Austria. New York: Cambridge University Press. ISBN 978-0521478861. 
  • Brooke, Z. N. (1938). A History of Europe: From 911 to 1198. London: Methuen & Company Ltd. ISBN 978-1443740708. 
  • Dopsch, Heinz (1999). Österreichische Geschichte 1122-1278. Vienna: Ueberreuter. ISBN 3-8000-3973-7. 
  • Lechner, Karl (1976). Die Babenberger: Markgrafen und Herzoge von Österreich 976–1246. Vienna: Böhlau. ISBN 978-3205085089. 
  • Leeper, Alexander W. (1941). History of Medieval Austria. London: Oxford University Press. ISBN 978-0404153472. 
  • Lingelbach, William E. (1913). The History of Nations: Austria-Hungary. New York: P. F. Collier & Son Company. 
  • Pohl, Walter (1995). Die Welt der Babenberger. Graz: Verlag Styria. ISBN 978-3222123344. 
  • Rickett, Richard (1985). A Brief Survey of Austrian History. Vienna: Prachner. ISBN 978-3853670019. 
  • Wegener, Wilhelm (1965). Genealogischen Tafeln zur mitteleuropäischen Geschichte. Vienna: Verlag Degener. 

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Henry II, Duke of Austria της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες).