Ελληνικό Ιωαννίνων

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση

Συντεταγμένες: 39°32′59.53″N 20°5′25.6″E / 39.5498694°N 20.090444°E / 39.5498694; 20.090444

Ελληνικό
Τοποθεσία στον χάρτη
Τοποθεσία στον χάρτη
Ελληνικό
Διοίκηση
ΧώραΕλλάδα
ΠεριφέρειαΗπείρου
ΔήμοςΒορείων Τζουμέρκων
Δημοτική ενότηταΚατσανοχωρίων
Γεωγραφία και στατιστική
Περιφερειακή ενότηταΙωαννίνων
Υψόμετρο740
Πληθυσμός443 (2011)
Άλλα
Ταχ. κωδ.44013
Τηλ. κωδ.+30 26590

Το Ελληνικό είναι ορεινό χωριό στο νομό Ιωαννίνων σε υψόμετρο 740 μέτρων[1] και ανήκει στα Κατσανοχώρια της Ηπείρου.[2]

Γεωγραφία - Αξιοθέατα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το Ελληνικό βρίσκεται στα νοτιοανατολικά του νομού και δυτικά του Άραχθου ποταμού. Απέχει 19,5 χλμ. ΝΑ. της πόλης των Ιωανίννων και 38 χλμ. Δ. από τα Πράμαντα. Αξιοθέατα είναι το μουσείο σύγχρονης τέχνης "Θεόδωρος Παπαγιάννης" στο παλιό δημοτικό σχολείο του χωριού, ο Ιερός Ναός Κοιμήσεως της Θεοτόκου (του 1661) και έξω από αυτό η ιερά μονή Παναγίας Τσούκας καθώς και οι τοποθεσίες "Μεγάλες Πάδες" ή "Ράχες" και "Δονάτος" με θέα προς το λεκανοπέδιο Ιωαννίνων και τη περιοχή των Τζουμέρκων.[3]

Ιερά Μονή Παναγίας Τσούκας[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στα βορειοανατολικά του Ελληνικού, στη τοποθεσία "Τσούκα" (υψόμετρο 760 μέτρα) και σε απόσταση 1,5 χλμ. είναι κτισμένο το μοναστήρι της Παναγίας. Είναι αφιερωμένο στο Γενέθλιο της Θεοτόκου και σύμφωνα με την παράδοση ιδρύθηκε γύρω στα 1190 από τον αυτοκράτορα του Βυζαντίου Ισαάκιο Β’ Άγγελο, καταστράφηκε το 1736 και ανακαινίσθηκε το 1779. Έχει φρουριακό χαρακτήρα και το καθολικό είναι σταυροειδές με τρούλο. Οι τοιχογραφίες που διασώζονται στο εσωτερικό του είναι του έτους 1662 και το λιθόκτιστο κωδωνοστάσιο του 1866.[4] Από το 1985 έχει χαρακτηριστεί ιστορικό διατηρητέο μνημείο επειδή "αποτελεί ενδιαφέρον και χαρακτηριστικό δείγμα της εκκλησιαστικής αρχιτεκτονικής και ζωγραφικής τέχνης της μεταβυζαντινής περιόδου στην Ήπειρο".[5]

Μουσείο σύγχρονης τέχνης "Θεόδωρος Παπαγιάννης"[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στο μουσείο εκτίθενται έργα του γλύπτη και καθηγητή της Ανωτάτης Σχολής Καλών Τεχνών Θεόδωρου Παπαγιάννη και μια σειρά από προπλάσματα μεταλλίων και νομισμάτων. Πολλά από τα εκθέματά του έχουν δημιουργηθεί από τα αποκαΐδια του Πολυτεχνείου, συνδυασμένα και στολισμένα με ανακυκλώσιμα υλικά. Είναι έργα με έντονη οικολογική συνείδηση, αναφέρονται στην ιστορία του τόπου, στις αναμνήσεις του καλλιτέχνη από τα σχολικά του χρόνια στο χωριό κ.λ.π.[6]

Ονομασία - Διοικητικά[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η παλιά ονομασία του χωριού ήταν Λοζέτσι.[7]και αναγνωρίστηκε επίσημα ως κοινότητα, μετά την απελευθέρωση, με το ΦΕΚ 184Α-19/08/1919. Μετονομάστηκε σε Ελληνικό το 1927.[8] Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης, αποτελεί τη τοπική κοινότητα Ελληνικού που ανήκει στη δημοτική ενότητα Κατσανοχωρίων του Δήμου Βορείων Τζουμέρκων και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει πληθυσμό 443 κατοίκους.[9]

Προσωπικότητες[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Εγκυκλοπαίδεια Νέα Δομή. Αθήνα: Τεγόπουλος - Μανιατέας. 1996. σελ. 235 τομ.11. 
  2. «Άραχθος-Κατσανοχώρια». αθηνόραμα travel. Ανακτήθηκε στις 28 Οκτωβρίου 2018. 
  3. «Ελληνικό». www.voreiatzoumerka.gr. Ανακτήθηκε στις 28 Οκτωβρίου 2018. 
  4. «Ιερά Μονή Τσούκας». www.voreiatzoumerka.gr. Ανακτήθηκε στις 28 Οκτωβρίου 2018. 
  5. Nikos, Kapetanakos E. «ΔΙΑΡΚΗΣ ΚΑΤΑΛΟΓΟΣ ΚΗΡΥΓΜΕΝΩΝ ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΚΩΝ ΧΩΡΩΝ ΚΑΙ ΜΝΗΜΕΙΩΝ». listedmonuments.culture.gr. Ανακτήθηκε στις 28 Οκτωβρίου 2018. 
  6. «Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης «Θεόδωρος Παπαγιάννης» (Ελληνικό)». www.voreiatzoumerka.gr. Ανακτήθηκε στις 28 Οκτωβρίου 2018. 
  7. «Πανδέκτης: Lozetsi -- Ellinikon». pandektis.ekt.gr. Ανακτήθηκε στις 28 Οκτωβρίου 2018. 
  8. «ΕΕΤΑΑ-Ελληνική Εταιρία Τοπικής Ανάπτυξης και Αυτοδιοίκησης Α.Ε.». www.eetaa.gr. Ανακτήθηκε στις 28 Οκτωβρίου 2018. 
  9. «ΦΕΚ αποτελεσμάτων ΜΟΝΙΜΟΥ πληθυσμού», σελ. 10561 (σελ. 87 του pdf)