Γοδεφρείδος (αρχιεπίσκοπος της Υόρκης)

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Γοδεφρείδος (αρχιεπίσκοπος της Υόρκης)
Γενικές πληροφορίες
Όνομα στη
μητρική γλώσσα
Geoffrey (Αγγλικά)
Γέννηση1152 (περίπου)
Θάνατος12  Δεκέμβριος 1212 ή 18  Δεκέμβριος 1212[1][2]
Νορμανδία
Τόπος ταφήςNotre-Dame-du-Parc
ΘρησκείαΚαθολική Εκκλησία[3]
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότητακαθολικός ιερέας[4]
δικαστής
Οικογένεια
ΓονείςΕρρίκος Β΄ της Αγγλίας[5] και Rosamund de Clifford[5]
ΑδέλφιαΕλεονώρα της Αγγλίας
Ιωάννα της Αγγλίας
Ματθίλδη της Αγγλίας
Γουλιέλμος Λονζεσπέ, 3ος κόμης του Σόλσμπερυ (ετεροθαλής αδελφός από πατέρα)
Ιωάννης της Αγγλίας
Ερρίκος ο Νεώτερος
Γοδεφρείδος Β΄ της Βρετάνης
Ριχάρδος ο Λεοντόκαρδος
Γουλιέλμος Θ΄ του Πουατιέ
Morgan
Αξιώματα και βραβεύσεις
ΑξίωμαΑρχιεπίσκοπος Υόρκης (έως 1212)
Bishop of Lincoln
Lord Chancellor (1181–1189)
Aρχιεπίσκοπος της Καθολικής Εκκλησίας (από 1189)[2][6]
diocesan bishop (από 1173)[2][7]

Ο Γοδεφρείδος, αγγλ.: Geoffrey [α] ( π. 1152- 12 Δεκεμβρίου 1212) ήταν νόθος γιος του Ερρίκου Β΄ της Αγγλίας, ο οποίος έγινε εκλεγμένος επίσκοπος του Λίνκολν και αρχιεπίσκοπος της Υόρκης. Η ταυτότητα της μητέρας του είναι αβέβαιη, αλλά μπορεί να ονομαζόταν Ykenai. Ο Γοδεφρείδος κατείχε αρκετά μικρά αξιώματα πριν γίνει επίσκοπος του Λίνκολν το 1173, αν και δεν χειροτονήθηκε ως ιερέας μέχρι το 1189. Το 1173–1174 ηγήθηκε μίας εκστρατείας στη βόρεια Αγγλία, για να βοηθήσει στην ανατροπή των νόμιμων αδελφών του· αυτή η εκστρατεία οδήγησε στη σύλληψη του Γουλιέλμου Α΄ της Σκωτίας. Μέχρι το 1182 ο πάπας Λούκιος Γ΄ είχε διατάξει ο Γοδεφρείδος να παραιτηθεί από το Λίνκολν ή να χειροτονηθεί ως επίσκοπος· επέλεξε να παραιτηθεί και έγινε Καγκελάριος. Ήταν ο μόνος από τους γιους του Ερρίκου Β΄, που ήταν παρόντες στο τέλος του βασιλιά.

Ο αδελφός τού Γοδεφρείδου, ο Ριχάρδος Α΄, τον όρισε αρχιεπίσκοπο της Υόρκης αφού ανήλθε στον θρόνο της Αγγλίας, πιθανώς για να τον αναγκάσει να γίνει ιερέας και έτσι να εξαλείψει έναν πιθανό αντίπαλο του θρόνου. Μετά από κάποια διαφωνία, ο Γοδεφρείδος χειροτονήθηκε αρχιεπίσκοπος το 1191. Σύντομα ενεπλάκη σε μία σύγκρουση με τον Γουλιέλμο ντε Λονσάν, αντιβασιλιά του Ριχάρδου στην Αγγλία, αφού τέθηκε υπό κράτηση στο Ντόβερ κατά την επιστροφή του στην Αγγλία μετά τη χειροτονία του στη Γαλλία. Ο Γοδεφρείδος διεκδίκησε άσυλο στην πόλη, αλλά συνελήφθη από πράκτορες του ντε Λονσάν και φυλακίστηκε για λίγο στο κάστρο του Ντόβερ. Στη συνέχεια, ένα συμβούλιο μεγιστάνων διέταξε τον Λονσάν να παραιτηθεί, έτσι ο Γοδεφρείδος μπόρεσε να προχωρήσει στην αρχιεπισκοπή του. Ο Γοδεφρείδος πέρασε μεγάλο μέρος της αρχιερατείας του με διάφορες διαμάχες με τα αδέλφια του: πρώτα με τον Ριχάρδο και μετά με τον Ιωάννη, ο οποίος ανήλθε στον αγγλικό θρόνο το 1199. Ο Γοδεφρείδος φιλονίκησε επίσης με τους βοηθούς επισκόπους του, τον Σύλλογο του καθεδρικού ναού και άλλους κληρικούς της επισκοπής του. Η τελευταία του διαμάχη με τον Ιωάννη ήταν το 1207, όταν ο αρχιεπίσκοπος αρνήθηκε να επιτρέψει την είσπραξη ενός φόρου και οδηγήθηκε σε εξορία στη Γαλλία. Απεβίωσε εκεί πέντε έτη μετά.

Ο Ερρίκος Β 'με τον Τόμας Μπέκετ, από ένα εικονογραφημένο χειρόγραφο του 13ου αι.
Το κάστρο του Ντόβερ, όπου ο Γοδεφρείδος φυλακίστηκε προσωρινά.
Σκηνές από τη ζωή του Χριστού στο Ψαλτήριο του Σαιντ Λούις στο Λάιντεν, το οποίο φτιάχτηκε για τον Γοδεφρείδο.

Σημειώσεις[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. He was sometimes called Geoffrey Plantagenet,[8] fitzPlantagenet,[9] or fitzRoy.[10]

Αναφορές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. p10486.htm#i104859.
  2. 2,0 2,1 2,2 plantag.
  3. «Catholic-Hierarchy.org» (Αγγλικά) plantag. Ανακτήθηκε στις 16  Οκτώβριος 2020.
  4. «Catholic-Hierarchy.org» (Αγγλικά) plantag. Ανακτήθηκε στις 3  Φεβρουάριος 2021.
  5. 5,0 5,1 5,2 5,3 Darryl Roger Lundy: (Αγγλικά) The Peerage.
  6. y506.
  7. l516.
  8. Turner and Heiser Reign of Richard Lionheart p. 284
  9. Wahlgren "Peter of Blois" English Historical Review p. 1205
  10. Barlow Thomas Becket p. 325

Βιβλιογραφικές αναφορές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Barlow, Frank (1986). Thomas Becket. Berkeley, CA: University of California Press. ISBN 0-520-07175-1.
  • Bethell, Denis (October 1968). "William of Corbeil and the Canterbury-York Dispute". Journal of Ecclesiastical History. 19 (2): 145–159. doi:10.1017/S0022046900056864.
  • Carpenter, David (2004). The Struggle for Mastery: The Penguin History of Britain 1066–1284. New York: Penguin. ISBN 0-14-014824-8.
  • Cheney, C. R. (1967). Hubert Walter. London: Thomas Nelson and Sons. OCLC 1097086.
  • Cheney, Mary G. (1980). Roger, Bishop of Worcester 1164–1179: An English Bishop of the Age of Becket. Oxford, UK: Clarendon Press. ISBN 0-19-821879-6.
  • Clanchy, M. T. (2006). England and its Rulers: 1066–1307. Blackwell Classic Histories of England (Third ed.). Oxford, UK: Blackwell. ISBN 1-4051-0650-6.

Περαιτέρω ανάγνωση[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Douie, D. (1960). Archbishop Geoffrey Plantagenet and the chapter of York. Borthwick Papers. 18. York, UK: St Anthony's Hall Press. OCLC 2204595. Lovatt, Marie (2009). "Archbishop Geoffrey of York: A Problem in Anglo-French Maternity". In Vincent, Nicholas (ed.). Records, Administration and Aristocratic Society in the Anglo-Norman Realm: Papers Commemorating the 800th Anniversary of King John's Loss of Normandy. Woodbridge, UK: Boydell Press. pp. 91–124. ISBN 978-1-84383-485-4.