Βασίλειο της Καστίλης

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση

Το Βασίλειο της Καστίλης (ισπανικά: Reino de Castilla) ήταν ένα από τα μεσαιωνικά βασίλεια της Ιβηρικής Χερσονήσου, που από την ίδρυσή του το 1035, ως μετεξέλιξη της υποτελούς στο Βασίλειο της Λεόν, Κομητείας της Καστίλης, αναδείχθηκε παράλληλα με το Στέμμα της Αραγόνας στην κύρια χριστιανικη δύναμη της Χριστιανικής Ανακατάκτησης της Ιβηρικής. Προϊόν της οριστικής ένωσης του Βασιλείου της Καστίλης με το Βασίλειο της Λεόν το 1230, προέκυψε το Στέμμα της Καστίλης, ένα από τα πέντε βασίλεια βάσει των οποίων διαμορφώθηκε ιστορικά η Ισπανία.

Ιστορία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

9ος έως 11ος αιώνας: Η Κομητεία της Καστίλης[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Αρχικά η Καστίλη φαίνεται να αποτελεί περισσότερο μια αόριστη γεωγραφική έκταση στην οποία συγκατοικούν διάφοροι κόμητες υποτελείς του Βασιλείου της Λεόν παρά μια οργανωμένη κομητεία.[1]

Ο πρώτος κόμης της Καστίλης με ουσιαστικά αυτόνομη εξουσία από την Λεόν είναι ο Φερνάν Γκονθάλεθ. Εμφανίζεται στα μέσα του 10ου αιώνα και μετέτρεψε την κομητεία σε κληρονομικό του φέουδο.

11ος και 12ος αιώνας: Επέκταση και ένωση με το Βασίλειο της Λεόν[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Βασίλειο της Καστίλης 1037

Το 1028, ο Σάντσο Γ' της Ναβάρρας νυμφεύθηκε την αδελφή του κόμη Γκαρθία Σάντσεθ και κληρονόμησε την Κομητεία της Καστίλης μετά τον θάνατο του κουνιάδου του. Το 1035, ο Σάντσο Γ' της Ναβάρρας παρέδωσε τη χώρα στο γιο του Φερδινάνδο, στην εποχή που η Καστίλη αποκτούσε την θέση ενός ανεξάρτητου βασιλείου. Ο Φερδινάνδος Α' της Λεόν νυμφεύθηκε τη Σάντσα, αδελφή του Βερμούδου Γ' της Λεόν. Ο Φερδινάνδος Α', συμμαχώντας με τη Ναβάρρα, άρχισε ένα πόλεμο με την Λεόν. Στη μάχη του Ταμαρόν ο Βερμούδος Γ' σκοτώθηκε, μη αφήνοντας απογόνους. Αυτό επέτρεψε στον κουνιάδο του, Φερδινάνδο Α' να καταλάβει την βασιλική εξουσία της Λεόν για τον εαυτό του, διεκδικώντας το δικαίωμα της συζύγου του στο στέμμα. Ο Φερδινάνδος μετέφερε την έδρα του στη Λεόν και η Καστίλη ενσωματώθηκε εκ νέου στο λεονικό βασίλειο.

Όταν Φερδινάνδος Α' πέθανε το 1065, τα εδάφη διαμοιράσθηκαν ανάμεσα στους γιους του και σε μια κόρη. Ο Σάντσο Γ' κληρονόμησε το Βασίλειο της Καστίλης· ο Αλφόνσος ΣΤ', το βασίλειο της Λεόν· ο Γκαρθία, το βασίλειο της Γαλικίας· και η κόρη του Ουρράκα κληρονόμησε την πόλη της Θαμόρα. Η συμμαχία της Καστίλης με τη Λεόν οδήγησε στην αποπομπή του Γκαρθία από τη Γαλικία αν και στη συνέχεια, με τη βοήθεια του Ελ Σιντ, ο καστιλιανός μονάρχης υπέταξε εδαφικά τη Λεόν. Ωστόσο, ο αδερφός του είχε καταφύγει στη Θαμόρα με το σύνολο του στρατού του. Κατά τη διάρκεια της πολιορκίας της από τους καστιλιανούς, ο Σάντσο έπεσε θύμα δολοφονίας και εν τέλει, ο Αλφόνσο Στ΄ αναδείχθηκε μονάρχης των τριών βασιλείων.

Ο Αλφόνσος Στ΄ ενσωμάτωσε στην Καστίλη τα συνοριακά εδάφη της Άλαβα, της Γκιπούθκοα και την Ριόχα, στερώντας τα από το γειτονικό Βασίλειο της Παμπλόνα. Παράλληλα, η επικοινωνία του βασιλείου με την Δυτική Ευρώπη επέβαλε την αλλαγή των εκκλησιαστικών συνηθειών της ιβηρικής εκκλησίας, αντικαθιστώντας το μοζαραβικό τελετουργικό με το ρωμαιοκαθολικό το 1080.

Τον διαδέχθηκε η κόρη του Ουράκα που είχε διάφορες τριβές με την γειτονική Αραγόνα και τον προσωρινά σύζυγό της, Αλφόνσο Α΄. Ο πρωτότοκος γιος της από το γάμο της με τον Ραϊμούνδο της Βουργουνδίας. Ο γιος της Αλφόνσος Η΄, γνωστός και ως «ο αυτοκράτορας» είναι ο πρώτος βασιλιάς της Λεόν, της Καστίλης και της Γαλικίας από τον Οίκο της Βουργουνδίας.

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Collins 2012: 246.

Βιβλιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Collins, Roger (2012), Caliphs and Kings. Spain, 796–1031. Blackwell, Malden, Οξφόρδη.