Ελβίρα της Καστίλης (1100-1135)
| Ελβίρα της Καστίλης (1100-1135) | |
|---|---|
![]() | |
| Γενικές πληροφορίες | |
| Όνομα στη μητρική γλώσσα | Elvira Alfónsez (Ισπανικά) |
| Γέννηση | Σεπτέμβριος 1103[1] ή 1100 (περίπου) Τολέδο |
| Θάνατος | 6 Φεβρουαρίου 1135[1] Παλέρμο |
| Αιτία θανάτου | μολυσματική ασθένεια |
| Συνθήκες θανάτου | φυσικά αίτια |
| Τόπος ταφής | Καθεδρικός Ναός του Παλέρμο |
| Χώρα πολιτογράφησης | Βασίλειο της Λεόν |
| Πληροφορίες ασχολίας | |
| Ιδιότητα | αριστοκράτης |
| Οικογένεια | |
| Σύζυγος | Ρογήρος Β΄ της Σικελίας (από 1117)[2] |
| Τέκνα | Ρογήρος Γ΄ της Απουλίας[3] Τανκρέδος του Μπάρι[3] Αλφόνσος της Κάπουα[3] Γουλιέλμος Α΄ της Σικελίας[3] Adelicia of Sicilia[3] |
| Γονείς | Αλφόνσος ΣΤ΄ του Λεόν και Καστίλης[3] και Θάιδα της Σεβίλλης |
| Αδέλφια | Σάντσο Αλφόνσεθ Ουρράκα του Λεόν Θηρεσία του Λεόν Ελβίρα της Καστίλης, κόμισσα της Τουλούζης |
| Οικογένεια | Δυναστεία των Χιμένεθ |
Η Ελβίρα της Καστίλης (περί το 1100 - 6 Φεβρουαρίου 1135), μέλος του Οίκου των Χιμένεθ και πρώτη βασίλισσα της Σικελίας ήταν κόρη του Βασιλιά της Καστίλης και της Λεόν Αλφόνσου του Γενναίου και της τέταρτης συζύγου του Ισαβέλλας. Η μητέρα της ήταν πιθανότατα Μουσουλμάνα πριγκίπισσα, και ερωμένη του Αλφόνσου ΣΤ΄ πριν τη νυμφευτεί.[4] Στην αυλή του πατέρα της στο Τολέδο απέκτησε ευρύτατη μόρφωση σε ένα πολυπολιτισμικό περιβάλλον· αυτό έγινε εμφανές μετά στην αυλή της στη Σικελία.[5][6]
Βιογραφία
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Παντρεύτηκε τον Πρίγκιπα της Σικελίας Ρογήρο Β΄ (1117) που πήρε τον τίτλο του βασιλιά (1130).[7] Η Σικελία είχε σε μεγάλο βαθμό Μουσουλμανικό πληθυσμό και ο γάμος πραγματοποιήθηκε με σχέδιο της θρησκευτικής πολιτικής του πατέρα της.[8] Η καταγωγή της από τη βασιλική οικογένεια της Αλ-Άνταλους δείχνει μεγάλη "πολιτισμική σχέση" ανάμεσα στις βασίλισσες της Σικελίας και το Ισλάμ. Η Ισλαμική τέχνη αναπτύχθηκε έντονα στο Βασίλειο της Σικελίας την εποχή του συζύγου της χάρη στην Ελβίρα.[5] Δεν υπάρχουν πληροφορίες σχετικά με τη συμμετοχή της Ελβίρας στην ενεργό πολιτική, το όνομα της εμφανίζεται μονάχα σαν μητέρα των έξι παιδιών τους.[4][9]
Οικογένεια
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Με τον σύζυγο της Ρογήρο Β΄ απέκτησε πέντε γιους και μία κόρη που πέθανε σε βρεφική ηλικία :[6]
- Ρογήρος Γ΄ της Απουλίας, δούκας της Απουλίας και Καλαβρίας. Πατέρας του Τανκρέδου της Σικελίας βασιλιά της Σικελίας, που διαδέχθηκε τον εξάδελφό του Γουλιέλμο Β΄ της Σικελίας
- Τανκρέδος του Μπάρι πρίγκιπας του Μπάρι.
- Αλφόνσος της Κάπουα, πρίγκιπας της Κάπουα και δούκας της Νάπολης.
- Γουλιέλμος Α΄ της Σικελίας, αρχικά διαδέχθηκε τον αδελφό του Ρογήρο Γ΄ ως δούκας της Απουλίας και Καλαβρίας, έπειτα τον πατέρα του ως βασιλιάς της Σικελίας. Πατέρας του Γουλιέλμου Β΄ της Σικελίας.
- Ερρίκος, απεβ. σε βρεφική ηλικία
Ο Ρογήρος Β΄ και η Ελβίρα αρρώστησαν μαζί βαριά (1135), η Ελβίρα πέθανε (6 Φεβρουαρίου 1135) αλλά ο σύζυγος της επέζησε.[6] Ο Ρογήρος Β΄ έπεσε σε βαθιά κατάθλιψη με τον θάνατο της και αρνήθηκε πολύ καιρό να δεί συνεργάτη του, τότε κυκλοφόρησαν πολλές φήμες ότι είχε πεθάνει και ο ίδιος.[9] Ο Ρογήρος ξαναπαντρεύτηκε 14 χρόνια αργότερα (1149) με τη δεύτερη σύζυγο του Σιβύλλη της Βουργουνδίας αφού είχαν πεθάνει πρόωρα οι τέσσερις από τους πέντε γιους που είχε αποκτήσει με την Ελβίρα.[6]
Πρόγονοι
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]| 8. Σάντσο Γκαρθές Γ΄ της Παμπλόνα | ||||||||||||||||
| 4. Φερδινάνδος Α΄ του Λεόν | ||||||||||||||||
| 9. Μουνιαδόνα της Καστίλης | ||||||||||||||||
| 2. Αλφόνσος ΣΤ΄ του Λεόν και Καστίλης | ||||||||||||||||
| 10. Αλφόνσος Ε΄ του Λεόν | ||||||||||||||||
| 5. Σάντσα του Λεόν | ||||||||||||||||
| 11. Ελβίρα Μενένδεθ (απεβ. 1022) | ||||||||||||||||
| 1. Ελβίρα της Καστίλης | ||||||||||||||||
| 3. Ισαβέλλα | ||||||||||||||||
Παραπομπές
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- 1 2 Charles Cawley: «Medieval Lands». (Αγγλικά) Medieval Lands. Ανακτήθηκε στις 14 Μαρτίου 2019.
- ↑ p70428.htm#i704276. Ανακτήθηκε στις 7 Αυγούστου 2020.
- 1 2 3 4 5 6 Darryl Roger Lundy: (Αγγλικά) The Peerage.
- 1 2 Birk 2017, σ. 104
- 1 2 Birk 2017, σ. 106
- 1 2 3 4 Houben 2002, σσ. 35-36
- ↑ Birk 2017, σ. 103
- ↑ Birk 2017, σσ. 103-104
- 1 2 Birk 2017, σ. 105
Πηγές
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- Alio, Jacqueline (2018). Queens of Sicily 1061-1266. Trinacria, New York.
- Houben, Hubert (2002). Roger II of Sicily: A Ruler Between East and West. Cambridge University Press.
- Birk, Joshua C. (2017). Norman Kings of Sicily and the Rise of the Anti-Islamic Critique: Baptized Sultans. Springer.
