Ταγκρέδος της Σικελίας

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
(Ανακατεύθυνση από Τανκρέδος της Σικελίας)
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Ταγκρέδος
Tancred von Lecce.jpg
βασιλιάς της Σικελίας
Περίοδος 1189 - 1194
Προκάτοχος Γουλιέλμος Β'
Διάδοχος Ρογήρος Γ'
Σύζυγος Σίβυλλα του Άτσερα
Επίγονοι Ρογήρος Γ'
Γουλιέλμος Γ'
Οίκος Οίκος των Ωτβίλ
Πατέρας Ρογήρος Γ΄ της Απουλίας και Καλαβρίας
Θάνατος 20 Φεβρουαρίου 1194
Θρησκεία Καθολικός Χριστιανός
Commons page Πολυμέσα σχετικά με το θέμα
δεδομέναπ  σ  ε )

Ο Ταγκρέδος (ιταλ. Tancredi di Sicilia, απεβ. 20 Φεβρουαρίου 1194) ήταν βασιλιάς της Σικελίας (1189-1194) από τονΟίκο των Ωτβίλ. Ήταν νόθος υιός του Ρογήρου Γ' δούκα της Απουλίας και Καλαβρίας από τη σχέση του με την Έμμα, κόρη του Ακκάρντο Β' κόμη του Λέτσε.

Νεανικά χρόνια[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Ταγκρέδος κληρονόμησε την κομητεία του Λέτσε από τον πάππο του Ακκάρντο Β'. Το 1161 βασιλιάς της Σικελίας ήταν ο θείος του Γουλιέλμος Α'. Ο Ταγκρέδος υποστήριξε τον θείο του Σίμωνα εναντίον του Γουλιέλμου Α' και όταν αυτός απέτυχε να αναλάβει την εξουσία, ο Γουλιέλμος Α' τους έδωσε αμνηστία, υπό τον όρο να εξοριστούν. Έτσι ο Ταγκρέδος έφυγε από τη Σικελία.

Τον Γουλιέλμο Α' διαδέχθηκε ο υιός του Γουλιέλμος Β'. Το 1174 o Ταγκρέδος οδήγησε το στόλο του βασιλιά κοντά στην Αλεξάνδρεια και περίμεναν το βασιλιά της Ιερουσαλήμ για να επιτεθούν μαζί στους Μουσουλμάνους. Όμως ο Αμαλρίκ Α' απεβίωσε και ο Σαλαδίνος πλησίαζε με το στρατό του, έτσι ο στόλος απέπλευσε πίσω στη Σικελία.[1] Το 1189 ο εξάδελφός του Γουλιέλμος Β' απεβίωσε άκληρος και έπρεπε να τον διαδεχθεί η θεία τους Κωνσταντία, η οποία είχε παντρευθεί τον Ερρίκο ΣΤ' βασιλιά της Γερμανίας. Ο πάπας Κλήμης Γ', ως εχθρός των Χοενστάουφεν, έστεψε τον Ταγκρέδο βασιλιά της Σικελίας, αν και ως νόθος κανονικά εξαιρείτο της διαδοχής. Τον υποστήριξε ο καγκελάριος Ματθαίος ντ' Άγελλο και οι κρατικοί λειτουργοί, ενώ οι ευγενείς πήραν το μέρος του Ερρίκου ΣΤ'.

Οι πρώτες δυσκολίες ως βασιλιάς[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Ταγκρέδος, αν και βραχύς ως προς το ανάστημα, ήταν καλός στρατιωτικός. Προσπάθησε να προσεταιριστεί την υποστήριξη του λαού. Το 1190 ο Ριχάρδος Α΄ της Αγγλίας έφθασε στη Σικελία οδηγώντας το πρώτο τμήμα μιας Σταυροφορίας. Απαίτησε την απελευθέρωση της αδελφής του Ιωάννας, συζύγου του Γουλιέλμου Β' που ο Ταγκρέδος την είχε φυλακίσει, την απόδοση της προίκας της και να εκπληρώσει τις οικονομικές υποσχέσεις του προκατόχου του προς τους Σταυροφόρους. Όταν ο Ταγκρέδος αρνήθηκε, ο Ριχάρδος Α' κατέλαβε μία μονή και το κάστρο της Μπανάρα. Ακολούθησε το επόμενο τμήμα της Σταυροφορίας με τον Φίλιππο Β' της Γαλλίας. Οι ντόπιοι αναστατώθηκαν, απαίτησαν από τους ξένους να φύγουν και εξεγέρθηκαν εναντίον τους. Τότε ο Ριχάρδος Α' κατέλαβε τη Μεσσήνη, που τη λεηλάτησε και την έκαψε. Αποφάσισε να μείνει εκεί για τον χειμώνα.

Το 1191 συμφώνησε με τον Ταγκρέδο να αποχωρήσει με τους εξής όρους: η Ιωάννα να ελευθερωθεί και να της αποδοθεί η προίκα· ο Ριχάρδος Α' και ο Φίλιππος Β' αναγνωρίζουν τον Ταγκρέδο ως βασιλιά της Σικελίας και ο Ταγκρέδος θα παντρέψει μία κόρη του με τον 4ετή ανιψιό του Ριχάρδου Α', τον Αρθούρο, όταν αυτός ενηλικιωθεί. Οι δύο βασιλείς έφυγαν για τους Αγίους Τόπους, αφού ο Ριχάρδος Α' χάρισε στον Ταγκρέδο ένα σπαθί σε ένδειξη φιλίας.[2]

Η Κωνσταντία διεκδικεί το βασίλειο[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο σύζυγος της θείας του Κωνσταντίας Ερρίκος ΣΤ' είχε ξεκινήσει εκστρατεία, διεκδικώντας το βασίλειο της Σικελίας. Το 1191 ήταν στη Ρώμη και ο πάπας Σελεστίνος Γ' τον έστεψε. Προχωρούσε νοτιότερα μαζί με τη σύζυγό του και οι πόλεις υποδεχόταν την κόρη του Ρογήρου Β': Κάπουα, Αβέρσα, Σαλέρνο. Στην τελευταία πόλη έμεινε η Κωνσταντία, στο ανάκτορο της παλιάς πρωτεύουσας του πατέρα της. Η Νάπολη αντιστάθηκε με την υποστήριξη του ναυάρχου της Σικελίας Μαργαριτώνη και ο στρατός του Ερρίκου ΣΤ', υποφέροντας από ελονοσία και ασθένειες, υποχώρησε.

Οι πόλεις που είχαν παραδοθεί στον Ερρίκο ΣΤ' φοβήθηκαν τώρα την τιμωρία του Ταγκρέδου και αμέσως επέστρεψαν σε αυτόν. Το Σαλέρνο αιχμαλώτισε την Κωνσταντία και την παρέδωσε στον Ταγκρέδο. Αυτός την έστειλε στη Ρώμη με τον όρο ο πάπας να τον στέψει βασιλιά της Σικελίας, αλλά στη διαδρομή στρατιώτες του Ερρίκου ΣΤ' την πήραν και την έστειλαν πίσω στη Γερμανία. Ο Ταγκρέδος εκστράτευσε για να κερδίσει πίσω τις πόλεις της Ν. Ιταλίας, είτε παραχωρώντας προνόμια σε αυτές, είτε νικώντας τους απείθαρχους ευγενείς, όπως στην Απουλία. Το 1192 έθεσε συμβασιλιά τον πρωτότοκο υιό του Ρογήρο Γ' που όμως απεβίωσε το επόμενο έτος. Αμέσως όρισε συμβασιλιά τον δευτερότοκο Γουλιέλμο Γ' αλλά το Φεβρουάριο του 1194 απεβίωσε ο Ταγκρέδος αφήνοντας τη σύζυγό του αντιβασίλισσα στον 4ετή Γουλιέλμο Γ'.[3] Τότε ο Ερρίκος ΣΤ' εκστράτευσε πάλι: κατέλαβε τη Νάπολη σχεδόν αμαχητί και το Νοέμβριο οι πολίτες του Παλέρμο τον έκαναν δεκτό, αν και η Σίβυλλα και ο Μαργαριτώνης ήταν έτοιμοι να υπερασπισθούν την πόλη. Η οικογένεια του Ταγκρέδου έπεσε στα χέρια του Ερρίκου ΣΤ', που τύφλωσε και ευνούχισε τον Γουλιέλμο Γ'.

Οικογένεια[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Νυμφεύτηκε τη Σίβυλλα του Άτσερα[4] και είχε παιδιά:

  • Ρογήρος Γ' 1175 - 1193, συμβασιλιάς με τον πατέρα του
  • Γουλιέλμος Γ' π.1186 - π.1198 διαδέχθηκε τον αδελφό του ως συμβασιλιάς και έπειτα τον πατέρα του
  • Μαρία/Ελβίρα διεκδικήτρια ως: κόμισσα του Λέτσε, πριγκίπισσα του Τάραντος, βασίλισσα της Σικελίας. Παντρεύτηκε πρώτα τον Βαλτέρ Γ΄ ντε Μπριέν και έπειτα άλλες δύο φορές.
  • Κωνσταντία, παντρεύτηκε το δόγη Πιέτρο Ζιάνι
  • Βαλντράντα, παντρεύτηκε τον Τζιάκομο Τέλλο, ευγενή της Βενετίας
  • Μεντανία.

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Tancred, King of Sicily της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες).

Υποσημειώσεις[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Steven Runciman, A History of the Crusades, vol. II: The Kingdom of Jerusalem and the Frankish East 1100-1187, Penguin Books, 1990, p. 403.
  2. M. I. Finley, Denis Mack Smith and Christopher Duggan, A History of Sicily (New York: Viking, 1987), p. 65.
  3. Chisholm, Hugh, ed. (1911). "Tancred (Sicily)". Encyclopædia Britannica (11th ed.). Cambridge University Press.
  4. Acerra, κοντά στη Νάπολη