Διαφορά μεταξύ των αναθεωρήσεων του «Κα Γκε Μπε»

Μετάβαση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
καμία σύνοψη επεξεργασίας
μ (Αναστροφή της επεξεργασίας από τον 46.12.31.246 (συνεισφ.), επιστροφή στην τελευταία εκδοχή υπό [[Χρήστ...)
Το όνομα της μεγαλύτερης οργάνωσης της Ρωσίας που διαδέχτηκε την KGB είναι η FSB (ρωσικά: ФСБ, Федеральная служба безопасности; ''Fjedjeral'naja Sluzhba Bjezopasnosti'').
 
Η λειτουργία της KGB αποτυπώνεται στο επίσημο έμβλημα της οργάνωσης: τονίζοντας τόσο την ασπίδα όσο και το σπαθί, η KGB ήταν μια οργάνωση με στρατιωτική ιεραρχία που στόχευε στην παροχή εθνικής ασφάλειας, και στην ασφάλεια του [[Κομμουνιστικό Κόμμα της Σοβιετικής Ένωσης|ΚΚΣΕ]]. Ήταν παρόμοια στην λειτουργία της με την [[CIA]] των Ηνωμένων ΠολιτείωνΠολιτειών, με πρόσθετα καθήκοντα την αντι-κατασκοπεία και την εθνική ασφάλεια του [[FBI]], ή με τους δίδυμους οργανισμούς [[MI5]] και [[MI6]] στο [[Ηνωμένο Βασίλειο]].
 
Στις [[21 Δεκεμβρίου]] [[1995]], ο [[Πρόεδρος της Ρωσίας]] [[Μπορίς Γιέλτσιν]] υπέγραψε την πράξη που καταργούσε την KGB, που έκτοτε υποκαταστάθηκε από την FSB, την σημερινή εσωτερική κρατική υπηρεσία ασφαλείας της Ρωσικής Ομοσπονδίας.
Η KGB διαλύθηκε όταν ο αρχηγός της, Γενικός Επικεφαλής Vladimir Kryuchkov, χρησιμοποίησε τους πόρους της KGB για να συνδράμει τον Αύγουστο του 1991 στην ''Σοβιετική Επιχείρηση πραξικοπήματος του 1991'' για την ανατροπή του Σοβιετικού Προέδρου [[Μιχαήλ Γκορμπατσώφ]]. Στις 23 Αυγούστου 1991 ο Kryuchkov συνελήφθη, και ο Στρατηγός Vadim Bakatin διορίστηκε ως Πρόεδρος της KGB — και εξουσιοδοτήθηκε να διαλύσει αυτή την οργάνωση της Σοβιετικής Ένωσης. Στις [[6 Νοεμβρίου]], [[1991]], η KGB έπαψε να υφίσταται επίσημα. Οι υπηρεσίες της μοιράστηκαν σε δύο ξεχωριστούς οργανισμούς. Την FSB για την Εσωτερική Ασφάλεια και την ''Υπηρεσία Πληροφοριών Εξωτερικού'' (SVR) για την συγκέντρωση πληροφοριών από το εξωτερικό. Επιχειρησιακά όμως η FSB μοιάζει πολύ περισσότερο με την Σοβιετική KGB. Ο Vladimir Kryuchkov πέθανε το 2007 στην [[Μόσχα]] από μια αδιευκρίνιστη ασθένεια.
 
Από την ίδρυσή της , η KGB απέβλεψαν να αποτελέσει "το σπαθί και η ασπίδα" για την [[Οκτωβριανή Επανάσταση|επανάσταση των Μπολσεβίκων]] και το [[Κομμουνιστικό Κόμμα της Σοβιετικής Ένωσης]] (συντ.ΚΚΣΕ). Η KGB έφασεέφτασε σε μια σημαντική σειρά από επιτυχίες στα πρώτα στάδια της ιστορίας της. Η τότε -σχετικά χαλαρή ασφάλεια των ξένων δυνάμεων όπως οι [[Ηνωμένες Πολιτείες]] και το [[Ηνωμένο Βασίλειο]] επέτρεψαν στην KGB να αδράξει ευκαιρίες χωρίς προηγούμενο για να διεισδύσει στις ξένες μυστικές υπηρεσίες και στις κυβερνήσεις με τους δικούς της ιδεολογικά στρατολογημένους πράκτορες όπως ''Η πεντάδα του Κέμπριτζ''. Κατά κοινή ομολογία, η πιο σημαντική επιτυχία της Σοβιετικής Ένωσης στην ιστορία της κατασκοπίας , η Πεντάδα του Κέμπριτζ, αφορούσε απόκτηση λεπτομερών πληροφοριών για το κτίριο της [[ατομική βόμβα|ατομικής βόμβας]] (το πρόγραμμα Μανχάτταν), η οποία συνέβη λόγω της πετυχημένης τοποθέτησης πρακτόρων της KGB μέσα στο πρόγραμμα όπως ο [[Κλάους Φουχς]] και ο [[Τέοντορ Χωλ]]. Η KGB κυνήγησε επίσης εχθρούς της Σοβιετικής Ένωσης και του [[Ιωσήφ Στάλιν]]. Στην κατηγορία αυτή περιλαμβάνονταν άνθρωποι όπως ο [[Λέων Τρότσκι]], η δολοφονία του οποίου επετεύχθη τελικά , και αντεπαναστατικές ομάδες όπως ο [[Λευκός Στρατός]].
 
Στην διάρκεια του [[ψυχρός πόλεμος|ψυχρού πολέμου]], η KGB έπαιξε έναν κρίσιμο ρόλο στην επιβίωση του μονοκομματικού Σοβιετικού κράτους μέσω της καταπίεσης της πολιτικής διαφωνίας και παρακολουθώντας στενά αξιόλογα δημόσια πρόσωπα όπως ο [[Αλεξάντρ Ισάγεβιτς Σολζενίτσιν|Σολζενίτσιν]] και ο [[Αντρέι Ζαχάρωφ]]. Είχε επίσης σημαντικές επιτυχίες στο πεδίο της ξένης διπλωματίας, περιλαμβανομένης της συνεχόμενης συγκέντρωσης πληροφοριών για την επιστήμη και της τεχνολογία στην Δύση (πολλές από αυτές τις πληροφορίες χρησιμοποιήθηκαν στον σχεδιασμό του [[Tupolev Tu-144]], οι οποίες είχαν αντιγραφεί από το Άγγλο-Γαλλικό [[Concorde]]) από πράκτορες όπως η [[Μελίτα Νόργουντ]] και η μυστική διείσδυση στην κυβέρνηση της [[Δυτική Γερμανία|Δυτικής Γερμανίας]] του [[Βίλλυ Μπραντ]], σε συνεργασία με την [[Στάζι]] της [[Ανατολική Γερμανία|Ανατολικής Γερμανίας]].
[[Αρχείο:KGB Symbol.png|thumb|left|Αναγνωριστική καρφίτσα της KGB]]
 
Πολλοί ειδικοί συμφωνούν ότι η KGB ήταν παγκοσίωςπαγκοσμίως η πιο αποτελεσματική υπηρεσία πληροφοριών.<ref>[http://www.time.com/time/magazine/article/0,9171,953701-6,00.html Τα μάτια του Κρεμλίνου]</ref> Όπως οι περισσότερες υπηρεσίες αυτού του είδους , η KGB δρούσε με πράκτορες που είτε είχαν νόμιμη ή παράνομη κατοικία στις χώρες του ενδιαφέροντός της. Αυτοί που επιχειρούσαν νόμιμα δρούσαν μέσα από την Σοβιετική Πρεσβεία δια της διπλωματικής τους ασυλίας, έτσι ώστε, εάν πιαστούν ή αποκαλυφθεί ότι κατασκοπεύουν, οι νόμιμοι κάτοικοι ήταν απαλλαγμένοι από την δίωξή τους. Στην καλύτερη περίπτωση, η θέση του νόμιμα διαμένοντος πράκτορα θα γινόταν αντικείμενο διαπραγμάτευσης. Είτε θα ανακαλούνταν πίσω στην πατρίδα ή η χώρα υποδοχής του θα τον/την απέλαυνε. Από την άλλη, οι παράνομα εγκατεστημένοι κατάσκοποι δρούσαν χωρίς ασυλία από την δίωξή τους. Ιδιαίτερα στα πρώτα της χρόνια, η KGB συχνά εκτιμούσε περισσότερο τους παράνομα εγκατεστημένους πράκτορές της από τους νόμιμους, κυρίως επειδή οι παράνομοι δρούσαν μυστικά και με μεγαλύτερη ετοιμότητα να διεισδύσουν στους στόχους τους.
 
Χρησιμοποιώντας την ιδεολογική γοητεία του πρώτου κράτους εργατών-αγροτών, και αργότερα πολεμώντας τον [[φασισμός|φασισμό]] και με τον [[Μεγάλος Πατριωτικός Πόλεμος|Μεγάλο Πατριωτικό Πόλεμο]], οι Σοβιετικοί επιτυχημένα στρατολόγησαν υψηλόβαθμους κατασκόπους, αν και, η υπογραφή το 1939 στο [[Σύμφωνο Ρίμπεντροπ - Μολότωφ]], η ήττα το 1956 της '''Ουγγρικής εξέγερσης''', και η [[Άνοιξη της Πράγας]] το 1968 εξάντλησαν σε μεγάλο βαθμό την ιδεολογική στρατολόγηση. Οι νέοι στη Δύση ένιωθαν αποτροπιασμό για τις παραβιάσεις της κυριαρχίας ανεξάρτητων κρατών από τον [[Κόκκινος Στρατός|Κόκκινο Στρατό]] και από την γερασμένη σοβιετική ηγεσία υπό τον [[Λεονίντ Μπρέζνιεφ]]. Ως συνέπεια, η KGB χρησιμοποίησε τον εκβιασμό και την δωροδοκία ως όπλα για την στρατολόγηση Δυτικών πρακτόρων.
[[File:KGB first law.jpg|thumb|Η ιδρυτική διακήρυξη της KGB το 1954]]
 
Η OGPU συνέχισε να επεκτείνει τις επιχειρήσεις της μέσα στην χώρα και στο εξωτερικό. Αν και, η κλιμακούμενη παράνοια του Στάλιν, η οποία προμήνυε την περίοδο των διώξεων που θα επακολουθούσε, επηρέασε καθοριστικά την απόδοση και την κατεύθυνση της υπηρεσίας πληροφοριών. Υπό τον Στάλιν, η αναζήτηση ''φανταστικών κατασκόπων'' που ήταν ενάντια στο κράτος όπως οι [[Λέων Τρότσκι|Τροτσκιστές]] έγινε το κεντρικό μέλημα της υπηρεσίας. Καθώς ο Στάλιν δρούσε ο ίδιος ως αναλυτή πληροφοριών, ο ρόλος της διαδικασίας παροχής πληροφοριών υποτάχθηκε σε αυτόν της συλλογής, και συχνά οι αναφορές που υποβάλλονταν στον Στάλιν σχεδιάζονταν για να ανταποκρίνονται μόνο σε αυτό που ήθελε εκείνος να ακούσει. Από τους πολλούς πράκτορες που διέθετε η OGPU, μόνο ο ''Nikolai Vlasik'' είχε επιλεγεί μακροχρόνια ως σωματοφύλακας του Στάλιν. Αυτό ήταν μόνο ένα μικρό νεύμα για την οργάνωση ως σύνολο. Η περίοδος αυτή στην ιστορία της KGB κορυφώθηκε με την πραγματική εκκαθάριση πολλών αξιωματικών της και χάος μέσα στις εσωτερικές και εξωτερικές επιχειρήσεις της οργάνωσης στην διάκειαδιάρκεια του ''Μεγάλου Διωγμού'', όπως συνέβη με την καταδίκη του πρώην επικεφαλής της KGB ''Genrikh Yagoda'' για προδοσία και συνωμοσία με τους Τροτσκιστές, και του πρώην επικεφαλής της KGB ''Nikolai Yezhov'', για παρόμοιες κατηγορίες, ο οποίος κατά ειρωνικό τρόπο είχε καταγγείλει τον και είχε διεξάγει την Τρομοκρατία υπό τις διαταγές του Στάλιν από το 1936 έως το 1938.
 
Η υπηρεσία, που αποκαλούνταν τώρα ''Επιτροπή του Λαού για την Κρατική Ασφάλεια (NKGB)'' και αργότερα τμήμα της ''[[Λαϊκό Κομισαριάτο Εσωτερικών Υποθέσεων|NKVD]]'', επεδίωξε να ανασυνταχθεί μετά από την καταστροφή των εκκαθαρίσεων του Στάλιν. Υπό τον [[Λαβρέντι Μπέρια]], συνέχισε τον συκοφαντικό της ρόλο παράγοντας πληροφορίες για να ενισχύσουν τις συνωμοτικές θεωρίες του ίδιου του Στάλιν και ταυτόχρονα επιτυγχάνοντας μια από τις μεγαλύτερες διεισδύσεις σε υπηρεσίες Δυτικών χωρών που έχουν ποτέ επιτευχθεί από οποιαδήποτε υπηρεσία πληροφοριών.
Ανώνυμος χρήστης

Μενού πλοήγησης