Βλαντιμίρ Πούτιν

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Βλαντίμιρ Πούτιν
Vladimir Putin - 2006.jpg
Πρόεδρος της Ρωσίας
Ανέλαβε   7 Μαΐου 2012
Προκάτοχος Ντμίτρι Μεντβέντεφ
Περίοδος
2000 – 2008
Προκάτοχος Μπορίς Γιέλτσιν
Διάδοχος Ντμίτρι Μεντβέντεφ
Πρωθυπουργός της Ρωσίας
Περίοδος
8 Μαΐου 2008 – 7 Μαΐου 2012
Προκάτοχος Ντμίτρι Μεντβέντεφ
Διάδοχος Ντμίτρι Μεντβέντεφ
Προσωπικά στοιχεία
Γέννηση 7 Οκτωβρίου 1952 (1952-10-07) (61 ετών)
Λένινγκραντ, Σοβιετική Ένωση (τώρα Αγία Πετρούπολη, Ρωσία)
Εθνικότητα Ρωσική
Πολιτικό Κόμμα Ενωμένη Ρωσία
Σύζυγος Λιουντμίλα Πούτινα
Παιδιά Μαρία Πούτινα(1985), Κατερίνα Πούτινα (1986)
Επάγγελμα Δικηγόρος
Θρήσκευμα Oρθόδοξος
Υπογραφή Putin signature.svg
Ο Βλαντιμίρ Πούτιν το 2001 στην Αθήνα

Ο Βλαντίμιρ Βλαντιμίροβιτς Πούτιν (Влади́мир Влади́мирович Пу́тин), προφορά σύμφωνα με το ΔΦΑ [vɫɐˈdʲimʲɪr vɫɐˈdʲimʲɪrəvʲɪt͡ɕ ˈputʲɪn], είναι Ρώσος πολιτικός, Πρόεδρος της Ρωσίας από τις 7 Μαΐου 2012. Την ίδια θέση κατείχε μεταξύ των ετών 2000 - 2008, ενώ διετέλεσε πρωθυπουργός της Ρωσίας (από τις 8 Μαΐου του 2008) έως τις 7 Μαΐου 2012.

Στη διάρκεια της 8ετούς, πρώτης και δεύτερης, προεδρικής θητείας του, η ρωσική οικονομία επανέκαμψε μετά από μακρύ χρονικό διάστημα, με αιχμή την ενεργειακή πολιτική και το μεγάλο πλούτο σε φυσικά κοιτάσματα, πετρελαίου και φυσικού αερίου. Επίσης, η Ρωσία είναι πλέον μέλος της ομάδας των οχτώ πλουσιοτέρων κρατών του κόσμου (G8), λόγω της μεγάλης αύξησης του Α.Ε.Π. της, που πλησίασε το αντίστοιχο της Ε.Σ.Σ.Δ. της δεκαετίας του '80. Από την άλλη μεριά, περιόρισε τις πολιτικές ελευθερίες στη χώρα, κατέστειλε τα ελεύθερα ΜΜΕ και επανέφερε σοβιετικά σύμβολα (όπως τον σοβιετικό ύμνο).

Ήταν παντρεμένος με την Λιουντμίλα Πούτινα και έχει δύο κόρες, τη Μαρία (1985) και την Κατερίνα (1986). Μιλάει γερμανικά και αγγλικά.

Το Δεκέμβριο του 2007 ανακηρύχθηκε "Πρόσωπο της Χρονιάς" από το περιοδικό Τάιμ[1].


Βιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Γεννήθηκε στο Λένινγκραντ στις 7 Οκτωβρίου 1952. Τελείωσε τη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου του Λένινγκραντ το 1975 και λίγο καιρό αργότερα απέκτησε διδακτορικό στα Οικονομικά. Το 1990 έγινε βοηθός Κοσμήτορα, ενώ το διάστημα 1985-1990 εργάστηκε στην Ανατολική Γερμανία ως μυστικός πράκτορας της Επιτροπής της Κρατικής Ασφάλειας (Комитет Государственной Безопасности, КГБ - Κομιτιέτ Γκοσουντάρστβιεννοϊ Μπιεζοπάσνοστι, ΚΓκΜπ/KGB)[2]. Το 1991 γύρισε στη γενέτειρά του, την Αγία Πετρούπολη, όπου δούλεψε με τον γνωστό δημοκρατικό παράγοντα της «Νέας Ρωσίας», Ανατόλι Σομπτσάκ, δήμαρχο της πόλης, ως σύμβουλό του.

Η μητέρα του, Μαρία Ιβάνοβνα Πούτινα, ήταν εργάτρια εργοστασίου και ο πατέρας του, Βλαδίμηρος Σπυριδόνοβιτς Πούτιν, είχε καταταγεί στο Σοβιετικό Ναυτικό, όπου υπηρέτησε στον στόλο των υποβρυχίων στις αρχές της δεκαετίας του 1930. Κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου συμμετείχε σε μία ομάδα δολιοφθορέων της NKVD. Ο παππούς του, Σπυρίδων Πούτιν, ήταν προσωπικός μάγειρας του Βλαντιμίρ Λένιν και του Ιωσήφ Στάλιν.

Τον Ιούνιο του 1991 έγινε Πρόεδρος Διεθνών Σχέσεων του Δήμου Αγίας Πετρούπολης και το 1994 πρώτος Αντιπρόεδρος του Δημοτικού Συμβουλίου. Το Μάρτιο του 1997 προήχθη σε αντιπρόεδρο του Εκτελεστικού Γραφείου του Προέδρου, ενώ το 1998 ορίστηκε Διοικητής της Ομοσπονδιακής Υπηρεσίας Πληροφοριών της Ρωσίας, διάδοχος της Επιτροπής της Κρατικής Ασφάλειας. Ένα χρόνο αργότερα, τον Αύγουστο του 1999, ορίστηκε Πρωθυπουργός από τον Πρόεδρο Μπορίς Γιέλτσιν και τον Ιανουάριο του 2000, μετά από το ξαφνικό διάγγελμα παραίτησης του Γιέλτσιν, ορίστηκε προσωρινός Πρόεδρος. Το 2000 έθεσε υποψηφιότητα για την προεδρία της Ρωσικής Δημοκρατίας και εξελέγη Πρόεδρος. Επίσης, στις 14 Μαρτίου 2004 επανεξελέγη με συντριπτική πλειοψηφία.

Την 1η Οκτωβρίου 2007 ανακοίνωσε την υποψηφιότητά του στις βουλευτικές εκλογές του Δεκεμβρίου, μη αποκλείοντας το ενδεχόμενο να γίνει ο επόμενος Πρωθυπουργός.

Στις εκλογές αυτές, στις 2 Δεκεμβρίου του 2007, που διεξήχθησαν υπό καταγγελίες της αντιπολίτευσης για νοθεία, ο Πούτιν θριάμβευσε με ποσοστό άνω του 62% των ψήφων.[3]

Στις προεδρικές εκλογές του 2012 κέρδισε ποσοστό άνω του 60% και ορκίστηκε ξανά στο ύπατο αξίωμα της χώρας.

Σημειώσεις[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Time: Πρόσωπο της χρονιάς ο Βλαντιμίρ Πούτιν
  2. David Hoffman (30 Ιανουρίου 2000). «Putin's Career Rooted in Russia's KGB». Washington Post. http://www.washingtonpost.com/wp-srv/inatl/longterm/russiagov/putin.htm. Ανακτήθηκε στις 5 Νοεμβρίου 2011.  (αγγλικά)
  3. Θρίαμβος Πούτιν στις βουλευτικές εκλογές, νοθεία καταγγέλλει η αντιπολίτευση