Διεθνές Δικαστήριο για το Δίκαιο της Θάλασσας

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Διεθνές Δικαστήριο για το Δίκαιο της Θάλασσας
ITLOS logo.svg
Hamburg.IntSeegerichtshof.Einfahrt.wmt.jpg
Είδοςδιεθνές δικαστήριο και δικαστικό μέγαρο
Γεωγραφικές συντεταγμένες53°33′4″N 9°51′3″E
Διοικητική υπαγωγήΑμβούργο
ΧώραΓερμανία[1]
Έναρξη κατασκευής1  Οκτωβρίου 1996
Κόστος123.000.000 Γερμανικό Μάρκο
ΑρχιτέκτοναςAlexander von Branca
Ιστότοπος
Επίσημος ιστότοπος
Commons page Πολυμέσα

Το Διεθνές Δικαστήριο για το Δίκαιο της Θάλασσας - (ITLOS), (ελληνικά: ΔΔΔΘ), είναι ένα δικαστικό όργανο που δημιουργήθηκε από τη Σύμβαση των Ηνωμένων Εθνών για το Δίκαιο της Θάλασσας που υπεγράφη στη Τζαμάικα, στις 10 Δεκεμβρίου του 1982.[2][3] Επιλύει διαφορές σχετικά με την ερμηνεία ή την εφαρμογή της Σύμβασης, όπως επίσης διαφορές από άλλες συμφωνίες που καλύπτονται από τη Σύμβαση, με τη σύμφωνη γνώμη των μερών.[4] Επιλύει διαφορές (επίδικη δικαιοδοσία) και νομικά ζητήματα (συμβουλευτική δικαιοδοσία) που του υποβάλλονται.[5]

Το Διεθνές Δικαστήριο για το Δίκαιο της Θάλασσας εδρεύει στο Αμβούργο της Γερμανίας. Δύναται όμως να συνεδριάσει και να ασκήσει τα καθήκοντά του οπουδήποτε, εκτός έδρας, όταν αυτό κρίνεται αναγκαίο.[6] Συγκροτείται από 21 δικαστές διαφορετικών εθνικοτήτων με θητεία διάρκειας 9 ετών, με δυνατότητα επανεκλογής.[4]

Τα κράτη μέλη που έχουν υπογράψει, επικυρώσει ή προσχωρήσει στην παραπάνω Σύμβαση έχουν την ελευθερία επιλογής ενός ή περισσοτέρων δικαστηρίων για την επίλυση αναφυομένων διαφορών σχετικά με την ερμηνεία ή την εφαρμογή της Σύμβασης. Έτσι, μπορούν να προσφύγουν στο Διεθνές Δικαστήριο για το Δίκαιο της Θάλασσας, στο Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης, ή σε διαιτητικά δικαστήρια που προβλέπει η Σύμβαση.[7]

Γενικά[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η Σύμβαση των Ηνωμένων Εθνών για το Δίκαιο της Θάλασσας τέθηκε σε ισχύ στις 16 Νοεμβρίου 1994, και αποτελεί τη βάση ενός διεθνούς νομικού πλαισίου για το δίκαιο «της θάλασσας, όλων των ωκεανών, τις χρήσεις και τους πόρους της». Στη Σύμβαση αυτή περιλαμβάνεται, επίσης η Διεθνής Αρχή των Θαλάσσιων Βυθών, για την ευθύνη για τη ρύθμιση του θαλάσσιου βυθού σε θέματα εξόρυξης πέρα από τα όρια της εθνικής δικαιοδοσίας, που είναι έξω από τα όρια των χωρικών υδάτων, τη συνορεύουσα ζώνη και την υφαλοκρηπίδα, των παράκτιων, ή νησιωτικών, ή αρχιπελαγικών κρατών.[3]

Δικαιοδοσία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η προσφυγή στο Δικαστήριο μπορεί να πραγματοποιηθεί βάσει του άρθρου 287 της Σύμβασης, όπου τα μέρη έχουν αποδεχτεί τη δικαιοδοσία του Δικαστηρίου με γραπτή δήλωση για την επίλυση διαφορών σχετικά με την ερμηνεία ή την εφαρμογή της Σύμβασης. Η διαφορά μπορεί να υποβληθεί στο Δικαστήριο κατόπιν αιτήματος ενός από τα μέρη με μονομερή αίτηση. Το Δικαστήριο έχει επίσης δικαιοδοσία επί μιας διαφοράς που υποβάλλεται βάσει ειδικής συμφωνίας που έχει συναφθεί μεταξύ των μερών, σχετικής με τους σκοπούς της Σύμβασης. Η διαφορά υποβάλλεται στο δικαστήριο από κοινού. Η δικαιοδοσία του Δικαστηρίου μπορεί επίσης να βασίζεται σε ρήτρες δικαιοδοσίας που περιλαμβάνονται σε διεθνείς συμφωνίες που απονέμουν δικαιοδοσία στο Δικαστήριο ή σε ειδικό τμήμα του Δικαστηρίου. Τέλος, το Δικαστήριο έχει την υποχρεωτική δικαιοδοσία σε δύο περιπτώσεις. Η μία περίπτωση περιλαμβάνει την προσφυγή για την παραγραφή προσωρινών μέτρων εν αναμονή της σύστασης διαιτητικού δικαστηρίου και η δεύτερη περίπτωση περιλαμβάνει αίτημα για άμεση απελευθέρωση σκαφών και πληρωμάτων. Οι υποθέσεις αυτές μπορούν να κινηθούν με μονομερή αίτηση από οποιοδήποτε κράτος μέρος της Σύμβασης.[8][9]

Το Δικαστήριο μπορεί να παρέχει συμβουλευτική γνώμη για νομικά ζητήματα που προκύπτουν στο πλαίσιο των δραστηριοτήτων της συνέλευσης ή του συμβουλίου της Διεθνούς Αρχής των Θαλάσσιων Βυθών. Μπορεί επίσης να δώσει συμβουλευτική γνώμη για νομικό ζήτημα εάν αυτό προβλέπεται από «διεθνή συμφωνία που σχετίζεται με τους σκοπούς της Σύμβασης».[5][9]

Διαδικασία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Οι διαδικαστικοί κανόνες και κατευθυντήριες γραμμές σχετικά με τη διεξαγωγή υποθέσεων ενώπιον του Δικαστηρίου περιέχονται στη Σύμβαση.[10]

Η διαδικασία αποτελείται από δύο στάδια: γραπτό και προφορικό. Οι επίσημες γλώσσες του Δικαστηρίου είναι τα αγγλικά και τα γαλλικά.[11]

Δομή[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το Δικαστήριο έχει συγκροτήσει τέσσερα μόνιμα τμήματα[12]:

  • Τμήμα συνοπτικής διαδικασίας, αποτελούμενο από 5 μέλη,
  • Τμήμα αλιευτικών διαφορών, αποτελούμενο από 9 μέλη,
  • Τμήμα διαφορών θαλάσσιου περιβάλλοντος, αποτελούμενο από 7 μέλη.
  • Τμήμα διαφορών θαλάσσιας οριοθέτησης, αποτελούμενο από 9 μέλη.

Το Δικαστήριο επίσης συγκροτεί ειδικά τμήματα για την επίλυση διαφορών, εαν τα μέρη το ζητήσουν. Η σύνθεση τέτοιων τμημάτων καθορίζεται από το Δικαστήριο με την έγκριση των μερών.

Τέλος, το Δικαστήριο διαθέτει διάφορες επιτροπές, οι οποίες προορίζονται να του επιτρέψουν να εκτελεί αποτελεσματικά τα καθήκοντά του.

Σύνθεση[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το ΔΔΔΘ απαρτίζεται από 21 μέλη δικαστές που εκλέγονται από κατάλογο προτεινόμενων υποψηφίων των χωρών μελών του ΟΗΕ. Οι εκλέκτορες σύμφωνα με το καταστατικό θα πρέπει να μεριμνούν ώστε οι εκλεγόμενοι διεθνείς δικαστές να χαίρουν υψηλής φήμης, εντιμότητας, ακεραιότητας και γνώσεων περί του Δικαίου θαλάσσης και να αντιπροσωπεύουν κατά το δυνατόν τα κυριότερα παγκόσμια νομικά συστήματα καθώς και τη δίκαιη γεωγραφική κατανομή εκ της καταγωγής τους.[4]

Εκλογή μελών[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Τρεις μήνες πριν της εκλογής ο Γ.Γ. του Δικαστηρίου απευθύνει γραπτή πρόσκληση προς τα κράτη μέλη όπως εντός προθεσμίας δύο μηνών να υποβάλλουν κατάλογο υποψηφίων μελών. Στη συνέχεια το ίδιο όργανο, ο Γραμματέας, καταρτίζει τον κατάλογο των υποδεικνυομένων προσώπων κατ΄ αλφαβητική σειρά και τον υποβάλει στα κράτη μέλη.

Η εκλογή αυτών γίνεται σε σύνοδο των Κρατών μελών που καλούνται από τον Γραμματέα του Δικαστηρίου με μυστική ψηφοφορία. Η παρουσία των 2/3 της ολομέλειας των κρατών μελών αποτελούν απαρτία. Εκλέγονται οι υποψήφιοι που συγκεντρώνουν την πλειοψηφία του παραπάνω ποσοστού της ολομέλειας.

Θητεία μελών[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η θητεία των δικαστών είναι 9ετής και ανανεώσιμη. Σύμφωνα με σχετικό άρθρο (7,1) του Καταστατικού τα καθήκοντα των δικαστών του ΔΔΔΘ είναι ασυμβίβαστα με οποιαδήποτε πολιτικά ή διοικητικά καθήκοντα ή συναφείς εργασίες εξερεύνησης, εκμετάλλευσης επιχειρούμενη στη θάλασσα ή στο βυθό αυτής, αλλά ούτε και μπορούν να ενεργούν ως αντιπρόσωποι, σύμβουλοι, ή δικηγόροι σε οποιαδήποτε υπόθεση ή να συμμετέχουν σε εκδίκαση υπόθεσης που μπορεί προηγουμένως να είχαν εμπλακεί. Σε τέτοια περίπτωση ή καταγγελία το θέμα εξετάζεται και επιλύεται από την πλειοψηφία των μελών του δικαστηρίου.

Ασυλία μελών[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Όπως συμβαίνει στο Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης ομοίως και στο ΔΔΔΘ προβλέπονται προνόμια και ασυλίες των διεθνών δικαστών. Κατά την άσκηση των καθηκόντων τους απολαμβάνουν τα προβλεπόμενα διπλωματικά προνόμια και ασυλίες των διπλωματών.

Υποθέσεις[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

No. Ονομασία Ενάγων Εναγόμενος Έναρξη Λήξη
1 Yπόθεση M/V «Saiga». Άγιος Βικέντιος και Γρεναδίνες Γουινέα 01997-11-13Νοέμβριος 13, 1997 01997-12-04Δεκέμβριος 4, 1997
2 Υπόθεση M/V «Saiga» (2). Άγιος Βικέντιος και Γρεναδίνες Γουινέα 01998-01-13Ιανουάριος 13, 1998 01999-07-01Ιουλίου 1, 1999
3 Υποθέσεις τόνου Νότιου Ημισφαιρίου. Νέα Ζηλανδία Ιαπωνία 01999-07-30Ιουλίου 30, 1999 01999-08-27Αύγουστος 27, 1999
4 Αυστραλία
5 Υπόθεση "Camouco". Παναμάς Γαλλία 02000-01-17Ιανουάριος 17, 2000 02000-02-07Φεβρουάριος 7, 2000
6 Υπόθεση "Monte Confurco". Σεϋχέλλες Γαλλία 02000-11-27Νοέμβριος 27, 2000 02000-12-18Δεκέμβριος 18, 2000
7 Υπόθεση σχετικά με τη διατήρηση και βιώσιμη εκμετάλλευση των αποθεμάτων ξιφία στον Νοτιοανατολικό Ειρηνικό Ωκεανό. Χιλή / Ευρωπαϊκή Ένωση 02000-12-19Δεκέμβριος 19, 2000 02009-12-16Δεκέμβριος 16, 2009
8 Υπόθεση "Grand Prince". Μπελίζ Γαλλία 02001-03-21Μάρτιος 21, 2001 02001-04-20Απριλίου 20, 2001
9 Υπόθεση "Chaisiri Reefer 2" . Παναμάς Υεμένη 02001-07-03Ιουλίου 3, 2001 02001-07-13Ιουλίου 13, 2001
10 Υπόθεση MOX Plant. Δημοκρατία της Ιρλανδίας Ηνωμένο Βασίλειο 02001-11-09Νοέμβριος 9, 2001 02001-12-03Δεκέμβριος 3, 2001
11 Υπόθεση "Volga". Ρωσία Αυστραλία 02002-12-02Δεκέμβριος 2, 2002 02002-12-23Δεκέμβριος 23, 2002
12 Υπόθεση σχετικά με την ανάκτηση γης από τη Σιγκαπούρη μέσα και γύρω από τα Στενά του Τζοχόρ. Μαλαισία Σιγκαπούρη 02003-09-05Σεπτέμβριος 5, 2003 02003-10-08Οκτώβριος 8, 2003
13 Υπόθεση "Juno Trader". Άγιος Βικέντιος και Γρεναδίνες Γουινέα-Μπισάου 02004-11-18Νοέμβριος 18, 2004 02004-12-18Δεκέμβριος 18, 2004
14 Υπόθεση "Hoshinmaru". Ιαπωνία Ρωσία 02007-07-06Ιουλίου 6, 2007 02007-08-06Αύγουστος 6, 2007
15 Υπόθεση "Tomimaru". Ιαπωνία Ρωσία 02007-07-06Ιουλίου 6, 2007 02007-08-06Αύγουστος 6, 2007
16 Υπόθεση σχετικά με την οριοθέτηση των θαλάσσιων περιοχών μεταξύ Μπαγκλαντές και Μιανμάρ στον Κόλπο της Βεγγάλης. Μπανγκλαντές/ Μιανμάρ 02009-12-14Δεκέμβριος 14, 2009 02012-03-14Μάρτιος 14, 2012
17 Υπόθεση σχετικά με τις ευθύνες και υποχρεώσεις των κρατών που προβαίνουν σε χορηγίες πρόσωπων και οντοτήτων σε σχέση με δραστηριότητες στην περιοχή. Διεθνής Αρχή των Θαλάσσιων Βυθών 02010-05-14Μαΐου 14, 2010 02011-02-01Φεβρουάριος 1, 2011
18 Υπόθεση "Louisa". Άγιος Βικέντιος και Γρεναδίνες Ισπανία 02010-11-24Νοέμβριος 24, 2010 02013-05-28Μαΐου 28, 2013
19 Υπόθεση "Virginia G". Παναμάς / Γουινέα-Μπισάου 02011-07-04Ιουλίου 4, 2011 02014-04-14Απριλίου 14, 2014
20 Υπόθεση "ARA Libertad". Αργεντινή Γκάνα 02012-11-14Νοέμβριος 14, 2012 02012-12-15Δεκέμβριος 15, 2012
21 Αίτημα για συμβουλευτική γνώμη που υποβλήθηκε από την Υποπεριφερειακή Επιτροπή Αλιείας. Υποπεριφερειακή Επιτροπή Αλιείας 02013-03-28Μάρτιος 28, 2013 02015-04-02Απριλίου 2, 2015
22 Υπόθεση "Arctic Sunrise". Ολλανδία Ρωσία 02013-10-21Οκτώβριος 21, 2013 02013-11-22Νοέμβριος 22, 2013
23 Υπόθεση σχετικά με οριοθέτηση των θαλάσσιων περιοχών μεταξύ της Γκάνας και της Ακτής του Ελεφαντοστού στον Ατλαντικό Ωκεανό. Γκάνα / Ακτή Ελεφαντοστού 02014-12-03Δεκέμβριος 3, 2014 02017-09-23Σεπτέμβριος 23, 2017
24 Υπόθεση "Enrica Lexie". Ιταλία Ινδία 02015-07-21Ιουλίου 21, 2015 02015-08-24Αύγουστος 24, 2015
25 Υπόθεση M/V "Norstar". Παναμάς Ιταλία 02015-12-17Δεκέμβριος 17, 2015 02019-04-10Απριλίου 10, 2019
26 Υπόθεση σχετικά με την κράτηση 3 σκαφών του Ουκρανικού Ναυτικού. Ουκρανία Ρωσία 02019-04-16Απριλίου 16, 2019 02019-05-25Μαΐου 25, 2019
27 Υπόθεση M/T "San Padre Pio". Ελβετία Νιγηρία 02019-05-21Μαΐου 21, 2019 02019-07-06Ιουλίου 6, 2019
28 Υπόθεση σχετικά με την οριοθέτηση των θαλάσσιων περιοχών μεταξύ Μαυρίκιου και Μαλδίβων στον Ινδικό Ωκεανό. Μαυρίκιος / Μαλδίβες 02019-09-24Σεπτέμβριος 24, 2019 Σε εξέλιξη
29 Υπόθεση M/T "San Padre Pio" (No. 2). Ελβετία / Νιγηρία 02019-12-17Δεκέμβριος 17, 2019 Σε εξέλιξη

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. (Γερμανικά, Αγγλικά, Γαλλικά, Ισπανικά, Ιταλικά) archINFORM. 18174. Ανακτήθηκε στις 30  Ιουλίου 2018.
  2. «United Nations Treaty Collection». treaties.un.org (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 9 Μαΐου 2022. 
  3. 3,0 3,1 «EUR-Lex - 21998A0623(01) - EL». Επίσημη Εφημερίδα αριθ. L 179 της 23/06/1998 σ. 0003 - 0134;. Ανακτήθηκε στις 9 Μαΐου 2022. 
  4. 4,0 4,1 4,2 Παραρτημα VI της Σύμβασης των Ηνωμένων Εθνών για το Δίκαιο της Θάλασσας.
  5. 5,0 5,1 «International Tribunal for the Law of the Sea: Jurisdiction». www.itlos.org. Ανακτήθηκε στις 9 Μαΐου 2022. 
  6. Παραρτημα VI, άρθρο 1 της Σύμβασης των Ηνωμένων Εθνών για το Δίκαιο της Θάλασσας.
  7. Άρθρο 287.1 της Σύμβασης των Ηνωμένων Εθνών για το Δίκαιο της Θάλασσας.
  8. «International Tribunal for the Law of the Sea: How to submit a case». www.itlos.org. Ανακτήθηκε στις 9 Μαΐου 2022. 
  9. 9,0 9,1 «International Tribunal for the Law of the Sea: Competence». www.itlos.org. Ανακτήθηκε στις 9 Μαΐου 2022. 
  10. «Guide to Proceedings before the International Tribunal for the Law of the Sea» (PDF). itlos.org. Ανακτήθηκε στις 9 Μαΐου 2022. 
  11. «International Tribunal for the Law of the Sea: Procedure». www.itlos.org. Ανακτήθηκε στις 9 Μαΐου 2022. 
  12. Procedure in Contentious Cases before the Seabed Disputes Chamber. Brill | Nijhoff. 1 Ιανουαρίου 2001. σελίδες 197–203. 

Βιβλιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Κ. Χορτάτος, "Σύγχρονοι αντιλήψεις του Διεθνούς Δικαίου της Θάλασσας", Αθήνα - Κομοτηνή, 1993, σελ.180.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]