Ο Δάμαρχος ή Δαμαίνετος (5ος/4ος αι. π.Χ.) ήταν αρχαίος Έλληνας ολυμπιονίκης[1][2] και πυγμάχος με καταγωγή από την Παρρασία της Αρκαδίας, ο οποίος αναφέρεται πως υπήρξε λυκάνθρωπος μετά από τελετή που έγινε στα Λύκαια και ξαναέγινε ξανά άνθρωπος μετά από δέκα χρόνια.[3]
Η πηγή σχετικά με τον λυκανθρωπισμό του Δαμάρχου είναι ο ιστορικός Αγριόπας, ο οποίος έζησε σε άγνωστη εποχή. Ο γεωγράφος του 2ου αιώνα μ.Χ., Παυσανίας, ερεύνησε τον θρύλο του λυκανθρώπου στο έργο Ελλάδος περιήγησις και ενώ ο ίδιος αναφέρει ότι πράγματι υπήρξε ο πυγμάχος Δάμαρχος,[4] σημειώνει ότι η επιγραφή του Δαμάρχου στην Ολυμπία δεν αναφέρει τίποτα για την υποτιθέμενη μεταμόρφωσή του σε λύκο.[5]
Σύμφωνα με τον θρύλο στα Λύκαια εμπλέκονται ανθρωποθυσίες προς τον Δία, στη συνέχεια το θυσίο τρώγεται εξ ενός από τους συμμετέχοντες και ο Δίας μεταμορφώνει τον κανίβαλο σε λύκο, στην περίπτωση αυτή τον Δάμαρχο.[3][6] Σύμφωνα με τον Παυσανία ο λυκάνθρωπος θα μπορούσε να γίνει και πάλι άνθρωπος εάν απείχε για εννέα χρόνια από την ανθρώπινη σάρκα, αν όμως έχει γευτεί σάρκα ανθρώπου θα παραμείνει λύκος για πάντα.[4] Ο Πλίνιος ο Πρεσβύτερος και αργότερα ο Άγιος Αυγουστίνος συμφώνησαν με τις κύριες πτυχές του θρύλου, αλλά ισχυρίζονται ότι η απαιτούμενη περίοδος αναμονής ήταν δέκα χρόνια, και όχι εννέα.[3][6] Ο θρύλος αναφέρεται και στην Πολιτεία του Πλάτωνα, όμως στην έκδοση του Πλάτωνος δεν υπάρχει κάποια αναφορά ότι η μεταμόρφωση αυτή μπορούσε να αναιρεθεί.[7]
