Γουίλιαμ Μπάροουζ

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Γουίλιαμ Μπάροουζ
William.S.Burroughs.1977.jpg
Ο συγγραφέας το 1977
Γέννηση
Σαιντ Λούις
Θάνατος
Λόρενς
Αιτία θανάτου Έμφραγμα του μυοκαρδίου
Ψευδώνυμο Willy a William Lee
Υπηκοότητα / Χώρα πολιτογράφησης Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής
Σπουδές Πανεπιστήμιο Χάρβαρντ
Ιδιότητα συγγραφέας, ποιητής, μυθιστοριογράφος, δοκιμιογράφος, ζωγράφος, σεναριογράφος και συγγραφέας έργων επιστημονικής φαντασίας
Σύζυγος Τζόαν Βόλμερ ()
Τέκνα Γουίλιαμ Σ. Μπάροουζ Τζούνιορ
Βραβεύσεις Ιππότης των Τεχνών και των Γραμμάτων
Ιστοσελίδα http://realitystudio.org/
Υπογραφή
William S Burroughs signature.svg
Commons page Πολυμέσα

O Γουίλιαμ Σ. Μπάροουζ ΙΙ (William Seward Burroughs II, 5 Φεβρουαρίου 19142 Αυγούστου 1997) ήταν Aμερικανός συγγραφέας, ζωγράφος και σεναριογράφος. Το περισσότερο έργο του είναι αυτοβιογραφικό, βασιζόμενο στις προσωπικές του εμπειρίες από τον εθισμό του στο όπιο, γεγονός που σημάδεψε τα τελευταία 50 χρόνια της ζωής του. Καθοριστική παρουσία της Μπητ γενιάς, ήταν ένας αβάν-γκαρντ συγγραφέας που επηρέασε τη λαϊκή κουλτούρα αλλά και τη λογοτεχνία. Το 1984 εκλέχθηκε μέλος της Αμερικανικής Ακαδημίας και Ινστιτούτου Γραμμάτων και Τεχνών.

Νεώτερα χρόνια και σπουδές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Μπάροουζ γεννήθηκε το 1914 και ήταν ο νεώτερος από τους δύο γιους του Μόρτιμερ Π. Μπάροουζ και της Λάουρα Χάμμον Λι. Ο παππούς του ίδρυσε εταιρεία με καινοτόμους αριθμητικούς υπολογιστές που είχε εφεύρει ο ίδιος. Η μητέρα του ήταν κόρη ιερέα και ο πατέρας του είχε κατάστημα με αντίκες και είδη δώρου.

Παρακολούθησε μαθήματα στο σχολείο Τζον Μπάροουζ, στο Σεντ Λούις του Μιζούρι. Εκεί έγραψε το πρώτο του δοκίμιο με τίτλο "προσωπικός μαγνητισμός", το οποίο εκδόθηκε στην εφημερίδα του σχολείου το 1929. Μετά γράφτηκε στο σχολείο Λος Άλαμος Ραντς, στο Νέο Μεξικό, το οποίο ήταν πιεστικό γι' αυτόν. Ήταν ένα σχολείο για πλούσιους όπου «οι ανώριμοι γιοί των πλουσίων μπορούσαν να μεταμορφωθούν σε ευγενείς κύριους». Εκεί ένιωσε ερωτική επιθυμία για ένα συμφοιτητή του και κράτησε κρυφό ημερολόγιο για το γεγονός το οποίο απέκρυψε, σε όλη την εφηβεία του αλλά και ως ενήλικος, μέχρι την έκδοση του βιβλίου Γυμνό Γεύμα, με το οποίο θεωρήθηκε από το κοινό ομοφυλόφιλος συγγραφέας. Τελικά αποβλήθηκε από το σχολείο λόγω ενός καυγά με συμμαθητή του.

Πανεπιστήμιο Χάρβαρντ[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Αποφοίτησε από το σχολείο Τέιλορ στο Σεντ Λούις το 1932 και πήγε στο Χάρβαρντ για να αποκτήσει πτυχίο καλών τεχνών. Το καλοκαίρι δούλεψε σαν ρεπόρτερ σε τοπική εφημερίδα αλλά η δουλειά δεν του άρεσε και αρνήθηκε να καλύψει κάποια γεγονότα, όπως το πνιγμό ενός παιδιού. Το ίδιο καλοκαίρι είχε τη πρώτη του σεξουαλική εμπειρία με μια πόρνη. Παράλληλα με τις σπουδές του στο Χάρβαρντ έκανε ταξίδια στη Νέα Υόρκη και πήγαινε σε πιάνο μπαρ και μέρη όπου σύχναζαν ομοφυλόφιλοι μαζί με τον ευκατάστατο φίλο του Ρίτσαρντ Στερν.

Αποφοίτησε από το Χάρβαρντ το 1936. Οι γονείς του αποφάσισαν μετά την αποφοίτησή του να του παραχωρήσουν μηνιαίο εισόδημα 200 δολάρια, γενναιόδωρο για την εποχή ποσό. Ήταν αρκετό για να τον συντηρεί και εγγυόταν την άνετη ζωή του για τα επόμενα 25 χρόνια. Αυτό το εισόδημα αποτέλεσε το εισιτήριο για την ελευθερία του, του έδωσε τη δυνατότητα να ζει όπου θέλει χωρίς την ανάγκη για σκληρή εργασία. Τα χρήματα αυτά προέρχονταν από τη πώληση των δικαιωμάτων της εφεύρεσης του παππού του Μπάροουζ, για 200.000 δολάρια κατά το οικονομικό κραχ του 1929.

Ευρώπη[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Αφού έφυγε από το Χάρβαρντ σπούδασε για μικρό διάστημα ιατρική στη Βιέννη. Ταξιδεύοντας στην Ευρώπη ήρθε σε επαφή με ομοφυλόφιλους εκεί, έβρισκε αγόρια στις δημόσιες τουαλέτες και κινούταν σε περιθωριακούς κύκλους. Εκεί γνώρισε την Ίλζε Κλάππερ, μια εβραία που κρυβόταν από το ναζιστικό καθεστώς. Αν και δεν είχαν ποτέ σχέση την παντρεύτηκε, παρά την αντίθεση των γονιών του, για να της εξασφαλίσει την είσοδο στις Η.Π.Α. Μετά την είσοδό της στη χώρα χώρισαν αλλά παρέμειναν φίλοι για πολλά χρόνια. το 1939, η ψυχική του υγεία απασχόλησε τους γονείς του, ιδίως μετά τον αυτοτραυματισμό του στο δάχτυλο του χεριού για να εντυπωσιάσει έναν άντρα. Αυτό το γεγονός τον οδήγησε να γράψει τη μικρού μήκους ιστορία "Το Δάχτυλο".

Ξεκίνημα των μπητ[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Μπάροουζ κατατάχθηκε στο στρατό των Η.Π.Α το 1942, αμέσως μετά το βομβαρδισμό του Περλ Χάρμπορ που έφερε τις Η.Π.Α στο Δεύτερο Παγκόσμιο, αλλά όταν αξιολογήθηκε ως απλός στρατιώτης και όχι αξιωματικός απογοητεύτηκε. Η μητέρα του τον απάλλαξε από τη στρατιωτική θητεία λόγω προϋπάρχουσας πνευματικής διαταραχής. Η διαδικασία πήρε 5 μήνες και όταν τελικά ήταν ελεύθερος, μετακόμισε στο Σικάγο ακολουθώντας 2 φίλους, τον Λουσιέν Καρ και τον Ντέιβιντ Κάμερερ. Στο νέο επαγγελματικό του ξεκίνημα, έκανε απεντομώσεις, μια και οι δυνατότητες απασχόλησης το 1942 στην πόλη του Σικάγου ήταν περιορισμένες.

Το 1944 ο Μπάροουζ συγκατοίκησε με την Τζόαν Βόλμερ Άνταμς σε ένα διαμέρισμα που μοιράζονταν με τον Τζακ Κέρουακ και την Έντυ Πάρκερ , πρώτη σύζυγο του Κέρουακ.

Έργα του μεταφρασμένα στα ελληνικά[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Έργο του Christopher DOMBRES εμπνευσμένο από το «Τζάνκι»
  • 1952: Queer. Η οριστική έκδοση, - (Queer), το μυθιστόρημα πρωτοεκδόθηκε το 1985 και αφορά στον πόθο ενός χρήστη ναρκωτικών για την ηρωίνη αλλά και για έναν άλλο χρήστη, στο σκοτεινό κόσμο της πόλη του Μεξικού τη δεκαετία του 1940 [1], (μτφ. Γιώργος Μπέτσος για τις εκδ. "Τόπος", 2011 - Αννίτα Μιχάλη για τις εκδ. "Πλέθρον", με τίτλο «Αδερφή», 1998)
  • 1953: Τζάνκι - (Junky:The Wild Boys: A Book Of The Dead ), αυτοβιογραφικό μυθιστόρημα για τον εθισμό του στα ναρκωτικά, (μτφ. Γιώργος Μπέτσος για τις εκδ. "Τόπος", 2009)
  • 1959: Γυμνό γεύμα,Το αποκαταστημένο κείμενο - (Naked Lunch), μυθιστόρημα που προκάλεσε έντονες διαμάχες ακόμα και δικαστικές, όταν πρωτοεκδόθηκε, καταγράφει τη σκοτεινή πλευρά της ανθρώπινης φύσης, [2] (μτφ. Γιώργος Μπέτσος για τις εκδ. "Τόπος", 2010 - Γιώργος Γούτας, εκδ. "Απόπειρα", 2003)
  • 1963: Οι επιστολές του Γιαχέ - (The Yage Letters Redux), ανασύνθεση σε λογοτεχνική μορφή των επιστολών που έστειλε ο συγγραφέας στον Άλεν Γκίνσμπεργκ κατά τη διάρκεια ενός ταξιδιού του στη Νότια Αμερική το 1953 σε αναζήτηση του παραισθησιογόνου φυτού «Γιαχέ» αλλά και των ημερολογίων του και των σημειώσεων του, (μτφ. Γιώργος Γούτας, εκδ. "Απόπειρα", 2010)
  • 1965: Ο Ρούσβελτ πρόεδρος και άλλες ωμότητες - (Roosevelt After Inauguration and Other Atrocities), συλλογή δοκιμίων, (μτφ. Άγγελος Μαστοράκης για τις εκδ. "Μαύρος Ήλιος Α.Ε.", 1991) [3]
Προσωπογραφία με μελάνι και χρώμα
  • 1971: Τα άγρια αγόρια:μια Βίβλος των νεκρών - (The Wild Boys:A Book Of The Dead), μυθιστόρημα για ένα νεανικό ομοφυλόφιλο κίνημα που θέλει να ανατρέψει τον «Δυτικό πολιτισμό», μέσα σε μια ατμόσφαιρα «Αποκάλυψης», τοποθετημένο στα τέλη του 20ου αι. (μτφ. Βασίλης Κιζήλος, εκδ. "Απόπειρα", 1995)
  • 1971: Ηλεκτρονική επανάσταση - (The Electronic Revolution), συλλογή δοκιμίων, (μτφ. Γιώργος Γούτας, εκδ. "Ελεύθερος Τύπος", χ.χ.)
  • 1973: Ο Απολυμαντής! - (Exterminator!), μυθιστόρημα για τους εξολοθρευτές κάθε είδους. «Κανείς δεν έχει καταφέρει να αποκρυπτογραφήσει το νόημα της παράλογης βίας όπως ο Ουίλιαμ Μπάροουζ, που το έχει αναγάγει σε θέαμα, σε ναρκωτικό του πέραν της πραγματικότητας πεδίου, χωρίς το οποίο ο δυτικός πολιτισμός δεν μπορεί να συνεχίσει να υπάρχει».[4], (μτφ. Νίκος Μπαλής, α΄έκδ."Ελεύθερος Τύπος", 1982, επανέκδοση "Απόπειρα", 1992)
  • 1979: Ο Α Πουκ είναι εδώ - (Ah Pook Is Here and Other Texts), διήγημα αναφορά σε έναν από τους «Θεούς του θανάτου» των Μάγια "Ah Puch" , (μτφ. Γιώργος Γούτας για τις εκδ. "Ελεύθερος Τύπος", 1983)
  • 1981: Οι πόλεις της κόκκινης νύχτας - (Cities of the red night), το πρώτο βιβλίο της μυθιστορηματικής τριλογίας «Κόκκινη νύχτα» (The Red Night Trilogy), (μτφ. Δημήτρης Κουμανιώτης, Νίκος Ρέγκας, εκδ. "Απόπειρα", 1987)
  • 1983: Ο τόπος των νεκρών δρόμων - (The Place of Dead Roads), το δεύτερο βιβλίο της τριλογίας «Κόκκινη νύχτα», (μτφ. Έφη Καλλιφατίδη για τις εκδ. "Απόπειρα", 1990)
  • 1986: Η γάτα μέσα μας - (The Cat Inside), αυτοβιογραφική νουβέλα για τις σχέσεις του με τις γάτες και την αγάπη του γι' αυτές, (μτφ. Αργυρώ Πιπίνη, Νίκη Προδρομίδου για τις εκδ. "Απόπειρα", 2005)
  • 1989: Το σοκάκι των ανεμοστρόβιλων - (Tornado Alley), συλλογή διηγημάτων και ενός ποιήματος, (μτφ. Δημήτρης Κουμανιώτης, Νίκος Ρέγκας, εκδ. "Απόπειρα", 2001)
  • 1991: Μία στις χίλιες - (Ghost of Chance), νουβέλα για μια σειρά επιδημιών που επηρεάζουν τη σωματική αλλά κυρίως την πνευματική ικανότητα της ανθρωπότητας, (μτφ. Βασίλης Κιζήλος για τις εκδ. "Οξύ", 1997)

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Commons logo
Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα



Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα William S. Burroughs της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες).