Ντέιβιντ Γούνταρντ

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Ντέιβιντ Γούνταρντ
David Woodard (Seattle, 2013).jpg
Γενικές πληροφορίες
Όνομα στη
μητρική γλώσσα
David Woodard (Αγγλικά)
Γέννηση6  Απριλίου 1964
Σάντα Μπάρμπαρα[1]
Χώρα πολιτογράφησηςΗνωμένες Πολιτείες Αμερικής
Εκπαίδευση και γλώσσες
ΣπουδέςΗ Νέα Σχολή
Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνια στη Σάντα Μπάρμπαρα
Eugene Lang College The New School for Liberal Arts[2]
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότητασυνθέτης
μαέστρος
συγγραφέας
Οικογένεια
ΣύζυγοςSonja Vectomov
Commons page Σχετικά πολυμέσα

Ο Ντέιβιντ Γούνταρντ (αγγλικά: David Woodard, Σάντα Μπάρμπαρα (Καλιφόρνια), 6 Απριλίου 1964) είναι Αμερικανός συγγραφέας και μαέστρος. Κατά την διάρκεια της δεκαετίας του 1990 δημιούργησε τον όρο “prequiem”, μια σύνθεση πρώιμου ρέκβιεμ, για να περιγράψει την Βουδιστική πρακτική του για σύνθεση ειδικής μουσικής, η οποία παρουσιάζεται κατά την διάρκεια ή λίγο πριν το θάνατο του υποκειμένου του.[3][4]

Οι επιμνημόσυνες υπηρεσίες του Λος Άντζελες, στις οποίες υπηρέτησε ο Γούνταρντ σαν μαέστρος ή μουσικός διευθυντής, συμπεριέλαβαν το 2001, μια αστική τελετή η οποία διεξήχθη στο εγκαταλελειμμένο πια τελεφερίκ Angels Flight, για την μνήμη της ατυχούς απώλειας του Leon Praport και της τραυματισμένης του χήρας Lola.[5][6]:125 Έχει διευθύνει ρέκβιεμ στην άγρια φύση, συμπεριλαμβανομένου αυτού για τον καφέ πελεκάνο της Καλιφόρνια, στην κορυφή ενός αναχώματος όπου έπεσε το ζώο.[7]

Ο Γούνταρντ είναι γνωστός για τα αντίγραφα του Dreamachine, μιας ήπιας ψυχοδραστικής λάμπας, η οποία εκτίθεται σε μουσεία τέχνης σε όλο τον κόσμο. Στην Γερμανία και το Νεπάλ, είναι γνωστός για την συνεισφορά του στο λογοτεχνικό περιοδικό Der Freund, όπως επίσης και για τα κείμενα του για είδη του κάρμα, την συνείδηση των φυτών και τον οικισμό στην Παραγουάη Nueva Germania.[8]

Εκπαίδευση[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Γούνταρτ εκπαιδεύτηκε στο Η Νέα Σχολή για Κοινωνική έρευνα και στο πανεπιστήμιο της Καλιφόρνια, Σάντα Μπάρμπαρα.[9]

Nueva Germania[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το 2003, ο Γούνταρντ εκλέχτηκε σύμβουλος στο Juniper Hills (στην κομητεία του Los Angeles), στην Καλιφόρνια. Από αυτή τη θέση, πρότεινε μια αδελφοποίηση με την πόλη Nueva Germania, στην Παραγουάη. Για να προχωρήσει το σχέδιο του, ο Γούνταρντ ταξίδεψε πάλαι ποτέ ουτοπία για χορτοφάγους και φεμινιστές και συναντήθηκε με την ηγεσία του δήμου. Μετά την αρχική του επίσκεψη, επέλεξε να μην κυνηγήσει περεταίρω αυτή την σχέση, παρόλα αυτά όμως βρήκε σε εκείνη την κοινότητα ένα αντικείμενο μελέτης για μεταγενέστερα κείμενα του. Αυτό που του προκάλεσε το ενδιαφέρον του ήταν οι πρωτο-μετανθρωπιστικές ιδέες ενός κερδοσκόπου διοργανωτή, του Ρίχαρντ Βάγκνερ και της Elisabeth Förster Nietzsche, η οποία μαζί με τον σύζυγο της τον Bernhard Förster ίδρυσαν και έζησαν στην αποικία από το 1886 μέχρι το 1889.[9]

Από το 2004 μέχρι το 2006 ο Γούνταρντ καθοδήγησε πολλές αποστολές στην Nueva Germania, κερδίζοντας την υποστήριξη από τον Αμερικανό Αντιπρόεδρο Ντικ Τσένεϊ.[10] Το 2011, ο Ελβετός συγγραφέας Christian Kracht χορήγησε στον Γούνταρντ, άδεια να εκδώσει την μεγάλη προσωπική αλληλογραφία τους, η οποία αφορά σε μεγάλο βαθμό την Nueva Germania,[11]:113–138 σε δύο τόμους κάτω από την υπογραφή του πανεπιστημίου του Ανόβερου, Wehrhahn Verlag.[12]:180–189 Από την ανταλλαγή αλληλογραφίας, η εφημερίδα της Frankfurter Allgemeine Zeitung λέει, "[Οι Γούνταρντ και Kracht] καταστρέφουν τα όρια ανάμεσα στην ζωή και την τέχνη."[13] Το Der Spiegel διατυπώνει την αρχή ότι ο πρώτος τόμος, Five Years, vol 1,[14] είναι "η πνευματική προκαταρκτική δουλειά" για το επακόλουθο μυθιστόρημα του Kracht Imperium.[15]

Σύμφωνα με τον Andrew McCann, "ο Kracht συντρόφευσε τον Γούνταρντ σε ένα ταξίδι σε για το τι έχει μείνει από το μέρος, όπου οι απόγονοι των αρχικών αποίκων ζουν υπό έντονα μειωμένες συνθήκες. Όπως αποκαλύπτει η αλληλογραφία, ο Kracht υποχρέωσε την επιθυμία του Γούνταρντ να προχωρήσει στο πολιτιστικό προφίλ της κοινότητας, και να δημιουργήσει μια μινιατούρα της Όπερα του Μπαϊρόιτ στο μέρος στο οποίο ήταν παλιά η οικογενειακή κατοικία της Elisabeth Förster-Nietzsche".[16][Σ 1] Πρόσφατα η Nueva Germania μεταφέρθηκε σε ένα πιο γνήσιο προορισμό, με κρεβάτια και πρωινό και ένα πρόχειρο ιστορικό μουσείο.

Dreamachine[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Από το 1989 μέχρι 2007 ο Γούνταρντ έφτιαξε αντίγραφα του Dreamachine,[17] μιας στροβοσκοπικής μηχανής η οποία φτιάχτηκε από τον Brion Gysin και τον Ian Sommerville. Περιλαμβάνει έναν κύλινδρο με σχισμές, φτιαγμένο από χαλκό ή χαρτί, ο οποίος περιστρέφεται γύρω από μια ηλεκτρική λάμπα — όταν παρατηρείται με κλειστά μάτια η μηχανή μπορεί προκαλέσει νοητικές εκτροπές ανάλογες με αυτές που προκαλούνται από ναρκωτικά ή τα όνειρα.[Σ 2] Αφού προσέφερε ένα Dreamachine στο LACMA Ports of Entry[18] του Γουίλιαμ Σ. Μπάροουζ το 1996, ο Γούνταρντ έγινε φίλος με τον συγγραφέα και του παρουσίασε το "μοντέλο Bohemian" (από χαρτί) Dreamachine για τα 83α του και τελευταία του γενέθλια.[19][20]:23 Το Sotheby έβγαλε σε δημοπρασία την παλιά μηχανή του προσωπικού συλλέκτη το 2002, και παραμένει δανεισμένο από τον Μπάροουζ στο μουσείο Μουσείο τέχνης Σπένσερ.[21]

Αναφορές και Σημειώσεις[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Σημειώσεις[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Στον Ελβετό κλασικό φιλόλογο Thomas Schmidt, άρεσε επιστολική έκφραση σε ένα μυθιστόρημα του Τόμας Πίντσον.
  2. Το 1990 ο Γούνταρντ εφεύρε μια ψυχοδραστική μηχανή, τη λεγόμενη “Feraliminal Lycanthropizer”, τα αποτελέσματα της οποίας είναι εκδιαμέτρου αντίθετα με αυτά του Dreamachine.

Αναφορές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Γερμανική Εθνική Βιβλιοθήκη, Κρατική Βιβλιοθήκη του Βερολίνου, Βαυαρική Κρατική Βιβλιοθήκη, Εθνική Βιβλιοθήκη της Αυστρίας: Gemeinsame Normdatei. Ανακτήθηκε στις 19  Δεκεμβρίου 2014.
  2. Ανακτήθηκε στις 10  Ιουλίου 2019.
  3. Κάρπεντερ Σ., "In Concert at a Killer's Death", Los Angeles Times, 9 Μαίου 2001.
  4. Ράπινγκ Α., Πορτρέτο του Γούνταρντ (Σιάτλ: Getty Images, 2001).
  5. Ράιχ, K., "Family to Sue City, Firms Over Angels Flight Death", Los Angeles Times, 16 Μαρτίου 2001.
  6. Ντόουσον, Τ., Los Angeles' Angels Flight (Mount Pleasant, SC, ΗΠΑ: Arcadia Publishing, 2008), σελ. 125.
  7. Μανζέρ, T., "Pelican's Goodbye is a Sad Song", Press-Telegram, 2 Οκτωβρίου 1998.
  8. Καρότσι, I., "La storia di Nueva Germania", Il Post, 13 Οκτωβρίου 2011.
  9. 9,0 9,1 Ρίνικερ, Κ., "Autorschaftsinszenierung und Diskursstörungen in Five Years", στο Τ. Μπόλτον, και άλλοι., έκδοση., German Monitor 79 (Λέιντεν: Μπριλ, 2016).
  10. Επστάιν, Τ., "Rebuilding a Home in the Jungle", San Francisco Chronicle, 13 Μαρτίου 2005.
  11. Σρότερ, Τ., "Interpretive Problems with Author, Self-Fashioning and Narrator", Mπίρκε, Kοπε, έκδοση., Author and Narrator (Βερολίνο: De Gruyter, 2015), σελίδες. 113–138.
  12. Γούνταρντ, Ν., "In Media Res", 032c, Καλοκαίρι 2011, σελίδες. 180–189.
  13. Λινκ, M., "Wie der Gin zum Tonic", Frankfurter Allgemeine Zeitung, 9 Νοεμβρίου 2011.
  14. Κράχτ, Κ., & Γούνταρτ, Five Years (Αννόβερο: Wehrhahn Verlag, 2011).
  15. Ντίεζ, Γ., "Die Methode Kracht", Der Spiegel, 13 Φεβρουαρίου 2012.
  16. ΜακΚάν, A. Λ., "Allegory and the German (Half) Century", Sydney Review of Books, 28 Αυγούστου 2015.
  17. Άλλεν, M., "Décor by Timothy Leary", The New York Times, 20 Ιανουαρίου 2005.
  18. Νάιτ, Κ., "The Art of Randomness", Los Angeles Times, 1 Αυγούστου 1996.
  19. Αμερικανική Πρεσβεία, Πράγα, "Literary Centenary", Οκτώβριος 2014.
  20. Γούνταρτ, "Burroughs und der Steinbock", Schweizer Monat, Μάρτιος 2014, σελ. 23.
  21. Μουσείο τέχνης Σπένσερ, "Welcome to the Spencer Collection", Πανεπιστήμιο Κάνσας.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα David Woodard της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες).