Γοδεφρείδος Ε΄ του Ανζού

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Γοδεφρείδος Ε΄ του Ανζού
Geoffrey of Anjou Monument.jpg
Γενικές πληροφορίες
Γέννηση 24  Αυγούστου 1113
Θάνατος 7  Σεπτεμβρίου 1151
Château-du-Loir
Τόπος ταφής Le Mans Cathedral
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότητα αριστοκράτης
Οικογένεια
Σύζυγος Αυτοκράτειρα Ματθίλδη (1128–1151)
Τέκνα Ερρίκος Β΄ της Αγγλίας
Γοδεφρείδος της Νάντης
Γουλιέλμος Ι΄ του Πουατιέ
Hamelin de Warenne, Earl of Surrey
Γονείς Φούλκων των Ιεροσολύμων και Ερμενγάρδη του Μαιν
Αδέλφια Σιβύλλα του Ανζού
Ματθίλδη του Ανζού
Αμωρί Α΄ της Ιερουσαλήμ
Ηλίας Β΄ του Μαιν
Βαλδουίνος Γ΄
Οικογένεια Οίκος των Πλανταγενετών και Οίκος του Γκατιναί-Ανζού
Αξιώματα και βραβεύσεις
Αξίωμα Δούκας της Νορμανδίας
Commons page Σχετικά πολυμέσα
Το οικόσημο του Γοδεφρείδου Πλανταγενέτη.

Ο Γοδεφρείδος Ε΄ του Ανζού ή Γοδεφρείδος Πλανταγενέτης (Γαλλ.:Geoffroy V d'Anjou, 24 Αυγούστου 1113 - 7 Σεπτεμβρίου 1151) ήταν κόμης του Ανζού, της Τουρραίνης και του Μαιν (1129 - 1151) και δούκας της Νορμανδίας (1144 - 1149). Ο Γοδεφρείδος ήταν ο γενάρχης της εθνικής δυναστείας των Πλανταγενετών -που θα κυβερνήσει την Αγγλία τους επόμενους τρεις αιώνες- με πρώτο βασιλιά τον γιο του Ερρίκο Β΄. Η πατρική του κληρονομιά στο Ανζού ήταν γνωστή στους πρώτους Άγγλους Νορμανδούς βασιλείς ως Ανδεγαυία και η αυτοκρατορία που δημιουργήθηκε όταν ανέβηκε ο γιος του Ερρίκος Β' στον θρόνο της Αγγλίας ονομάστηκε αντίστοιχα Ανδεγαυική αυτοκρατορία.

Γάμος του Γοδεφρείδου με την κόρη του βασιλιά της Αγγλίας Ερρίκου Α', Ματθίλδη[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Γοδεφρειδος Πλανταγενέτης ήταν ο μεγαλύτερος γιος του Φούλκωνα των Ιεροσολύμων και της πρώτης συζύγου του Ερμενγάρδης του Μαιν, διάδοχος του πατέρα του στο Ανζού όταν παραιτήθηκε για να γίνει βασιλιάς στα Ιεροσόλυμα (1129). Ο Γοδεφρείδος ονομάστηκε Πλανταγενέτης επειδή είχε μόνιμα στο καπέλο του είχε ένα κίτρινο άνθος του φυτού πλανταγένα. [1] Ο βασιλιάς Ερρίκος Α' της Αγγλίας τον θαύμαζε για τον χαρακτήρα του και το θάρρος του και με προσωπική του απόφαση αποφάσισε να τον παντρέψει με την κόρη του Αυτοκράτειρα Ματθίλδη. Σε προετοιμασία για την τελετή ο Γοδεφρείδος στέφθηκε ιππότης από τον Ερρίκο Α' στην Ρουέν, αν και ο γάμος μπορούσε να ακυρωθεί από την εκκλησία γιατί η αδελφή του Γοδεφρείδου ήταν χήρα του αδελφού της Ματθίλδης και γιου του Ερρίκου Α΄, ωστόσο δεν εκφράστηκαν σημαντικές αντιρρήσεις. Στις 10 Ιουνίου 1228 ο 15χρονος Γοδεφρείδος χρίστηκε ιππότης στο Ρουέν από τον Ερρίκο Α', ακολούθησε τον ίδιο χρόνο ο γάμος με την κόρη του αυτοκράτειρα Ματθίλδη η οποία ήταν 11 χρόνια μεγαλύτερη του.

Ο γάμος έφερε ειρήνη 11 ετών μεταξύ Αγγλίας και Ανζού, αντίθετα οι σχέσεις του ζεύγους ήταν έντονη με πολλές συγκρούσεις, επιπλέον αναγκάζονταν να ζουν τον περισσότερο καιρό χωριστά αφού τα καθήκοντα της Ματθίλδης ήταν στην Αγγλία αντίθετα ο Γοδεφρείδος έμενε μόνιμα στο Ανζού. Αμέσως μετά τον γάμο ο πατέρας του Γοδεφρείδου Φούλκων αναχωρεί για την Ιερουσαλήμ προκειμένου να στεφθεί βασιλιάς αφήνοντας το Ανζού στην αποκλειστική εξουσία του μεγαλύτερου γιου του. Ο Ιωάννης του Μαρμουτιέ περιγράφει τον Γοδεφρείδο ως ωραίο, καλόκαρδο και σκληρό, ο Ραλφ του Ντικέτο αντίστοιχα έλεγε ότι η συμπεριφορά του έδειχνε έναν κρύο και εγωιστικό χαρακτήρα.

Σφετερισμός του Αγγλικού θρόνου από τον Στέφανο του Μπλουά[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Όταν πέθανε ο Ερρίκος Α' (1135) η Ματθίλδη διεκδίκησε την διαδοχή, οι Άγγλοι προτίμησαν όμως να δώσουν τον θρόνο στον ξάδελφο της Στέφανο των Μπλουά. Ο Γοδεφρείδος έδωσε την επόμενη χρονιά την Aμβριέννη, το Γκόρρον και το Σατιλόν-συρ-Κόλμοντ στον Ιουχέλ του Μαγέν για να βοηθήσει την σύζυγο του να ανακτήσει την κληρονομιά της. [2] Η Ματθίλδη μπήκε με 140 ιππότες στην Αγγλία ξεκινώντας την πολιορκία του κάστρου του Αραντέλ από τον Στέφανο (1139), στην αναρχία που ακολούθησε ο Στέφανος συνελήφθη στο Λίνκολν τον Φεβρουάριο του 1141 και φυλακίστηκε στο Μπρίστολ. Ένα συμβούλιο που συνεδρίασε στο Ουέντσεστερ τον Απρίλιο του 1141 κήρυξε έκπτωτο τον Στέφανο παραδίδοντας τον Αγγλικό θρόνο στην Ματθίλδη. Ο Στέφανος παρόλα αυτά κατάφερε να δραπετεύσει από την φυλακή και να πάρει πίσω τον θρόνο του, στέφθηκε ξανά στην επέτειο της πρώτης του στέψης. Την περίοδο (1142 - 1143) ο Γοδεφρείδος είχε εξασφαλίσει στο δουκάτου του όλες τις περιοχές νότια και δυτικά του Σηκουάνα, στις 14 Ιανουαρίου 1144 διέσχισε τον Σηκουάνα, μπήκε στο Ρουέν και κηρύχθηκε δούκας της Νορμανδίας το καλοκαίρι του 1144. Το ίδια χρονιά ίδρυσε Αυγουστινιανή μονή στο Ανζού, κράτησε το δουκάτο της Νορμανδίας μαζί με την σύζυγο του για μια πενταετία και στην συνέχεια το μεταβίβασε στον μεγαλύτερο γιο τους Ερρίκο (1449), η συνθήκη επικυρώθηκε και από τον βασιλιά της Γαλλίας Λουδοβίκο Ζ' την επόμενη χρονιά.

Πόλεμοι με τους βαρόνους του Ανζού και αιφνίδιος θάνατος του Γοδεφρείδου[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Γοδεφρείδος κατάφερε να πατάξει τρεις επαναστάσεις βαρόνων στο Ανζού (1129, 1135, 1145 - 1151), βρέθηκε σε διαμάχη με τον μικρότερο αδελφό του Ηλία τον οποίο φυλάκισε μέχρι το 1151, οι ασχολίες του με τις επαναστάσεις στο Ανζού ήταν ο βασικός λόγος που δεν ασχολήθηκε έντονα με τα δικαιώματα της συζύγου του στην Αγγλία. Με την Συνθήκη του Βάλλινγκφορντ (1153) συμφωνήθηκε να παραμείνει ο Στέφανος βασιλιάς της Αγγλίας αλλά διάδοχος του θα ήταν ο μεγαλύτερος γιος του Γοδεφρείδου και της Ματθίλδης Ερρίκος. [3] Ο Γοδεφρείδος πέθανε αιφνίδια στις 7 Σεπτεμβρίου 1151, σύμφωνα με τον Ιωάννη του Μαρμουτιέ επιστρέφοντας από ένα βασιλικό συμβούλιο στο Σατώ-ντι-Λουάρ χτυπήθηκε απότομα από πυρετό, κατέρρευσε σε μια πολυθρόνα και πέθανε, τάφηκε στον καθεδρικό ναό του Αγίου Ιουλιανού στο Λε Μαν. [4]

Οικογένεια[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Νυμφεύτηκε το 1128 τη Ματθίλδη του Οίκου της Νορμανδίας, κόρη του Ερρίκου Α΄ της Αγγλίας και παιδιά του ήταν:

Ο Γοδεφρείδος είχε πολλά άλλα νόθα παιδιά, με ερωμένες του, όπως:

  • (νόθος) Χαμελίν ντε Βαρέν π. 1130-1202, κόμης του Σάρρεϋ. Η Αδελαΐδα του Ανζέρ αναφέρεται μερικές φορές ως η μητέρα του. Η κόρη του Αλίκη παντρεύτηκε τον Ραούλ Α΄ των Λουζινιάν.
  • (νόθη) Έμμη, παντρεύτηκε τον Ντάφυ Άμπ Όουεν Γουενέντ, πρίγκιπα της Βόρειας Ουαλίας.
  • (νόθη) Μαρία, μοναχή και μετά ηγουμένη στο αββαείο του Σάφτσμπουρυ. Ίσως είναι η ποιήτρια Μαρία της Γαλλίας.[5]

Θρύλοι σχετικά με το οικόσημο των απογόνων του[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Υπάρχουν πολλοί προβληματισμοί σε νεώτερα κείμενα σχετικά με το οικόσημο του Γοδεφρείδου Πλανταγενέτη, ο Ιωάννης του Μαρμεντιέ αναφέρει ότι την χρονιά που τον έχρισε ο πεθερός του ιππότη του παρέδωσε και το οικόσημο με τα χρυσά λιοντάρια. [6] Το χρυσό λιοντάρι ήταν το σύμβολο του γιου του Ερρίκου Β' και όλοι οι απόγονοι του Πλανταγενέτες βασιλείς της Αγγλίας χρησιμοποιούσαν τα λιοντάρια σε διαφορετικούς συνδυασμούς, στο ταφικό μνημείο του Γοδεφρείδου εμφανίζεται ο ίδιος να κρατάει μια ασπίδα μαζί με χρυσά λιοντάρια σε γαλάζιο φόντο. [7] Ο Βρετανός ιστορικός Τζίμ Μπράντμπουρι παρουσιάζει ενδείξεις ότι ήταν οικόσημο του Αγγλικού βασιλείου από τα αρχαία χρόνια. [8] Σύμφωνα με τον Γάλλο μεσαιωνιστή συγγραφέα Μισέλ Παστουρώ για πολύ καιρό όλοι πίστευαν ότι ήταν το οικόσημο του ίδιου του Γοδεφρείδου αλλά νεώτερες έρευνες λένε ότι τυπώθηκε μετά τον θάνατο του (1155 - 1160) από την χήρα του Ματθίλδη ενώ ο ίδιος δεν είχε οικόσημο. [9] Άλλοι ιστορικοί αντίθετα υποστήριζαν ότι τα χρησιμοποιούσε και ο ίδιος. [10]

Συμμετοχή του Γοδεφρείδου στην λογοτεχνία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Γοδεφρείδος ήταν κεντρικός χαρακτήρας στο μυθιστόρημα του Σάρον Πένμαν "Όταν ο Χριστός και οι άγιοι του κοιμούνται" που δραματοποιεί την βασιλεία του γιου του Ερρίκου Β' και των εγγονών του στην Γαλλία. Ο Γοδεφρείδος εμφανίζεται επίσης στο μυθιστόρημα της Ελισάβετ Τσάντγουικ "Βασίλισσα της Αγγλίας" στο οποίο περιγράφει την ιστορία της αυτοκράτειρας Ματθίλδης την περίοδο (1125 - 1148), φαίνεται επίσης στον πρώτο τόμο της τριλογίας της Ελισάβετ Τσάντγουικ "Η καλοκαιρινή βασίλισσα" που αναφέρεται στην Ελεονόρα της Ακουιτανίας.

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Costain, Thomas B (1962). The Conquering Family. New York: Popular Library.
  2. Bradbury, Jim. 1990. "Geoffrey V of Anjou, Count and Knight", in The Ideals and Practice of Medieval Knighthood III, ed. Christopher Harper-Bill and Ruth Harvey. Rochester: Boydell Press.
  3. Haskins, Charles H. 1912. "Normandy Under Geoffrey Plantagenet", The English Historical Review, volume 27 (July): 417–444.
  4. Haskins, Charles H. 1912. "Normandy Under Geoffrey Plantagenet", The English Historical Review, volume 27 (July): 417–444.
  5. Haskins, Charles H. 1912. "Normandy Under Geoffrey Plantagenet", The English Historical Review, volume 27 (July): 417–444.
  6. Woodcock, Thomas and John Martin Robinson (1988), The Oxford Guide to Heraldry, Oxford University Press, pg 10.
  7. Ailes, Adrian (1982). The Origins of The Royal Arms of England. Reading: Graduate Center for Medieval Studies, University of Reading. pp. 52–53.
  8. Bradbury, Jim (2004), The Routledge Companion to Medieval Warfare, p. 273
  9. Pastoureau, Michel (1997), Heraldry: Its Origins and Meaning, London: Thames and Hudson/New Horizons; trans., Francisca Garvie, pg 18.
  10. Adrian Ailes (1982), The Origins of The Royal Arms of England, Reading: Graduate Center for Medieval Studies, University of Reading, pp. 52-53.

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Costain, Thomas B (1962). The Conquering Family. New York: Popular Library.
  • Jones, Dan (2013). The Plantagenets: The Warrior Kings and Queens Who Made England.
  • Bradbury, Jim. 1990. "Geoffrey V of Anjou, Count and Knight", in The Ideals and Practice of Medieval Knighthood III, ed. Christopher Harper-Bill and Ruth Harvey. Rochester: Boydell Press.
  • Woodcock, Thomas and John Martin Robinson (1988), The Oxford Guide to Heraldry, Oxford University Press, pg 10.
  • Ailes, Adrian (1982). The Origins of The Royal Arms of England. Reading: Graduate Center for Medieval Studies, University of Reading. pp. 52–53.
  • Gage, John (1999), Color and Culture: Practice and Meaning from Antiquity to Abstraction, pg ??.
  • Bradbury, Jim (2004), The Routledge Companion to Medieval Warfare, p. 273
  • Pastoureau, Michel (1997), Heraldry: Its Origins and Meaning, London: Thames and Hudson/New Horizons; trans., Francisca Garvie, pg 18.
  • Adrian Ailes (1982), The Origins of The Royal Arms of England, Reading: Graduate Center for Medieval Studies, University of Reading, pp. 52-53.

Εξωτερικοί Σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Γοδεφρείδος Ε΄ του Ανζού
Γέννηση: 24 Αυγούστου 1113 Θάνατος: 7 Σεπτεμβρίου 1151
Βασιλικοί τίτλοι
Προκάτοχος
Φούλκων των Ιεροσολύμων
Κόμης του Ανζού
Blason duche fr Anjou (moderne).svg

1129 - 1151
Διάδοχος
Ερρίκος Β΄ της Αγγλίας
Προκάτοχος
Στέφανος της Αγγλίας
Δούκας της Νορμανδίας
Blason duche fr Anjou (moderne).svg

1144 - 1150