Γιώργος Βακαλό

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Γιώργος Βακαλό
Όνομα στη
μητρική γλώσσα
Γιώργος Βακαλό (Ελληνικά)[1]
Γέννηση1902[2][1][3][4] ή 1904[5]
Κωνσταντινούπολη[1]
Θάνατος2  Οκτωβρίου 1991[1][5]
Αθήνα[6]
Τόπος ταφήςΠατήσια
Χώρα πολιτογράφησηςΕλλάδα[1]
Ιδιότηταζωγράφος[1], καλλιτέχνης[1], σκηνογράφος[6] και ενδυματολόγος
ΣύζυγοςΕλένη Βακαλό

Ο Γιώργος Βακαλό (1902 - 2 Οκτωβρίου 1991) ήταν Έλληνας εικαστικός καλλιτέχνης του 20ού αιώνα που διακρίθηκε ιδιαίτερα στη σκηνογραφία και στη ζωγραφική.

Βιογραφικά Στοιχεία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Γεννήθηκε στην Κωνσταντινούπολη το 1902 και το πραγματικό του επίθετο ήταν Βακαλόπουλος. Πήρε τα πρώτα του καλλιτεχνικά μαθήματα στην Κωνσταντινούπολη με δάσκαλο τον Λύσανδρο Πράσινο, ο οποίος τον δίδαξε ζωγραφική και μικρογραφία και το 1922 εγκαταστάθηκε στο Παρίσι για σπουδές ζωγραφικής και σκηνογραφίας επηρεαζόεμενος από το σουρεαλισμό. Ολοκλήρωσε τις σπουδές του το 1928 και έπειτα παρέμεινε στη Γαλλία όπου εργάστηκε σε διάφορες θεατρικές σκηνές μέχρι το 1940 όταν λόγω της γερμανικής εισβολής αναγκάστηκε να καταφύγει στην Ελλάδα όπου συνεργάστηκε ως σκηνογράφος και ενδυματολόγος με εγχώριες θεατρικές σκηνές.[7] Το 1944, παντρεύτηκε την ποιήτρια και κριτικό τέχνης Ελένη Βακαλό. Στα τέλη του 1949 συμμετείχε στην ίδρυση της καλλιτεχνικής ομάδας Στάθμη.[8] Το 1957 ίδρυσε μαζί με τους Παναγιώτη Τέτση, τον Φραντζή Φραντζεσκάκη και τη σύζυγό του Ελένη, τη Σχολή Βακαλό που ήταν η πρώτη σχολή διακοσμητικής στην Ελλάδα ενώ παράλληλα έλαβε μέρος μέρος σε σημαντικές εκθέσεις ζωγραφικής στην Ελλάδα και το εξωτερικό ενώ πραγματοποίησε και σειρά ατομικών εκθέσεων.Ήταν μέλος του Επιμελητηρίου Εικαστικών Τεχνών Ελλάδος (ΕΕΤΕ).

Πέθανε σε ηλικία 89 ετών και κηδεύτηκε στο Β΄ Νεκροταφείο, στα Πατήσια[9].

Τεχνοτροπία & έργο[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η ζωγραφική του χαρακτηρίζεται από έναν ιδιότυπο προσωπικό υπερραλισμό όπου πρωτεύοντα ρόλο έχουν η γραμμή και το χρώμα σε απαλές τάσεις και είναι έντονη η διακοσμητική διάθεση.[7] Παρά τη συμμετοχή του το 1949 στην ομάδα Στάθμη, κράτησε αποστάσεις από το νεορεαλιστικό ρεύμα εντός των κόλπων της ομάδας και παρέμεινε πιστός στις μεσοπολεμικές αφαιρετικές τάσεις που είχε γνωρίσει κατά τη διάρκεια της μαθητείας του στη Γαλλία.[8]

Συγγραφικό έργο[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Σύντομη ιστορία Σκηνογραφίας, Κέδρος, 1979, (επανέκδοση 2005, ISBN 9789600429022)

Θεατρικές παραστάσεις[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Κατάλογος ελληνικών θεατρικών παραστάσεων στις οποίες ο Βακαλό εργάστηκε ως σκηνογράφος και ενδυματολόγος


Αυτός ο κατάλογος ενημερώνεται περιοδικά με μηχανικό τρόπο από ένα bot. Επεξεργασίες σε αυτό τον κατάλογο από χρήστες με το συνηθισμένο «χειροκίνητο» τρόπο θα αναιρεθούν με την επόμενη ανανέωση από το bot!

WQS | PetScan | YASGUI | Βρείτε εικόνες
χρονική περίοδος παράσταση εταιρεία παραγωγής θέατρο
Ελληνική Θεατρική Περίοδος 1939/1940 Η κυρά της θάλασσας Θίασος Κατερίνας - Ελεύθερος Καλλιτεχνικός Οργανισμός Θέατρο Παλλάς
Ελληνική Θεατρική Περίοδος 1941/1942 Απόψε θα γελάσουμε Θίασος Κατερίνας - Ελεύθερος Καλλιτεχνικός Οργανισμός Θέατρο Βασίλη Αργυρόπουλου
Ελληνική Θεατρική Περίοδος 1944/1945 Ο έμπορος της Βενετίας Εθνικό Θέατρο της Ελλάδας Θερινόν Θέατρον
Ελληνική Θεατρική Περίοδος 1944/1945 Ο επιθεωρητής Εθνικό Θέατρο της Ελλάδας Θερινόν Θέατρον
Ελληνική Θεατρική Περίοδος 1945/1946 Τρικυμία Καλλιτεχνικός Θεατρικός Οργανισμός Αυλαία Θέατρο Κοτοπούλη
Ελληνική Θεατρική Περίοδος 1949/1950 Το νου σου στην Αμέλια Θίασος Βάσως Μανωλίδου - Γιώργου Παππά Θέατρο Γκλόρια (θερινό)
Ελληνική Θεατρική Περίοδος 1949/1950 Προσκήνιο Θίασος Κώστα Μουσούρη Θέατρο Αλίκης
Ελληνική Θεατρική Περίοδος 1952/1953 Ο αρχοντοχωριάτης Εθνικό Θέατρο της Ελλάδας Εθνικό Θέατρο
Ελληνική Θεατρική Περίοδος 1954/1955 Το σπίτι των τεσσάρων κοριτσιών Θίασος Μίμη Φωτόπουλου - Ντίνου Ηλιόπουλου Θέατρο Κεντρικό
Ελληνική Θεατρική Περίοδος 1955/1956 Το αυγουστιάτικο φεγγάρι Θέατρο Τέχνης - Κάρολος Κουν Θέατρο Τέχνης Κάρολος Κουν - Υπόγειο
Ελληνική Θεατρική Περίοδος 1955/1956 Νύχτες οργής Αττική Σκηνή Θέατρο Ντο Ρε
Ελληνική Θεατρική Περίοδος 1958/1959 Φουέντε Οβεχούνα Ελληνικό Λαϊκό Θέατρο Μάνου Κατράκη Θέατρο Άλσος
Ελληνική Θεατρική Περίοδος 1959/1960 Η δίκη των πιθήκων Ελληνικό Λαϊκό Θέατρο Μάνου Κατράκη Θέατρο Μίμη Φωτόπουλου
Ελληνική Θεατρική Περίοδος 1959/1960 Ρομανσέρο Θίασος Δημήτρη Χόρν Θέατρο Κεντρικό
Ελληνική Θεατρική Περίοδος 1959/1960 Παραμύθι χωρίς όνομα Θίασος Νέο Θέατρο Νέο Θέατρο
Ελληνική Θεατρική Περίοδος 1960/1961 Το άλλο κύμα Πορεία (Α.Ε. Θεατρικών και Καλλιτεχνικών Επιχειρήσεων) Θέατρο Πορεία
Ελληνική Θεατρική Περίοδος 1963/1964 Ο ματωμένος γάμος Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος Θέατρο Εταιρείας Μακεδονικών Σπουδών
Ελληνική Θεατρική Περίοδος 1964/1965 Μαρία Στιούαρτ Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος Θέατρο Εταιρείας Μακεδονικών Σπουδών
Ελληνική Θεατρική Περίοδος 1968/1969 Ο βυσσινόκηπος Εθνικό Θέατρο της Ελλάδας Εθνικό Θέατρο
Ελληνική Θεατρική Περίοδος 1970/1971 Ο αρχοντοχωριάτης Προσκήνιο Αλέξη Σολομού Θέατρο Βρετάνια
Ελληνική Θεατρική Περίοδος 1974/1975 Συναπάντημα στην Πεντέλη Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος Θέατρο Εταιρείας Μακεδονικών Σπουδών
Τέλος αυτόματα δημιουργημένου καταλόγου.

Περισσότερες πληροφορίες για κάθε παράσταση εμφανίζονται ενεργοποιώντας τον σύνδεσμο που υπάρχει στο όνομα της κάθε παράστασης

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 1,5 1,6 1,7 dp.iset.gr/en/artist/view.html?id=1147. Ανακτήθηκε στις 23  Απριλίου 2020.
  2. Faceted Application of Subject Terminology. 379104. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
  3. Artnet. george-vakalo.
  4. (Γαλλικά) d:Q80911465. 50987.
  5. 5,0 5,1 (Αγγλικά) Union List of Artist Names. 500065150. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
  6. 6,0 6,1 www.nationalgallery.gr/el/zographikh-monimi-ekthesi/painter/bakalo-georgios.html. Ανακτήθηκε στις 12  Μαΐου 2020.
  7. 7,0 7,1 «Βακαλό Γεώργιος (1902 Κωνσταντινούπολη - 1991 Αθήνα)». Εθνική Πινακοθήκη. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 21 Ιουλίου 2015. Ανακτήθηκε στις 12 Οκτωβρίου 2015. 
  8. 8,0 8,1 Εθνική Πινακοθήκη /100 χρόνια, Τέσσερις αιώνες Ελληνικής Ζωγραφικής, Από τις Συλλογές της Εθνικής Πινακοθήκης και του Ιδρύματος Ευριπίδη Κουτλίδη. Αθήνα: Εθνική Πινακοθήκη και Μουσείο Αλεξάνδρου Σούτζου. 1999. σελ. 165. 
  9. Πέθανε ο Γιώργος Βακαλό, Τα Νέα, 3/10/1991, σελ. 32.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]