Βάλντεμαρ της Δανίας

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Βάλντεμαρ της Δανίας
Prince Valdemar of Denmark (1858 – 1939).jpg
Γενικές πληροφορίες
Γέννηση 27  Οκτωβρίου 1858
ανάκτορο Μπέρνστορφ
Θάνατος 14  Ιανουαρίου 1939
Κοπεγχάγη
Τόπος ταφής Καθεδρικός Ναός του Ρόσκιλε
Υπηκοότητα Δανία
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότητα στρατιωτικός
Οικογένεια
Σύζυγος Princess Marie of Orléans
Τέκνα Βίγκο του Ρόσενμπορκ
Άξελ της Δανίας
Άαγκε του Ρόσενμπορκ
Έρικ του Ρόσενμπορκ
Μαργαρίτα της Δανίας
Γονείς Χριστιανός Θ΄ της Δανίας και Λουίζα της Έσσης-Κάσσελ
Αδέλφια Αλεξάνδρα της Δανίας
Μαρία Φιόντοροβνα
Τύρα της Δανίας
Γεώργιος Α΄ της Ελλάδας
Φρειδερίκος Η΄ της Δανίας
Οικογένεια Οίκος του Γκλύξμπουργκ
Αξιώματα και βραβεύσεις
Βραβεύσεις Βασιλικό Τάγμα των Σεραφείμ
1ος Βαθμός του Τάγματος του Αγίας Άννας
Τάγμα του Αγίου Στανισλάβ
4ος Βαθμός του Τάγματος του Αγίου Βλαδίμηρου
Τάγμα του Αγίου Αλέξανδρου Νιέφσκι
Τάγμα του Αγίου Ανδρέα
Commons page Σχετικά πολυμέσα

Ο Βάλντεμαρ, δανικά Valdemar (27 Οκτωβρίου 1858 - 14 Ιανουαρίου 1939) από τον Οίκο του Γκλύκσμπουρκ ήταν πρίγκιπας της Δανίας. Υπηρέτησε στο ναυτικό και έγινε ναύαρχος της Δανίας.

Βιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ήταν ο τρίτος γιος του Χριστιανού Θ΄ της Δανίας και της Λουίζας, κόρης του Γουλιέλμου πρίγκιπα της Έσσης-Κάσσελ. Γεννήθηκε στο ανάκτορο Μπέρνστορφ του Γκέντλοφε, βόρεια της Κοπεγχάγης και βαπτίσθηκε στις 21 Δεκεμβρίου 1858.

Τον Μάρτιο του 1863 ταξίδεψε μαζί με τους γονείς του στο Λονδίνο για το γάμο της αδελφής του Αλεξάνδρας με τον Εδουάρδο Ζ΄ των Βέττιν γιο του Αλβέρτου πρίγκιπα της Σαξονίας-Κόμπουρκ & Γκότα και της Βικτωρίας της Βρετανίας. Τον Νοέμβριο του ίδιου έτους ο πατέρας του διαδέχθηκε τον Φρειδερίκο Ζ΄ της Δανίας.

Ο Βάλντεμαρ μορφώθηκε από παιδαγωγούς. Το 1874 συνόδευσε τον πατέρα του στην Ισλανδία για τις εορτές της Χιλιετίας από την εκεί εγκατάσταση. Το ίδιο έτος έλαβε την επιβεβαίωση του μέλους της Εκκλησίας. Όπως ήταν συνήθεια την εποχή εκείνη για τους πρίγκιπες, ξεκίνησε στρατιωτική σταδιοδρομία σε Ναυτικό Κολλέγιο. Το 1879 ήταν ανθυποπλοίαρχος και το επόμενο έτος υποπλοίαρχος· συμμετείχε σε ναυτικές εξερευνήσεις. Από το 1883 ζούσε στο ανάκτορο Μπέρνστορφ κοντά στην Κοπεγχάγη. Όταν ήταν ναύαρχος ήλθε ο ανιψιός του Γεώργιος πρίγκιπας της Ελλάδας και εγγράφτηκε στο Ναυτικό της Δανίας. Ο Βαλτεμάρ τον είχε υπό την εποπτεία του και ο Γεώργιος τον εκτιμούσε ως πατέρα του[1].

Είχε μακρά Ναυτική σταδιοδρομία. Του προσφέρθηκε ο θρόνος από τη Βουλγαρία και μετά από τη Νορβηγία, αλλά η διεθνής πίεση τον ανάγκασαν να τους αρνηθεί. Το 1856 ιδρύθηκε η Ένωση Θαλασσινών και ο Βαλτεμάρ έγινε ο πρώτος πρόεδρός της. Το 1939 απεβίωσε στο Κίτρινο ανάκτορο της Κοπεγχάγης και τάφηκε στον καθεδρικό του Ρόσκιλντε. Είχε τιμηθεί με τον μεγαλόσταυρο του Λουτρού το 1901 από τον Εδουάρδο Ζ΄ της Βρετανίας[2] και με τον μεγαλόσταυρο του Τάγματος του Πύργου & του Ξίφους από την Πορτογαλία.

Οικογένεια[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Νυμφεύτηκε το 1885 τη Μαρία των Βουρβόνων-Ορλεάνης, κόρη του Ροβέρτου δούκα του Σαρτρ (εγγονού του Λουδοβίκου-Φιλίππου της Γαλλίας)[3]. Τον γάμο πρότεινε ο Φίλιππος κόμης του Παρισιού[3] (αδελφός του Ροβέρτου) και η τελετή έγινε στο μέγαρό του, στον πύργο του Ε[3]. Παραβρέθηκαν πολλοί στον γάμο[3]. Ο Βάλντεμαρ ήταν Λουθηρανός, ενώ η Μαρία ήταν Καθολική· κατά τον γάμο τους συμφώνησαν οι γιοί να γίνουν Λουθηρανοί και οι κόρες να ακολουθήσουν την Καθολική πίστη[4]. Είχαν τέκνα:

  • Άαγκε 1887-1940, μετά τον μοργανατικό γάμο του έγινε κόμης του Ρόσενμπορκ.
  • Άξελ 1888-1964, πρίγκιπας της Δανίας.
  • Έρικ 1890-1950, μετά τον μοργανατικό γάμο του έγινε κόμης του Ρόσενμπορκ.
  • Βίγκο 1893-1970, μετά τον μοργανατικό γάμο του έγινε κόμης του Ρόσενμπορκ.
  • Μαργαρίτα 1895-1992, παντρεύτηκε τον Ρενέ πρίγκιπα των Βουρβόνων-Πάρμας. Η κόρη τους:

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Bertin, Celia (1982). «A False Happiness». Marie Bonaparte: A Life. New York: Harcourt Brace Jovanovich, σελ. 85–86. ISBN 0-15-157252-6. 
  2. London Gazette, Νο 27356, 17 September 1901, page 6101
  3. 3,0 3,1 3,2 3,3 «Royal Marriage Bells», The New York Times (Eu, France), 22 October 1885 
  4. Finestone, p. 199.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Prince Valdemar at the website of the Royal Danish Collection at Amalienborg Palace.
Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Prince Valdemar of Denmark της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες).