Ανρί Πουανκαρέ

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Ανρί Πουανκαρέ

Ο Ζυλ Ανρί Πουανκαρέ (γαλλ. Henri Poincaré) ήταν ένας από τους κορυφαίους Γάλλους μαθηματικούς και θεωρητικούς φυσικούς και φιλόσοφος της επιστήμης. Ο Πουανκαρέ γεννήθηκε στις 29 Απριλίου του 1854 στην πόλη Νανσύ της Γαλλίας και πέθανε στις 17 Ιουλίου του 1912 στο Παρίσι. Συχνά περιγράφεται ως πολυμαθής, και στον κόσμο των μαθηματικών είναι γνωστός ως ο «Τελευταίος Πανεπιστήμονας», καθώς διέπρεπε σε όλα τα επιστημονικά πεδία τα οποία υπήρχαν στη διάρκεια της ζωής του.

Ο άνθρωπος Πουανκαρέ[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Πουανκαρέ ήταν μύωψ, ιδιαίτερα αφηρημένος και αδέξιος. Είναι χαρακτηριστικό πως οι σύγχρονοι του τον αποκαλούσαν αμφιδέξιο, με την έννοια ότι είχε κακές επιδόσεις τόσο με το αριστερό όσο και με το δεξί χέρι. Στο σχολείο κατάφερε να βαθμολογηθεί με μηδέν στο σχέδιο. Ωστόσο όλες οι παραπάνω αδυναμίες του αναπληρώνονταν και με το παραπάνω από τη μαθηματική του μεγαλοφυΐα και την ευρυμάθεια που τον διέκρινε. Ο δάσκαλος του Elliot a Liard έγραψε το 1872: "Έχω στην τάξη μου ένα τέρας των μαθηματικών, τον Henri Poincaré".

Το έργο του[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Πουανκαρέ δημοσίευσε το πρώτο του άρθρο στο Nouvelles Annales des Mathematiques σε ηλικία 19 ετών. Συνολικά έγραψε τουλάχιστον 30 βιβλία και 500 τεχνικά άρθρα. Ίσως ήταν ο τελευταίος μαθηματικός με ευρύτατο πεδίο ενασχόλησης, ώστε οι διαλέξεις του στη Σορβόνη να ποικίλουν σε ευρύτατη γκάμα θεμάτων. Ο Πουανκαρέ, εκτός από τη σημαντική του προσφορά στο αμιγώς μαθηματικό πεδίο, συνεισέφερε στην οπτική, τον ηλεκτρισμό, την ελαστικότητα, τη θερμοδυναμική, την κβαντική θεωρία τη σχετικότητα και την κοσμολογία. Ο Πουανκαρέ υπήρξε και σημαντικός εκλαϊκευτής της επιστήμης. Αξίζει να σημειωθεί πως στο βιβλίο του "Η Αξία της Επιστήμης" έλεγε:

    Αν η φύση δεν ήταν όμορφη, δεν θα άξιζε τον κόπο να την γνωρίσουμε. Κι αν δεν άξιζε τον κόπο να την γνωρίσουμε τη φύση, τότε δε θα άξιζε να ζούμε    

Με την εκλογή του ως μέλους του τμήματος λογοτεχνίας του Γαλλικού Ινστιτούτου τιμήθηκε για την πολυποίκιλη προσφορά του στην επιστήμη.

Βόμβα στα θεμέλια της Νευτώνειας Μηχανικής[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το 1889 ο Πουανκαρέ έδειξε ότι η πλήρης ανάλυση της κίνησης έστω και τριών σωμάτων (π.χ. του Ήλιου της Γης και της Σελήνης) με βάση τη νευτώνεια θεωρία παρήγαγε ένα ενδογενώς μη ολοκληρώσιμο σύστημα. Ως εκ τούτου θεμελίωσε το γεγονός της αδυναμίας επίλυσης των προβλημάτων της Φυσικής με μαθηματική ανάλυση. Η δυσκολία επίλυσης των εξισώσεων για τρία μόνο σώματα (πολύ περισσότερο για πάνω από τρία ή για εκατομμύρια) κατέδειξε τις πρώτες ρωγμές στο Νευτώνειο σύμπαν. Ο αναγωγισμός, ως θεώρηση του κόσμου, απεδείχθη υπεραπλουστευτικός και ανακριβής. Με αφορμή τη ρήση του Νεύτωνα "η φύση ευχαριστιέται με την απλότητα και δεν αγαπάει τη μεγαλοπρέπεια των περιττών αιτίων" ο Πουανκαρέ παρατήρησε:

    Πριν από ένα αιώνα ομολογείτο με ειλικρίνεια και διακηρυσσόταν ανοιχτά πως η φύση αγαπάει την απλότητα, αποδείχθηκε όμως ότι η φύση κάνει το αντίθετο σε περισσότερες από μία περιπτώσεις    

Βιβλιογραφία στα Ελληνικά[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Η Αξία της Επιστήμης του Ανρί Πουανκαρέ. Εκδόσεις: Κάτοπτρο. 1997. ISBN 960-7023-96-Χ
  • Η Εικασία του Πουανκαρέ του Ζπίρο Τζωρτζ. Εκδόσεις: Τραυλός. 2009. ISBN 978-960-6640-52-0
  • Τα ρολόγια του Αϊνστάιν, Οι χάρτες του Πουανκαρέ του Γκάλισον Πήτερ. Εκδόσεις: Κάτοπτρο. 2007. ISBN 978-960-6717-10-9
  • Μεγάλες έριδες στην Ιστορία των Μαθηματικών του Χέλμαν Χαλ. Εκδόσεις: Αλεξάνδρεια. 2010. ISBN 978-960-221-475-6

Δείτε επίσης[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • "Το βέλος του χρόνου", των Peter Coveney & Roger Highfield. Εκδόσεις: Κάτοπτρο. ISBN 960-7023-23-4

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Wikiquote logo
Στα Βικιφθέγματα υπάρχει υλικό σχετικό με το λήμμα:
Commons logo
Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα