Ανάργυρος Πετράκης

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Ο Ανάργυρος Πετράκης

Ο Ανάργυρος Πετράκης ήταν Έλληνας πολιτικός, ο οποίος διετέλεσε πρώτος δήμαρχος στον Δήμο Αθηναίων.

Βιογραφικά στοιχεία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Γεννήθηκε στην Αθήνα και ήταν γόνος της οικογένειας των Πετράκηδων, οι οποίοι είχαν καταγωγή[1] από τη Δημητσάνα.

Τα περισσότερα μέλη της συγκεκριμένης οικογένειας είχαν ακολουθήσει τον ιερατικό ή μοναχικό κλάδο. Σε αυτούς οφείλεται[1] και η ίδρυση της Μονής Πετράκη.

Κατά τη διάρκεια της Επανάστασης του 1821 σπούδασε ιατρική[εκκρεμεί παραπομπή] στο εξωτερικό και διετέλεσε δημογέροντας της Αθήνας. Τον Μάιο του 1835 εκλέχτηκε[1] πρώτος δήμαρχος Αθηνών και μετά ακολούθησαν άλλες δυο θητείες (1836 - 1837, 1841 - 1843). Το 1862 εξελέγη πληρεξούσιος της Αθήνας στην Β' Εθνοσυνέλευση. Κατά τη διάρκεια της πολιτικής σταδιοδρομίας του ανέλαβε δύο φορές υπουργική θέση και συγκεκριμένα υπουργός Δικαιοσύνης (1865) και Ναυτικών (1879). Ο Μακρυγιάννης στα απομνημονεύματά του, χαρακτήριζε[2] τον Πετράκη προδότη, για την προσπάθεια που κατέβαλε να εμποδίσουν να χτυπήσουν οι καμπάνες έτσι ώστε να μην ειδοποιηθεί ο λαός για την επανάσταση της 3ης Σεπτεμβρίου 1843.

Απεβίωσε το 1892. Απέκτησε τέσσερα παιδιά: τον Περικλή Πετράκη, υπουργό, την Πηνελόπη Πετράκη, σύζυγο Δημητρίου Μιαούλη, την Αικατερίνη Πετράκη, σύζυγο Ιωάννου Κριεζή και την Ασπασία Πετράκη , σύζυγο Ιακώβου Αργυρόπουλου. Εγγονός του ήταν ο Περικλής Ι. Αργυρόπουλος, ναύαρχος, και δισέγγονή του η Ασπασία Μάνου, σύζυγος του Βασιλιά Αλέξανδρου της Ελλάδας.

Δημαρχιακή θητεία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η κατάσταση του Δήμου Αθηναίων την πρώτη φορά που ανέλαβε δήμαρχος ο Ανάργυρος Πετράκης ήταν άθλια.[1] Παρ'όλα αυτά πραγματοποίησε αρκετά έργα όπως άνοιγμα δρόμων και κατασκευή εξυγιαντικών και απολυσματικών έργων, απελευθερώνοντας με αυτόν τον τρόπο μεγάλες καλλιεργήσιμες εκτάσεις. Επίσης ίδρυσε[1] δημοτική φρουρά και δημοτική βιβλιοθήκη, δημιούργησε δύο λαϊκά ιατρεία για τους απόρους, ανήγειρε δημοτικό σχολείο στην Πλάκα και θεμελίωσε το Δημοτικό Νοσοκομείο Αθηνών (γνωστό ως Πολιτικό Νοσοκομείο) επί της οδού Ακαδημίας 50.[3] Σήμερα εκεί στεγάζεται το Πνευματικό Κέντρο του Δήμου Αθηναίων και στα ημιυπόγεια το Θεατρικό Μουσείο. Για τον σκοπό αυτό πούλησε τρία σπίτια προσφέροντας τα χρήματα στον Δήμο[εκκρεμεί παραπομπή]. Η παύση του οφείλεται σε μια διαμάχη που προέκυψε μεταξύ κυβερνήσεως και δήμου, την ώρα που ο Όθωνας απουσίαζε στο εξωτερικό[εκκρεμεί παραπομπή].

Στη δεύτερη θητεία του, το 1841,[4] πραγματοποίησε έργα οδοποιίας, δετροφύτευσε την πόλη, και κυρίως την Πατησίων, πάταξε τα κακοποιά στοιχεία και οργάνωσε την αστυνομία. Παράλληλα θεμελίωσε τον Μητροπολιτικό Ναό και αποπεράτωσε το Πολιτικό Νοσοκομείο. Κατηγορήθηκε όμως για την πρωτοφανή λειψυδρία και ανομβρία που παρουσιάστηκε το 1842. Τελικά παραιτήθηκε κατά την διάρκεια των γεγονότων της 3ης Σεπτεμβρίου 1843 λόγω των ραδιουργιών εναντίον του[εκκρεμεί παραπομπή], ανέλαβε όμως λίγο αργότερα και πάλι καθήκοντα.


Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 Οι πρώτες δημοτικές εκλογές, από την ιστοσελίδα sansimera.gr
  2. Αναφορά στον Πετράκη, στα απομνημονεύματα του Μακρυγιάννη
  3. Πολιτικό Νοσοκομείο, Εθνικό Ίδρυμα Ερευνών (ΕΙΕ)
  4. Γεώργιος Π. Παρασκευόπουλος, Oι Δήμαρχοι των Aθηνών (1835-1907) μετά προεισαγωγής περί δημογεροντίας, Τυπ. Ρουφτάνη-Παππαγεωργίου, Αθήναι 1907, σελ. 66 - 70