Αλέν Ρενέ

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Αλέν Ρενέ
Alain Resnais Césars.jpg
Γέννηση
Βαν
Θάνατος
Παρίσι
Υπηκοότητα Γαλλία
Σπουδές Ινστιτούτο Προηγμένων Σπουδών Κινηματογράφου και Cours Simon
Ιδιότητα σκηνοθέτης κινηματογραφικών έργων, σεναριογράφος, μοντέρ, κινηματογραφιστής και ηθοποιός
Σύζυγος Florence Malraux ()
Sabine Azéma ()
Βραβεύσεις Χρυσός Λέων (), United Nations Awards (), Sutherland Trophy (), Louis Delluc Prize (), βραβείο Σεζάρ καλύτερου σκηνοθέτη (), Βραβείο Σεζάρ καλύτερης ταινίας (), τιμητικό βραβείο Σεζάρ (), David Luchino Visconti (), Louis Delluc Prize (), βραβείο Σεζάρ καλύτερου σκηνοθέτη (), Βραβείο Σεζάρ καλύτερης ταινίας (), Louis Delluc Prize (), Βραβείο Σεζάρ καλύτερης ταινίας () και European Film Academy Critics Award ()
Commons page Wikimedia Commons

Ο Αλέν Ρενέ (Γαλλικά: Alain Resnais, 3 Ιουνίου 1922 - 1η Μαρτίου 2014) ήταν Γάλλος σκηνοθέτης γνωστός κυρίως για τις ταινίες του Χιροσίμα, αγάπη μου (1959), Πέρυσι στο Μάριενμπαντ (1961) και Providence (1977) . Κατά τη διάρκεια της κινηματογραφικής σταδιοδρομίας του κέρδισε πολλές διακρίσεις ενώ συνδέθηκε[1] στενά και με το κινηματογραφικό ρεύμα του "Νέου Κύματος" (Nouvelle Vague).

Βιογραφικά στοιχεία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Γεννήθηκε το 1922 στη Βαν (Vannes) της Γαλλίας και ήταν γιος φαρμακοποιού. Το 1940 εγκαταστάθηκε στο Παρίσι όπου σπούδασε στην κινηματογράφο στο IDHEC[1]. Η πρώτη του σημαντική επιτυχία ήρθε το 1956 με το ντοκιμαντέρ για τα ναζιστικά στρατόπεδα "Νύχτα και ομίχλη". Το 1961 ολοκλήρωσε την πρώτη του μεγάλου μήκους ταινία με τίτλο Χιροσίμα, αγάπη μου (1959), με την οποία συστήθηκε στο παγκόσμιο κοινό. Δύο χρόνια αργότερα (1961) κέρδισε το Χρυσό Λέοντα, το ανώτερο βραβείο του Φεστιβάλ της Βενετίας, για την ταινία Πέρυσι στο Μάριενμπαντ, ταινία ιδιόρρυθμη, μη αφηγηματική, που περιστρέφεται γύρω από τις έννοιες της μνήμης, της σκέψης, του χρόνου, με αφορμή τα ερωτήματα ενός άντρα, τα οποία προκύπτουν από τη συνάντησή του με μία γυναίκα[2]. Οι δύο προηγούμενες ταινίες αποτέλεσαν τριλογία με τελευταία την ταινία "Μύριελ" (1963).

Το 1978 και 1994 τιμήθηκε[3] με το βραβείο σκηνοθεσίας για τις ταινίες "Providence" (1997) και "Smoking/No Smoking" (1993) ενώ το 1980 το Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Καννών του απένειμε[3] για την ταινία του, "Ο θείος μου από την Αμερική" (Mon oncle d'Amérique, 1980), το Μεγάλο Βραβείο. Το 1998 το Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Βερολίνου του απένειμε την Αργυρή Άρκτο[3] για τη συνεισφορά του στην τέχνη του κινηματογράφου.

Ήταν παντρεμένος δύο φορές: σε πρώτο γάμο με την Φλοράνς Μαλρώ, κόρη του Αντρέ Μαλρώ και βοηθός σκηνοθέτη του Ρενέ στις ταινίες της περιόδου 1961 - 1986, και σε δεύτερο με την ηθοποιό Σαμπίν Αζεμά (Sabine Azéma).

Απεβίωσε την 1η Μαρτίου 2014 σε ηλικία 92 ετών.[4]

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. 1,0 1,1 Βιογραφικό Ρενέ, από την ιστοσελίδα της Κινηματογραφικής Λέσχης Γυθείου
  2. Βραβεία σε ταινίες-σταθμούς, Ιστορικό Λεύκωμα 1961, σελ. 147, Καθημερινή (1997)
  3. 3,0 3,1 3,2 Διακρίσεις Ρενέ, από την ιστοσελίδα imdb.com
  4. «Director Alain Resnais dies aged 91». euronews. http://www.euronews.com/2014/03/02/director-alain-resnais-dies-aged-92-/. Ανακτήθηκε στις 2-3-2014.