Αντρέ Μαλρώ

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Αντρέ Μαλρώ
André Malraux, Pic, 22.jpg
Γενικές πληροφορίες
Όνομα στη
μητρική γλώσσα
André Malraux (Γαλλικά)
Προφορά
Γέννηση 3  Νοεμβρίου 1901[1][2][3][4][5][6]
Παρίσι[7][8][9]
Θάνατος 23  Νοεμβρίου 1976[1][2][3][4][5][6]
Κρετέιγ[10][11]
Αιτία θανάτου καρκίνος
Συνθήκες θανάτου φυσικά αίτια
Τόπος ταφής Πάνθεον
Κατοικία Παρίσι
Εθνικότητα Γάλλοι
Υπηκοότητα Γαλλία[12][13]
Εκπαίδευση και γλώσσες
Μητρική γλώσσα Γαλλικά
Ομιλούμενες γλώσσες Γαλλικά[14]
Σπουδές Εθνικό Ινστιτούτο Ανατολικών Γλωσσών και Πολιτισμών
Lycée Turgot
Λύκειο Κοντορσέ
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότητα πολιτικός
σκηνοθέτης κινηματογραφικών έργων
σεναριογράφος
μοντέρ
ιστορικός της τέχνης
μυθιστοριογράφος
συγγραφέας[15][16]
δημοσιογράφος
Εργοδότης L'Express
Αξιοσημείωτο έργο Man's Fate
Επηρεάστηκε από Μωρίς Μπαρές
Αντρέ Ζιντ
Φρειδερίκος Νίτσε
Πολιτική τοποθέτηση
Πολιτικό κόμμα/Κίνημα Συναγερμός του Γαλλικού Λαού
Οικογένεια
Σύζυγος Clara Malraux
Josette Clotis
Madeleine Malraux (1948–1966)
Τέκνα Florence Malraux
Αδέλφια Roland Malraux
Αξιώματα και βραβεύσεις
Αξίωμα Υπουργός Επικρατείας της Γαλλίας (1959–1969)
Βραβεύσεις Αξιωματικός της Λεγεώνας της Τιμής
Πολεμικός Σταυρός 1939-1945
Βραβείο Τζαβαχαρλάλ Νεχρού (1972)
Εταίρος της Ελευθερίας
Τάγμα Διακεκριμένης Υπηρεσίας
Médaille de la Résistance
Order of the Polar Star - Commander's Grand Cross
Μεγαλόσταυρος του Τάγματος της Αξίας του Τάγματος της Αξίας της Γερμανίας
Prix Interallié
Grand Cordon of the National Order of the Cedar‎
Μέγας Σταυρός της Τάξεως του Στέμματος
Grand Cross of the Order of the Oak Crown
Knight Grand Cross of the Order of St. Olav‎
Μεγάλος ταξιάρχης του Τάγματος της Αξίας της Ιταλικής Δημοκρατίας
Grand Cross of the Order of the Sword of Sant'Iago
Τάγμα του Λέοντος της Φινλανδίας
Μεγαλόσταυρος του Τάγματος του Ντάνεμπρογκ
Μεγαλόσταυρος του Τάγματος του Βισάμ Ελ Αλαουίτ
Μεγαλόσταυρος του Τάγματος Γεωργίου του Α΄
Μεγάλη Κορδέλα της Τάξης του Ανατέλλοντος Ηλίου
d:Q22058252
Order of the Equatorial Star
Βραβείο Γκονκούρ (1933)
Louis Delluc Prize (1945)
Τάγμα του Σταυρού του Νότου
Υπογραφή
SignatureAndréMalraux.jpg
Commons page Σχετικά πολυμέσα

Ο Αντρέ Μαλρώ (André Malraux, 3 Νοεμβρίου 1901 - 23 Νοεμβρίου 1976) ήταν Γάλλος συγγραφέας και πολιτικός.

Βιογραφικά στοιχεία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Γεννήθηκε το 1901 στο Παρίσι. Γόνος αστικής οικογενείας, είχε την ευκαιρία να σπουδάσει στη Σχολή Ανατολικών Γλωσσών και έγινε γνωστός το 1921 με το αλληγορικό του διήγημα "Χάρτινα φεγγάρια". Κατά τη συμμετοχή σου σε αρχαιολογική αποστολή στην Ινδοκίνα συνελήφθη από την κυβέρνηση των Πνομ Πεν με την κατηγορία της παράνομης διακίνησης αρχαίων

Έγραψε τον "Πειρασμό της Δύσης" (1926) και αργότερα "Το αλλόκοτο βασίλειο" (1928), τους "Κατακτητές" (1928), τη "Βασιλική οδό" (1930), και την "Ανθρώπινη μοίρα" (1930) που τιμήθηκε με το βραβείο Γκονκούρ.

Στον μεσοπόλεμο ήταν ένθερμος υποστηρικτής του Τρότσκι. Υποστηρίζεται μάλιστα ότι είχε καταστρώσει σχέδιο για την διάσωση του από την εξορία όπου τον είχε στείλει ο Στάλιν. Το σχετικό αποδεικτικό υλικό κατέστρεψε ο εκδότης Γκαλιμάρ λίγο πριν τη γερμανική επέλαση στο Παρίσι. [17][18]. Συμμετείχε στον ισπανικό εμφύλιο στο πλευρό των δημοκρατικών με τις Διεθνείς Ταξιαρχίες. Κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου πολέμου υπήρξε ενεργό μέλος της Γαλλικής Αντίστασης. Μετά το πέρας του πολέμου ασχολήθηκε κυρίως με την ιστορία της τέχνης και ακολούθησε πολιτικά τον στρατηγό Ντε Γκώλ, ο οποίος του εμπιστεύτηκε το Υπουργείο Πολιτιστικών Υποθέσεων από το 1958 μέχρι τον Μάη του 1968. Πέθανε στις 23 Νοεμβρίου 1976 στο Κρετέιγ.

Έργα μεταφρασμένα στα ελληνικά[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • La Tentation de l'Occident (Ο πειρασμός της Δύσης, 1926) :
    • "Εξάντας", 1987
    • Γιάννης Στρίγκος ("Καστανιώτης", 2001)
  • Les Conquérants (Οι κατακτητές, 1928) :
    • Ε.Παπαγκίκα ("Οδυσσέας", 1980)
    • "Καστανιώτης", 1999
  • La Voie royale (Η βασιλική οδός, 1930)
    • Γιώργος Παπακυριάκης ("Καστανιώτης", 2000)
    • Νίκος Βώκος ("Φέξης", 1960)
  • La Condition humaine (Η ανθρώπινη μοίρα, 1933) :
    • Γιάννης Λάμψας, ("Εκδόσεις των Φίλων", 1963, 1980, 2004)
    • Γιάννης Λάμψας, ("Εξάντας", 2005)
  • Carnet d'URSS (Σημειωματάριο από την Ε.Σ.Σ.Δ. 1934), Έφη Πυρπάσου, ("Εκδόσεις Πατάκη", 2009)
  • Le Temps du mépris (Χρόνια καταφρόνιας, 1935), Αρης Νικολετόπουλος ("Γκοβόστης", 1987)
  • "L'Espoir" (Η ελπίδα, 1937) :
    • Αλίκη Βρανά, ("Άγκυρα", 1973)
    • Γιώργος Σπανός ("Εξάντας", 1989)
  • Esquisse d'une psychologie du cinéma (Σχεδίασμα μιας ψυχολογίας του κινηματογράφου, 1946), Αλέξης Ζήρας ("Ύψιλον", 1997)
  • Le Musée Imaginaire (Το φανταστικό μουσείο, 1947), Νίκος Ηλιάδης ("Πλέθρον, 2007)
  • Lazare (Λάζαρος, 1974) :
    • Κατερίνα Καλατζάκου ("Ρόπτρον", 1991)
    • "Ύψιλον", 1991

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. 1,0 1,1 1,2 (Αγγλικά) Internet Movie Database. nm0540716. Ανακτήθηκε στις 12  Αυγούστου 2015.
  2. 2,0 2,1 2,2 (Γαλλικά) data.bnf.fr. data.bnf.fr/ark:/12148/cb11914167k. Ανακτήθηκε στις 10  Οκτωβρίου 2015.
  3. 3,0 3,1 3,2 «Encyclopædia Britannica» (Αγγλικά) biography/Andre-Malraux. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
  4. 4,0 4,1 4,2 RKDartists. 352301. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
  5. 5,0 5,1 5,2 SNAC. w6g73bq8. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
  6. 6,0 6,1 6,2 (Αγγλικά) Find A Grave. 1408. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
  7. «Большая советская энциклопедия» (Ρωσικά) Great Russian Entsiklopedia, JSC. Μόσχα. 1969. Ανακτήθηκε στις 28  Σεπτεμβρίου 2015.
  8. www.nytimes.com/2005/04/10/books/review/10HITCHEN.html?pagewanted=print&position=.
  9. www.nytimes.com/2005/04/10/books/review/10HITCHEN.html?pagewanted=all.
  10. debatenotes.pbworks.com/w/page/40342547/Andre%20Malraux.
  11. fondationandremalraux.org/en/index.php/andre-malraux-a-man-in-the-culture-of-his-time/.
  12. www.nytimes.com/2009/02/22/style/tmagazine/22vilmorin.html.
  13. www.nytimes.com/2011/01/30/arts/music/30nixon.html?pagewanted=all.
  14. (Γαλλικά) data.bnf.fr. data.bnf.fr/ark:/12148/cb11914167k. Ανακτήθηκε στις 10  Οκτωβρίου 2015.
  15. www.tandfonline.com/doi/full/10.1080/10848770.2011.608019.
  16. www.tandfonline.com/doi/full/10.1080/14662041003672478.
  17. Κατσαγάνης, Δημήτρης (27/06/2003). «Η συνάντηση Λέον Τρόσκι - Αντρέ Μαλρώ». http://www.politikokafeneio.com/biblio/malro276.htm. Ανακτήθηκε στις 2011-03-02. 
  18. iefimerida.gr (2016-11-23). «40 χρόνια από τον θάνατο του Αντρέ Μαλρό -Ενας διανοούμενος που έγινε υπουργός [εικόνες»]. iefimerida.gr. http://www.iefimerida.gr/news/303059/40-hronia-apo-ton-thanato-toy-antre-malro-enas-dianooymenos-poy-egine-ypoyrgos-eikones. Ανακτήθηκε στις 2016-12-01. 

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]