Αγήνωρ Αστεριάδης

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Αγήνωρ Αστεριάδης
Γέννηση 1898
Λάρισα
Θάνατος 17  Δεκεμβρίου 1977
Αθήνα
Υπηκοότητα Ελλάδα
Σπουδές Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών
Ιδιότητα ζωγράφος, χαράκτης και αγιογράφος
Α. Αστεριάδης, Πειραιάς (αχρονολόγητο;). Τέμπερα, 202 εκ. x 122 εκ. Εθνική Πινακοθήκη της Ελλάδας - Μουσείο Αλεξάνδρου Σούτζου.

Ο Αγήνωρ Αστεριάδης (Λάρισα, 1898Αθήνα, 17 Δεκεμβρίου 1977) ήταν Έλληνας ζωγράφος, αγιογράφος και χαράκτης της «Γενιάς του Τριάντα».

Βιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Σπούδασε ζωγραφική στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών από το 1915 έως το 1921, με δασκάλους τον Ροϊλό, τον Ιακωβίδη, τον Βικάτο και τον Μαθιόπουλο. Εργάστηκε στη διαφημιστική εταιρεία Geo. Το 1925 διορίστηκε καθηγητής ιχνογραφίας στο γυμνάσιο των Γρεβενών.[1] Κατά την περίοδο του μεσοπολέμου, συμμετείχε στην ίδρυση του πρωτοποριακού καλλιτεχνικού ομίλου «Ομάς Τέχνη». Καλλιτέχνης σεμνός αλλά και πρωτοπόρος, προσπάθησε να συνδυάσει στο έργο του την ελληνική λαϊκή παράδοση, το πνεύμα της βυζαντινής αγιογραφίας και τα διδάγματα του κυβισμού και των άλλων εικαστικών ρευμάτων των αρχών του 20ού αι. Τα ζωγραφικά του έργα είναι συνήθως δισδιάστατα, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι δεν είναι ρεαλιστικά. Όσο για την θεματογραφία του, αυτή ποικίλει από την ύπαιθρο και το αστικό τοπίο, έως την ανθρώπινη φύση.

Το 1974 παρουσίασε έργα του στην γκαλερί «΄Ωρα» στην Αθήνα. Το 1976, έναν χρόνο πριν από τον θάνατό του, η Εθνική Πινακοθήκη της Ελλάδας τον τίμησε με μεγάλη αναδρομική έκθεση. Συμμετείχε επίσης σε πολλές άλλες εκθέσεις εντός και εκτός Ελλάδας (Ρώμη, Οττάβα, Βελιγράδι, Μόσχα, Βουκουρέστι, Λουγκάνο, Μπουένος Άιρες, Μπιενάλε του Σάο Πάολο, Μπιενάλε Αλεξανδρείας, κ.ά.).

Μετά τον θάνατό του, εκθέσεις έργων του πραγματοποιήθηκαν στην πατρίδα του, την Λάρισα (1984), στην Αθήνα (1987, Γκαλερί «Υάκινθος»· 1998, Πνευματικό Κέντρο Δήμου Αθηναίων) και στην Πάτρα (1998).

Εκτός από την ζωγραφική, την αγιογραφία και την χαρακτική, ο Αστεριάδης ασχολήθηκε και με την εικονογράφηση βιβλίων, αρχής γενομένης από τα Παιδικά σχέδια, που εξέδωσε το 1933 με τον συνάδελφό του Σπύρο Βασιλείου. Εικονογράφησε επίσης τα Νεοελληνικά Αναγνώσματα για το Γυμνάσιο (1950), το βιβλίο Στο Μυστρά των Παλαιολόγων της Ελένης Βαλαβάνη (εκδ. Δωδώνη, Αθήνα 1971), κ.ά.

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Νίκος Ζίας, «Αστεριάδης Αγήνωρ», Λεξικό Ελλήνων Καλλιτεχνών: ζωγράφοι-γλύπτες-χαράκτες, τομ.1, εκδ.Μέλισσα, Αθήνα, 1998, σελ.112

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Νίκος Ζίας, «Αστεριάδης Αγήνωρ», Λεξικό Ελλήνων Καλλιτεχνών: ζωγράφοι-γλύπτες-χαράκτες, τομ.1, εκδ.Μέλισσα, Αθήνα, 1998, σελ.112-114

Ενδεικτική βιβλιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Α. Αστεριάδης, Το σπίτι του Σβαρτς στ' Αμπελάκια, Αθήνα 1928. (Επανέκδοση από την Γκαλερί «Ώρα», Αθήνα 1974.)
  2. Ν. Γρηγοράκης, Αγήνωρ Αστεριάδης (1898-1977), Χαρακτική (1924-1968), εκδ. Υάκινθος, Αθήνα 1987.
  3. Μ. Βλάχος και Ε. Οράτη, Αγήνωρ Αστεριάδης. Ζωγραφική – Χαρακτική, έκδοση του Πολιτιστικού Οργανισμού του Δήμου Αθηναίων, Αθήνα 1998. ISBN 960-7401-08-5.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]