Έφη Αχτσιόγλου

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Ευτυχία (Έφη) Θ. Αχτσιόγλου
Efi Achtsioglou.png
Υπουργός Εργασίας, Κοινωνικής Ασφάλισης και Κοινωνικής Αλληλεγγύης
Περίοδος
5 Νοεμβρίου 2016 – 9 Ιουλίου 2019
ΠρωθυπουργόςΑλέξης Τσίπρας
ΠροκάτοχοςΓιώργος Κατρούγκαλος
ΔιάδοχοςΓιάννης Βρούτσης
Βουλευτής της Βουλής των Ελλήνων
Εν ενεργεία
Ανέλαβε καθήκοντα
7 Ιουλίου 2019
Προσωπικά στοιχεία
Γέννηση4 Ιανουαρίου 1985 (1985-01-04) (34 ετών)
Γιαννιτσά, Ελλάδα
ΕθνικότηταΕλληνική
ΥπηκοότηταΕλληνική
Πολιτικό κόμμαΣυνασπισμός Ριζοσπαστικής Αριστεράς
ΣπουδέςΑριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης
ΕπάγγελμαΠολιτικός

Η Έφη Αχτσιόγλου (Γιαννιτσά Πέλλας, 4 Ιανουαρίου 1985) είναι Ελληνίδα διδάκτορας Εργατικού Δικαίου, πολιτικός και βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ. Έχει διατελέσει υπουργός Εργασίας, Κοινωνικής Ασφάλισης και Κοινωνικής Αλληλεγγύης (5 Νοεμβρίου 2016 - 9 Ιουλίου 2019)

Σπουδές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ολοκλήρωσε με άριστα τις προπτυχιακές σπουδές της στη Νομική του ΑΠΘ και το 2009 απέκτησε -επίσης με άριστα- το μεταπτυχιακό δίπλωμα ειδίκευσης στο Δημόσιο Δίκαιο και τις Πολιτικές Επιστήμες από την ίδια σχολή.[1]

Εργάστηκε με ερευνητική υποτροφία στο Κέντρο Διεθνούς και Ευρωπαϊκού Οικονομικού Δικαίου, ενώ το 2014 ολοκλήρωσε ως υπότροφος του ΙΚΥ τη συγγραφή της διδακτορικής της διατριβής στο Εργατικό Δίκαιο, υπό την επίβλεψη του καθηγητή Άρη Καζάκου.[2]

Επάγγελμα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Είναι δικηγόρος Θεσσαλονίκης και από τον Ιούλιο του 2014 επιστημονική συνεργάτιδα της ευρωομάδας του ΣΥΡΙΖΑ στις Βρυξέλλες.[3]

Έχει εργαστεί, επίσης, στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, καθώς και στον Τομέα Αστικού Δικαίου, Πολιτικής Δικονομίας και Εργατικού Δικαίου του Τμήματος Νομικής του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης από το 2009 ως το 2013,[4] καθώς και ως ερευνήτρια στο Κέντρο Διεθνούς και Ευρωπαϊκού Οικονομικού Δικαίου.[5]

Πολιτική διαδρομή[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ήταν υποψήφια στο ψηφοδέλτιο Επικρατείας του ΣΥΡΙΖΑ στις εκλογές του Ιανουαρίου[6] και του Σεπτεμβρίου[7] του 2015. Στον ΣΥΡΙΖΑ πέρασε από τα κομματικά όργανα, ως μέλος της Κεντρικής Επιτροπής,[8] ενώ ήταν μέλος της Νομαρχιακής Επιτροπής Α’ Θεσσαλονίκης.

Ως Διευθύντρια του Πολιτικού Γραφείου του Υπουργού Εργασίας ήταν υπεύθυνη για τη διαπραγμάτευση της Ελληνικής Κυβέρνησης με τους Θεσμούς σε ζητήματα σχετικά με την αγορά εργασίας και κοινωνικής ασφάλισης.[9] Έχει υπηρετήσει ως μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου του ΟΑΕΔ και μέλος του ΑΣΕ.

Από τις 5 Νοεμβρίου του 2016 έως τις 9 Ιουλίου του 2019 ήταν υπουργός στο Υπουργείο Εργασίας, Κοινωνικής Ασφάλισης και Κοινωνικής Αλληλεγγύης στην κυβέρνηση του Αλέξη Τσίπρα.[10] Στις βουλευτικές εκλογές του 2019 τοποθετήθηκε στη δεύτερη θέση του ψηφοδελτίου επικρατείας του ΣΥΡΙΖΑ[11] και εξελέγη στη Βουλή των Ελλήνων.

Δημοσιεύσεις[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Μονογραφίες:

  • Ε. Αχτσιόγλου, Ι. Κουμασίδης και Σ. Μίτας. (2012). ‘Ξαναπιάνοντας το νήμα...για τη σχέση δημοκρατίας και σοσιαλισμού’, εκδ. Θύραθεν.
  • E. Achtsioglou, (2010). Sustainable Development and Its Judicial Review in Greek Case Law: A conceptual and methodological analysis. LAP Lambert Academic Publishing.

Άρθρα και κεφάλαια σε συλλογικούς τόμους:

  • E. Achtsioglou / M. Doherty (2014). There Must Be Some Way Out of Here…The Crisis, Labour Rights and Member States in the Eye of the Storm, European Law Journal, 20: 219 – 240.
  • Ε. Αχτσιόγλου (2014). Η απόσπαση εργαζομένων κατά την παροχή υπηρεσιών στην ενωσιακή έννομη τάξη: Χαρακτηριστικό πεδίο έντασης μεταξύ των εθνικών συστημάτων εργατικoύ δικαίου και των κανόνων της ενιαίας αγοράς, σε Α. Καζάκου και Α. Στεργίου (επιμ.), Το «Νέο» Εργατικό Δίκαιο, Τιμητικός Τόμος Ιωάννη Κουκιάδη, εκδ. Σάκκουλα: 185-209.
  • Ε. Αχτσιόγλου (2013). Δημόσιο συμφέρον και συλλογική αυτονομία: Η υποχρέωση επαγρύπνησης του δικαστή της συνταγματικότητας, ΕΕργΔ 2013, 1: 1-13.
  • E. Achtsioglou (2013). Greece 2010–2012: labour in the maelstrom of deregulation, Transfer: European Review of Labour and Research, 19: 125-127.
  • Γ. Κατρούγκαλος / Ε. Αχτσιόγλου (2012). «Μνημονιακές» πολιτικές και Εργατικό Δίκαιο, Ειδικό τεύχος στη μνήμη του Α. Καρδαρά, 17: 1333-1358.
  • E. Achtsioglou / M. Rocca (2012). Trade unions, collective bargaining and collective action beyond the EU and its Court of Justice: A tale of shrinking immunities and sparkling new competences from the land of the Lesser Depression, Atelier de Droit Social (AdDS) Working Papers, 1: 1- 39.
  • E. Achtsioglou (2011). The judicial treatment of the conflicts between trade union rights and economic freedoms in EU legal order: a critical analysis of the ECJ rulings in Laval and Viking cases, σε: Th. SAKELLAROPOULOS / A. STERGIOU (επιμ.), Posted workers in Europe: The cases of Greece and Bulgaria, Scientific Society for Social Cohesion and Development Press, Athens, 63-104.

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. «Έφη Αχτσιόγλου: Ποια είναι η 31χρονη υπουργός Εργασίας | Ελεύθερος Τύπος». Ελεύθερος Τύπος. 2016-11-04. http://www.eleftherostypos.gr/politiki/49742-afi-axtsioglou-poia-einai-i-31xroni-ypourgos-ergasias/. Ανακτήθηκε στις 2018-03-10. 
  2. «ΜΟΔΙΠ - Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης | Βιογραφικό Σημείωμα». qa.auth.gr. Ανακτήθηκε στις 10 Μαρτίου 2018. 
  3. Κωστάκος, Δημήτρης. «Η Έφη Αχτσιόγλου στην ηλεκτρική καρέκλα του υπουργείου Εργασίας- Γιατί επελέγη - ΑΘΗΝΑ 984 - Ο ΣΤΑΘΜΟΣ ΤΗΣ ΠΟΛΗΣ». www.athina984.gr. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 7 Νοεμβρίου 2016. Ανακτήθηκε στις 10 Μαρτίου 2018. 
  4. Οnline, Τα Νέα. «Ποιοί είναι οι εξωκοινοβουλευτικοί που συμμετέχουν στη νέα κυβέρνηση». Τα Νέα Οnline. http://www.tanea.gr/news/politics/article/5403991/poioi-einai-oi-neoi-ypoyrgoi/. Ανακτήθηκε στις 2018-03-10. 
  5. «Ποια είναι η νέα υπουργός Εργασίας Εφη Αχτσιόγλου». in. Ανακτήθηκε στις 10 Μαρτίου 2018. 
  6. «Υποψήφιοι βουλευτές ΣΥΝΑΣΠΙΣΜΟΥ ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΙΚΗΣ ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ για τις εθνικές εκλογές της 25ης Ιανουαρίου 2015». www.syriza.gr. Ανακτήθηκε στις 10 Μαρτίου 2018. 
  7. «ΨΗΦΟΔΕΛΤΙΟ ΕΠΙΚΡΑΤΕΙΑΣ ΣΥΡΙΖΑ». http://www.avgi.gr/article/10842/5834684/psephodeltio-epikrateias-syriza. Ανακτήθηκε στις 2018-03-11. 
  8. «ΣΥΡΙΖΑ Συνασπισμός Ριζοσπαστικής Αριστεράς». www.syriza.gr. Ανακτήθηκε στις 10 Μαρτίου 2018. 
  9. «Τα Βιογραφικά των ομιλητών/τριών». 
  10. «Γενική Γραμματεία της Κυβέρνησης | ΤΣΙΠΡΑ Π. ΑΛΕΞΙΟΥ». www.ggk.gov.gr. Ανακτήθηκε στις 7 Νοεμβρίου 2016. 
  11. «Το ψηφοδέλτιο Επικρατείας του ΣΥΡΙΖΑ - Ολα τα ονόματα | Kathimerini». www.kathimerini.gr. Ανακτήθηκε στις 14 Ιουλίου 2019.