Άρτουρ Σνίτσλερ

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Άρτουρ Σνίτσλερ
Arthur Schnitzler 1912.jpg
Γενικές πληροφορίες
Όνομα στη
μητρική γλώσσα
Arthur Schnitzler (Γερμανικά)
Γέννηση 15  Μαΐου 1862[1][2][3][4][5][6][7][8][9][10]
Βιέννη[11][12]
Θάνατος 21  Οκτωβρίου 1931[1][12][2][3][4][5][6][7][8][9][10]
Βιέννη[13][12]
Αιτία θανάτου εγκεφαλικό και εγκεφαλική αιμορραγία
Συνθήκες θανάτου φυσικά αίτια
Τόπος ταφής Τσεντράλφριντχοφ
Εθνικότητα Αυστριακοί
Υπηκοότητα Αυστρία
Εκπαίδευση και γλώσσες
Ομιλούμενες γλώσσες Γερμανικά[14]
Σπουδές Πανεπιστήμιο της Βιέννης
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότητα συγγραφέας[15]
θεατρικός συγγραφέας
ιατρός συγγραφέας
σεναριογράφος
ψυχίατρος
μυθιστοριογράφος
Αξιοσημείωτο έργο Dream Story
La Ronde
Fräulein Else
d:Q1821658
d:Q1823758
Οικογένεια
Τέκνα Χάινριχ Σνίτσλερ
Αξιώματα και βραβεύσεις
Βραβεύσεις βραβείο Μπάουερνφελντ
Commons page Σχετικά πολυμέσα

Ο Άρτουρ Σνίτσλερ (γερμανικά: Arthur Schnitzler‎, Βιέννη 15 Μαΐου 1862-21 Οκτωβρίου 1931) ήταν Αυστριακός πεζογράφος και θεατρικός συγγραφέας.

Εβραϊκής καταγωγής, τόσο από την πλευρά του πατέρα του (επιφανούς λαρυγγολόγου) όσο και της μητέρας του, σπούδασε ιατρική και εργάστηκε στην Γενική Πολυκλινική της Βιέννης, ενδιαφερόμενος ιδιαίτερα για την ψυχιατρική. Το 1893 εγκατέλειψε το νοσοκομείο και αφοσιώθηκε ουσιαστικά στη λογοτεχνία.

Τα έργα του διακρίνονταν για σεξουαλικότητα (ο Φρόυντ είπε ότι ο Σνίτσλερ κατάλαβε από διαίσθηση ό,τι επίπονα προσπαθούσε να εξηγήσει σε άλλους) και προκάλεσαν σκάνδαλο. Ειδικά το θεατρικό του έργο Reigen (γνωστό με τον γαλλικό τίτλο La Ronde και στα Ελληνικά Το ερωτικό γαϊτανάκι), απαγορεύτηκε από την λογοκρισία κι έγινε αιτία να κατηγορηθεί ο συγγραφέας από την κοινή γνώμη ως «Εβραίος πορνογράφος» με συνέπεια να το αποσύρει ο ίδιος από τις γερμανόφωνες χώρες. Το έργο έχει θέμα του τις αλλεπάλληλες ερωτικές συνευρέσεις μεταξύ προσώπων όλων των κοινωνικών τάξεων, οι σχέσεις μεταξύ των οποίων ξεκινούν από μια πόρνη και καταλήγουν πάλι σ’ αυτήν. Η επιτυχία στο εξωτερικό ήταν μεγάλη και μόνο το 1982 ο γιος του συγγραφέα επέτρεψε γερμανόφωνες παραστάσεις του έργου.

Σκάνδαλο και απαγόρευση της λογοκρισίας προκάλεσε επίσης το θεατρικό έργο Ο καθηγητής Μπερνάρντι που είχε θέμα του τον αντισημιτισμό. Τέλος, η νουβέλλα του Υπολοχαγός Γκουστλ, το πρώτο έργο της γερμανικής πεζογραφίας σε εσωτερικό μονόλογο, προκάλεσε την καθαίρεση του Σνίτσλερ από τον βαθμό του τού εφέδρου αξιωματικού του Υγειονομικού Σώματος γιατί θεωρήθηκε ότι αποδοκίμαζε τον κώδικα τιμής των αξιωματικών της Αυστρουγγαρίας.

Επιλογή έργων[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Θεατρικά
  • Anatol (1893)
  • Liebelei (1895)
  • Reigen (Το ερωτικό γαϊτανάκι, 1897)
—μτφ. Γιώργος Δεπάστας (εκδ. "Νεφέλη", 2004) με τίτλο Έρωτες
—μτφ. Νότης Παρασκευόπουλος (εκδ. "Βακχικόν", 2016)
  • Zum grossen Wurstel (Kάτω απ' τον μεγάλο Μπουφόνο), 1904,
  • Professor Bernhardi (Ο καθηγητής Μπερνάρντι, 1912)
Πεζογραφήματα
  • 1900: Leutnant Gustl (Ο ανθυπολοχαγός Γκουστλ)
—μτφ. Δημήτρης Δημοκιδης (εκδ. "Ροές",2016)
—μτφ. Γιώργος Δεπάστας (εκδ. "Ολκός", 1994)
  • 1900: Frau Bertha Garlan (Η κυρία Μπέρτα Γκάρλαν)
—συλλογική μτφ. (εκδ. "Σόκολης", 2007)
  • 1907: Der Weg ins Freie (Απελευθέρωση)
—μτφ. Μαρία Ρούσσου (εκδ. "Τόπος", 2010)
  • 1917: Flucht in die Finsternis (Φυγή στο σκοτάδι)
—μτφ. Αλέξανδρος Ίσαρης (εκδ."Άγρα", 1995)
  • 1918: Casanovas Heimfahrt (Ο νόστος του Καζανόβα)
—μτφ. Τζένη Ράδου (εκδ."ΟΔΥΣΣΕΑΣ", 1987)
  • 1924: Fraulein Else, (Η δεσποινίς Έλζε)
—μτφ. Δημήτρης Δημοκίδης (εκδ. "Ροές", 2015), η μετάφραση του έργου τιμήθηκε με Βραβείο Λογοτεχνικής Μετάφρασης Γερμανόφωνης Λογοτεχνίας του Goethe-Institut το 2016
—μτφ. Γιώργος Δεπάστας (εκδ. "Ολκός", 1994)
  • 1926: Traumnovelle (Ονειρική νουβέλα)
—μτφ. Όμηρος Αβραμίδης (εκδ."Εμπειρία Εκδοτική", 1999), η νουβέλα πάνω στην οποία βασίστηκε η ταινία του Στάνλεϊ Κιούμπρικ με τίτλο Μάτια Ερμητικά Κλειστά
-μτφ. Μιλτιάδης Αργυρόπουλος (εκδ. "Ερατώ", 2016) με τίτλο Ονειρική ιστορία
  • 1926: Spiel im Morgengrauen (Παιχνίδι τα χαράματα)
—μτφ. Γιώργος Δεπάστας (εκδ."Ολκός,1993)
  • 1928: Therese. Chronik eines Frauenlebens (Τερέζα. Το χρονικό της ζωής μιας γυναίκας)
—μτφ. Βασίλης Πατέρας (εκδ."Ροές", 2007)

Αυτοβιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • "Jugend in Wien" (Νιότη στη Βιέννη: μια αυτοβιογραφία)
-μτφ. Δημήτρης Δημοκίδης (εκδ. "Printa", 2010)

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]


Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Arthur Schnitzler της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες).
  1. 1,0 1,1 1,2 Γερμανική Εθνική Βιβλιοθήκη, Κρατική Βιβλιοθήκη του Βερολίνου, Βαυαρική Κρατική Βιβλιοθήκη, Εθνική Βιβλιοθήκη της Αυστρίας: Gemeinsame Normdatei. Ανακτήθηκε στις 9  Απριλίου 2014.
  2. 2,0 2,1 2,2 (Αγγλικά) Internet Movie Database. nm0774217. Ανακτήθηκε στις 13  Οκτωβρίου 2015.
  3. 3,0 3,1 3,2 (Γαλλικά) data.bnf.fr. data.bnf.fr/ark:/12148/cb11924097f. Ανακτήθηκε στις 10  Οκτωβρίου 2015.
  4. 4,0 4,1 4,2 «Encyclopædia Britannica» (Αγγλικά) biography/Arthur-Schnitzler. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
  5. 5,0 5,1 5,2 SNAC. w63f4rs5. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
  6. 6,0 6,1 6,2 (Αγγλικά) Internet Broadway Database. 4323. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
  7. 7,0 7,1 7,2 Itaú Cultural: (Πορτογαλικά) Enciclopédia Itaú Cultural. Itaú Cultural. Σάο Πάολο. pessoa366091/arthur-schnitzler. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017. ISBN-13 978-85-7979-060-7.
  8. 8,0 8,1 8,2 (Αγγλικά) Find A Grave. 1286. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
  9. 9,0 9,1 9,2 Internet Speculative Fiction Database. 22807. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
  10. 10,0 10,1 10,2 (Αγγλικά) Discogs. 444622. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
  11. Γερμανική Εθνική Βιβλιοθήκη, Κρατική Βιβλιοθήκη του Βερολίνου, Βαυαρική Κρατική Βιβλιοθήκη, Εθνική Βιβλιοθήκη της Αυστρίας: Gemeinsame Normdatei. Ανακτήθηκε στις 10  Δεκεμβρίου 2014.
  12. 12,0 12,1 12,2 «Большая советская энциклопедия» (Ρωσικά) Great Russian Entsiklopedia, JSC. Μόσχα. 1969. Ανακτήθηκε στις 28  Σεπτεμβρίου 2015.
  13. Γερμανική Εθνική Βιβλιοθήκη, Κρατική Βιβλιοθήκη του Βερολίνου, Βαυαρική Κρατική Βιβλιοθήκη, Εθνική Βιβλιοθήκη της Αυστρίας: Gemeinsame Normdatei. Ανακτήθηκε στις 30  Δεκεμβρίου 2014.
  14. (Γαλλικά) data.bnf.fr. data.bnf.fr/ark:/12148/cb11924097f. Ανακτήθηκε στις 10  Οκτωβρίου 2015.
  15. Γερμανική Εθνική Βιβλιοθήκη, Κρατική Βιβλιοθήκη του Βερολίνου, Βαυαρική Κρατική Βιβλιοθήκη, Εθνική Βιβλιοθήκη της Αυστρίας: Gemeinsame Normdatei. Ανακτήθηκε στις 25  Ιουνίου 2015.