Άνω Ασίτες Ηρακλείου

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση

Συντεταγμένες: 35°11′41″N 25°0′1″E / 35.19472°N 25.00028°E / 35.19472; 25.00028

Άνω Ασίτες
Τοποθεσία στον χάρτη
Τοποθεσία στον χάρτη
Άνω Ασίτες
Διοίκηση
ΧώραΕλλάδα[1]
ΠεριφέρειαΚρήτης
Περιφερειακή ΕνότηταΗρακλείου
ΔήμοςΗρακλείου
ΚοινότηταΆνω Ασιτών
Γεωγραφία και στατιστική
Γεωγραφικό διαμέρισμαΚρήτη
ΝομόςΗρακλείου
Έκταση11,595 (η κοινότητα) χλμ2
Υψόμετρο480
Πληθυσμός425 (2011)

Οι Άνω Ασίτες (επίσημο: Άνω Ασίται) είναι χωριό και έδρα ομώνυμης Κοινότητος του Δήμου Ηρακλείου στην Περιφεριακή Ενότητα Ηρακλείου της Κρήτης. Ανήκε στην επαρχία Μαλεβιζίου του νομού Ηρακλείου. Στην ενετική απογραφή του Καστροφύλακα (1583) το χωριό αναφέρεται ότι είχε 228 κατοίκους(στο Κ 102). Στον οικισμό λειτουργεί νηπιαγωγείο και Δημοτικό Σχολείο. Το χωριό βρίσκεται σε υψόμετρο 480 μέτρων.

Κοινότητα Άνω Ασιτών[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Περιλαμβάνοντας μονον την έδρα της, η Κοινότητα Άνω Ασιτών έχει 425 κατοίκους, σύμφωνα με την απογραφή του 2011. Είναι χαρακτηρισμένη ως αγροτικός ορεινός οικισμός, με έκταση 11,595 χμ² (2011). [2]

Πληθυσμός[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Μόνιμος [3][4][5]
Έτος Πληθυσμός
1991 399
2001 414
2011 425
Πραγματικός (de facto) [6][7][2]
Έτος Πληθυσμός
1961 536
1971 465
1981 451
1991 423
2001 452
2011 425

Κοινοτάρχες Άνω Ασιτών[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η Κοινότητα εκπροσωπείται από πενταμελές Συμβούλιο με επικεφαλής τον Πρόεδρο κ. Ευάγγελο Πιπεράκη. Οι κάτωθι εκλέχθηκαν και υπηρέτησαν (ή υπηρετούν) ως Πρόεδροι της Κοινότητος Άνω Ασιτών.

Πρόεδροι Κοινότητος Άνω Ασιτών
περίοδος όνομα
1978–1994 Κοπιδάκης Σταύρος
1994–1998 Κοπιδάκης Δημήτριος
2010–2019
2019– Πιπεράκης Ευάγγελος

Αξιοθέατα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η κοινότητα Άνω Ασιτών απέχει 24 χλμ. από το Ηράκλειο και ένα μεγάλο μέρος της έκτασής του αποτελείται από δασικές εκτάσεις στον ορεινό όγκο του Ψηλορείτη. Στον οικισμό υπάρχει το μικρό βυζαντινό εκκλησάκι του Αγίου Αντωνίου, στο ομώνυμο φαράγγι. Υπάρχει, ακόμα, σπήλαιο με νερό, 100 μέτρων βάθους με νυχτερίδες, ο λεγόμενος "νυχτεριδόσπηλιος". Στην περιοχή υπάρχουν επίσης και άλλα σημαντικά σπήλαια, όπως ο "κυνηγόσπηλιος" στον Κόκκινο Δέτη, το "φαράγγι" στο φαράγγι του Αγίου Αντωνίου, ο "Άγιος Χαράλαμπος" στο Βαθιά και τα "σιδερόσπηλια" στην ομώνυμη θέση. Σημαντικό είναι το υπεραιωνόβιο δέντρο Δρυς, στη θέση Κούβδι, όπως επίσης και συστάδες δέντρων στο φαράγγι του Αγίου Αντωνίου, στην προέκταση του φαραγγιού του Αγίου Χαραλάμπους.

Στον οικισμό έχει εντοπιστεί το νεκροταφείο της αρχαίας πόλης (Ριζινίας)στο οποίο έχουν αποκαλυφθεί 680 τάφοι τριών συνεχόμενων χρονικών φάσεων, που χρονολογούνται από το τέλος της μινωικής εποχής έως και τα μέσα του 6ου αιώνα καθώς και μία τέταρτη κατά τη ρωμαϊκή περίοδο. Τα παραπάνω ευρήματα αποκαλύπτουν ένα σημαντικό κέντρο του τέλους της προϊστορικής εποχής με αξιοσημείωτο ρόλο στην κεντρική Κρήτη, έως και τα ελληνορωμαϊκά χρόνια. Η νεκρόπολη στη θέση Σιδερόσπηλια μας βεβαιώνει την αδιάσπαστη ανθρώπινη παρουσία για πάνω από 1000 χρόνια και οι πληροφορίες που αντλούμε από τη μελέτη της τοπικής αρχιτεκτονικής και των αντικειμένων είναι σημαντικές, ιδιαίτερα για περιόδους που τα αρχαιολογικά δεδομένα είναι λίγα. [εκκρεμεί παραπομπή]

Δείτε επίσης[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, 1995, 2006 (ΠΛΜ)
  • Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, 1963 (ΠΛ)