Άγιοι Θεόδωροι Χαλκιοπούλων Αιτωλοακαρνανίας

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση

Συντεταγμένες: 38°57′47.63″N 21°18′50.27″E / 38.9632306°N 21.3139639°E / 38.9632306; 21.3139639 Για συνώνυμους οικισμούς στην Ελλάδα δείτε το λήμμα: Άγιοι Θεόδωροι (αποσαφήνιση)

Άγιοι Θεόδωροι
Τοποθεσία στον χάρτη
Τοποθεσία στον χάρτη
Άγιοι Θεόδωροι
Διοίκηση
ΧώραΕλλάδα[1]
ΠεριφέρειαΔυτικής Ελλάδας
ΔήμοςΑμφιλοχίας
Δημοτική ΕνότηταΙνάχου
Γεωγραφία και στατιστική
Γεωγραφικό διαμέρισμαΣτερεάς Ελλάδας
ΝομόςΑιτωλοακαρνανίας
Υψόμετρο320
Πληθυσμός111 (2011)
Άλλα
Ταχ. κωδ.30017
Τηλ. κωδ.+30 26470

Οι Άγιοι Θεόδωροι είναι οικισμός του δήμου Αμφιλοχίας στην περιφερειακή ενότητα Αιτωλοακαρνανίας. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει πληθυσμό 111 κατοίκων[2].

Γενικά στοιχεία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Οι Άγιοι Θεόδωροι βρίσκονται κοντά και δυτικά του Ίναχου ποταμού σε απόσταση 42 χιλιομέτρων ΒΑ. από την Αμφιλοχία και 1,5 χλμ. νοτιοδυτικά του Νέου Χαλκιόπουλου, κτισμένοι σε υψόμετρο 320 μέτρων[3]. Επίσημα, ο οικισμός αναφέρεται για πρώτη φορά το 1940 να ανήκει στην τότε κοινότητα Χαλκιοπούλων[4] της επαρχίας Βάλτου[5]. Από το 1997 μέχρι το 2010 ανήκε στον καποδιστριακό δήμο Ινάχου[5], ενώ σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης, μαζί με τους οικισμούς Προσήλια, Άγιος Βλάσιος, Άγιος Μηνάς, Αγραπιδόκαμπος, Νέο Χαλκιόπουλο, Ξωμερή και Χαλκιόπουλοι αποτελούν την Τοπική Κοινότητα Χαλκιοπούλων που ανήκει στη Δημοτική Ενότητα Ινάχου του δήμου Αμφιλοχίας.

Απογραφές πληθυσμού[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Απογραφή 1940 1951 1961 1971 1981 1991 2001 2011
Πληθυσμός 199[5] 218[5] 417[5] 453[5] 245[5] 198[5] ; 111[2]

Δείτε επίσης[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο συνώνυμος οικισμός στο δήμο Αμφιλοχίας Άγιοι Θεόδωροι Κεχρινιάς

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. (Ελληνικά) Βάση δεδομένων της Ελληνικής Στατιστικής Αρχής.
  2. 2,0 2,1 «ΦΕΚ αποτελεσμάτων ΜΟΝΙΜΟΥ πληθυσμού», σελ. 10716 (σελ. 242 του pdf)
  3. Εγκυκλοπαίδεια Νέα Δομή. Τεγόπουλος - Μανιατέας. 1996. σελ. 118, τομ. 1. 
  4. «Διοικητικές Μεταβολές Οικισμών». ΕΕΤΑΑ. Ανακτήθηκε στις 21 Ιουλίου 2019. 
  5. 5,0 5,1 5,2 5,3 5,4 5,5 5,6 5,7 Μιχαήλ Σταματελάτος, Φωτεινή Βάμβα-Σταματελάτου, Γεωγραφικό Λεξικό της Ελλάδας, ΤΑ ΝΕΑ, 2012, Α΄ τόμος, σελ. 16.