Χουρρίτες

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Η πρώτη εγκατάσταση των Χουρριτών (2300 π.χ.)
Η αυτοκρατορία των Μιτάννι (1400 π.χ.)
Αρμένιος υποτελής στους Πέρσες απο τοιχογραφία της Περσέπολης – 5ος αιώνας π.χ.

Χουρρίτες, αρχαίος λαός της Εγγύς Ανατολής που κατοικούσε στην περιοχή της Μεσοποταμίας μιλούσαν μια μορφή Ινδοευρωπαϊκής γλώσσας σχετιζόμενη με αυτή των Χετταίων, η μυθολογία και η θρησκεία τους είχαν επίσης πολλά κοινά με τις αντίστοιχες των Χετταίων. Δημιούργησαν πολλά κρατίδια και αυτοκρατορίες από την 3η χιλιετία π.χ., το πιο ένδοξο Χουρρίτικο έθνος ήταν αυτό των Μιταννί που κυριάρχησε σε ολόκληρη την Ασία για δυο περίπου αιώνες (15ος – 13ος αιώνας π.χ.). Κείμενα Χουρρίτικης γραφής έχουν βρεθεί σε ανασκαφές στην Χαττούσα και την Ουγκαρίτ το σημαντικότερο κείμενο και το μοναδικό μακροσκελές ήταν επιστολή του βασιλιά των Μιτάννι Τουσράτα στον Αιγύπτιο Φαραώ Αμένωφις Γ', βρέθηκε στην Χαττούσα (1983).

Ιστορία των Χουρριτών[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το πρώτο γνωστό Χουρρίτικο βασίλειο στην ιστορία βρέθηκε την 3η χιλιετία π.χ. στην πόλη Ουρκές (σημερινή Τελλ Μοζάν). Με ισχυρούς γείτονες, συμμάχησαν με τους Ακκάδες την εποχή του βασιλιά Ναράμ Σίν (2254 π.Χ.2218 π.Χ.). Στις αρχές της 2ης χιλιετίας π.χ. το κράτος του Ουρκές υποτάχθηκε στους Αμορραίους της Μαρί, την εποχή εκείνη οι Χουρρίτες μετανάστευσαν. Οι Χουρρίτες σύντομα αναδιοργανώθηκαν δημιουργώντας το ισχυρό βασίλειο της Γιαμχάντ (1725 π.Χ.) στη βόρεια Συρία γύρω από το Χαλέπι. Γνωστότερος βασιλιάς ο Γιαρίμ Λίμ Α’. Ο Χετταίος βασιλιάς Χατουσίλις Α΄ κατέλαβε το Αλαλακί από τους Γιαμχάντ στα παράλια στην θέση του σημερινού Χατάυ (1600 π.Χ.), ο εγγονός του Μουρσίλις Α΄ στον δρόμο του για την κατάληψη της Βαβυλώνας διέλυσε οριστικά το Χουρρίτικο βασίλειο του Γιαμχάντ. Μετά την κατάληψη της Βαβυλώνας από τον Μουρσίλις Α΄ και την διάλυση της Αμμορίτικης δυναστείας του Χαμουραμπί νέα Χουρρίτικη δυναστεία ανέβηκε στην εξουσία με ιδρυτή τον Κίρκα (1500 π.Χ.) τον ιδρυτή του πανίσχυρου βασιλείου των Μιτάννι. Η πρωτεύουσα των Μιτάννι ήταν η Αράφα το κράτος τους διαλύθηκε τον 14ο αιώνα π.χ. από τον Χετταίο βασιλιά Σουπιλουλιούμας Α΄ τον νέο μεγάλο κυρίαρχο της Ασίας. Οι Ασσύριοι είχαν υποταγεί στους Μιτάννι από την εποχή του βασιλιά Ενλίλ Νασίρ Α΄ αλλά μετά την υποταγή τους στον Σουπιλουλιούμας οι Ασσύριοι ανεξαρτητοποιήθηκαν υπό την ηγεσία του βασιλιά Ασούρ Ουμπαλίτ Α΄. Ο εγγονός του Ασσύριος βασιλιάς Αντάντ Νιραρί Α΄ τον 13ο αιώνα π.χ. θα διαλύσει οριστικά τους Μιτάννι. Οι απόγονοι των Χουρριτών θα βρεθούν λίγους αιώνες αργότερα βόρεια στη λίμνη Βαν δημιουργώντας το βασίλειο των Ουραρτού οι οποίοι θα είναι οι πρόγονοι των σημερινών Αρμενίων. Οι Ουραρτού πολέμησαν σκληρά για πολλά χρόνια με τους Ασσύριους μετά την συντριβή του βασιλιά τους Ρουσά Β’ από τον Ασσύριο βασιλιά Σαργών Β΄ (714 π.Χ.) υποτάχθηκαν προσωρινά στην Ασσυρία αλλά την εποχή του διαδόχου του Σαργών Σενναχειρείμ ανεξαρτητοποιήθηκαν ξανά. Σύμφωνα με τα περισσότερα συμπεράσματα οι Ουραρτού υποτάχθηκαν στον βασιλιά των Μήδων Κυαξάρη τον Μέγα ο οποίος είχε συμμαχήσει με τον Βαβυλώνιο βασιλιά Ναβοπολάσσαρ την ίδια εποχή που έγινε η διάλυση του κράτους της Ασσυρίας (612 π.Χ.) αφού τα αρχαιολογικά ευρήματα δείχνουν καταστροφή από φωτιά. Οι Μήδοι ανέτρεψαν την προηγούμενη δυναστεία της Ουραρτού βοηθώντας την αντικατάσταση της με την δυναστεία των Οροντιδών, η τελική υποταγή στους Μήδους έγινε από τον βασιλιά Αστυάγη των Μήδων (585 π.Χ.) από τότε οι Οροντίδες παρέμειναν υποτελείς στους Μήδους και στους Πέρσες. Την εποχή των Αχαιμενιδών της Περσίας αναμείχθηκαν με τους απογόνους των Φρυγών, τους Μουσκί των Ασσυριακών επιγραφών δημιουργώντας το έθνος της Αρμενίας. Ανεξαρτητοποιήθηκαν ξανά τον 2ο αιώνα π.χ. από τους Σελευκίδες ως βασίλειο της Αρμενίας με πρώτο βασιλιά τον Αρταξία γόνο της δυναστείας των Οροντιδών και ιδρυτή της δυναστείας των Αρταξιδών.

Τέχνη των Χουρριτών[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Οι Χουρρίτες είχαν μια ιδιαίτερη μορφή κεραμικής που τους είχαν κάνει διάσημους σε όλη την περιοχή από τη Μεσοποταμία ως την Αίγυπτο, χαρακτηρίζεται από γεωμετρικά τρίγωνα και τελείες σε κόκκινο ή μαύρο χρώμα. Ο πολιτισμός των Μιτάννι ήταν συσχετισμένος με τα άλογα, σύμφωνα με κείμενα που βρέθηκαν στην Χαττούσα ήταν οι καλύτεροι εκπαιδευτές αλόγων στον κόσμο. Στα ευρήματα τους βρέθηκαν τέλος κείμενα με γραπτή μουσική από το 1400 π.Χ.. Ο Χουρρίτικος αστικός πολιτισμός την 3η χιλιετία π.χ. είναι γνωστός από μια μόνο πόλη την Ουρκές, δεν βρέθηκε καμιά άλλη πόλη στα αρχαιολογικά ευρήματα. Τη 2η χιλιετία π.χ. την εποχή κυριαρχίας των Μιτάννι βρέθηκαν αντίθετα πλήθος πολλών πόλεων ανάμεσα τους οι : η Αρράφα, η Καχάτ, η Ταιντού και η πρωτεύουσα των Βασουκανί στο σημερινό Τέλλ Φακαρίγια. Ο Χουρρίτικος πολιτισμός παρουσιάζει σημαντικές διαφορές από τους μεγαλοπρεπείς γειτονικούς πολιτισμούς των Ασσυρίων και των Αιγυπτίων στην αστική δομή του, δεν υπάρχουν πουθενά πολυτελείς ναοί και ανάκτορα. Τα αστικά αρχαιολογικά ευρήματα των Μιτάννι μοιράζονται ανάμεσα στη σημερινή Τουρκία, το Ιράκ και τη Συρία ιδιαίτερα στα σύνορα μεταξύ Τουρκίας και Συρίας, οι ανασκαφές ξεκίνησαν το 1920 με επικεφαλής τους Άγγλους αρχαιολόγους Μαξ Μάλλοβαν και Χαγκάρ Μπαζάρ.

Θρησκεία των Χουρριτών[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στην Παλαιά Διαθήκη γίνεται αναφορά στους «Χορραίους» (Ο') ή «Χορίτες» (ΜΝΚ). (Γένεση 36:20, 21, 29, 30• Δευτερονόμιο 2:12, 22) Ορισμένοι γλωσσολόγοι ταυτίζουν τους Χουρρίτες με τους Χορραίους αλλά κάτι τέτοιο δεν αποτελεί οριστικό συμπέρασμα. Η Χουρρίτικη θρησκεία και οι τρόποι λατρείας τους έχουν εκπληκτικές ομοιότητες με τους Χιττίτες όπως έχουν επίσης τα ίδια ονόματα των θεών, τα ίδια ονόματα μεταφέρθηκαν αργότερα στους απογόνους των Χουρριτών Ουραρτού. Οι κυριότεροι θεοί των Χουρριτών ήταν :

  • Τεσούμπ, ο θεός των καιρικών φαινομένων όπως στους Χιττίτες
  • Εμπά, σύζυγος του Τεσούμπ θεά του ηλίου όπως στους Χιττίτες
  • Κουμαρμπί, ο πατέρας του Τεσούμπ ο ιδρυτής της πόλης του Ουρκές
  • Σαούσκα, θεά της γονιμότητας όπως στους Χιττίτες προέρχεται από την Ιστάρ των Ασσυρίων.
  • Νεργκάλ, προέρχεται από τη Βαβυλωνιακή θεότητα του Κάτω κόσμου
  • Εά, θεός των υδάτων προέρχεται από τους Ανουνάκι των Σουμερίων

Οι επιγραφές των Χουρριτών με τα ιπτάμενα ζώα και δράκους παριστάνουν συνήθως θεότητες ή δαιμονικά πνεύματα, οι Χουρρίτες δέν είχαν ναούς αφιερωμένους στους θεούς τους όπως οι υπόλοιποι λαοί. Ο Χουρρίτικος μύθος «τα τραγούδια του Ουλικουμμί» είναι αντίστοιχος με την Ελληνική Θεογονία του Ησιόδου περιγράφοντας τον ευνουχισμό του Ουρανού από τον Κρόνο.

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Asimov, Isaac. The Near East: 10,000 Years of History. Boston: Houghton Mifflin, 1968.
  • Chahin, M. The Kingdom of Armenia. London and New York: Croom Helm, 1987. Reprint, New York: Dorset Press, 1991. Second, revised edition, as The Kingdom of Armenia: A History. Richmond, Surrey: Curzon, 2001. ISBN 0-7007-1452-9
  • Diakonov, Igor M., and Sergei Starostin. Hurro-Urartian as an Eastern Caucasian Language. Münchener Studien zur Sprachwissenschaft. Munich: R. Kitzinger, 1986. ISBN 3-920645-39-1
  • Duchesne-Guillemin, Marcelle. A Hurrian Musical Score from Ugarit: The Discovery of Mesopotamian Music. Sources from the ancient near east, vol. 2, fasc. 2. Malibu, CA: Undena Publications, 1984. ISBN 0-89003-158-4
  • Movsisyan, Artak Erjaniki. The Sacred Highlands: Armenia in the Spiritual Geography of the Ancient Near East. Yerevan: Yerevan University Publishers, 2004. ISBN 5-8084-0586-6
  • Kurkjian, Vahan M. A History of Armenia. New York: Armenian General Benevolent Union, 1958.