Φρυγία

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Η Φρυγία στον ιστορικό χάρτη της Μικράς Ασίας.

Το όνομα Φρυγία έφερε κατά την αρχαιότητα μεγάλη περιοχή της σημερινής βορειοκεντρικής Τουρκίας, που περιελάμβανε όλη την έκταση από τα κεντρικά παράλια του Πόντου και κατέληγε νότια στην Αντιόχεια της Πισιδίας και το Ικόνιο (σημερινή Konya)[1].

Είχε προς Β. τη Βιθυνία, προς Δ. τη Μυσία, τη Λυδία και την Καρία, προς Ν. την Καβαλίδα και την Πισιδία και προς Α. τη Γαλατία και τη Λυκαονία. Ονομαζόταν Μεγάλη Φρυγία σε αντιδιαστολή με τη Μικρά Φρυγία (Μυσία). Κατά τη Ρωμαϊκή περίοδο το βόρειο αυτής μέρος ενώθηκε με το Βασίλειο της Περγάμου και ονομάστηκε «Επίκτητος Φρυγία», ενώ τα νότια πήραν το όνομα «Παρώρειος» ή «Πισιδική Φρυγία». Οι κάτοικοι της περιοχής ονομάζονταν γενικά Φρύγες.

Στα βουνά της Φρυγίας λατρευόταν η Μεγάλη Μητέρα, η Κύβελη όπως ήταν γνωστή σε Έλληνες και Ρωμαίους και οι Φρύγες την έλεγαν "Μητέρα των Βουνών". Ακόμη τιμούσαν τον Σαβάζιο,τον ουράνιο και πατέρα-θεό που απεικονιζόταν καβάλα σε άλογο. Οι Έλληνες τον παρομοιάζανε με τον Δία. Απεικονίσεις του Σαβάζιου υπήρχαν ακόμη και στα ρωμαίκα χρόνια ως θεός καβαλάρης.

Κατά την κατάκτησή της από τον Μέγα Αλέξανδρο, διοικητής της περιοχής, διορίστηκε ο Κάλας.

Σήμερα κατά τη μετακεμαλική πολιτική διαίρεση την άλλοτε Φρυγία αποτελούν οι περιοχές (νομοί) Κιουτάχεια, Καραχισαρί και Σεχίπ.

Σημειώσεις[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Πόλεις που ο Απόστολος Παύλος επισκέφθηκε στο πρώτο Ιεραποστολικό του ταξίδι (Πράξεις β' 10, ιγ' 14)

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • "Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Larousse Britannica" τομ.60ος, σελ.188.